De Wereld Morgen

19/06/2026

Het Britse Hof van Beroep heeft de beslissing vernietigd van het Hooggerechtshof dat de wet die Palestine Action tot terroristische organisatie veroordeelt, illegaal zou zijn. De repressie van elke vorm van pro-Palestijnse solidariteit komt daarmee in Groot-Brittannië in een stroomversnelling.

De recente beslissing van het Britse Hof van Beroep van 17 juni 2026 sluit een juridische strijd af die begon op 23 juni 2025. Toen besliste minister van Binnenlandse Zaken Yvette Cooper om de organisatie Palestine Action te verbieden als terroristische organisatie. Zij deed dat nadat een groep actievoerders onder de naam Palestine Action een aantal gevechtsvliegtuigen had bespoten met graffiti op de luchtmachtbasis Brize Norton.

Deze beslissing werd goedgekeurd met 385 stemmen voor en 26 tegen in het Britse Lagerhuis en de volgende dag reeds bevestigd door het Hogerhuis. Nauwelijks twee dagen later ging het wetsvoorstel van kracht, waardoor het voortaan een crimineel misdrijf was om lid te zijn van of steun uit te drukken voor Palestine Action.

Uit onafhankelijk onderzoek is gebleken dat de regering reeds een jaar eerder overleg pleegde om pro-Palestijns protest te criminaliseren. Dit verklaart ook waarom het voorstel zo snel door de parlementaire procedures werd gejaagd. Waar er anders maanden verstrijken tussen de dag van een regeringsbeslissing en de effectieve implementatie, werd deze beslissing op amper twaalf dagen doorgedrukt.

Uit protest gingen duizenden burgers demonstreren met de slogan ‘I oppose genocide – I support Palestine Action’ wat de politie verplichtte tot massale aanhoudingen van vooral senioren. Jonge mensen, studenten en werkende mensen werd afgeraden er aan deel te nemen, wegens de mogelijke directe repercussies op hun werk of studie.

Pro-Palestijnse actievoerders gingen in beroep bij het Britse Hooggerechtshof tegen deze beslissing, aanvankelijk met succes. De regeringsbeslissing werd ongeldig verklaard omdat ze in strijd was met het eigen beleid van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Artikel 10 (vrijheid van meningsuiting) en Artikel 11 (vrijheid van vereniging) van de Europese Conventie voor Mensenrechten schendt.

Het regeringsverbod voor steun aan Palestine Action wegens ‘terroristische banden’ betekende ook dat duizenden vreedzame betogers tot veertien jaar gevangenisstraf konden worden veroordeeld. Dit werd door het Hooggerechtshof veroordeeld als 'excessief afschrikkend'.

Van de 385 acties die Palestine Action had gevoerd over de voorbije vijf jaar kon de regering slechts in drie gevallen aantonen dat ze mogelijk onder de bepalingen zouden vallen van de wetgeving tegen terrorisme van 2000. Bovendien argumenteerde het Hooggerechtshof dat de overgrote meerderheid van de acties van Palestine Action vervolgd kunnen worden met de gewone wetgeving tegen beschadiging van eigendommen.

De regering diende onmiddellijk beroep in tegen deze beslissing en argumenteerde bovendien dat de beslissing van het Hooggerechtshof niet opschortend was. De politie bleef duizenden vreedzame actievoerders massaal arresteren.

Het Hof van Beroep heeft nu de beslissing van het Hooggerechtshof verworpen. Daarvoor aanvaardde een panel van zes opperrechters volledig de argumentatie van de regering. Zo oordeelt het Hof van Beroep dat de regering volledig vrij is om te bepalen wat marges en definities van ‘terrorisme’ zijn, en dat het gerecht er geen oordeel over kan vellen.

Het Hof van Beroep neemt verder volledig de beweringen over van de regering dat Palestine Action een centraal geleide organisatie zou zijn die via ‘geheime cellen’ werkt. Het Hof van Beroep verwerpt verder de stelling dat Artikel 10 en 11 van de Europese Conventie geschonden werden.

Enkele dagen eerder werden vier deelnemers aan voorgaande acties gelinkt aan Palestine Action reeds tot zware gevangenisstraffen veroordeeld. Dit gebeurde na een procesgang waarbij de rechter de beschuldigden verbood de motieven voor hun acties te vermelden en waarbij de jury niet op de hoogte werd gesteld dat zij zouden worden veroordeeld voor ‘terrorisme’ in plaats van voor ‘toebrengen van schade aan eigendommen’.

Tegen deze beslissing is in theorie nog een beroep mogelijk bij de Supreme Court, die boven de High Court en de Court of Appeals staat in Groot-Brittannië. Daarvoor is echter de toestemming nodig van het Hof van Beroep wat in de gegeven situatie hoogst onwaarschijnlijk is.

Met deze beslissing staat het de Britse regering onder leiding van Keir Starmer vrij om de wetgeving uit te breiden naar elke vorm van protest tegen de genocide in Gaza en elke vorm van steun voor de rechten van het Palestijnse volk.

Lees de rest van het artikel hieronder.

Het Britse Hof van Beroep heeft de beslissing vernietigd van het Hooggerechtshof dat de wet die Palestine Action tot terroristische organisatie veroordeelt, illegaal zou zijn. De repressie van elke vorm van pro-Palestijnse solidariteit komt daarmee in Groot-Brittannië in een onheilspellende stroomv...

18/06/2026

Na de jongerenprotesten tegen de hervormingen in het Franstalig onderwijs ging de aandacht al snel naar vernielingen en incidenten. Volgens Loes Salomez, schepen voor Groen in Sint-Gillis, dreigt zo de kern verloren te gaan: "Veel jongeren hebben een scherpe analyse van de wereld waarin ze opgroeien".
Hoe leg je aan een jongere uit, die van jongs af aan opbokst tegen armoede, dat diezelfde jongere nóg harder zal moeten werken om zijn of haar studies te kunnen betalen? En hoe leg je vervolgens uit dat er voor betaalbaar onderwijs geen budgettaire ruimte zou zijn, terwijl er bijvoorbeeld wel 3,4 miljard euro extra kan worden vrijgemaakt voor defensie?

De levensbepalende gevolgen van dergelijke beleidskeuzes in het Franstalig onderwijs mogen niet worden onderschat. Recente cijfers tonen aan dat 42 procent van de studenten in het hoger onderwijs aangeeft te werken om zichzelf of hun familie financieel te ondersteunen. Voor 29 procent is betaald werk zelfs noodzakelijk om de directe kosten van hun studie te kunnen dragen. Een forse verhoging van het inschrijvingsgeld treft deze jongeren dan ook bijzonder hard en vergroot de financiële druk waarmee zij vandaag al worden geconfronteerd.

Dat de frustratie groot is, hoeft dan ook niet te verbazen. De vele gecoördineerde protestacties die ook na de stemming in het parlement blijven aanhouden en de snelle groei van onder andere Student Attacks, die jongeren uit verschillende sociaaleconomische milieus samenbrengen, illustreren hoe de jeugd zich niet gehoord of ernstig genomen voelt.

In een democratische samenleving zou er nochtans net aandacht moeten zijn voor hun bezorgdheden. De grootste uitdaging voor onze democratie is dan ook niet een gevandaliseerde bushalte of uitgebrande vuilnisbak, maar een jonge generatie die steeds minder gelooft dat de traditionele politiek een antwoord zal bieden op haar noden. Het disproportionele politieoptreden tijdens de protesten heeft dat wantrouwen bij veel jongeren alleen maar versterkt, zeker omdat vooral jongeren van kleur het doelwit waren van politiecontroles en interventies. In dat licht is het tekenend dat een korpschef zich publiekelijk uitspreekt over de rechtmatigheid van politieoptredens terwijl het onderzoek door het parket en het Comité P nog loopt.

Wie het geloof van jongeren in de politiek wil verhogen, moet verder kijken dan de incidenten en bereid zijn te luisteren naar wat onder de oppervlakte leeft. En wie die oefening maakt, zal merken dat veel jongeren een scherpe analyse hebben van de wereld waarin ze opgroeien. Zij zien een samenleving waarin vermogens aan de top blijven groeien, terwijl steeds meer mensen moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. Zij zien een wooncrisis, toenemende studiekosten, onzeker werk en de gevolgen van de klimaatcrisis. Voor velen onder hen zijn dat geen afzonderlijke problemen, maar verschillende uitingen van dezelfde fundamentele ongelijkheid.

Vanuit dat perspectief is het niet vreemd dat jongeren die protesteren tegen hervormingen in het onderwijs zich ook uitspreken over het klimaat, de oorlog in Gaza, militarisering, racisme of sociale rechtvaardigheid. Zij verbinden die thema’s omdat ze die ervaren als onderdelen van één bredere strijd voor een rechtvaardigere toekomst. Wie dat afdoet als verwarring of naïviteit, onderschat hun politieke bewustzijn. Veel jongeren hebben niet “niet begrepen” waarover het gaat; ze hebben net een bredere analyse ontwikkeld en organiseren zich daarnaar, vaak vanuit de overtuiging dat de traditionele politiek onvoldoende antwoorden biedt.

Ik nodig je dan ook uit om oprecht te luisteren naar onze jeugd en te leren van hun brede blik. Zo blijft het debat gericht op wat écht telt: het bouwen van een samenleving waarin elke jongere gehoord wordt en de kans krijgt om mee vorm te geven aan de toekomst.

Na de jongerenprotesten tegen de hervormingen in het Franstalig onderwijs ging de aandacht al snel naar vernielingen en incidenten. Volgens Loes Salomez, schepen voor Groen in Sint-Gillis, dreigt zo de kern verloren te gaan: "Veel jongeren hebben een scherpe analyse van de wereld waarin ze opgroeien...

17/06/2026

Taliban niet welkom in Brussel: middenveld en Afghaanse diaspora voeren actie tegen samenwerking met talibanregime

Op woensdag 17 juni verzamelen vertegenwoordigers van middenveldorganisaties samen met leden van de Afghaanse diaspora op het Troonplein in Brussel, vlak bij het kabinet van minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt. Ze eisen een ondubbelzinnige afwijzing van elke vorm van samenwerking tussen België, de Europese Unie en het talibanregime.

“Het vooruitzicht dat vertegenwoordigers van het talibanregime naar Brussel zouden komen voor overleg met de Europese Commissie over terugkeer naar Afghanistan is voor ons onaanvaardbaar. Wie met de taliban onderhandelt, zet de deur open voor de normalisering van een regime dat op grote schaal mensenrechten schendt. Daarom zeggen wij vandaag duidelijk neen tegen samenwerking over terugkeer met de taliban”, aldus de organisatoren.

“Vijf jaar na de machtsovername door de taliban blijft de mensenrechtensituatie in Afghanistan bijzonder ernstig. De Afghaanse bevolking wordt geconfronteerd met grootschalige, systematische en voortdurende mensenrechtenschendingen. Vooral vrouwen en meisjes worden zwaar getroffen. Hun rechten worden zo verregaand ingeperkt dat verschillende organisaties, net als het Europees Parlement, spreken van genderapartheid", stellen de organisatoren.

Amnesty International documenteerde in haar jaarrapport 2025 hoe de taliban zich schuldig maakt aan foltering, mishandeling en willekeurige detentie van critici en tegenstanders van het regime, waarbij sommigen werden geëxecuteerd. Het recht op een eerlijk proces wordt allerminst gerespecteerd in Afghanistan.

"Het beleid van de taliban treft vrouwen en meisjes het zwaarst, maar ook mannen lopen een reëel risico op willekeurige detentie, foltering of gedwongen verdwijning”, aldus de organisatoren.

Daarnaast bevindt Afghanistan zich in een diepe humanitaire crisis. Die werd de afgelopen jaren verder verergerd door natuurrampen en een groot aantal gedwongen terugkeeroperaties vanuit Iran en Pakistan. Bijna de helft van de bevolking leeft in armoede en in juni 2025 meldde UNICEF dat 90 procent van de kinderen te maken had met voedselarmoede. Ook de veiligheidssituatie blijft precair door het aanhoudend conflict met Pakistan.

“Het land wordt bestuurd via uitsluiting, repressie en angst. De humanitaire noden blijven enorm. Voor vrouwen en meisjes is de situatie nog schrijnender: hun uitsluiting uit het onderwijs, de arbeidsmarkt en het openbare leven heeft geleid tot een systeem waarin discriminatie structureel is verankerd. Afghanistan bevindt zich in een neerwaartse spiraal waarin humanitaire noden en autoritaire repressie elkaar versterken”, zegt Ahmad Wali Ahmad-Yar, vicevoorzitter van NADOE.

Middenveldorganisaties en leden van de Afghaanse diaspora verzetten zich tegen elke vorm van gedwongen terugkeer naar Afghanistan. Zij herinneren eraan dat staten gebonden zijn aan het non-refoulementbeginsel, een fundamentele regel van het internationaal recht die verbiedt om mensen terug te sturen naar een land waar zij een reëel risico lopen op ernstige mensenrechtenschendingen.

"Elke onderhandeling over terugkeer met de taliban moet stoppen. Samenwerken met de taliban betekent een regime legitimeren dat vrouwen en meisjes onderdrukt, tegenstanders vervolgt en fundamentele rechten met voeten treedt. Dat is onverenigbaar met de waarden waarop de Europese Unie gebouwd is”, besluiten de organisatoren.

17/06/2026

Aanleiding voor de recente massale protestacties in Albanië is een megaproject van de dochter van president Donald Trump, Ivanka Trump, om een beschermd natuurreservaat op een eiland om te bouwen tot een peperduur resort. De bouw van het resort is al begonnen op het eiland Sazan en in de lagune Vjosa Narta, waar de rivier Vjosa in zee uitmondt.

Dit natuurgebied is wettelijk beschermd. Dat dachten toch de lokale bewoners van het nabijgelegen dorpje Zvërnec. In april 2026 stelden enkele schaapherders vast dat hun graasgronden bij de lagune waren afgezet met prikkeldraad, terwijl bulldozers het terrein begonnen te egaliseren. Zij kwamen pas dan te weten dat ze onteigend waren.

Bovendien bleek dat de regering in de hoofdstad Tirana onder leiding van eerste minister Edi Rama de wet die het natuurgebied beschermde in alle stilte had ‘gewijzigd’ om investeringen van ‘nationaal belang’ voorrang te geven op natuurbescherming.

Dit natuurgebied van de lagune en het eiland is een van de weinig overblijvende volledig natuurlijke kustgebieden in de Adriatische Zee. Er leven meer dan 200 beschermde en zeldzame vogelsoorten. Meest bekend zijn de flamingo’s (Phoenicopterus roseus) en Dalmatische pelikanen (Pelicanus crispus). Daarnaast leven er ook zeldzame en bedreigde amfibieën als de dikkopschildpad (Caretta caretta), en zoogdieren als de Euraziatische otter (Lutra lutra) en de monniksrob (Monachus monachus).

De regering van Edi Rama investeert al jaren in de ontwikkeling van toeristische infrastructuur, maar mikt daarbij exclusief op dure resorts voor rijke toeristen. De autochtone kustbewoners worden steeds weer onteigend zonder enige degelijke vergoeding of inspraak. Dit proces van massale gentrificatie van de Albanese Adriatische kust is reeds lang bezig. Protestacties bleven echter kleinschalig en hadden nauwelijks impact. De openlijk brutale manier waarop dit project nu wordt doorgedrukt werd echter de lont aan dit massale verzet, dat de naam 'Flamingo Protest' kreeg.

Meer lezen? Ga via onderstaande link naar onze website.

In Albanië verzet de bevolking zich sinds 30 mei tegen een bouwproject van Ivanka Trump en haar man Jared Kushner in een beschermd natuurreservaat. Het verzet is een reactie op jarenlang corrupt en antisociaal bestuur waar een elite van profiteert ten koste van de rest van de bevolking.

16/06/2026

Een wetsontwerp dat woonstbetredingen mogelijk maakt voor de arrestatie van mensen zonder wettig verblijf, schuift fundamentele grenzen op. Terwijl de parlementaire meerderheid doorzet, groeit in steden en gemeenten het verzet tegen deze aantasting van de privésfeer.

Eva Vanhoorne van Groen Brugge, schreef een opinie:

Een wetsontwerp dat woonstbetredingen mogelijk maakt voor de arrestatie van mensen zonder wettig verblijf, schuift fundamentele grenzen op. Terwijl de parlementaire meerderheid doorzet, groeit in steden en gemeenten het verzet tegen deze aantasting van de privésfeer.

15/06/2026

Voor het eerst worden digitale arbeidsplatformen zoals Uber, Bolt, Deliveroo en tal van online werkplatformen onderworpen aan een internationaal arbeidsrechtelijk kader.

De Internationale Arbeidsconferentie (IAO) heeft een historische overwinning geboekt voor miljoenen platformwerkers wereldwijd. Na intensieve onderhandelingen werd een nieuwe internationale conventie afgesloten - die vrijdag zal worden goedgekeurd - die voor het eerst een wereldwijd kader vastlegt voor waardig werk in de platformeconomie. BTB-ABVV verwelkomt deze historische beslissing.

Werkgeversorganisaties en enkele regeringen hebben tijdens de onderhandelingen alles uit de kast gehaald om de ambities van deze conventie af te zwakken of de goedkeuring ervan te blokkeren. Dat is niet gelukt. Deze conventie is een historische overwinning voor platformwerkers wereldwijd en een krachtig bewijs van wat internationale syndicale solidariteit kan bereiken.

Frank Moreels, Voorzitter BTB-ABVV: “Dankzij de sterke samenwerking tussen vakbonden van over de hele wereld is er uiteindelijk een internationale conventie tot stand gekomen. Ze geeft platformwerkers rechten, bescherming en een stem.”

Businessmodel gebaseerd op isolatie van werknemers
Jarenlang hebben digitale platformen geprobeerd hun werknemers voor te stellen als individuele ondernemers zonder collectieve rechten of bescherming. Het platformmodel was erop gericht werknemers te isoleren en hen het gevoel te geven dat ze er alleen voorstonden. Deze conventie doorbreekt die logica.

Frank Moreels: “Voor het eerst wordt op internationaal niveau erkend dat platformwerkers recht hebben op bescherming, vertegenwoordiging en een correcte beoordeling van hun arbeidsrelatie.”

Lidstaten worden verplicht maatregelen te nemen om schijnzelfstandigheid tegen te gaan en ervoor te zorgen dat de werkelijke arbeidsrelatie primeert op juridische constructies.

Een van de belangrijkste verworvenheden van de conventie betreft de controle op algoritmisch management. Platformbedrijven zullen hun werknemers moeten informeren over de geautomatiseerde systemen die worden gebruikt om werk toe te wijzen, prestaties te beoordelen of beslissingen te nemen over inkomsten en toegang tot werk.

Tom Peeters, Adjunct-Federaal Secretaris BTB-ABVV Wegvervoer en Logistiek: “Platformwerkers krijgen het recht om uitleg te vragen over belangrijke beslissingen die door algoritmes worden genomen. Wanneer een account wordt geschorst of gedeactiveerd, wanneer inkomsten worden ingehouden of wanneer een arbeidsrelatie wordt beëindigd, moet menselijke tussenkomst en beoordeling mogelijk zijn. Daarmee wordt een belangrijke grens getrokken tegenover volledig geautomatiseerde besluitvorming.”

De conventie bevat daarnaast belangrijke garanties voor een correcte kwalificatie van arbeidsrelaties, bescherming tegen discriminatie en meer transparantie over lonen en betalingssystemen. Ook voorziet ze in bescherming van persoonsgegevens en privacy, tegen onterechte schorsing, deactivering en contractbeëindiging, en voor migrerende werknemers en vluchtelingen. Bovendien moeten representatieve werknemersorganisaties worden betrokken bij informatie- en consultatieprocessen.

Regeringen weten nu wat er van hen geëist wordt: platformwerkers beschermen, misbruik aanpakken, transparantie afdwingen en ervoor zorgen dat digitale platformen dezelfde fundamentele arbeidsnormen respecteren, net zoals alle andere werkgevers.

Frank Moreels: "Wij zullen deze conventie gebruiken in België, Europa en internationaal om de rechten van platformwerkers verder te versterken. Jarenlang hebben platformbedrijven geprobeerd hun werknemers te laten geloven dat ze alleen stonden. Vandaag bewijzen we het tegendeel. Platformwerkers zijn georganiseerd, hebben een collectieve stem en hebben rechten. Deze conventie maakt duidelijk dat waardig werk niet stopt waar een app begint."

15/06/2026

Actievoerders waarschuwen voor migrantenrazzia’s met affiches door heel België

In de nacht van 14 op 15 juni namen bijna 300 burgers deel aan een grootschalige affichecampagne in verschillende steden om het wetsvoorstel voor woonstbetredingen van de federale regering aan te klagen.

Dit wetsvoorstel van de Arizona-regering zou de politie toelaten een privéwoning binnen te dringen wanneer zij vermoedt dat er een persoon zonder verblijfsdocumenten woont of wordt opgevangen, mits toestemming van een onderzoeksrechter. Daarbij zou dwang kunnen worden gebruikt en zou in beroep gaan niet mogelijk zijn.

"Achter de technische termen en de juridische kaders zou dit wetsvoorstel politiediensten toestaan om privé-woningen binnen te dringen om mensen op te sporen op basis van hun administratieve status. Wij weigeren dat woonplekken, opvangcentra en solidariteitsruimtes worden omgevormd tot controle- en achtervolgingsgebieden", verklaart Sacha, een deelnemer van de actie.

In totaal werden meer dan 1.500 affiches geplakt in metrostations, bushaltes, in de buurt van treinstations en in openbare ruimtes. De actie vond plaats in Brussel, Leuven, Gent, Brugge, Luik, Namen, Charleroi, Bergen, Hoei, Waremmen, Nijvel, Gembloux, Ottignies, Waterloo en Rochefort. Tevens werden 15.000 deurhangers verspreid in het openbaar vervoer.

De affiches die vannacht werden geplakt, waarschuwen de voorbijgangers voor de gevolgen van het wetsvoorstel en de verscherping van het migratiebeleid. Eén affiche stelt:
“Vandaag voert België razzia’s uit, sluit ze mensen op om ze te deporteren, binnenkort wordt dit nog erger”

Het herinnert eraan dat België en de Europese Unie momenteel nieuwe maatregelen voorbereiden, waaronder woonstbetredingen, deportatiecentra in derde landen, samenwerking met dictatoriele regimes en de toenemende militarisatie van de grenzen.

Een tweede affiche richt zich direct tot voorbijgangers :
“Binnenkort zou de politie jouw huis kunnen binnendringen om mensen zonder papieren te arresteren en te deporteren. Doet dit je ergens aan denken?”

Deze actie maakt deel uit van de campagne 'Stop woonstbetredingen'. De organisatoren willen met deze campagne zichtbaarheid geven aan de realistische gevaren van het wetsvoorstel. Daarnaast willen ze mensen informeren en oproepen hun petitie te ondertekenen via de website: https://no-ice-in-belgium.net/nl/

15/06/2026

De militarisering van onze samenleving sijpelt langzaam door tot in onze scholen. Jongeren kunnen via studierichtingen “in contact komen met Defensie”, en studenten geneeskunde krijgen “oorlogsgeneeskunde” voorgeschoteld. Maar hoe 'normaal' is dat eigenlijk?
---

De Belgische nationale defensie-uitgaven worden verder verhoogd door bijdragen aan het Readiness 2030-programma, een strategisch defensie-initiatief met als doel de militaire capaciteiten van de Europese Unie te versterken.

Maar het storten van miljarden in wapensystemen is niet genoeg voor Defensie. Het vereist ook mensen die ze bedienen en die zich naar het front laten sturen. Hoe krijg je jongeren zover dat ze bereid zijn – vrijwillig – de grootst mogelijke offers te brengen?

Een manier om jongeren te laten wennen aan defensie is door militarisering door te voeren op scholen. De toenemende mate waarin dit al gebeurt, is een grote zorg.

Zo wordt de studierichting ‘Veiligheid en Defensie’ aangeboden aan jongeren van middelbare scholen. Dat is een initiatief van Defensie in samenwerking met verschillende partners uit de sector van de veiligheidsberoepen zoals brandweer en bewaking.

Daarnaast zal vanaf volgend schooljaar ook het Heilige-Drievuldigheidscollege (HDC), een katholieke school in Leuven, aansluiten bij een pilootproject om vanaf het vijfde jaar aan de opleiding ‘Sportwetenschappen’ de richting ‘Veiligheidsdenken’ toe te voegen. Het vak wordt onder meer gegeven door experten van Defensie en door de Leuvense politie.

Hierdoor krijgen jongeren van zeventien of achttien jaar in scholen de mogelijkheid om een ​​training van Defensie te volgen. Doel is om de jongeren voor te bereiden op een loopbaan bij Defensie. Vooral de jongere generatie krijgt zo een verontrustend wereldbeeld: een wereld waarin oorlog voeren en voorbereiden op oorlog een logisch onderdeel is van hun toekomst. De jongeren groeien op met een angstbeeld voor de toekomst.

Defensie ijvert er ook voor dat oorlogsgeneeskunde als verplicht vak voor studenten geneeskunde wordt gegeven. Deze maatregel past in een bredere logica die oorlog niet voorkomt, maar stap voor stap normaliseert.

Naast het aanbieden van zulke militaire vakken, komt er in samenspraak met de deelstaten een “militair referendaris” die in scholen uiteenzet wat Defensie doet en hoe dit bijdraagt tot internationale vrede en onze veiligheid. Dat staat in het regeerakkoord.

In de praktijk vertaalt zich dat in het bezoek van een delegatie van Defensie aan scholen, waar ze een hele dag info-sessies mogen geven aan de leerlingen. Waarom een hele dag? Om zoveel mogelijk leerlingen te bereiken. Het lijkt erop dat vredeseducatie, als die er al was, van tafel wordt geveegd en wordt vervangen door militaire indoctrinatie.

Volgens het regeerakkoord moet de hele samenleving bewust worden gemaakt “van een nieuwe veiligheidscultuur”.

Lees het hele artikel hieronder.

De militarisering van onze samenleving sijpelt langzaam door tot in onze scholen. Jongeren kunnen via studierichtingen “in contact komen met Defensie”, en studenten geneeskunde krijgen “oorlogsgeneeskunde” voorgeschoteld. Maar hoe 'normaal' is dat eigenlijk?

14/06/2026

Conflicten nemen wereldwijd toe. Het recht van de sterkste verdringt steeds vaker het internationaal. Tegelijk worden miljarden geïnvesteerd in legers en wapens, alsof oorlog onvermijdelijk is.

Tegelijkertijd wordt er flink bezuinigd op sociale voorzieningen, gezondheidszorg, onderwijs, vredesopbouw, internationale samenwerking...

Daarom kwamen mensen vandaag de straat op: om zich te verzetten tegen "de onverantwoorde militarisering van onze samenleving".

13/06/2026

Waarom betogen voor vrede nobel en nuttig is

De mens is enerzijds een sociaal dier met een unieke waardigheid, en anderzijds een wolf voor zijn medemens. Deze stelling vertaalt de fundamentele insteek van zoveel miljarden mensen die liever persoonlijk en maatschappelijk in vrede dan in conflict leven. We beseffen dat de menselijke natuur haar kwade kanten heeft, maar de zelfzucht, onverschilligheid en graaicultus van een aantal burgers wegen niet op tegen het engagement, de werklust en het zin-zoeken van zoveel andere medeburgers.

De ervaring heeft ons geleerd dat een oorlog die onrecht of agressie bestrijdt al te vaak uitmondt in disproportioneel geweld dat voornamelijk massa’s burgerslachtoffers eist en het normale leven van burgers wegduwt in de banalisering van het kwaad.

De actieve geweldloosheid en het vredesnarratief steunen op openheid voor dialoog via preventieve diplomatie en conflictmanagement zodra een conflict wordt uitgevochten.

De bekende Franse 20ste-eeuwse filosoof en socioloog Raymond Aron beschrijft in een boek over de kettingoorlogen een onderscheid tussen de onmiddellijke en verre oorzaken van een conflict. Bijna elke oorlog en meer dan honderd vergeten conflicten wereldwijd zijn gebaseerd op een vernedering, waardoor de overwonnen vijand een toekomstige agressor wordt. Elk conflict draagt in zich een onevenwichtig vredesbestand, een gedeeltelijk verdrongen drang tot wraak.

Elk volk heeft het recht op zelfverdediging, maar wij pleiten binnen dit recht voor creatieve diplomatie en constructieve dialoog in plaats van een wapenwedloop. Een actieve diplomatie wordt succesvol als elke partij zich plaatst in het mentale gedragspatroon van de vijand. Waarom valt die partij mij aan? Het antwoord is vaak terug te vinden in een betere kennis van de geschiedenis.

Wij betreuren bij de huidige politici een gebrek aan historische visie en een afwezigheid van technieken van conflictmanagement. De lezer beseft niet hoe een cursus in dit onderwerp kan leiden tot pogingen tot verzoening. Tussen staten, tussen burgers, binnen elke familie of binnen zichzelf.

Wij aanvaarden geenszins de huidige oorlogspropaganda, de militarisering van de humanitaire en civiele geneeskunde en een diplomatie die afglijdt naar mercantiel winstbejag rond fossiele en kritische grondstoffen.

Betogen voor vrede is dus nuttig om diverse redenen: vrede bevordert de sociale cohesie. Vrede garandeert onze sociale zekerheid en economische ontwikkeling. Vrede bevordert onze persoonlijke vrijheid, ons autonoom denken. Vrede remt grote volksverplaatsingen en gedwongen migraties af. Vrede herinnert ons aan het levensbelang van mensenrechtenverklaringen, internationale verdragen, het Handvest van de Verenigde Naties en het internationaal humanitair recht.

De vredesactivist is geen utopische naïeveling, maar een reflecterend burger. Betogen is niet alleen een burgerrecht, maar vooral een protest om politici eraan te herinneren dat hun ‘onderdanen’ geen onmondige burgers en geen dronevlees zijn.

De betoging op zondag 14 juni in Brussel wordt een memorabele dag voor een nobel streefdoel. Vrede.

(Door: Réginald Moreels, humanitair chirurg, gewezen minister en vredesactivist, & Rik Pinxten, professor emeritus antropologie en activist voor ethisch samenleven)

Praktische info: https://www.facebook.com/events/4434948516789347