23/07/2026
เริ่มจากอารมณ์ของเราเองเถอะค่ะ กลับมาถามตัวเองสั้นๆ ว่า "เป็นอะไร" "รู้สึกยังไง" หรือ "ไหวมั้ย"นั่นคือเราไม่ได้หลงลืมตัวเองนะคะ
① คุณจะไม่สามารถเห็นอกเห็นใจ (Empathy) ใครได้อย่างแท้จริง เพราะขนาดอารมณ์ของตัวเองคุณยังระบุไม่ได้เลย แล้วคุณจะไปเข้าใจความแตกสลายของคนอื่นได้อย่างไร
② ลึกๆ คุณจะรู้สึกว่างเปล่า (Emptiness) เพราะคุณไม่มี "เข็มทิศความรู้สึก" คอยบอกว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้คุณมีความสุขหรือมีความหมายจริงๆ
③ คุณจะตัดสินใจเรื่องใหญ่ๆ ในชีวิต "พลาด" อย่างง่ายดาย เช่น การเลือกคู่ครอง เลือกงาน หรือเลือกเส้นทางชีวิต "การขาดสัญชาตญาณจากความรู้สึก" อาจทำให้คุณเลือกสิ่งที่ดูดีบนกระดาษ แต่สร้างความทรมานให้จิตใจในระยะยาว
④ เมื่อถึงจุดพีค คุณจะระเบิดแบบ "ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย" เพราะไม่เคยตัดไฟตั้งแต่ต้นลม คุณไม่เคยสังเกตและไม่รู้ตัวเลยว่าระดับความโกรธหรือความเสียใจของฉันตอนนี้มันพุ่งถึงขีดสุดแล้วหรือยัง? จนกระทั่งมันระเบิดตูมออกมา!
⑤ คุณจะกลายเป็นเหยื่อของ "การเสพติด" โดยไม่รู้ตัว — เมื่อมีความทุกข์แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร สมองจะสั่งให้คุณวิ่งหาทางออกที่ง่ายที่สุดเพื่ออุดรอยรั่ว เช่น ไถฟีดโซเชียล กินไม่หยุด หรือบ้างาน เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากความว่างเปล่าข้างใน
⑥ การบล็อกอารมณ์ลบ ไม่ได้ทำให้คุณเจอแต่อารมณ์บวก กลไกสมองถ้าวาล์วมันปิด มันจะปิดทั้งหมด คุณจะไม่สามารถซาบซึ้งกับความสุข ความภูมิใจ หรือความรักได้อย่างสุดซึ้งเช่นกัน ชีวิตจะกลายเป็นภาพขาวดำที่จืดชืด
⑦ เมื่อคุณไม่ฟังเสียงความเศร้า ความโกรธ หรือความเครียด ร่างกายจะรับไม้ต่อแทน ออกอาการเป็นออฟฟิศซินโดรมเรื้อรัง นอนไม่หลับ ไมเกรน หรือกรดไหลย้อน... ร่างกายกำลังประท้วงในสิ่งที่คุณแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น
..........
✦ การหันกลับมาถามตัวเองสั้นๆ ว่า "ตอนนี้ฉันกำลังรู้สึกอะไรอยู่?" หรือ "ฝึกการระบุชื่ออารมณ์ความรู้สึกที่เกิดขึ้น" คือทักษะ Self-awareness ในกรอบ #การเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคม (Social and Emotional Learning หรือ SEL) ที่สำคัญมากครับ!
เพราะถ้ายัง Aware ตัวเองไม่ได้ 🤔 จะ Manage ตัวเองได้อย่างไร!?
──────────
#การเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคม