13/07/2026
Zeki bir kadınım, ama çalışmadan sınıf geçenlerden olmadım hiçbir zaman. Çünkü aklım kabul etmez çoğu anlamsız ve lüzumsuz şeyi. Bir kaç kere dinlerim bazı anlatılanları.
Aptal değilim. Aptal yerine koyamaz kimse beni. Her şeyin farkındayım....
Bir de önsezilerim çok güçlüdür. Hissederim henüz bilinmeyeni...
Güzel değilim, ama çok güzel gülerim. İstersem çok güzel de güldürürüm...
Ve insanları çok seçerim...
Haşa tanrı değilim, büyüklenmek değil bu... Sadece "tahsil cehaleti alır eşeklik baki kalır" sözüne gönülden inanırım...
Mutlu muyum? Çoğu zaman evet.... Çok güzel mutluymuşum gibi davranırım...
Çok çabuk kırılırım insanlara. Çok alınırım bana söylenen kötü, içten pazarlıklı sözlere. Belli etmek ne kelime, anında tavrımı koyarım...
Aptal yerine konulmaktan nefret ederim...
Severim, mutlu olurum, hüzünlenirim....
Ama anlatmam.
Belli etmem...
Kimse bilsin, insanlar beni zayıf görsün istemem....
Benim olan benimle kalmalı...
Susarım çoğu zaman. İçime atarım her şeyi. Sustukça büyür içimdekiler. Büyüdükçe nefes alamam. Bir köşeye çekilir ağlarım, ağlarım, ağlarım...
Ağlarım, çünkü ben de insanım...
Ağlayınca geçmiş gibi davranırım.
Ama bilirim geçmez...
Asla geçmez.(çok sevdiğim bir ablamdan alıntı)
