Springboon

Springboon is een praktijk waar kinderen van 4 t/m 12 jaar en hun ouders centraal staan. Want niet weten is geen optie meer.

Springboon is een centrum voor kindercoaching, MuziYoga en trainingen, dat staat voor groeikracht van binnenuit. Die groeikracht ontstaat wanneer een kind zich écht gezien, begrepen en daardoor veilig voelt. Daarin begeleiden we de kinderen (en soms ook het gezin), maar trainen we ook therapeuten, coaches, leerkrachten en andere professionals.

02/06/2026

Kalmte is de rust van de groene bomen.

Het Kleurenmonsterspel geeft altijd mooie aanknopingspunten om in beweging te komen. Wat heb je nodig om tot rust te komen en hoe kan je lijf je daarbij helpen.

De kindhouding is bijna altijd een succesnummer.

Ooit gaf ik les aan kinderen die niet of nauwelijks de taal vaardig waren. Maar praten met hun lijf konden ze als geen ander. Muziek hielp daarbij, net als nu bij MuziYoga of een 1 op 1 traject. Destijds gebruikte ik pittenzakjes om een plek in de ruimte aan te geven. In een kring met alle koppies naar binnen.

De bijwerking van een pittenzakje was dat er na de kindhouding allemaal kleine deukjes in het voorhoofd van het groepje zaten.

Een jongetje verzuchtte destijds dat dat het fijnste moment van de dag was. Met deukjes en al. Een situatie creëren waarin zo’n rustmoment even kan ontstaan is best ingewikkeld in onze dynamische samenleving. En toch weten veel kinderen precies wat ze nodig hebben om even de kalmte van de groene bomen te voelen.

www.springboon.nl

26/05/2026

Druk druk druk kan ze zijn.
Liefst in beweging en niet te lang met hetzelfde bezig.
Ze vindt het fijn als de dingen gaan zoals zij graag wil.
Alsof ze pas veilig is als ze zelf de regie in handen heeft.
Tot rust komen kan ze gelukkig ook.
Met haar knuffel en duim in een rustig hoekje.
Of zoals hier met Solar.
Ze lijken wel een beetje op elkaar.
En oprechte aandacht en knuffels doen goed.
Ze leest hem hier een Wensster meditatieverhaaltje voor.
Terwijl ze hem met een zachte borstel aait.
En hiermee tegelijkertijd zachte haartjes verzamelt.
Voor de vogels die met een nestje bezig zijn.
De rust in de ruimte was voelbaar. En helend.
Ze kunnen er allebei weer even tegen.

www.springboon.nl

19/05/2026

Angst is een bepalend thema in zijn leven.

Angst om ziek te worden een hele grote.

Legionella en straling liggen voortdurend op de loer.

Niet alleen voor zichzelf maar ook voor anderen.

Het kost hem ook op school energie als hij ziet dat water in de klas gewoon uit de kraan wordt gedronken. Zijn grootste wens is dat er niemand meer ziek wordt.

Als we met Solar lopen, meestal op een losloopstukje of op straat door mij aan de lijn, praat hij het makkelijkst.

Al een tijdje zijn we vanuit allerlei invalshoeken aan het onderzoeken wat hij nodig heeft om zich veiliger te voelen. In zijn eigen leven heeft hij niet te maken gehad met ernstig ziek zijn. Zelf niet maar ook niet zijn naaste familie. Maar als we verder teruggaan in de tijd en eerdere generaties aandacht geven doen we opmerkelijke ontdekkingen. Daar is wel degelijk sprake van ernstig ziek zijn in de lijn van de mannen voor hem. Zijn betovergrootvader was ernstig ziek, zijn overgrootvader ook en die maakte toen maar alvast een eind aan zijn eigen leven. Zijn opa en vader resoneren mee met een ongrijpbare angst voor lichamelijk ‘ wanvertrouwen’. En deze jongen was vernoemd naar de opa’s dus wellicht resoneert ook bij hem het verleden in zijn lijf en zijn door.

Bijzonder hoe zo’n stukje bewustzijn, dat het misschien niet van jou is die angst, bijdraagt aan meer rust in zijn hele systeem. We zijn er nog niet, want als je superslim en gevoelig bent is deze samenleving hoe dan ook uitdagend.

Maar na zo’n wandeling levert het zelf even lopen met Solar een mooi plaatje op. Krachtig en stevig in zijn schoenen. Op naar de toekomst. Hopelijk resoneert ook dat gevoel nog even lekker mee de komende tijd!

www.springboon.nl

12/05/2026

Het woordenboek houdt het simpel.

Geen oordeel, geen verwachting, geen verleden.

Dat er moederdag bestaat zegt misschien wel, dat het een wat minder neutraal begrip is dan het woordenboek doet vermoeden.

Als ik zelf geen moeder was geworden, met alle bijbehorende avonturen, was ik denk ik niet het werk gaan doen wat ik nu doe.

Doordat ik al terug kan kijken op de tijd toen ze nog jong en best wel bewerkelijk waren, kost het me geen moeite om me met de moeders in mijn praktijk te verbinden. De termen kwetsbaar, machteloos, moe, transformatie, groei, oerliefde, duizendpoot zijn van alle tijden. Moederschap is vakmanschap.

Met in elke tijd zijn eigen uitdagingen. Bij veel moeders ervaar ik ook dat het een wat eenzaam avontuur lijkt. Hoe houd je alle ballen in de lucht als je moe bent en de samenleving zoveel van je vraagt. Wat was eigenlijk je verwachting en beeld toen je, meestal samen, het moederschap vorm ging geven. Nu spreek ik vaak de moeders afzonderlijk over hun ervaringen en zoektocht. Maar binnenkort ga ik iets organiseren voor moeders onder elkaar. Zodat je in een vertrouwde en veilige setting je kracht en kwetsbaarheid kan delen.

Wordt vervolgd.

www.springboon.nl

05/05/2026

Solar meet zich hier zichtbaar met Julian van 7.
Een jongetje dat na een grote verhuizing zijn draai niet zo kan vinden. In zijn nieuwe klas wil hij weer zichzelf kunnen zijn. Maar wie is dat dan?
Heel fijn om dan met de Schatkaarten even al zijn kwaliteiten en talenten in beeld te krijgen. Nadat ik Julian had omgetrokken, schreven we samen met zijn vader al dat fijns op zijn papieren lijf. Hij wist eigenlijk zelf niet dat hij al zo groot was. En toen alles erop stond, mocht hij er weer op gaan liggen om even te tanken. Alles even opzuigen, meestal gaat dat met een automatische glimlach.
En Solar? Die keek het kunstje af. En was bijna net zo groot. En veel van Julian’s talenten passen inderdaad ook wel bij hem.

www.springboon.nl

28/04/2026

Moeiteloos kon hij aangeven hoe hij zich voelde.
Zijn moeder zat erbij en keek ernaar.
Vol verbazing. Want ze had er geen idee van dat hij zelf zo goed kon aangeven hoe het voelt in zijn lijf. Hij is pas 5 en was meestal niet bij machte om aan te geven wat hij voelt.
De keer ervoor hadden we samen Het Kleurenmonster gelezen. Hij had blijkbaar onthouden dat je in de war kunt zijn als je van alles door elkaar voelt. En dat dat geen fijn gevoel is. Ik ben wel fan van de beschrijvingen van de emoties in dat Kleurenmonster boek. De meeste kinderen herkennen zich in het feit dat boosheid past bij iets dat oneerlijk is. En verdriet bij wensen dat iets anders is. En angst dat je niet kan voldoen aan wat anderen van je vragen. Ook herkennen ze dat je blijdschap met iedereen wil delen. En dat kalmte voelt als de rust van de groene bomen.
Heel bijzonder dat hij op een ander moment zelf het nagetekende rode monster pakte toen iets even niet lukt. En hij met een soort interne grom zei dat hij daar boos van werd. Dus gelijk wél woorden kon geven aan hoe het voelt. En bij boos wil je je woede eruit gooien, heel wat anders dan je willen verstoppen en alleen zijn als je verdrietig bent. Die twee ‘kleuren’ zitten vaak in de war. Zo fijn om ze dan uit de war te halen en te doen wat op dat moment helpt. Veel handvatten geeft dat ook, voor als je zo’n jong graag wilt helpen om zich weer fijn te voelen.

www.springboon.nl

21/04/2026

Het líjkt zo makkelijk om gewoon even te leunen. Ruggesteun te voelen.
Laatst werd ik attent gemaakt op het verschil tussen zelfredzaam en zelfstandig.
Als je zelfredzaam bent, kun je overleven en functioneren. Je redt jezelf.
Als je zelfstandig bent kun je dingen op eigen kracht. Je kunt autonoom keuzes maken en dingen doen. Een wezenlijk verschil wel, waarbij een vroeg geactiveerde zelfredzaamheid het soms moeilijk maakt om hulp te aanvaarden en even te kunnen leunen.
Bij veel kinderen zie ik vaak een soort rode draad in een levensloop of in gedrag. Een draad die je tijdens je leven afwikkelt. Soms met knopen die je moet ontwarren, soms even een stukje moeiteloos. Eigenlijk is dat gewoon ontwikkelen.
Het geeft een soort rust dat wezenlijke rode draad levensthema’s mee blijven lopen. Dat persoonlijke groei en bewustzijn erg helpend en fijn zijn, maar dat dat wat anders is dan even iets fixen. Noch bij mezelf, noch bij de kinderen waarmee ik werk. Hoe groot ook soms het verlangen is om een soort van ‘klaargeleerd’ te zijn, sommige thema’s hebben ‘leef tijd’ nodig. Met als tekst het gedichtje van Bert Schierbeek “hoe als je je met zorgeloosheid kon omringen en dat dat je ruimte was”. Blijft een mooi verlangen, ik gun het ieder kind en hoop dat ze altijd iemand vinden om even tegen aan te leunen.

www.springboon.nl

14/04/2026

Er zijn veel kinderen die niet zo makkelijk woorden vinden voor wat ze voelen.

En veel ouders willen zo graag woorden. Een gesprek, zodat jij je punt kunt maken als ouder en je kind door zijn woorden beter begrijpt. Vorige week kwam Lars (11 jaar) met zijn moeder. Lars kwam al bozig binnen, een paar meter voor zijn moeder. Even niet bereikbaar nog, dus maar eerst even wat drinken. Toen kwam er een verward en boos verhaal. Over wat zijn moeder allemaal had gezegd onderweg, dat hij van alles moest, dat hij stop had gezegd maar dat ze niet luisterde. Het ging over zijn typecursus en het bijbehorende huiswerk. Zijn moeder had een verstandig verhaal. Maar ze was hem kwijtgeraakt tijdens het gesprek. En hij wist zelf niet goed de woorden te vinden bij wat hij allemaal voelde. Soms kan ik helpen woorden te vinden die kunnen duiden waar de frustratie vandaan komt. Vaak in de vragende zin. Bijvoorbeeld bij Lars ’Klopt het dat je wel wílt oefenen, maar dat het niet lukt?’. Bij Lars lag er heel veel onzekerheid onder zijn boze reactie op dat moeten oefenen. Hij haalt (als enige in zijn groepje) nooit al die aanslagen per minuut, nog maar 50 terwijl hij er minimaal 100 moet hebben. Hij oefent wel, maar zijn vingers onthouden de plekken niet waar de letters zitten. Kortom veel angst onder boosheid. Zijn moeder wil het beste uit haar zoon halen, heeft van zichzelf ook altijd het uiterste gevraagd en gegeven. Zoonlief steekt anders in elkaar. Ze zag hoe geraakt hij was van de druk en stress om te moeten presteren. Het allermooiste was dat ze ook zag dat hij iets anders nodig heeft dan haar nuchtere moederlogica. Meer meedenken en meekijken wat hij nodig heeft, om die angst de baas te worden dat het nooit goed genoeg is. Niet pushen maar er voor hem zijn. Ik kreeg eind van de dag een appje dat ze hem had kunnen helpen. En ingeslikt had dat hij alles nog een keer moest controleren voor hij klaar was. Het was gemoedelijk verlopen.

www.springboon.nl

07/04/2026

Het is vast niet voor niets dat Solar veel kenmerken heeft, die de kinderen in mijn praktijk herkennen bij zichzelf.
Zo voelt hij veel en is hij leergierig.
Ingewikkeld daaraan is, dat hij zich vaak begeeft op de grens van onder- en overprikkeld.
Hij is snel verveelt en zoek dan maar eens de juiste uitdaging.
Want van veel dingen moeten of veel herhaling gaat hij vaak vervelend doen.
Hij houdt erg van zelf kiezen en heeft behoefte aan veel ruimte om zijn energie kwijt te kunnen.
Maar hij kan niet altijd samen met andere honden, luistert niet altijd direct en brengt zichzelf en anderen soms in gevaar.
Hij is buiten vaak alert, vindt vaak ergens wat van en laat dat dan vol overtuiging weten.
Veel kinderen herkennen dat.
Als hij met kinderen werkt is zijn gevoeligheid hartverwarmend.
Vaak laat hij op magische wijze precies laat zien wat om aandacht vraagt.
Voor kinderen is het fijn om dan vanuit Solar te ontdekken wat ze zelf ook lastig vinden.
En dan samen te zoeken naar wat helpt om zelf rustig te worden of anderen met rust te laten.
Ouders ontdekken, ook door Solar, dat heel goed kijken naar je kind al zoveel aanwijzingen geeft.
Een blik of gebaar. Een geluid of een houding.
Vaak is er een, soms heel subtiel, signaal dat al aangeeft dat er onrust of overprikkeling is.
Waar je als ouders dan iets mee kunt doen of juist laten.
Ook ontspanning kun je vaak aflezen. Dat dan niet onderbreken maar juist laten zijn kan heel krachtig zijn.
Zo leren kind en hond samen iets herkennen wat ze eigenlijk al kunnen.
Ik denk dat daar die basis ligt voor de langdurige vriendschap die ze met Solar opbouwen.

www.springboon.nl

31/03/2026

We zitten eigenlijk altijd op de grond.

Soms in een eigen ruimte door even een touw om je plek te leggen. Zodat je broertje weet dat die ruimte even niet vrij toegankelijk is. Ook als een ouder erbij is, is zo’n touw een uitkomst. Want kinderen gaan soms moeiteloos een oudergrens over. Door met speelgoed op hun hoofd te spelen, of dingen naar ze toe te gooien of hun hoofd vast te pakken als ze even wat willen zeggen. Een touw helpt, want ouders vinden zelf ook vaak dat een kind altijd toegang mag hebben tot die ouderruimte. Maar ondertussen voelt het niet fijn om een kind steeds ‘in your face’ te hebben. Er ontstaat rust als iedereen een zichtbare grens heeft. En er wordt dan driftig gevraagd of ze in een ruimte mogen komen. En zo leren ze een ‘nee’ te geven óf te accepteren.

Als alles zijn eigen plek heeft is dat overzichtelijk. In de zandbak wordt driftig gesorteerd. Waterdieren in het water, landdieren in het zand en vogels op de rand. Papa zorgt voor het een, mama voor het andere. In dit geval zit ze zelf als vogel op de rand. Ze wil wel een vogel zijn. En dan niet persé voor het overzicht dat je hebt als vogel, maar om de vrijheid om te vliegen waar je maar wilt.

In een andere oefening laat ze weten dat ze het liefst 30 wil zijn. Omdat ze dan alles zelf mag bepalen. Duurt nog even want ze moet nog 7 worden. Wel bijna, dus dat is fijn! Op naar de toekomst dan maar.

www.springboon.nl

Adres

Molenstraat 22
Warnsveld
7231KN

Telefoon

0613813404

Website

http://www.springboon.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Springboon nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Springboon:

Snelkoppelingen

Wilt u dat uw bedrijf hét hoogst genoteerde Sportschool in Warnsveld wordt?