25/05/2026
“หมากล้อมกับวิทยายุทธ์ในนวนิยายจีน”
สำนักหมากล้อมแต่ละแห่ง หากเปรียบเทียบก็คงคล้ายกับสำนักวิทยายุทธ์ในหนังสือนิยายกำลังภายใน แม้มีแหล่งกำเนิดมาจากวัดเส้าหลิน และผู้คนล้วนพยายามมุ่งเข้าหาหลักธรรมชาติ แต่ต่างมีความถนัดและวิถีทางของตนเองด้วยเหตุแห่งความลึกซึ้ง จึงเกิดเคล็ดวิชาที่เน้นหนักต่างกัน ในส่วนของการสอนบางสำนักเน้นสอนจากกระบวนท่าจนเข้าใจเคล็ดวิชาได้เอง ในขณะที่บางสำนักเริ่มสอนจากเคล็ดวิชาให้ส่งออกสู่กระบวนท่า หรือสอนควบคู่กันไป ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอาจารย์ผู้สอนและลูกศิษย์เอง การเรียนกระบวนท่าจากหลายสำนักอาจทำให้เคล็ดความตีกันเอง เนื่องจากยังขาดประสบการณ์ที่จะสอดประสานหลักการเหล่านั้น หาใช่หลักการไม่ถูกต้องเสียทีเดียวเพราะต่างมีข้อดีข้อเสียขึ้นอยู่กับจังหวะเวลาทั้งสิ้น ตัวอย่างที่เห็นได้อย่างชัดเจนคงเป็น ก๊วยเจ๋งจากมังกรหยกที่เรียนวิชากับเจ็ดประหลาดกังหนำ
“เมื่อเข้าใจชีวิตความคิดจะลื่นไหลดั่งสายน้ำ” สามารถหลบเลี่ยงในสิ่งที่ยังไม่เข้าใจ เมื่อเข้าใจก็สามารถเข้าสู่ประเด็นได้ จึงไม่ก่อเป็นภาระในจิตใจ
ครั้งนี้จึงอยากกล่าวถึงนักเขียนนวนิยายกำลังภายในที่มีชื่อเสียงที่ชื่นชอบหมากล้อม และนำหมากล้อมมาเขียนในผลงาน แม้กระทั่งแนวคิดที่ได้จากหมากล้อมมาสอดแทรกได้อย่างลงตัว
“หวง จู่เฉียง” (黄祖强, พ.ศ. 2495 - 2560) นามปากกา “หวง อี้” (黄易) เริ่มเขียนนิยายกำลังภายใน ปี พ.ศ. 2530 โดยช่วงแรกเขียนควบคู่ไปกับนิยายวิทยาศาสตร์ ภายหลังจึงเปลี่ยนมาเขียนกำลังภายในเพียงอย่างเดียว โดยนิยายกำลังภายในเรื่องแรกคือ เทพทลายนภา และที่มีชื่อเสียงจนผลิตเป็นซีรี่ย์ เช่น เจาะเวลาหาจิ๋นซี, มังกรคู่สู้สิบทิศ, เทพมารสะท้านภพ
ในนิยาย “มังกรคู่สู้สิบทิศ” ยังได้เขียนตัวละคร กระบี่หมากล้อม ฟู่ฉ่ายหลิน (ชอนแชอิม) แห่งเกาหลี เคล็ดวิชาจึงมักเป็นเรื่องของการรักษาสภาวะเป็นกลาง คิดเหมือนไม่คิด สภาวะดั่งเงาจันทร์ในบ่อน้ำ
th.wikipedia.org/wiki/หวง_อี้_(นักเขียน)
“สยง เย่าหัว” (熊耀华, พ.ศ. 2480 - 2528) นามปากกา “โกวเล้ง” (古龙, กู่ หลง) ฉายา "ปีศาจสุรา" ผลงานที่สร้างชื่อเสียง เช่น ชอลิ้วเฮียง, ฤทธิ์มีดสั้น, เล็กเชี่ยวหงส์, ลูกปลาน้อย (เซียวฮือยี้)
และในนิยาย “ศึกศรสวาท” ตอนหนึ่งกล่าวถึง นักพรตสองท่านกำลังประลองฝีมือกัน โดยใช้ฝ่ามือขวายื่นออกปะทะด้วยกำลังภายใน อีกมือหนึ่งประลองกันด้วยหมากล้อม ทางหนึ่งหักล้างกันด้วยกำลังภายใน ทางหนึ่งพันตูด้วยหมากล้อม
กำลังภายในบ่งบอกถึงการฝึกปรือ วิชาหมากล้อมกลับเป็นขุมพลังแห่งปัญญา ถึงแม้ไม่เกี่ยวข้องแต่ยื้อยุดฉุดดึงกันและกัน หากเสียสติสมาธิกำลังภายในต้องแตกซ่าน หนึ่งหมากที่ผิดพลาดสามารถพ่ายแพ้ทั้งกระดาน
ยามนี้ทั้งสองสามารถแบ่งสมาธิเป็นสองทาง ทั้งไม่หมกมุ่นกลหมากล้อมจนกำลังภายในแตกซ่าน และไม่ทุ่มเทใช้กำลังภายในจนวางหมากผิดพลาด
ในนิยายยังได้บรรยายถึงสถานการณ์บนกระดานไว้อย่างละเอียดละออเห็นภาพ นอกจากนี้ยังเขียนสอดแทรกไว้ในนิยายอีกหลายเรื่อง
(การแปลในอดีตเขียนหมากล้อมเป็นหมากรุกแต่การบรรยายถึงหมากสีขาวสีดำก็ทำให้แยกแยะได้ไม่ยาก)
th.wikipedia.org/wiki/โกวเล้ง
“เฉิน เหวินถ่ง” (陈文统, พ.ศ. 2467 - 2552) นามปากกา “เนี่ย อู้เซ็ง” (梁羽生, Liáng YǔShēng, เหลียง อวี่เชิง) นักเขียนนิยายกำลังภายใน มีผลงาน 36 เรื่อง นางพญาผมขาว, เจ็ดนักกระบี่, รอยแหนเงาจอมยุทธิ์ ฯลฯ
เฉิน เหวินถ่ง ยังเคยเข้าแข่งขันหมากล้อมระดับประเทศ และเขียนบทความประจำเกี่ยวกับหมากล้อมตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์
th.wikipedia.org/wiki/เนี่ย_อู้เซ็ง
“จา เหลียงยง” (查良镛, พ.ศ. 2467 - 2561) นามปากกา “กิมย้ง” (金庸, จิน ยง) นักเขียนนิยายกำลังภายในที่ได้รับความนิยมมาก มักเขียนนิยายโดยแฝงความคิดทางการเมือง ตอนอายุ 9 ขวบ ก็อ่านนิยายของจีนทั้งหมด และนิยายแปลของต่างประเทศ ในวัยเยาว์ได้อ่านวรรณกรรมคลาสสิกทั้ง 4 เรื่องของจีน ได้แก่ สามก๊ก (三国演义) ซ้องกั๋ง (水浒传) ไซอิ๋ว (西游记) และ ความฝันในหอแดง (红楼梦)
กิมย้ง ได้เขียนผลงาน 15 เรื่อง จอมใจจอมยุทธ, มังกรหยก, กระบี่ใจพิสุทธิ์, แปดเทพอสูรมังกรฟ้า, กระบี่เย้ยยุทธจักร, อุ้ยเสี่ยวป้อ ฯลฯ
ในนิยาย “แปดเทพอสูรมังกรฟ้า” ตอนหนึ่งกล่าวถึง การเข้าร่วมงานหมากล้อมของเหล่ายอดฝีมือ ซีจุ๊ได้บังเอิญแก้โจทย์หมากล้อมของอู๋หยาจื่อได้ จึงได้รับการถ่ายทอดพลังเจ็ดสิบปีจากอู๋หยาจื่อ และตำแหน่งเจ้าสำนักสราญรมย์
กิมย้ง ไม่ได้สนใจหมากล้อมอย่างผิวเผินเท่านั้น เพราะช่วยให้เขารู้สึกผ่อนคลายอารมณ์ บนกระดานหมากล้อมกิมย้งชื่นชมความมหัศจรรย์และความลึกซึ้งของวัฒนธรรมตะวันออก ที่ช่วยสร้างความรู้สึกและแรงบันดาลใจนับครั้งไม่ถ้วน
นอกจากนี้ กิมย้งยังเป็นหนึ่งในสี่ผู้ร่วมจัดการแข่งขันหมากล้อมจีนโลกชิงถ้วยรางวัล “เหยียนหวงเปย” โดยจัดครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542
th.wikipedia.org/wiki/กิมย้ง
อ้างอิง: รายชื่อนวนิยายกำลังภายใน
th.wikipedia.org/wiki/รายชื่อนวนิยายกำลังภาย
รายชื่อผู้ร่วมจัดการแข่งขันหมากล้อมจีนโลกทั้ง 4 ท่าน
“จา เหลียงย้ง” (查良镛, พ.ศ. 2467 - 2561) หรือ “กิมย้ง” นักเขียนนวนิยายกำลังภายใน และประธานกิตติมศักดิ์สมาคมนักประพันธ์แห่งประเทศจีน
th.wikipedia.org/wiki/กิมย้ง
“เสิ่น จวินซาน” (沈君山, พ.ศ. 2475 - 2561) ประธานกองทุนอู๋เจี้ยนสวงแห่งไต้หวัน และอธิการบดีมหาวิทยาลัยชิงหวา (มหาวิทยาลัยที่มีสถาปัตยกรรมกระดานหมากล้อมขนาดใหญ่ที่สวยงาม nthu-en.site.nthu.edu.tw)
en.wikipedia.org/wiki/Shen_Chun-shan
“หลิน ไห่เฟิง” (林海峰, พ.ศ. 2485) รู้จักในนาม “ริน ไคโฮ” นักหมากล้อมอาชีพระดับ 9 ดั้ง และอดีตแชมป์โลก เป็นลูกศิษย์ของปรมาจารย์ อู๋ ชิงหยวน
th.wikipedia.org/wiki/หลิน_ไห่เฟิง
“เนี่ย เว่ยผิง” (聂卫平, พ.ศ. 2495) อดีตกรรมาธิการให้คำปรึกษาด้านการเมืองแห่งประเทศจีน และนักหมากล้อมอาชีพระดับ 9 ดั้ง
en.wikipedia.org/wiki/Nie_Weiping
โดย ซีเอ็ม.โกะ (2021/10/12)