18/09/2017
Her Şey Aslında Olumlu Düşüncede Başlar
Zamanı kullanamam, az olan vaktimi boş geçiriyor olma gibi bir durum içindeyim. Yalnız, kendime olan güvenle, zamana hükmedeceğime, zamanı kendi lehime çevireceğime inanıyorum. Hayatı seven, hayata güvenen kişinin yüreklice bu işi oynadığı takdirde, istediği her şeyi ama her şeyi başaracağına, her isteğinin öyle ya da böyle yerine geleceğinin bilincindeyim…
Zamanı kullanamam, az olan vaktimi boş geçiriyor olma gibi bir durum içindeyim. Yalnız, kendime olan güvenle, zamana hükmedeceğime, zamanı kendi lehime çevireceğime inanıyorum. Hayatı seven, hayata güvenen kişinin yüreklice bu işi oynadığı takdirde, istediği her şeyi ama her şeyi başaracağına, her isteğinin öyle ya da böyle yerine geleceğinin bilincindeyim. Kendim, hayatı velhasıl her şeyi seviyorum. Peki, olumsuzluklar varken, sen durmuş hayatı seviyorum diyorsun? Diyebilirsiniz şimdi Olumsuzluklar her yerde, her şeyde var biliyorum.
Ve insan, samimiyetle ve sevgiyle yüreğini ortaya koyarsa istediği her şey onun önünde açılır ve de istediği her şeye kavuşur diyorum.
İnanmak, hayal etmek ve hedefine ulaşmak için çalışmak, Yüreğini her şeyini koymak bir işe. Ne kadar zor insanın yaşantısı esnasında şansının olmadığına inanarak yaşaması, kendine güveni az olması şimdi ve sonrasındaki yaşantısı için bu inancını değiştirmek istemesi. Neden zor, çünkü arkada güçlü bir ordu var, kendisinin şanssız olduğuna inanan. En ufak aksilik, benzeri durumda, hayır da olsa olumsuzluğa vuran… Zor dostum zor hayat merdivenleri, sağlam ve güvenilir düşüncelere sahip değilsen.
Her an senin iyiliğin, güzelliğin için bunu unutma. Yaradan var, hayat var, sen kendi kötülülüğünü istemedikten sonra unutma ki, hayatta, yaratan da senin kötülüğünü istemez. Sen ne düşünürsen, ne hayal edersen olsun diye haykırıyor içimdeki ses.
Evrenin en büyük gücüne sahibiz. Bu güç düşüncedir. Yaşamımızı yöneten şey aslında düşünme biçimimizdir. Psikojenez (düşünce+başlangıç) “her şey düşüncede başlar” demektir. Her birimiz evrensel zekanın birer fikri ürünüyüz. İster hoşlanalım ister hoşlanmayalım, yaşadığımız dünya zihinsel bir dünyadır. Düşünce sonsuzdur.
Düşüncenin insan beyniyle sınırlı olduğunu düşünmek bizi yanıltır. İnsan evrensel akılla birlikte kendi hayatını yaratır. Her şey düşüncede başlar. Kendimiz için yarattığımız dünyadan hoşlanmıyorsak, hoşlanabileceğimiz yeni olaylar başlatabilecek bir dünya yaratma hakkı bize verilmiştir. Düşünce hem yönetici hem üreticidir.
Hayatın erkek boyutu, hepimizin içindeki bilinçli ve yönetici düşüncedir. Dişi boyutu ise bilinçaltından gelen alıcı ve yaratıcı yollardır. Düşünme biçimimiz bizi başarıdan başarıya ya da tam bir başarısızlığa götürebilir, bize sevgi ve mutluluk ya da yalnızlık ve sefil bir yaşam verebilir. İnsanın önünde gerçekten yeni bir ufuk açan bilgeliğini kullanabilmesi benliği sınırlayan düşünce kalıplarını ortadan kaldıracak, başarısızlığı olağanüstü bir başarıya dönüştürecek bilgiyi ortak bilinçten nasıl elde edebileceğini öğretiyor.
Evet, hayatımızı, geleceğimizi düşüncelerimizle yaratıyoruz. Sevgi ve zenginlik birbirini tamamlar. Hepimizin hayatında her şeyin kötüye gittiği zamanlar vardır; planlar ters gider, umutla beklenen kararlar gerçekleşmez, hastalık ve kazalar günlük hayatın akışını aksatır. Böyle zamanlarda hepimiz dayanacak bir şeyler ararız, güvenebileceğimiz iç kaynaklar bulmaya çalışırız.
İşler ters gittiğinde gerçeği kanıtlama ve hayatımızdaki gücü gösterme fırsatına sahip oluruz. Var olan koşullarda neyin neden olduğu gerçekten önemli değil. Samanlık yanıyorsa yangını neyin başlattığının ne önemi var. Sorulması gereken soru “Yangını söndürmek için ne yapmalıyım” olmalı. İnandığımız, kabullendiğimiz ve güvenle beklediğimiz her şeye sahip oluruz. Bu hayat tarafından doldurulmak üzere elimizde tuttuğumuz kalıptır.
Yaratan seni yaratmış, akıl verilmiş sana, düşünce biçimi verilmiş, önünde sonsuz sayıda insanın hayatı var, bir o kadar kitaplar var ve en önemlisi geçmişten gelen, yokluktan gelen beynin var, düşüncen var. Durum ve şartlar ne olursa olsun, ne yaşamış oluyorsan ve olacaksan ol, hepsi ama hepsi senin düşüncelerinin inançlarının ortaya dökülüşüdür. Kimse kimsenin yaşamından sorumlu değildir. Her insanın içinde bir yürek, sağduyu denen bir varlık vardır. Ve o varlık, insanı koruma veya olayların içine atmak gibi bir güce sahiptir. O varlık, biz kendimize veya onun gücüne inandığımız takdirde o varlığını sürdürür. İnanmıyorsak sürdürmez.
Şayet, şanssız olduğumuza inanıyorsak o varlık, bizim şanssızım dedirten cümleler kurdurmak için gereken durum ve şartları karşımıza çıkartır. Şanslı olduğuna inanıyorsan, yürekten, kalpten inanıyorsan, bunu sürdürürsen, şanslısın dedirtecek kelimeleri, hayatın sana kullandıracak olay ve durumları karşına çıkartır. Ve ister inan, ister inanma her durum ve şart, karşımıza gelen her ama her durum, içinde hayrı da barındırır, hayırsız durumları da. Bunlardan hangisinin hayatında yer bulacağı, senin inancına bağlıdır, bu hayır konusundaki düşüncene bağlıdır.
Yürekten, “her işte hayır vardır” cümlesine inanıyorsan ne mutlu sana. Bazen mutlusundur, o durumdan sana hayır getirmez, bazen önce seni üzer o durum, fakat sonu hayır ile biter. Aslında insanda öyle bir güç vardır ki, her durumdan hayrı tereyağından tel çeker gibi çekebilir. Hayırsız taraflarını ise, gücü yetiyorsa, hayra çevirip kendi lehinde kullanabilir insanoğlu. Yeter ki, her şeyde olumlu, güzel yanı görebilsin Yeter ki düşünmesini bilsin, düşünmesini bilsin, düşünmesini bilsin, düşünceden güç alabilsin, inansın ve o bilinç sayesinde diğer insanlar üzerinde güç kurabilme yetisine sahip olsun.
Ve kim ne derse desin dindeki ibadetlerin en önemli amacı, insanı Allah’a daha yaklaştırıp, her şeyin Allah’tan olduğu kavramını insanın bilincine oturtmaktır bence. Buna inanınca da, Allah’ın güzellikleri vereceğine içten bir şekilde, gerçekten inanmaktır. Çünkü inandığın her daim gerçek olma yolunda ilerler.
Her şey insan için, insanın iyiliği, güzelliği için, bunu bilmeli insan. Ve şu da bir gerçek ki; her insanın belli bir yapısı, algılaması var. Bu algılamayla çelişkiye düşmekte pek çok kişi, yaptığı ile düşüncesi uymuyor, çevresini ve çoğu zaman kendisini de kandırıyor pek çok zaman. İçine söz dinletemediğinden, kendini zorla inandırmak istese de bazı şeylere, gönlü inanmıyor bir kez ve çelişkilerle sürdürüp, gerçek mutluluğu bulamamakta insan. Herkes aynı yoldan giderek, inanamaz herhangi bir şeye Allah herkese bir yapı vermiştir ve herkesin yapısı başkadır, algılaması başkadır.
