29/05/2026
Het Belang van Kadans.
🔵CC Kadans 4-daagse Winterberg – een weekend om niet snel te vergeten🔴
Met een bende enthousiaste wielertoeristen trokken we met CC Kadans richting Winterberg voor een vierdaags fietsweekend dat alles had: stevige klimmen, prachtige wegen, liters Weissbier, vriendschap, hilarische momenten en vooral héél veel karakter.
Over sommige zaken kunnen we kort zijn: top georganiseerd door ons bestuur, een fantastisch hotel, lekker ontbijt en avondeten, een schitterende streek en wegen die gemaakt leken voor de koersfiets. De sfeer zat meteen goed en hoewel het Weissbier rijkelijk vloeide, werden er tussendoor ook voldoende cola’s gedronken om de suikers aan te vullen voor de loodzware beklimmingen.
Dat het niveauverschil tussen groep 1 en groep 2 aanzienlijk was, werd al snel duidelijk. Maar groep 2 bewees meer dan eens dat zij misschien net iets minder snelle benen hadden, maar zeker geen minder sterke.
🔵🔴Dag 1 – opwarming en vertrouwen opbouwen
Na een eerste opwarmingsrit werd al snel duidelijk dat de benen goed zaten en de goesting nog beter. De verstandige beslissing om het die eerste avond relatief rustig te houden, bleek achteraf gezien geen slechte keuze. Iedereen wist immers dat het echte werk nog moest beginnen.
De streek rond Winterberg bleek meteen een schot in de roos: prachtige panorama’s, perfect asfalt, lange beklimmingen en afdalingen waar sommigen nét iets meer vertrouwen hadden in hun materiaal dan anderen.
🔵🔴Dag 2 – 2000 hoogtemeters en eerste heroïsche verhalen
Dag 2 was de eerste echte test. Meer dan 115 kilometer en voor groep 1 ruim 2000 hoogtemeters. Het moment waarop duidelijk werd wie voldoende getraind had… en wie vooral goed had kunnen bluffen tijdens de winter.
De lunch met pasta bleek geen overbodige luxe, want zoals zo vaak in Duitsland zat ook hier het venijn stevig in de staart.
Maar dag 2 leverde niet alleen hoogtemeters op, ook de eerste heroïsche verhalen waren geboren. Iedereen kwam veilig terug aan het hotel… of toch bijna iedereen. De talrijke bustickets leken plots handig, alleen bleek er helaas geen bus te rijden. Uiteindelijk werd de gestrande kopman netjes opgepikt.
Piet kwam dan weer nét binnen de tijdslimiet binnengebold nadat zijn tong tussen de ketting was komen te zitten. Hoe dat exact gebeurd is, blijft voorlopig onduidelijk voor de technische commissie.
Ook werd duidelijk dat Chinese wielen niet gemaakt zijn om te dalen, maar eerder om te paragliden.
En over staarten gesproken: tijdens dit weekend kregen we onverwacht ook nog een biologieles. Het dier van het weekend bleek namelijk de Rode Wouw. Er werd zelfs even overwogen om de clubnaam om te dopen tot “CC De Rode Wouw”.
🔵🔴Dag 3 – de koninginnenrit
Om dag 3 met frisse benen aan te vatten, werden nieuwe herstelmethodes getest. Het alcoholpercentage van het Deense bier bepaalde blijkbaar rechtstreeks de hellingsgraad van de volgende dag, terwijl recoverytabletten voor extra stuwkracht moesten zorgen.
Aan het ontbijt hing opvallend veel focus… of misschien was het gewoon collectieve vermoeidheid.
De koninginnenrit kondigde zich aan als de zwaarste, maar ook de mooiste rit van het weekend. De lunch met verse wafels, warme kersen en vanille-ijs moest voor extra vuurwerk zorgen, want wederom zat het venijn in de staart.
De Reus van Winterberg — een muur van 8%, minstens vier keer de Hallembaye — moest overwonnen worden. Daar werd meteen duidelijk dat je naast Chinese wielen ook beter rekening houdt met lege batterijen. Een versnelling kleiner dan klein was hier absoluut welkom geweest.
Na liters zweet, gelukkig geen bloed en ook geen tranen bereikte uiteindelijk iedereen veilig het hotel.
Door een gebrek aan seingevers liep de sprint jammer genoeg verkeerd af voor Bart, die zijn afslag miste en zo de kroon op zijn fantastische klimweekend niet kon zetten met een overwinning. Gelukkig had hij eerder dat weekend al gescoord met zijn Kitty-Catooke.
🔵🔴Het enige echte minpunt
Als we dan toch één minpunt moeten benoemen: het Weissbier was op in het hotel.
Nu goed, men kon natuurlijk onmogelijk inschatten hoeveel vochtverlies een groep Limburgse wielertoeristen op Duitse cols produceert.
🔵🔴De legendarische Irish Pub-etappe
Dat probleem werd opgelost met een bezoek aan de lokale Irish Pub. Een groepje van acht vluchters reed daar een onoverbrugbare voorsprong bijeen.
Wie had gedacht dat deze mannen ook nog zangtalent hadden? De lokale Ierse muzikant Owen Cassey verbleekte compleet toen “You’ll Never Walk Alone” luidkeels werd meegezongen.
De lokale groupie — herkenbaar aan haar prachtige rondingen en de talrijke vogels op haar T-shirt — had duidelijk oog voor het duet van Tom en Jimmy. Bert bevestigde als volleerd vogelkenner dat het vermoedelijk om een poedelkip ging. Al houden sommigen het toch liever op een zwaluw.
🔵🔴Dag 4 – uitwaaien
Op dag 4 waren de inspanningen iets beperkter. Na de ontbijttoespraak van onze persverantwoordelijke Michel ontstonden er verschillende waaiers. Sommigen trokken vroeg huiswaarts, anderen wandelden naar het hoogste punt van Winterberg en de echte die-hards gingen nog de benen losfietsen voor een kleine 40 kilometer.
🔵🔴Besluit
Dit weekend had alles wat een top fietsweekend nodig heeft: zware ritten, prachtige natuur, kameraadschap, humor, sterke verhalen en vooral veel plezier.
Om dit volgend jaar nog te overtreffen, zal het bestuur serieus werk hebben. Al moeten we misschien wel rekening houden met het feit dat we rond dezelfde periode allemaal naar een babyborrel zullen moeten…
Proficiat en een welgemeende dank je wel aan het bestuur alsook aan iedereen voor het fijne weekend..🫶🏼
Rob.
