เว็บไซต์คืออะไร?

https://www.facebook.com/692957753906638/

พี่วิชญ์ 47 ยังฟิต, 63 หมู่ 5 ตำบลตบหู อำเภอเดชอุดม, Ubon Ratchathani (2026)

30/07/2026

ฝนตก 3 วันติด วิ่งไม่ได้ แต่ไม่ได้หยุดออกกำลังกายครับ 😊 วันนี้เปลี่ยนมาเล่น Bodyweight Cardio + เวทเบา ๆ ที่บ้าน 40 นาที เหงื่อท่วมเหมือนกัน

30/07/2026

🌧️ ฝนหยุดเส้นทาง... แต่หยุดความตั้งใจไม่ได้
หลายครั้ง... เราไม่ได้ล้มเลิกเป้าหมาย
แต่เราล้มเลิก เพราะ "ข้ออ้าง"
ฝนตก... รถติด... ไม่มีเวลา... ไม่มีฟิตเนส...
ผมก็เคยคิดแบบนั้น
แต่เช้าวันนี้ ผมเลือกเปลี่ยนความคิด
เมื่อออกไปวิ่งไม่ได้ ผมก็ออกกำลังกายที่บ้าน
ท่าอาจจะยังไม่สวย ฟอร์มอาจจะยังไม่ดี เพราะผมเองก็ยังเป็นคนที่กำลังเรียนรู้
แต่ผมเชื่อว่า...
คนที่พัฒนาได้ ไม่ใช่คนที่ทำได้สมบูรณ์แบบตั้งแต่วันแรก
แต่คือคนที่ "ไม่หยุดทำ"
สุขภาพที่ดี ไม่ได้สร้างจากการออกกำลังกายหนักวันเดียว
แต่มาจากการลุกขึ้นทำ แม้ในวันที่ทุกอย่างไม่เป็นใจ
วันนี้ผมไม่ได้วิ่ง...
แต่ผมยังรักษาคำสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเอง
เพราะทุกครั้งที่เราเอาชนะ "ข้ออ้าง"
เราจะเข้าใกล้ตัวเองในเวอร์ชันที่แข็งแรงกว่าเดิมอีกหนึ่งก้าว
อย่ารอให้ทุกอย่างพร้อม... เพราะวันที่คุณเริ่มลงมือ นั่นแหละ คือวันที่ชีวิตเริ่มเปลี่ยน
💪 แล้วคุณล่ะ... วันนี้จะปล่อยให้ "ฝน" หยุดคุณ หรือจะเลือกขยับอีกนิด เพื่อสุขภาพของตัวเอง?
#พี่วิชญ์47ยังฟิต #ฝนตกก็ฟิตได้ #เวทเทรนนิ่ง #ไม่หยุดขยับ #สร้างสุขภาพทีละวัน #วัย47ยังฟิต

26/07/2026

ชวนคิดจากก้าววิ่ง EP.10
"อย่าตัดสินตัวเอง...จากวันที่วิ่งไม่ออก"
เช้านี้ผมตื่น 05.30 น.
แต่ใจไม่อยากลุกจากเตียงเลย
กว่าจะเข็นตัวเองออกมาได้ ก็ใช้เวลางอแงอยู่ 3 นาที
แต่สุดท้าย...
ผมก็ออกมาวิ่ง
อากาศดีมาก
ผมแอบคิดในใจว่า
"วันนี้น่าจะกด 10K ต่ำกว่า 1 ชั่วโมงได้"
แต่ความจริง...
ไม่เป็นแบบนั้น
กิโลเมตรแรก...
เพซ 7:37
ช้าที่สุดในรอบหลายเดือน
ผมพยายามเร่ง
แต่ร่างกายไม่ตอบสนอง
ยิ่งฝืน...
ยิ่งเหนื่อย
ระหว่างทางมีนักวิ่งคนหนึ่งแซงผมไป
ทั้งที่ปกติเขาวิ่งช้ากว่าผม
เมื่อก่อน...
ผมคงพยายามไล่ตาม
แต่วันนี้ผมเลือกอีกแบบ
ผมเลือกฟังร่างกาย
ลดความคาดหวัง
แล้ววิ่งในจังหวะที่ตัวเองไหว
สุดท้าย...
10 กิโลเมตรก็ผ่านไป
ไม่ได้เร็วอย่างที่หวัง
แต่ก็จบแบบไม่บาดเจ็บ
ระหว่างทางผมเข้าใจบางอย่าง
ร่างกายเรา...ไม่ใช่เครื่องจักร
มันไม่มีทางทำผลงานได้ดีที่สุดทุกวัน
บางวันคือวันทำสถิติ
บางวันคือวันรักษาวินัย
และทั้งสองวัน...
ล้วนมีคุณค่าเท่ากัน
เพราะสิ่งที่สร้างคนเก่ง
ไม่ใช่วันที่ทำได้ดีที่สุด
แต่คือวันที่ทำไม่ได้ดั่งใจ...
แล้วยังไม่ยอมเลิก
#บทเรียนจากก้าววิ่ง
อย่าตัดสินตัวเอง...จากวันที่วิ่งไม่ออก
จงตัดสินตัวเองจากการที่คุณยังออกเดินต่อ แม้จะไม่ใช่วันที่ดีที่สุด

25/07/2026

ชวนคิดจากก้าววิ่ง EP.9
"อย่าตัดสินทั้งวัน...ตั้งแต่ตอนฝนตก"
เช้านี้ผมตั้งนาฬิกาปลุกไว้ 05.00 น.
เป้าหมายง่าย ๆ วิ่ง 10 กิโลเมตร วันแรกของภารกิจ 100K ใน 30 วัน
แต่พอนาฬิกาดัง...
ฝนตกหนัก
ผมกดปิดนาฬิกา แล้วนอนต่อ
ถ้าเป็นเมื่อก่อน... เรื่องก็คงจบแค่นั้น
"ฝนตก ไม่ได้วิ่ง"
แต่วันนี้ไม่เหมือนเดิม
06.30 น. ผมลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง
ฝนหยุดแล้ว
ในหัวมีเสียงหนึ่งพูดขึ้นว่า
"ตอนนี้ก็ยังไปได้นี่"
ผมไม่เสียเวลาหาข้ออ้าง
เปลี่ยนเสื้อทันที หยิบเสื้อกล้ามตัวใหม่ที่เพิ่งได้รับจากกิจกรรม Virtual Run กินกล้วย 2 ลูก ดื่มครีเอทีน แล้วออกจากบ้าน..
วันนี้อากาศเย็น
สนามวิ่งแทบไม่มีคน
ทั้งสวนมีนักวิ่งแค่ 3 คน
แต่ผมกลับรู้สึกมีความสุขมาก
10.01 กิโลเมตร
เพซเฉลี่ย 6:08
วิ่งจบแบบไม่เจ็บ
และสำคัญที่สุด...
ผมรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเองได้
หลายครั้งในชีวิต
เราไม่ได้แพ้เพราะฝนตก
เราแพ้เพราะตัดสินใจเร็วเกินไปว่า "วันนี้คงทำไม่ได้"
ทั้งที่ความจริง...
ถ้ารออีกนิด
บางทีฝนอาจหยุด
โอกาสอาจกลับมา
และวันที่คิดว่าพัง อาจกลายเป็นวันที่ดีที่สุดของสัปดาห์ก็ได้
วันนี้ผมไม่ได้ภูมิใจที่วิ่งได้ 10 กิโลเมตร
แต่ภูมิใจที่...
ผมไม่ปล่อยให้ "สภาพอากาศ" มาควบคุม "การตัดสินใจ"
เพราะชีวิตก็เหมือนกัน
ไม่ใช่ทุกวันที่ฟ้าเปิด
แต่ทุกวัน... เรายังเลือกได้ว่าจะออกเดินต่อหรือไม่
บางครั้ง...อย่าเพิ่งตัดสินทั้งวัน ตั้งแต่ตอนฝนตก
#ชวนคิดจากก้าววิ่ง #100บทเรียนจากก้าววิ่ง #อย่าตัดสินทั้งวันตั้งแต่ตอนฝนตก #พี่วิชญ์47ยังฟิต #วิ่ง100K

23/07/2026

ชวนคิดจากก้าววิ่ง EP.8
ทุกการเลือก...มีต้นทุนเสมอ
เช้าวันนี้ (23 กรกฎาคม 2569) เป็นวันที่ 3 ที่ผมกลับมาตื่นวิ่งตอนเช้า
เมื่อคืนผมเตรียมชุดวิ่งไว้ก่อนนอน ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ 04:45 น.
แต่เช้านี้ นาฬิกาดังถึง 4 ครั้ง กว่าผมจะยอมลุก
ฝนตกปรอย ๆ อากาศเย็นสบาย เตียงนอนช่างน่าดึงดูดเหลือเกิน
สุดท้ายผมก็บอกตัวเองว่า
"ถ้าลุกไม่ได้ วันนี้ก็ไม่มีวันได้วิ่ง"
ผมจึงลุก แต่งตัว และออกไปสนาม
กิโลเมตรแรก ทุกอย่างดีมาก
ร่างกายเบาสบาย อาการบาดเจ็บแทบหายเป็นปกติ
แต่พอเข้าสู่กิโลเมตรที่ 2 และ 3
กลับรู้สึกอ่อนแรง เพลีย เร่งไม่ขึ้น
ผมเริ่มหาคำตอบ
เมื่อคืนก็นอนเร็ว
นอนก็เพียงพอ
ก่อนวิ่งก็ดื่มครีเอทีนตามปกติ
แล้วเกิดอะไรขึ้น?
คำตอบมาในกิโลเมตรที่ 5
ผมต้องรีบเข้าห้องน้ำ
สาเหตุไม่ใช่เพราะการวิ่ง
แต่เป็นเพราะ ขนมจีนมื้อเย็นเมื่อวาน
ของโปรดที่ผมเลือกกินด้วยความสุข
ตอนนั้นผมเข้าใจทันทีว่า
การตัดสินใจของเมื่อวาน กำลังสร้างผลลัพธ์ของวันนี้
ผมยังวิ่งต่อจนจบ
ระยะทาง 7.03 กิโลเมตร
ไม่ใช่เพราะอยากเอาชนะใคร
แต่อยากจำบทเรียนนี้ให้ขึ้นใจ
ชีวิตก็เหมือนการวิ่ง
เราไม่ได้จ่ายราคาตอนที่ "เลือก"
แต่เราจะจ่ายราคาในวันที่ "ผลลัพธ์มาถึง"
บางครั้ง...
การนอนดึก คือราคาของความง่วงในวันพรุ่งนี้
การใช้เงินตามใจ คือราคาของความกังวลในเดือนหน้า
การพูดโดยไม่คิด คือราคาของความสัมพันธ์ที่เสียไป
และการกินตามใจปาก
ก็คือราคาที่ผมต้องจ่ายในเช้าวันนี้
สิ่งที่ผมได้เรียนรู้
ทุกการเลือกมีต้นทุนเสมอ
เราเลือกได้ว่าจะจ่ายต้นทุน "ก่อน"
ด้วยวินัย
หรือจะจ่ายต้นทุน "ทีหลัง"
ด้วยความลำบาก
สุดท้าย...
ชีวิตไม่ได้ถูกกำหนดด้วยการตัดสินใจครั้งใหญ่
แต่มันถูกสร้างจาก การเลือกเล็ก ๆ ที่เราทำทุกวัน
"อนาคตของเรา คือดอกผลของสิ่งที่เราเลือกในวันนี้"
#100บทเรียนจากก้าววิ่ง
#ชวนคิดจากก้าววิ่ง

#พี่วิชญ์47ยังฟิต
#วิ่งเปลี่ยนชีวิต
#วิ่งเพื่อสุขภาพ
#สุขภาพที่ยั่งยืน
#พัฒนาตัวเอง
#หนังสือมาก่อนFacebook

22/07/2026

ชวนคิดจากก้าววิ่ง EP.7
"บางครั้ง...รางวัลที่ดีที่สุดของการวิ่ง ไม่ใช่สุขภาพ แต่คือเช้าวันใหม่ที่เราเกือบพลาดไป"
04.45 น. นาฬิกาปลุกดัง
วันนี้เป็นวันที่ 2 ในรอบหลายเดือนที่ผมกลับตื่นมาวิ่งตอนเช้า
เมื่อคืนผมเตรียมชุดวิ่งไว้เรียบร้อย ตื่นปุ๊บก็แต่งตัวทันที กินกล้วย 1 ลูก ดื่มน้ำผสมครีเอทีน แล้วออกจากบ้าน
วันนี้ออกสตาร์ทได้เร็วกว่าเมื่อวาน 4 นาที
ผมเริ่มวิ่งที่สวนสาธารณะ ก่อนจะข้ามไปสนามกีฬากลางจังหวัดมุกดาหาร
แต่สิ่งที่ทำให้เช้าวันนี้พิเศษ...
ไม่ใช่การวิ่ง
ทันทีที่ก้าวเข้าสวนสาธารณะ ลมเย็นพัดเบา ๆ ต้นไม้เขียวชอุ่ม เสียงนกร้องแข่งกันราวกับกำลังบรรเลงดนตรี ผู้คนยังมีไม่มาก อากาศสดชื่นจนสูดได้เต็มปอด
ตอนนั้นผมนึกขึ้นมาว่า...
"ถ้าวันนี้ผมยังนอนอยู่บนเตียง ผมคงไม่มีวันได้เห็นความสวยงามแบบนี้"
บางที...
เรามัวแต่คิดว่าการวิ่งให้รางวัลเป็นสุขภาพที่ดี
แต่ความจริงแล้ว การวิ่งยังให้ของขวัญอีกอย่างหนึ่ง
มันทำให้เราได้เห็นโลก...ในช่วงเวลาที่คนส่วนใหญ่ยังหลับอยู่
ผมยังวิ่งตามคอนเซ็ปต์เดิม
วิ่งช้า ๆ
วิ่งให้จบ
วิ่งแบบไม่เจ็บ
กิโลเมตรแรก ขาเบากว่าเมื่อวาน อาการปวดแทบหายไป วิ่งได้สบายขึ้นมาก
สถิติวันนี้
🏃 7.01 กิโลเมตร
⏱️ เพซเฉลี่ย 6:12 นาที/กม.
⌛ เวลา 43:30 นาที
🔥 511 Calories
👣 Cadence 177 ก้าว/นาที
แต่แปลกมาก...
วันนี้ผมแทบไม่สนใจตัวเลขเลย
สิ่งที่ผมจำได้มากที่สุด กลับเป็นลมเย็น เสียงนก และความเงียบสงบของเช้าวันนี้
ทำให้ผมเข้าใจว่า...
การออกกำลังกายที่ดีที่สุด ไม่ใช่แค่ทำให้ร่างกายแข็งแรง แต่ต้องทำให้หัวใจมีความสุขด้วย
บางครั้ง...
สุขภาพกาย คือ ผลลัพธ์
แต่สุขภาพใจ คือ เหตุผลที่ทำให้เราอยากกลับมาอีกครั้ง
และเมื่อเรามีเหตุผลที่ดีพอ...
การตื่นเช้าจะไม่ใช่เรื่องทรมานอีกต่อไป
มันจะกลายเป็นช่วงเวลาที่เราเฝ้ารอ
บทเรียนจากก้าววิ่งวันนี้
"อย่ามองการวิ่งว่าเป็นการเผาผลาญแคลอรีเพียงอย่างเดียว เพราะบางเช้า สิ่งที่เราได้เผาผลาญ คือความเครียด ความฟุ้งซ่าน และความเหนื่อยล้าจากเมื่อวาน แล้วแทนที่ด้วยความสุขที่เรียบง่าย ซึ่งหาไม่ได้จากการนอนต่ออีกหนึ่งชั่วโมง"

#100บทเรียนจากก้าววิ่ง
#ชวนคิดจากก้าววิ่งEP7
#พี่วิชญ์47ยังฟิต
#วิ่งเพื่อสุขภาพ
#วิ่งตอนเช้า
#สุขภาพกายสุขภาพใจ
#วิ่งช้าแต่ไม่หยุด

#แรงบันดาลใจ
#ดูแลสุขภาพ
#ออกกำลังกาย

#ชีวิตที่ดีเริ่มที่ตัวเรา

21/07/2026

100 บทเรียนจากก้าววิ่ง
EP.6 : "การกลับมา สำคัญกว่าการเริ่มต้น"
เช้าวันนี้ (21 กรกฎาคม 2569) เป็นวันแรกที่ผมกลับมาวิ่ง หลังจากพักร่างกายไป 7 วันเต็ม
ไม่ใช่เพราะขี้เกียจ... แต่เพราะบาดเจ็บจากการเล่นเวท
หลายครั้งในชีวิต... การหยุด ไม่ได้แปลว่า "ยอมแพ้" แต่มันคือการให้เวลาร่างกายได้ซ่อมแซมตัวเอง
และวันนี้... ผมก็กลับมาอีกครั้ง
แต่มีอีกอย่างที่พิเศษกว่าการกลับมาวิ่ง...
คือการเปลี่ยนจาก วิ่งตอนเย็น มาเป็น วิ่งตอนเช้า ครั้งแรกในรอบหลายเดือน
เพราะช่วงนี้งานค่อนข้างเยอะ เลิกงานแต่ละวันก็มืดค่ำ
แทนที่จะบ่นว่า "ไม่มีเวลา"
ผมเลือกเปลี่ยนเวลาแทน
05.26 น. อากาศเย็นสบาย ถนนเงียบ ผู้คนยังไม่พลุกพล่าน
นี่แหละ... ข้อดีของการวิ่งตอนเช้า
แต่ก็มีข้อเสียเหมือนกัน...
คือ "หมอนดูดวิญญาณ"
ตอนนาฬิกาปลุกดัง ข้ออ้างจะวิ่งเข้ามาในหัวเป็นสิบข้อ
"วันนี้พักอีกวันก็ได้" "เมื่อคืนนอนดึก" "เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยเริ่ม"
แต่พอเราลุกขึ้นได้... ทุกข้ออ้างก็หายไปทันที
วันนี้ผมไม่ได้ตั้งเป้าจะทำเวลา ไม่ได้ตั้งเป้าวิ่งเร็ว ไม่ได้ตั้งเป้า PB
มีเป้าหมายเดียวคือ
วิ่งให้จบ...โดยไม่เจ็บ
กิโลเมตรแรก ร่างกายยังตึง ๆ กล้ามเนื้อยังไม่เป็นธรรมชาติ
แต่ผมไม่ฝืน
เพราะวันนี้ ผมไม่ได้แข่งกับใคร
กิโลเมตรที่ 2-7 จังหวะเริ่มเข้าที่ เพซนิ่ง หายใจสบาย
แม้จะยังมีอาการล้าจากการเล่นเวทอยู่บ้าง
แต่ผมจบการวิ่งได้ โดยไม่มีอาการบาดเจ็บเพิ่ม
แค่นี้... ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว
สรุปผลการวิ่งวันนี้
🏃 ระยะทาง : 7.05 กิโลเมตร
⏱️ เวลา : 43:05 นาที
⚡ เพซเฉลี่ย : 6:07 นาที/กม.
👣 Cadence : 179 ก้าว/นาที
🔥 เผาผลาญ : 516 kcal
📈 ความสูงสะสม : 35 เมตร
🕠 เวลาเริ่มวิ่ง : 05.26 น.
หลายคนคิดว่า...
ความสำเร็จของนักวิ่ง คือ วิ่งได้ไกลขึ้น เร็วขึ้น หรือทำสถิติใหม่
แต่สำหรับผมวันนี้
ความสำเร็จ คือ
ได้กลับมาใส่รองเท้าอีกครั้ง
เพราะวันที่เราหยุดไปนาน
สิ่งที่ยากที่สุด... ไม่ใช่การวิ่ง 7 กิโลเมตร
แต่คือการ "ออกจากบ้าน"
บทเรียนจากก้าววิ่ง
ชีวิตก็เหมือนการวิ่ง
เราทุกคนล้วนมีช่วงที่ต้องหยุด
หยุดเพราะเหนื่อย หยุดเพราะผิดหวัง หยุดเพราะบาดเจ็บ หรือหยุดเพราะภาระชีวิต
การหยุด... ไม่ใช่ปัญหา
ปัญหาคือ เราจะกล้ากลับมาอีกครั้งหรือไม่
ไม่จำเป็นต้องกลับมาเก่งกว่าเดิม
แค่กลับมา...
ก็ชนะตัวเองแล้ว
วันนี้ผมไม่ได้วิ่งดีที่สุด
แต่ผมมีความสุขที่สุด
เพราะหลังจากห่างจากการวิ่งไป 1 สัปดาห์
ผมได้กลับมาทำในสิ่งที่รักอีกครั้ง
และบางที...
ความสุข ไม่ได้อยู่ที่เราวิ่งได้ไกลแค่ไหน
แต่อยู่ที่เรายังไม่เลิกวิ่งต่างหาก
📖 บทเรียนที่ 6
"อย่าวัดความสำเร็จจากความเร็วของการไปต่อ แต่จงวัดจากความกล้าที่จะกลับมาเริ่มต้นอีกครั้ง"
#100บทเรียนจากก้าววิ่ง #พี่วิชญ์47ยังฟิต #วิ่งเพื่อสุขภาพ #นักวิ่งวัย40plus #กลับมาวิ่ง

21/07/2026

100 บทเรียนจากก้าววิ่ง

EP.05 : ความเจ็บ...คือครูที่ดีที่สุด
มีออยู่ช่วงหนึ่ง...

ผมหยุดวิ่งไป 1 สัปดาห์

ไม่ใช่เพราะหมดไฟ
แต่เพราะเลิกงานดึกทุกวัน

ระหว่างนั้น ผมคิดว่าไหน ๆ ก็ไม่ได้วิ่งแล้ว ลองฝึกเวทดูบ้าง

ผมหยิบดัมเบลขึ้นมา
ทำทั้งบอดี้เวท
ทำหลายท่า
รู้สึกสนุก และคิดว่าตัวเองยังไหว

แต่เช้าวันรุ่งขึ้น...

ผมแทบขยับตัวไม่ได้

ปวดแขน

ปวดสะโพก

ปวดแก้มก้น

ปวดต้นขาด้านหลัง

แค่ลุกจากเตียงยังทรมาน

ตอนนั้นเอง ผมนึกย้อนกลับไปถึงวันที่เริ่มวิ่งใหม่ ๆ

ผมก็เคยเจ็บแบบนี้

วิ่งไม่กี่กิโลก็ปวดไปทั้งตัว

เคยคิดเหมือนกันว่า...

"หรือเราไม่เหมาะกับการวิ่ง"

แต่ถ้าวันนั้นผมเชื่อความเจ็บ
แล้วหยุดไปเลย

วันนี้คงไม่มีวันที่ผมวิ่งได้ไกลกว่าที่เคย

วันนั้นทำให้ผมเข้าใจความจริงข้อหนึ่ง

ร่างกายไม่ได้กำลังลงโทษเรา

แต่มันกำลังเรียนรู้

ทุกครั้งที่เราฝึกในสิ่งใหม่

ทุกครั้งที่เราก้าวข้ามขีดจำกัดเดิม

ความเมื่อยล้าและความเจ็บ คือส่วนหนึ่งของกระบวนการปรับตัว

แน่นอน...

เราไม่ควรฝืนจนบาดเจ็บ

แต่ก็ไม่ควรตีความว่า "ความเจ็บทุกอย่าง" คือสัญญาณให้เลิก

เพราะบางครั้ง...

สิ่งที่กำลังเจ็บ

อาจเป็นสิ่งที่กำลังเติบโต

ผมยังเชื่อประโยคหนึ่งเสมอ

«ร่างกายคือบันทึกของความพยายาม»

ทุกก้าวที่วิ่ง

ทุกครั้งที่ยกเวท

ทุกหยดเหงื่อ

ไม่มีครั้งไหนสูญเปล่า

ร่างกายจำมันได้

เช่นเดียวกับชีวิต

ความผิดหวัง

ความล้มเหลว

ความเหนื่อย

และความเจ็บปวด

ล้วนกำลังสร้างตัวตนที่แข็งแกร่งกว่าเดิม

วันนี้ผมยังปวดอยู่

แต่ผมรู้ว่า...

อีกไม่นาน ผมจะกลับไปวิ่งอีกครั้ง

เพราะการวิ่งไม่ได้เป็นเพียงกิจกรรมที่ผมทำ

แต่มันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผมแล้ว

และผมเชื่อว่า...

คนที่ไม่ยอมแพ้ต่อความเจ็บที่ทำให้เติบโต สุดท้ายจะได้เห็นผลลัพธ์ที่คนยอมแพ้ไม่มีวันได้เห็น

—

บทเรียนจากก้าววิ่ง EP.05

"ความเจ็บ ไม่ได้เป็นเครื่องหมายของความล้มเหลวเสมอไป

หลายครั้ง... มันคือเครื่องหมายว่าคุณกำลังเติบโต"

13/07/2026

ชวนคิดจากก้าววิ่ง | EP.04

วันที่ผมเลือก "ฟังร่างกาย" มากกว่า "เอาชนะนาฬิกา"

เมื่อสองวันก่อน ผมเพิ่งวิ่ง Half Marathon 21.43 กิโลเมตร

เมื่อวาน...ผมกลับมาวิ่งอีกครั้ง

ตั้งใจไว้แค่ 7–8 กิโลเมตร
ไม่ทำเวลา
ไม่ไล่เพซ
แค่ออกมาขยับร่างกาย

แต่พอเริ่มวิ่งได้ไม่นาน ผมก็รู้เลยว่า...

"ขาผมยังไม่พร้อม"

กล้ามเนื้อยังตึง
ขาหนัก
วิ่งไม่ลื่นไหลเหมือนทุกครั้ง

ถ้าเป็นเมื่อก่อน...
ผมอาจพยายามเร่งความเร็ว
พยายามเอาชนะตัวเลขในนาฬิกา
แล้วบอกตัวเองว่า "ฝืนอีกนิด"

แต่วันนี้ผมไม่ทำแบบนั้น

ผมเลือกผ่อนความเร็วลง
เลือกฟังร่างกาย
และเลือกกลับบ้านโดยไม่มีอาการบาดเจ็บ

สุดท้าย ผมวิ่งครบ 8.02 กิโลเมตร
เพซเฉลี่ย 6:44

ไม่ใช่สถิติที่ดีที่สุด

แต่เป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุด

วันหนึ่งผมได้เรียนรู้ว่า...

ความแข็งแรง ไม่ได้วัดจากการฝืนวิ่งต่อได้ไกลแค่ไหน

แต่คือการรู้ว่า...
เมื่อไรควรไปต่อ และเมื่อไรควรผ่อน

หลายคนคิดว่าคนที่เก่ง คือคนที่ไม่เคยหยุดพัก

แต่คนที่วิ่งได้นานเป็นสิบปี
กลับเป็นคนที่รู้จักพัก...ก่อนที่ร่างกายจะบังคับให้หยุด

สุขภาพไม่ใช่การแข่งขันระยะสั้น

มันคือการเดินทางระยะยาว

บางวันเราวิ่งเร็ว
บางวันเราวิ่งช้า
บางวันเราแค่ประคองตัวเองให้ไปต่อ

และนั่นก็เพียงพอแล้ว

บทเรียนจากก้าววิ่งวันนี้

"คนที่ไปได้ไกลที่สุด ไม่ใช่คนที่วิ่งเร็วที่สุด แต่คือคนที่รู้จักฟังร่างกายของตัวเอง"

📖 Day 3 ของหนังสือ 100 บทเรียนจากก้าววิ่ง
ทีละก้าว...ทีละบทเรียน...ทีละหน้าของชีวิต

10/07/2026

ชวนคิดจากก้าววิ่ง | EP.03
วันที่ผมรู้ว่า...หัวใจไปต่อได้ แต่ขาต้องฝึกเพิ่ม
(Day 2 ของหนังสือ "100 บทเรียนจากก้าววิ่ง")
วันนี้ผมวิ่ง Half Marathon เป็นครั้งแรกของปี
21.43 กิโลเมตร
ก่อนวิ่ง ผมคิดว่าสิ่งที่จะเป็นอุปสรรคที่สุดคือ "ระบบหายใจ"
แต่พอวิ่งจริง...
กลับไม่ใช่เลย
ตลอดระยะทางกว่า 2 ชั่วโมง
ผมหายใจปกติ
ไม่หอบ
ไม่หน้ามืด
จิตใจยังนิ่ง
แต่พอเข้าสู่กิโลเมตรที่ 17...
ขากลับเริ่มประท้วง
หนัก
ตึง
ปวดเหมือนมีเข็มแทง
ตอนนั้นผมเข้าใจทันทีว่า...
บางครั้ง สิ่งที่เราคิดว่าเป็นจุดอ่อน อาจไม่ใช่จุดอ่อนจริง ๆ
และ...
สิ่งที่เราไม่เคยสนใจ อาจเป็นข้อจำกัดที่แท้จริง
ชีวิตก็เหมือนกัน
หลายคนใช้เวลาทั้งชีวิตแก้ปัญหาที่ตัวเอง "คิด" ว่าเป็นปัญหา
แต่ไม่เคยหยุดถามว่า
"ปัญหาที่แท้จริงคืออะไรกันแน่?"
ผมเคยคิดว่าตัวเองต้องฝึกปอด
แต่วันนี้...
ร่างกายบอกผมว่า
"ไม่...สิ่งที่นายต้องสร้างคือกำลังขา"
ถ้าวันนี้ผมไม่ออกมาวิ่ง 21 กิโลเมตร
ผมคงไม่มีวันรู้
บางครั้ง...
ชีวิตจะไม่บอกคำตอบ
จนกว่าเราจะกล้าลอง
ต่อให้ล้มเหลว
อย่างน้อย...
เราจะได้รู้ว่าต้องพัฒนาตรงไหน
และนั่น
มีค่ากว่าการเดาไปเรื่อย ๆ
📖 บทเรียนจากก้าววิ่ง #3
"อย่าเสียเวลาพัฒนาสิ่งที่ไม่ใช่ข้อจำกัดของตัวเอง เพราะการเติบโต เริ่มต้นจากการมองเห็นจุดอ่อนที่แท้จริง"
#100บทเรียนจากก้าววิ่ง #ชวนคิดจากก้าววิ่ง #พี่วิชญ์47ยังฟิต

พี่วิชญ์ 47 ยังฟิต

30/07/2026

30/07/2026

26/07/2026

25/07/2026

23/07/2026

22/07/2026

21/07/2026

21/07/2026

13/07/2026

10/07/2026

ที่อยู่

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

ทางลัด

แชร์

ประเภท