Marleen Devisch

Startpagina
België
Brugge
Marleen Devisch

Mentor, Stemcoach & Licensed (Coaching) Trainer of NLP bij GROEI ACADEMIE
NLP-, taal- en stemgebruik
Innerlijke & uiterlijke stem

Marleen Devisch is binnen GROEI ACADEMIE mentor en Licensed (Coaching) Trainer of NLP, gespecialiseerd in NLP-, taal- en stemgebruik, met bijzondere aandacht voor de samenhang tussen innerlijke en uiterlijke stem. Daarnaast is zij mentor voor wie NLP wil integreren als levensstijl en voor coaches die NLP professioneel willen verweven in hun coachingspraktijk.

04/09/2026

Je begint iets uit te leggen en merkt dat de ander je nog niet helemaal volgt.

Dus voeg je iets toe. En nog iets.
Je geeft extra context, nuanceert wat je net zei en probeert alvast een mogelijk misverstand recht te zetten.

Ondertussen zoek je naar een teken dat je boodschap aangekomen is. Een knikje. Een blik van herkenning. Iets.

Maar je uitleg wordt langer, terwijl je kern steeds moeilijker te vinden is.

Herkenbaar?

Probeer bij een volgende uitleg eens iets eenvoudigs:
Maak eerst één zin af die zegt wat je werkelijk wilt overbrengen. En stop daarna even.
Om je boodschap de kans te geven ergens aan te komen voordat je haar opnieuw inpakt.

Misschien stelt de ander een vraag. Misschien blijkt die ene zin al voldoende. Misschien merk je dat je zelf nog niet helemaal wist wat de kern was.

Helder spreken betekent niet dat alle nuance weg moet.
Maar de ander moet wel eerst kunnen vinden wát je aan het nuanceren bent.

Welke boodschap zou jij vandaag eerst in één volledige zin kunnen uitspreken?

02/09/2026

De woorden blijven dezelfde. Toch hoor je drie andere boodschappen.

Zeg de zin "Ik wil hier graag iets aan toevoegen" eens op drie manieren:
Alsof je toestemming vraagt.
Alsof je jezelf moet verdedigen.
Alsof je achter je bijdrage staat én contact wilt houden met je toehoorders.

Waarschijnlijk veranderden je adem, tempo, intonatie en houding al vanzelf.

Je stem draagt niet alleen je woorden. Ze draagt ook je verhouding tot jezelf, je boodschap en de mensen die luisteren.

Welke versie herken je het meest bij jezelf?

28/08/2026

Op een rustig moment spreek je duidelijk. Maar zodra je zenuwachtig wordt, bewegen je lippen en kaak minder. Woorden vloeien in elkaar en je gaat sneller herhalen omdat de ander je niet meteen verstaat.

Dan probeer je vaak luider te spreken. Terwijl niet het volume, maar de vorm van je klanken verdwenen is.

Probeer vóór een belangrijk gesprek enkele zinnen overdreven duidelijk uit te spreken. Voel hoe medeklinkers beginnen en eindigen. Niet om straks onnatuurlijk te articuleren, maar om je spraakspieren opnieuw meer bewegingsruimte te geven.

Duidelijkheid ontstaat niet alleen in je hoofd. Ook je mond moet de woorden volledig kunnen maken.

26/08/2026

Soms hoor ik iemand een waardevol voorstel doen met deze aanloop:

"Het is waarschijnlijk een dom idee, maar..."

De rest van de zin kan nog zo sterk zijn. De luisteraar heeft al gehoord dat hij er niet te veel van hoeft te verwachten.

We gebruiken zulke woorden vaak om onszelf te beschermen. Als de ander het voorstel afwijst, hadden we het zelf tenslotte al kleiner gemaakt.

Experimenteer eens met een begin dat even vriendelijk is, maar jou niet wegduwt, bijvoorbeeld:
"Ik wil graag een mogelijkheid voorleggen."

Je hoeft niet zeker te weten dat je gelijk hebt om je bijdrage ernstig te nemen.

Met welke woorden begin jij wanneer je iets spannend vindt om te zeggen?

21/08/2026

In de auto naar huis voer je het gesprek nog eens opnieuw. Deze keer zeg je alles wel.

Plots vind je de woorden die tijdens het gesprek niet kwamen. Rustig, helder en precies zoals je ze had willen zeggen.

"Dat had ik moeten antwoorden."
"Waarom kwam ik daar toen niet op?"
"De volgende keer laat ik mij niet meer doen."

Maar vaak blijft het daar niet bij. Voor je het weet, wordt dat gesprek in je hoofd een bewijsstuk tegen jezelf:
"Zie je wel dat ik dit niet kan."
"Ik ben gewoon niet snel genoeg."
"Anderen kunnen dat veel beter."

Nochtans beschik je in de auto wél over taal, nuance en argumenten.
Er is dan geen blik die op je rust. Geen b***t die ieder moment voorbij kan zijn. Je hoeft niet tegelijk te spreken, de ander te lezen én te controleren of je het goed doet.

Je woorden zijn dus niet weg. De omstandigheden zijn veranderd.

Misschien is de interessantste vraag daarom niet: hoe bedenk ik sneller het juiste antwoord?
Maar wel: wat geb***t er vanbinnen waardoor ik tijdens het gesprek niet bij de woorden kan die achteraf vanzelf komen?

Dat is een heel ander vertrekpunt dan jezelf verwijten dat je alweer te laat was.

19/08/2026

Je kent het antwoord. Toch zeg je niets.

De vraag wordt gesteld en even kijkt iedereen naar jou.
Je kent het onderwerp. Je hebt er een mening over. Misschien had je vooraf zelfs bedacht wat je wilde zeggen.

Maar in die paar seconden begint er van alles door je hoofd te gaan:
Is dit wel het juiste moment?
Kan ik dit voldoende uitleggen?
Wat als ik het verkeerd formuleer?
Misschien zegt iemand anders het straks beter.

En dus zeg je: "Voor mij is alles eigenlijk al gezegd."

Even later zegt iemand anders ongeveer wat jij in gedachten had. En jij denkt: ja, dat bedoelde ik dus.
Dat kan behoorlijk frustrerend zijn. Want je had wel degelijk iets te zeggen.

Blokkeren betekent niet altijd dat je kennis of woorden tekortkomt. Soms verschuift je aandacht zo sterk van je boodschap naar de vraag hoe je overkomt, dat je tijdelijk niet meer bij die woorden kunt.
Van: wat wil ik zeggen?
Naar: hoe zal dit beoordeeld worden?

En hoe harder je dan naar de perfecte zin zoekt, hoe verder die soms weg lijkt.

Herken je dat? Dat je inhoudelijk helemaal aanwezig bent, maar in het gesprek toch verdwijnt?

Kom even langs bij GROEI ACADEMIE. Wij maken graag kennis met jou!
https://groeiacademie.be/inplannen-individueel-kennismaken-met-nlp/

14/08/2026

Haar eerste kom zakte scheef. Ze zette hem trots op tafel.

Na dertig jaar zorgen en presteren koos ze iets waarin ze nergens goed in hoefde te zijn.
De klei zakte al voor de derde keer naar één kant.
Naast haar draaide een vrouw moeiteloos een vaas omhoog. Aan de andere tafel ontstond iets wat onmiskenbaar een schaal zou worden. Voor haar stond een kom die eruitzag alsof hij tijdens het bakken alvast wilde gaan liggen.

Ze begon te lachen.
Dat geluid verraste haar. Het was lang geleden dat iets mocht mislukken zonder gevolgen.

Sinds haar jongste dochter het huis uit was, lagen de avonden open. De eerste maanden vulde ze die met nuttige dingen: kasten opruimen, administratie bijwerken, eindelijk de zolder aanpakken. Ze kon moeilijk uitleggen waarom iedere afgewerkte klus haar huis leger deed voelen.

Toen ze zich voor keramiek inschreef, had ze bijna voor een cursus gekozen die beter bij haar ervaring paste. Iets met communicatie, organisatie of begeleiding. Terreinen waarop ze wist hoe ze waardevol kon zijn.

Klei vroeg iets anders. Haar handen moesten voelen, proberen en verdragen dat het materiaal eigen plannen had. De leraar kwam langs, bekeek haar scheve kom en zei: 'Daar zit beweging in.'
Niemand had ooit een fout van haar zo vriendelijk beschreven.

Na een grote verandering proberen we vaak snel een nieuwe nuttige versie van onszelf te bouwen. We zoeken een doel, een plan en iets waarmee de lege ruimte opnieuw betekenis krijgt. Soms wijst het leven eerst naar een plek waar je mag spelen, stuntelen en ervaren wie je bent wanneer bekwaamheid even geen toegangsbewijs vormt.

Na het bakken zette ze de kom midden op tafel. Hij wiebelde licht. Iedere keer dat ze ernaar keek, herinnerde hij haar aan een avond waarop ze geen moeder, professional of probleemoplosser hoefde te zijn.
Ze was gewoon iemand met haar handen in de klei.

Waar zou jij opnieuw beginner willen zijn?

Als jouw leven na een verandering opengevallen is en je nieuwe bewegingen wilt verkennen, ben je welkom voor een gratis kennismakingsgesprek. We zoeken naar pistes die je kunt ervaren, uitproberen en werkelijk van jou kunt maken.

https://groeiacademie.be/inplannen-individueel-kennismaken-met-nlp/

12/08/2026

Haar kleindochter vroeg waarom oma aan de telefoon anders praatte
Eén kind hoorde in vijf seconden de professionele stem die zij al jaren vanzelfsprekend vond.

Ze zat aan de keukentafel toen een klant belde. Haar kleindochter kleurde naast haar een paard paars en luisterde met een half oor mee.
'Goedemiddag, u spreekt met Anna', zei ze op de toon die al vijfendertig jaar vanzelf verscheen zodra een onbekend nummer oplichtte.

Na het gesprek keek haar kleindochter op.
'Waarom praat jij dan zo?'
'Hoezo, zo?'

Het meisje ging rechter zitten, trok haar kin een beetje in en zei met een plechtige stem: 'Uiteraard. Ik bekijk graag wat ik voor u kan betekenen.'

De imitatie was pijnlijk nauwkeurig. Ze moest lachen.
Haar professionele stem was ooit zorgvuldig opgebouwd. Rustig, correct, betrouwbaar en met precies genoeg afstand om iedere situatie aan te kunnen.

Mensen voelden zich bij haar in goede handen. Toch hoorde ze nu ook wat onderweg verdwenen was: warmte, speelsheid en de levendigheid waarmee ze vijf minuten eerder nog over een paars paard had gesproken.

Tijdens haar volgende telefoongesprek liet ze haar schouders zakken voordat ze opnam. Ze hield haar deskundigheid bij zich en liet haar gewone stem mee aan tafel komen.

De klant reageerde anders. Het gesprek werd korter en persoonlijker. Aan het einde zei hij: 'Dank je, ik voel dat je begrijpt wat ik bedoel.'

We dragen allemaal stemmen die ooit voor een bepaalde context zijn ontstaan. Een stem voor gezag, voor voorzichtigheid, voor conflict en voor mensen bij wie we graag sterk willen lijken. Ze werken zo vanzelf dat we pas via de reactie van een ander horen welke afstand ze scheppen.

Communiceren met impact begint soms met luisteren naar de versie van jezelf die de telefoon opneemt.

Welke stem verschijnt bij jou zodra het belangrijk wordt?
Wil je ervaren hoe jouw stem zowel deskundigheid als menselijkheid kan dragen?

Je bent welkom voor een gratis kennismakingsgesprek: https://groeiacademie.be/inplannen-individueel-kennismaken-met-nlp/

07/08/2026

Er woont blijkbaar een klein koppig wezen in mij.
Het luistert naar de naam: 'verlangen.'

Jarenlang kon ik het vrij gemakkelijk tevreden houden.
Ik gaf het af en toe een mooi schrift.
Een nieuwe pen.
Een halve vrije middag.
En ik zei: 'later gaan we écht schrijven.'
Daar nam het dan tijdelijk genoegen mee.
Het is tenslotte een beleefd verlangen.

Maar de laatste tijd is het veranderd.
Het schuift steeds vaker mee aan tafel.
Het kijkt over mijn schouder wanneer ik andere dingen doe.
Het tikt tegen mijn arm wanneer ik probeer te doen alsof ik het niet opmerk.

En soms legt het zonder één woord een zin voor mij neer.
Dan weet ik: 'het is weer zover.'

Misschien kennen jullie dat ook.
Dat iets wat lang heel geduldig is geweest, plots niet langer terug in zijn doos wil.
Het schreeuwt niet, maar jij bent eindelijk stil genoeg geworden om het te horen.

Ik geloof steeds minder dat onze diepste verlangens ons lastigvallen.
Ik denk dat ze ons komen herinneren aan iets wat we onderweg niet verloren zijn, aan iets wat nog altijd op ons wacht, aan een deel van onszelf dat graag wil meeschrijven aan het volgende hoofdstuk.

Welk koppig verlangen blijft bij jou telkens weer aan tafel verschijnen?

05/08/2026

Sommige verlangens verdwijnen niet.
Ze worden alleen stiller.

Ze schuiven opzij voor wat dringend is. Voor werk dat af moet. Voor mensen die op ons rekenen. Voor verantwoordelijkheden die we met liefde dragen en die toch veel plaats innemen.

We zeggen tegen onszelf:
'Later.'
'Wanneer het rustiger wordt.'
'Als ik wat meer tijd heb.'
En voor we het weten, zijn er jaren verstreken.

Het bijzondere is dat zo’n verlangen soms plots weer van zich laat horen.
Zelden als een helder plan.
Eerder als een lichte onrust. Als ontroering bij iemand die iets doet waarvan jij ooit droomde.
Als een gedachte die blijft terugkomen. Als een bijna vergeten deel van jezelf dat voorzichtig vraagt: 'is er ondertussen misschien ook wat ruimte voor mij?'

Ik herken dat.
Tijdens mijn tijd in het tussenin kwamen verlangens naar boven die niet werkelijk nieuw waren. Mijn liefde voor schrijven, voor verhalen en voor de diepere lagen van taal is er altijd geweest.
Alleen krijgt ze nu meer stem.

Misschien brengt een ingrijpende periode niet alleen nieuwe verlangens voort, maar haalt ze ook oude verlangens onder het stof vandaan.

Niet alles hoeft onmiddellijk werkelijkheid te worden. Maar wat belangrijk is, verdient het ten minste om opnieuw gehoord te worden.

Welk verlangen heb jij ooit naar 'later' verschoven?

Adres

Katelijnestraat 116a
Brugge
8000

Telefoon

+32478201320

Website

https://groeiacademie.be/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Marleen Devisch nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.