28/05/2024
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας δρομέας....
Κάθε μέρα σηκωνόταν από το κρεβάτι αξημερωτα, έβαζε το κολάν του , έριχνε λίγο νερό στο πρόσωπο και πήγαινε να τρέξει με τα φιλαράκια του , που σιγά σιγά έγιναν αδέρφια του...
Καθε μέρα , χειμώνα καλοκαίρι, με αέρα, με βροχή, με ζεστή, με καύσωνα, με ότι συνθήκη συναντούσε....
Η αγάπη του για το τρέξιμο, έγινε αγάπη για την παρέα του, για την οικογένεια του....
Αυτό που βίωνε καθημερινά δεν αγοράζεται με όλα τα πλούτη του κόσμου.
Η αγάπη για τα φιλαράκια του, η ενσυναίσθηση ότι ο ένας στηρίζει τον άλλο, ότι αν σηκώσεις το βλέμμα συναντάς το βλέμμα του συνοδοιπόρου αυτού με τον οποίο μοιράζεσαι στιγμές μοναδικές, διαφορετικές από καθετι άλλο....
Η παρέα μεγάλωσε, ο δρομέας επίσης μεγάλωσε αλλά περισσότερο από όλα μεγάλωσε η καρδιά του για να χωρέσει όλη αυτή την αγάπη των φίλων του....
Η φιλία ωρίμασε και έγινε σαν το παλιό κρασί....πίνεις και δεν χορταινει η ψυχή σου!!!
Πάμε PRT μέχρι το τέλος....
Alex Vasar είσαι έτοιμος για έκδοση διηγημάτων 😉