De Wereld Morgen

Itinéraire Site Web Contacter l'entreprise

De Wereld Morgen Onafhankelijke kritische journalistiek | Onbeschaamd geëngageerd | geen paywall www.dewereldmorgen.be DeWereldMorgen.be is van u.

Mensen die zich zorgen maken over mensenrechten, sociale rechtvaardigheid of het milieu, moeten begrijpen dat ze uiteindelijk niets kunnen veranderen zolang ze de media niet veranderen - Robert McChesney


Online nieuws dat er toe doet. Wars van elke commerciële logica: geen aandeelhouders, managers of mediamagnaten. Bouw mee aan DeWereldMorgen.be: http://www.dewereldmorgen.be/info/doe-mee

Steun DeWereldMorgen.be: http://www.dewereldmorgen.be/info/steun

“Er zijn veel stappen vooruit gezet de laatste jaren voor vrouwen die slachtoffer zijn van seksueel of huiselijk geweld”...
10/11/2026

“Er zijn veel stappen vooruit gezet de laatste jaren voor vrouwen die slachtoffer zijn van seksueel of huiselijk geweld”, vertelt Sofie De Graeve van Furia. “Zo zijn er Zorgcentra na seksueel geweld gekomen speciaal voor de opvang van slachtoffers van seksueel geweld. En er zijn Veilige Huizen die iedereen betrokken bij de aanpak van intrafamiliaal geweld samenbrengen.”

“Dit zijn grote stappen, maar toch is er nog altijd zeer veel geweld tegen vrouwen. Ook missen veel slachtoffers nog altijd echte erkenning en optimale hulp.” Er moet volgens Furia daarom veel meer gebeuren dan enkel ingrijpen door politie en justitie. “We moeten veel verder kijken.”

“Uiteraard wil ik niet dat de dader ermee wegkomt”, benadrukte een slachtoffer van seksueel geweld aan Furia, die graag anoniem blijft. “Maar wat ik vooral wil, is dat die erkent dat het fout was, beseft wat de impact is en dat het nooit meer gebeurt.”

“Als slachtoffers erkenning willen, dan zijn ze niet zozeer uit op straf of vergelding, maar wel op erkenning van wat er gebeurd is en daders die daar verantwoordelijkheid voor nemen”, legt De Graeve ook uit. “Bovenal willen ze vooral dat het geweld stopt en dat er niet nog meer slachtoffers vallen.”

“Zo hebben slachtoffers van intrafamiliaal geweld nodig dat ze geloofd worden als ze eindelijk ermee naar buiten komen. En dat ze niet als reactie te horen krijgen waarom ze dan niet vertrokken zijn.” Dat laatste gebeurt nog vaak volgens De Graeve.

“We stellen vast dat er nog veel schort op verschillende niveaus waaraan gewerkt moet worden om als samenleving geweld tegen vrouwen te voorkomen.” Woensdag 11 november, op de 55e Dag van het Feminisme in de Arenberg in Antwerpen, gaat Furia op zoek naar hoe feministische rechtvaardigheid eruitziet. Wat moet er nog gebeuren om te zorgen voor echte veiligheid, herstel en regie voor slachtoffers? Zodat daders echt verantwoordelijkheid nemen en de gemeenschap zich inzet om dat geweld te voorkomen.

“Waar we het op de Dag van het Feminisme over willen hebben, is transformative justice”, vertelt De Graeve. “Dat is veel ruimer dan enkel de dynamiek tussen dader en slachtoffer, maar gaat om de verandering die nodig is in de gehele samenleving.”

“Want stel je voor dat we enkel elke dader van grensoverschrijdend gedrag in de gevangenis stoppen? De gevangenissen zitten nu al overvol. Daar is geen beginnen aan. Bovendien is niemand daar beter van geworden. Dat is niet de oplossing”, aldus De Graeve.

“We moeten vooral aan de slag gaan met factoren die dat geweld faciliteren en iedereen moet daarin zijn verantwoordelijkheid nemen. Het gaat hierbij om alle bijstanders, en om de patriarchale machtssystemen in onze cultuur op werk, in de samenleving en in het politieke beleid."

"Denk aan de manier waarop onze sociale zekerheid georganiseerd is", legt De Graeve uit. "Er is een grote sociaal economische ongelijkheid. In een studie van 2024 tonen statistische cijfers van een Europese enquête dat vrouwen met een klein inkomen zoals werkloze vrouwen, vrouwen met een handicap of een chronische ziekte veel kwetsbaarder zijn voor geweld."

"Concreet blijken deze vrouwen driemaal kwetsbaarder voor psychisch partnergeweld te zijn, zesmaal kwetsbaarder voor fysiek partnergeweld en tienmaal kwetsbaarder voor seksueel partnergeweld. Dat is een zeer overtuigende sociaal economische link, en daar moeten we iets tegen doen."

Maar de huidige actieplannen van de regering tegen geweld bestaan vooral uit maatregelen voor verbetering van politie, justitie en hulpverlening. "Het sociaal economische luik is vandaag een blinde vlek en dat moeten we meenemen voor een betere aanpak van geweld", stelt De Graeve. "Om een voorbeeld te geven: als je weg wilt uit een gewelddadige relatie, heb je een dak nodig boven je hoofd, maar vind dat maar vandaag in de huidige wooncrisis."

Wat kunnen we hiertegen doen? De Graeve: "Niet meer inkorten op je uitkering als je gaat samenwonen, want dat maakt je afhankelijker van de persoon met wie je samenwoont. Dat is een structurele maatregel die de regering zou kunnen nemen. Ook pleiten we voor een HerstelPakket met onder andere direct financiële hulp, zodat mensen de eerste kosten kunnen betalen als ze weggaan bij een partner, zoals een woning vinden, juridische kosten, psychische bijstand en hulp voor de kinderen."

Daarnaast blijkt de manier waarop mensen reageren op wat hen is overkomen, ook een grote impact te hebben, aldus Furia. “Dit geldt zowel voor reacties van professionals als van de mensen in hun omgeving. Als die de ervaring van het slachtoffer in vraag stelt of daarover oordeelt, kan dat bijna nog erger zijn voor het slachtoffer dan het feit op zich”, zegt De Graeve. “Technisch noemt dit ‘secundaire victimisatie’.”

“Toen ik eindelijk aan mijn zus voorzichtig mijn hart luchtte over het psychisch geweld van mijn ex, was haar eerste reactie: ‘Maar waarom heb je zo lang gewacht en ben je niet meteen vertrokken?’”, getuigde een slachtoffer van partnergeweld aan Furia. En een ander slachtoffer van seksueel geweld vertelde aan de vrouwenorganisatie: “Wat ik meegemaakt heb, was erg, maar hoe mijn omgeving reageerde, maakte dat ik me nog een keer slachtoffer voelde.”

Zeven op de tien slachtoffers van geweld spreekt eerst een naaste aan in plaats van een professional of politie. “We hebben hierin dus allemaal een verantwoordelijkheid”, legt De Graeve verder uit. “En daar is educatie en sensibilisering voor nodig. Zodat we als bijstanders de tools hebben om te reageren als een slachtoffer verhaal doet. Nog te vaak krijgen slachtoffers van seksueel geweld nu te horen: ‘Ja maar had je gedronken?’, ‘Wat had je aan?’, ‘Waarom was je zo laat nog op straat?’,‘Je bent zelf meegegaan’, of ‘Je hebt die binnengelaten’.

Alsof ze het zelf hebben uitgelokt? “Dit ‘victim blaming’ is vaak nog sterk aanwezig in de hoofden van mensen”, stelt De Graeve. “Terwijl we intussen weten dat dat helemaal niet zo is. Het kan iedereen overkomen. Maar de realiteit aanvaarden dat dit ons allemaal op elk moment kan overkomen, is bijzonder heftig. Er zit een psychologisch beschermingsmechanisme onder het idee dat ‘zolang je maar niet te kort gerokt loopt of niet dronken op straat rond zwalkt, je dit niet zal overkomen'.

Maar we mogen niet vergeten dat bij 80 procent van de gevallen van seksueel geweld de dader een bekende is. Iemand uit je vriendenkring of uit je familie. ‘De vreemde’ uit de bosjes, dat is bij een minderheid van de gevallen.

We moeten dus vooral met elkaar aan de slag. Het gaat hierbij om gemeenschapsopbouw, waaronder werken in de wijken en jeugdwerk, in scholen en op het werk. “Samen bouwen aan een samenleving die zorgt voor elkaar.”

Ook betekent het op zoek gaan naar de oorzaken van geweld en die samen aanpakken, zodat het geweld in de kiem gesmoord wordt. Want met straffen en weerbaarheid alleen, gaan we er niet komen.

De Dag van het Feminisme wil daarom inspireren en mensen uitnodigen om samen na te denken over de maatschappelijke veranderingen die nodig zijn om geweld tegen vrouwen aan de basis aan te pakken. Op het programma staan twee panels. Het eerste panel brengt internationale ervaringen en nieuwe inzichten over transformative justice samen. Het tweede panel focust op de praktijk in Vlaanderen.

Tot slot stelt Furia op de Dag van het Feminisme ook haar eisenbundel met aanbevelingen voor. “We gaan een aantal structurele veranderingen moeten doorvoeren”, aldus De Graeve.

Recensie: 'La Fête' brengt de zaak Sanda Dia op scène, als documentair theater van het beste soortTheatermaker Anne-Céci...
10/11/2026

Recensie: 'La Fête' brengt de zaak Sanda Dia op scène, als documentair theater van het beste soort

Theatermaker Anne-Cécile Vandalem was sterk aangedaan door de dood van Sanda Dia, die bij een doop het leven liet. Ze volgde het proces in de rechtbank en maakte er een virtuoze voorstelling over. 'La Fête' toont een fictieve samenkomst van de familie van het slachtoffer en de familie van de dader.

‘La Fête’ handelt over schuld, verantwoordelijkheid, racisme en klassenstrijd. Geen aanklacht is het, wel een zoektocht naar wederzijds begrip. Het resultaat levert een voorstelling op die doordesemd is met wantrouwen. Vinden de protagonisten elkaar, of blijft er een afgrond bestaan? Vandalem stelt basisvragen over racisme, over vergeving, zo scherp dat de toeschouwer ongemakkelijk de zaal verlaat. Even belangrijk als haar kijk is de vraag wat het uiteindelijke standpunt van elke kijker is. We horen het verhaal over Sanda Dia en de fatale doop.

De voorstelling begint met een leeg plateau. Na een muzikale introductie aan de piano (Alex Tambu), stappen de spelers één voor één de scène op. Ze stellen zichzelf voor - met biografisch materiaal, zoals dat ook vaak gebeurt bij de Zwitserse theatermaker Milo Rau. Maar Vandalem zal dat later op een heel eigen wijze in de voorstelling verweven. De spelers hebben een beetje verrassend een rode mantel aan zoals boksers die dragen. Ze gaan op de grond liggen, in de houding van de vernedering. Het is een soort rituele opening van de voorstelling.

Dan komen er een paar rekwisieten op het toneel, en wordt de achterwand ingenomen door een groot scherm. Twee cameramensen zetten zich klaar om een interview op te nemen dat deel van een documentaire moet worden. Twee mensen aan tafel worden ondervraagd. De vragen worden gesteld door Anne-Cécile Vandalem zelf.

We horen het verhaal over Sanda Dia en de fatale doop, die zich in Vorselaar afspeelde. De namen van de echte personen heeft Vandalem veranderd. De familie van één van de daders krijgt de naam Van Wezenbeek. De familie van het slachtoffer heet in de voorstelling De Vresse. Sanda Dia, de student die in 2018 de dood vond tijdens een doopritueel, krijgt de naam Tidjane. Deze ingreep laat de schrijfsters Anne-Cécile Vandalem en Joëlle Sambi toe een afstand tot de feiten te creëren.

Tussen feit en fictie
De hele voorstelling zal op die fascinerende dubbelheid rusten. Feiten zullen naast fictie staan, maar ook de spelers blijven dubbel, want ze zijn én vertolkers én zichzelf. Het wordt een fascinerend onderdeel van de tekst. Veel draait om de vraag: wie is aan het woord? Waar is de meeste waarheid te horen?

Tijdens het interview worden feiten over de tragische doop verteld. Een belangrijke beslissing ligt in de handen van de familie De Vresse. Willen ze aan de film van Anne-Cécile meewerken? Hun antwoord is positief, want ze hebben na het proces nog een aantal vragen die ze aan de familie Van Wesenbeek willen stellen. Ze zijn er onder andere van overtuigd dat hun zoon slachtoffer van racisme was binnen een groep van geprivilegieerde blanke jongeren uit Antwerpen. Ze willen ook de bekentenis afdwingen dat het bij Tidjane om een moord en niet om een ongeluk ging. Na een feest ruim je toch ook alles op, hoor je de vader zeggen.

De confrontatie (die dus in het echte leven nooit heeft plaatsgevonden) vormt de hoofdmoot van de voorstelling. Vader Moussa De Vresse (François Ebouele) zit vol opgekropte boosheid. Al wil hij waardig overkomen, hij kan niet beletten dat hij enkele keren in woede ontsteekt. Dat er racistische motieven bij de medestudenten hebben gespeeld, staat voor hem als een p**l boven water.

Maar ook het gerechtelijk apparaat getuigt van racistische vooroordelen: na de moord op zijn zoon hebben de Vlaamse families de kans gekregen om alles uit te wissen. De sporen zijn volledig verdwenen ("Na een feest ruim je toch ook alles op", hoor je de vader zeggen). Een reconstructie vond het gerecht niet nodig. Dat zit de familie hoog. Dat de pijn in de familie nog diep zit, bewijst de afwezigheid van de moeder op deze samenkomst.

Lees het volledige artikel op onze website. Link in de comments!

Na koninklijk overleg: tijd voor verantwoordelijkheid, rechtvaardigheid en duurzame keuzesDe koning heeft alle partijvoo...
09/11/2026

Na koninklijk overleg: tijd voor verantwoordelijkheid, rechtvaardigheid en duurzame keuzes

De koning heeft alle partijvoorzitters ontvangen. Maar de institutionele alarmbel die premier Bart De Wever heeft geluid, lost op zich niets op. Mensen hebben nood aan perspectief en zekerheid. Een rechtvaardig en duurzaam beleid blijft de enige uitweg.

Het ACV rekent erop dat er eindelijk ernstig wordt gekeken naar oplossingen die zowel de begroting als de samenleving versterken. De begroting op orde brengen is ook voor het ACV een must. Maar dan moet we vertrekken van de feiten en niet van ideologische dogma’s. Dat betekent dat men ook de inkomstenzijde moet aanpakken, en ook op de uitgaven moet durven kijken naar de fiscale cadeaus die worden uitgedeeld.

Volgens het ACV blijft de kernvraag dezelfde: hoe zorgen we voor een sterke economie, een sterke sociale zekerheid en voldoende investeringen in de toekomst? Het antwoord ligt niet in nieuwe besparingen voor werknemers, gezinnen, gepensioneerden en uitkeringsgerechtigden. Niet in nieuwe ingrepen op de index, die tijdens de energiecrisis de beste buffer bleken tegen de prijsverhogingen. Het antwoord ligt in een eerlijkere bijdrage van alle inkomens en een einde aan maatregelen die de inkomsten van de overheid en de sociale zekerheid uithollen.

De voorbije dagen zagen we verschillende voorstellen opduiken die opvallend dicht aansluiten bij wat het ACV al langer bepleit. Zo wordt opnieuw gesproken over managementvennootschappen aanpakken en hogere bijdragen op studentenarbeid en flexi-jobs, systemen die vandaag minder bijdragen aan de sociale zekerheid dan gewone arbeid. Het ACV wijst er al geruime tijd op dat gelijk werk ook een gelijke bijdrage aan onze samenleving en onze sociale bescherming vereist.

Maar het debat mag daar niet stoppen. Er ligt een slimmer en berekend alternatief op tafel. De regering kan putten uit voorstellen die meer dan 21 miljard euro kunnen opleveren zonder opnieuw de lasten bij werknemers en hun gezin te leggen. Daarbij gaat het onder meer om het schrappen van bewezen inefficiënte bedrijfssubsidies; een eerlijkere belasting van inkomsten uit vermogen naast inkomsten uit arbeid; het aanpakken van fiscale achterpoortjes en constructies via managementvennootschappen; correcte sociale bijdragen op flexi-jobs en studentenarbeid; een krachtigere strijd tegen fiscale fraude en ontwijking; een einde aan de verdere uitholling van de belasting- en sociale zekerheidsinkomsten.

"Wie na al deze maanden nog altijd beweert dat er geen alternatieven zijn, kijkt bewust weg van de cijfers", stelt voorzitter Ann Vermorgen. "Stop met te doen alsof de doorgerekende maatregelen die de begroting versterken én de sociale cohesie beschermen niet zouden bestaan. Het ACV roept de blokkerende partijen op om zich te herpakken. Voor de mensen die werken. Voor de mensen die een uitkering nodig hebben. Voor de jongeren die zoeken naar kansen. Voor de ouderen die recht hebben op een waardig pensioen. Voor de democratie zelf. De koning heeft zijn rol gespeeld. Nu is het aan de politiek om de hare op te nemen. Niet met symbooldossiers of muizenpasjes, maar met keuzes die duurzaam, sociaal en budgettair verantwoord zijn."

Honderdduizenden mensen trokken vandaag de rode lijn in Nederland tegen de genocide in Gaza ❤ Ze eisen dat hun regering ...
08/11/2026

Honderdduizenden mensen trokken vandaag de rode lijn in Nederland tegen de genocide in Gaza ❤ Ze eisen dat hun regering een stuk krachtiger optreedt tegen Israël. Ook organisaties zoals Oxfam Novib, Amnesty International en Save the Children deden mee. Zij eisen dat de regering "maximale politieke, economische en diplomatieke druk opvoert om de illegale bezetting van Palestina definitief te beëindigen".

(Foto's: Jade Besuyen)

08/11/2026

Op 5 november organiseerden de vakbonden een nationale actiedag en staking in heel Frankrijk, waar volgens de CGT 1,6 miljoen mensen op straat voor kwamen. Waar de voorbije weken de bonden zich achter de actievoerende scholieren schaarden, komen zij nu ook hand in hand samen op straat.

Tegen stijgende kosten van levensonderhoud, de achterblijvende lonen, de zware onderfinanciering van het onderwijs en het Parcoursup (het nationale toelatingssysteem voor het hoger onderwijs, waartegen wordt gestaakt omdat studenten en vakbonden het systeem te complex, ondoorzichtig en sociaal oneerlijk vinden). De Franse bevolking eisen dringende economische en sociale maatregelen van de regering en van president Macron.

Media verzwijgen VN-rapport over rol media in facilitering genocide in GazaIn een vernietigend nieuw VN-rapport legt Fra...
06/11/2026

Media verzwijgen VN-rapport over rol media in facilitering genocide in Gaza

In een vernietigend nieuw VN-rapport legt Francesca P. Albanese bloot hoe internationale media en digitale platformen volgens haar een actieve rol spelen in de genocide in Gaza.

Sinds oktober 2023 zijn bijna 300 Palestijnse journalisten gedood en meer dan 400 verwond. Tegelijkertijd worden Palestijnse stemmen systematisch gemarginaliseerd, journalisten als terroristen bestempeld en onafhankelijke verslaggeving onmogelijk gemaakt. Albanese spreekt van 'mediacide': de vernietiging van de waarheid als onderdeel van de vernietiging van een volk.

Ook grote westerse media zoals BBC, CNN en The New York Times komen onder vuur te liggen. Volgens het rapport nemen ze Israëlische narratieven over, vermijden ze woorden als 'genocide' en 'bezetting' en laten ze cruciale historische context weg. Zo helpen ze volgens Albanese het Israëlische geweld te normaliseren en te legitimeren.

Maar misschien is het meest opvallende wel de stilte rond het rapport zelf. Terwijl Israël en de VS reageren met persoonlijke aanvallen op Albanese, besteden de grote westerse media er nauwelijks aandacht aan. Lode Vanoost bespreekt de onthullingen en de rol van de media in het verhullen van oorlogsmisdaden.

Lees het volledige artikel op DeWereldMorgen, link in eerste commentaar:

Van Cuba moet je houden. Concrete solidariteit met een belegerd landIn Cuba sturen ziekenhuizen patiënten naar het huis ...
05/11/2026

Van Cuba moet je houden. Concrete solidariteit met een belegerd land

In Cuba sturen ziekenhuizen patiënten naar het huis van Amado Rodríguez Pires, omdat ze zelf niet meer over de nodige medicijnen beschikken. Elke ochtend staan wanhopige mensen bij hem voor de deur. Soms kan hij helpen, soms moet hij hen met lege handen naar huis sturen.

Door de Amerikaanse blokkade kampt Cuba met enorme tekorten aan medicijnen, voedsel en brandstof. Ziekenhuizen kunnen patiënten niet meer behandelen, gezinnen zitten zonder stroom en artsen moeten improviseren om levens te redden. “Moeders huilen van opluchting wanneer ze medicatie krijgen zodat hun kinderen geen stuiptrekkingen meer krijgen”, vertelt Amado.

Maar Cuba staat er niet alleen voor. Vanuit Gent vertrokken al meer dan honderd koffers vol medicijnen naar het eiland, dankzij de solidariteitsgroep Maletas Solidarias. Amado coördineert de verdeling van die hulp en van donaties uit meer dan vijftien landen. Soms trekt hij met een karretje door de straten van Havana om levensreddende medicijnen bij ziekenhuizen te krijgen.

“Het gaat in Cuba nu om menselijkheid, niet alleen om geopolitiek”, benadrukt Amado. In een aangrijpend interview vertelt hij over de dagelijkse strijd om levens te redden, de gevolgen van de Amerikaanse blokkade en de kracht van internationale solidariteit.

Lees het volledige artikel op DeWereldMorgen, link in eerste commentaar:

De generatie van de boomers is nog opgegroeid met westerns waarin de 'Indianen' steevast de wilde slechteriken waren. He...
05/11/2026

De generatie van de boomers is nog opgegroeid met westerns waarin de 'Indianen' steevast de wilde slechteriken waren. Het besef dat dit propaganda was om ons te verzwijgen dat de VS is gebouwd op de genocide van talloze Inheemse volkeren, de oorspronkelijke bewoners, is pas begonnen in de late jaren 1970. Het is geen toeval dat de Inheemse bewegingen in de VS solidair zijn met het Palestijnse volk. Recent was Jeremiah Wolf van de Mohawk Nation in Vlaanderen met zijn vredesboodschap. https://www.dewereldmorgen.be/artikel/2026/11/05/inheems-vredesambassadeur-uit-de-vs-toerde-door-vlaanderen

Een kleine zes maand voor de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen in twee rondes op 18 april en 2 mei 2027 ...
05/11/2026

Een kleine zes maand voor de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen in twee rondes op 18 april en 2 mei 2027 maakt Ludo De Witte een stand van zaken op en geeft een aantal mogelijke perspectieven. Hij beschrijft het potentieel van de beweging La France Insoumise achter Jean-Luc Mélenchon maar ziet ook de eigen zwakheden én de gevaren, want het Franse establishment zal alles tegen hen inzetten.

Een kleine zes maand voor de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen in twee rondes op 18 april en 2 mei 2027 maakt Ludo De Witte een stand van zaken op en geeft een aantal mogelijke perspectieven. Hij beschrijft het potentieel van de beweging achter Jean-Luc Mélenchon maar ziet ook de zw...

Vanavond komen in verschillende Belgische steden en gemeenten burgers en organisaties op straat tegen het wetsontwerp ov...
04/11/2026

Vanavond komen in verschillende Belgische steden en gemeenten burgers en organisaties op straat tegen het wetsontwerp over woonstbetredingen. Morgen staat de tekst op de agenda van de Kamer. Ondanks de vele juridische waarschuwingen lijkt een parlementaire meerderheid bereid om een gevaarlijk precedent te scheppen. Maar de wet is nog niet aangenomen. Het is niet te laat om die beslissing tegen te houden.

In Gent, Leuven, Brussel, Brugge en verschillende Waalse gemeenten wordt vanavond actiegevoerd in het kader van "No ICE in Belgium". De aanleiding is een wetsontwerp dat op 7 oktober door de Kamercommissie werd goedgekeurd en 5 november in de plenaire vergadering geagendeerd staat.

Een huis binnendringen zonder strafonderzoek

De wet zou het mogelijk maken om woningen, ook die van derden, desnoods met geweld binnen te dringen, met als doel mensen zonder wettig verblijf bestuurlijk aan te houden en te verwijderen. Weliswaar onder bep**lde voorwaarden en met machtiging van een onderzoeksrechter, maar precies daar wringt het schoentje.

De woonstbetredingen waar het hier over gaat, zijn immers geen huiszoekingen in het kader van een strafrechtelijke procedure, maar zouden plaatsvinden in een administratieve context van een bestuurlijke verwijdering. En ze zouden gericht zijn op mensen zonder papieren die ‘een gevaar voor de openbare orde of nationale veiligheid’ vormen.

Toch verdedigt de regering deze wet telkens weer door te verwijzen naar verkrachters, terroristen of andere zware criminelen. Maar voor de opsporing en vervolging van zulke misdrijven bestaat het strafrecht al. Politie en justitie hebben daarin verregaande bevoegdheden, mét de nodige rechtswaarborgen.

Natuurlijk moet de overheid kunnen optreden tegen mensen die een ernstig gevaar vormen voor anderen. En natuurlijk kan een terugkeerbeleid daar deel van uitmaken. Maar dat beleid moet uiteraard humaan blijven en zeker ook de grondrechten respecteren, ook van derden. Steun voor de aanpak van zware criminaliteit kan geen vrijgeleide zijn om fundamentele rechtswaarborgen af te zwakken.

Een onderzoeksrechter zonder de gebruikelijke waarborgen

Ook stelt de regering sussend dat er toch een onderzoeksrechter aan te pas komt. Dat klopt. Alleen voert die ingeschakelde rechter hier geen strafonderzoek. Het is de Dienst Vreemdelingenzaken die de rechter om toestemming vraagt voor een bestuurlijke maatregel. De onderzoeksrechter kan daarbij nagaan of aan de wettelijke voorwaarden is voldaan en bijkomende informatie vragen, maar beschikt niet over zijn of haar gewone onderzoeksbevoegdheden. Ook de waarborgen van een volwaardig gerechtelijk onderzoek ontbreken.

Precies daar zit het fundamentele juridische bezwaar. De rechterlijke macht wordt hier ingezet voor een doel van de uitvoerende macht, zonder de gebruikelijke waarborgen die bij de rol van de onderzoeksrechter horen.

In 2017 vernietigde het Grondwettelijk Hof al een regeling die huiszoekingen via een zogenaamde ‘mini-instructie’ mogelijk maakte. Ook daar kwam een onderzoeksrechter tussenbeide, maar ontbraken essentiële rechtswaarborgen. Het Grondwettelijk Hof vond dat onaanvaardbaar.

Het klopt dat het huidige wetsontwerp over een andere procedure gaat. Maar als een huiszoeking zelfs binnen het strafrecht niet zonder die waarborgen kon worden toegestaan, hoe zou een vergelijkbare ingrijpende maatregel dan wel kunnen binnen een administratieve procedure?

👉 Lees het hele artikel op onze site. Link in de reacties.
📸 Foto's van -actie in Brugge door Eva Vanhoorne (Eva Vanhoorne Groen Brugge)

Adresse

Brussels

Notifications

Soyez le premier à savoir et laissez-nous vous envoyer un courriel lorsque De Wereld Morgen publie des nouvelles et des promotions. Votre adresse e-mail ne sera pas utilisée à d'autres fins, et vous pouvez vous désabonner à tout moment.

Contacter L'entreprise

Envoyer un message à De Wereld Morgen:

Raccourcis

Partager