27/08/2026
ตอนที่ผม(โค้ชเอิ๊ก)อยู่ที่สนามมันก็ทำให้ผมคิดอย่างหนึ่ง
คนเราเห็นนักกีฬาตอนประสบความสำเร็จได้ง่ายมาก
เห็นตอนชนะ
เห็นตอนรับเหรียญรางวัล
เห็นตอนมีคนปรบมือให้
แต่ไม่มีใครได้นั่งดูชีวิตเขาในทุกวันหรอก
ไม่มีใครเห็นว่ากว่าจะเก่งขนาดนี้
ต้องซ้อมซ้ำๆ กี่พันครั้ง กี่หมื่นครั้ง
ต้องแพ้มากี่ครั้ง?
ต้องผิดหวังมากี่รอบ?
ต้องฝืนใจตัวเอง ในวันที่ไม่อยากทำอะไรเลยมากี่วัน
ตัวผมเอง ก็เคยเป็นนักกีฬาเหมือนกัน
เลยรู้ว่าไม่มีหรอก คำว่าเก่งขึ้นมาเฉยๆ
หรือเพราะพรสวรรค์
ทุกอย่างมันแลกมา
แลกด้วยเวลา
แลกด้วยแรง
แลกด้วยชีวิตบางส่วนที่คนอื่นอาจได้ใช้
แต่นักกีฬาต้องเอามันไปซ้อมเพื่อแข่งขัน
สุดท้ายคนเห็นแค่เหรียญที่คล้องคอ
แต่ผมว่าเหรียญจริงๆ
มันอยู่ในทุกวันที่ไม่มีใครเห็นนั่นแหละ
วันนี้ผมดีใจมากที่ได้เห็นเด็กตัวเล็กๆและขี้กลัวแต่กล้าที่จะลงสนามแข่งขัน
โค้ชเอิ๊ก พศวัต มะระยงค์
อดีตแชมป์ประเทศไทย
