04/02/2021
[[ถึง "ชาย" ผู้เป็นหัวหน้าครอบครัว]]
กรุณาอ่านให้จบ แล้วท่านจะเข้าใจภรรยา และผู้หญิงที่ยอมร่วมทุกข์ร่วมสุขกับคุณ ก่อนที่คุณจะทำร้ายใจของนาง ไม่ว่าจะทางกาย,วาจา,หรือใจ
เมื่อคุณเอาผู้หญิงคนหนึ่งมาครอบครอง...
คุณมีความสุข... คุณตื่นเต้น... คุณอิ่มเอิบ... คุณมีคนดูแล... บ้านช่องของคุณมีคนช่วยรักษา
.. แล้ว "เธอ" ที่อยู่กับ "คุณ" ได้อะไรบ้าง?
ช่วงแรก ที่คุณเห่อ คุณอาจเอาเขามาแชร์ อาจบอกว่า ความรักที่มีต่อเธอนั้นมากแค่ไหน!!
แต่เมื่อเนิ่นนาน เสียงเรียกร้องจากเธอ ถึง "ใจคุณ" แค่ไหน?
เธอยังทานข้าวมีความสุขกับคุณ เหมือน ที่เธอทานกับครอบครัวเธอไหม?
เธอยังคงนอนอย่างสบายใจ เหมือนที่เคยนอนกับพ่อแม่ของเธอใช่ไหม?
เธอได้รับความอบบอุ่น เหมือนความอบอุ่นที่ได้จากบ้านเธอไหม?
หรือเธอต้องเผชิญหน้ากับความโหดร้ายของดุนยา โดยมีคุณเป็นผู้ผลักไสเธอกับมือคุณเอง?
กับ ครอบครัวของเธอ ที่แทบไม่ได้เรียกร้องอะไรจากเธอ
และกับคุณที่เรียกร้องอะไรมากมาย...
ด้วยสิทธิอันใดที่คุณอ้างว่า คุณมีเหนือเธอ และจะทำอะไรกับเธอก็ได้?
จะทิ้งขว้าง ไม่ไยดีอย่างไรก็ได้?
หรือ หากเธอ "หือมาก" โดยคุณก็เสพสมเธอจนเบื่อแล้ว คุณก็พูดเพียงว่า ทนไม่ได้ก็กลับไปอยู่กับครอบครัวเสีย!!
แล้วก็โยนความผิดว่า เป็นเธอที่ไม่ "ตออะฮฺ"??
จงยำเกรงพระองค์อัลลอฮฺให้มาก ต่อสิ่งที่คุณทำกับผู้หญิงของคุณ!!
ผู้หญิงไม่ใช่ของทิ้งขว้าง ไม่เหมือนของเล่นที่หมดเห่อแล้วก็ทิ้งไป
พวกเธอ คือ "อะมานะฮฺ" ที่ "คุณ" รับปากเป็นมั่นเหมาะกับพระองค์อัลลอฮฺ
ว่าจะดูแลนางทั้งกายและหัวใจ "ตลอดไป"
ด้วยความห่วงใย ท่านนบีสั่งเสียผู้ชายเราทุกคนว่า
استوصوا بالنساء خيرا فإنهن خلقن من ضلع وإن أعوج شيء في الضلع أعلاه فاستوصوا بالنساء خيراً
"ฉันขอสั่งเสียพวกท่านให้ดูแลผู้หญิงให้ดี นางนั้นถูกสร้างมาจากซี่โครง และกระดูกที่งอที่สุดก็คือกระดูกซี่โครง ฉันขอสั่งเสียพวกท่านให้ดูแลพวกนางให้ดี"
(บันทึก โดย อัลบุคอรี และ มุสลิม)
ไม่ใช่ว่า อ้างหมดรัก ก็ไม่ต้องแคร์ ก็ทิ้งขว้างกันได้!!
#มุสลิมด้วยความเข้าใจ
วัลลอฮุอะอฺลัม
ุ่มอัลอคิลาศ
