02/11/2022
De laatste weken waren best stressvol. Maar deze stress heeft niets te maken met het feit dat we ons in een script van “ik vertrek” voelde zitten. In de NL herfstvakantie, dus paar weken terug, kwamen mijn broer Jos, samen met Astrid en hun kinderen Jenthe en Thijmen op visite. Super leuk en gezellig, maar er moest voor hun komst nogal een hoop gebeuren.
Thijmen is een kruipertje, dus de vloer moest in orde zijn. Maar om de vloer in orde te maken, moesten we de muur die we al zouden gaan slopen nu al slopen, zodat we de vloer direct goed konden maken. Daarnaast moesten we ook de vierde slaapkamer klaar hebben. De laatste weken waren dus flink aanpoten en dus net als “ik vertrek” waren we de dag voor aankomst nog aan het werk. Zo herkenbaar. Dat zou ons noooooit gebeuren. Ik denk dit zo zou zijn, als het huur zou zijn, maar bij familie dus wel. 😊
Wat wel een beetje stress gaf, was de druk van schilderen. Geeft schilderen stress dan? Nee normaal niet, en zeker niet al het in huis is. Want nog langer een verkeerd kleurtje in huis, dat trekken we wel voor nog een paar maanden. Maar buitenom, dat is hier een ander verhaal. Dit huis heeft namelijk redelijke kozijnen en ramen, maar het hout eromheen en het dakhout, daar bladerde de verf eraf, of zat er al helemaal niet meer op. Maar, waar je in Nederland in de winter ook nog buitenom kan schilderen, mits het weer het toelaat natuurlijk, is dat hier vanaf november eigenlijk niet meer te doen. Misschien denk je van wel, omdat het droog is, maar de luchtvochtigheid is nu standaard boven de 80% en dan mag je niet meer schilderen.
Dan kan je natuurlijk zeggen, waarom heb je dat van de zomer niet gedaan. Nou,…….. eerst kunnen wonen in het huis had toch echt de prioriteit. Dus de afgelopen weken de dagen uitgekiend waarop er geschilderd kon worden. Gelukkig konden we een steiger lenen van onze nieuwe goede kennis. Een Kosovaar die hier als kind is komen wonen. Hij heeft een autogarage dichtbij ons huis en we hebben hem leren kennen door onze nieuwe auto daar gekocht te hebben. Hij helpt ons enorm. Eugene werkt nu twee dagen voor zijn andere bedrijf dat kozijnen plaatst. En hij helpt ons verder met de overschrijving van de auto en camper. Daarnaast heeft hij dus een steiger die we gratis mogen gebruiken. Super, al die hulp. Vraag je aan hem waarom, of je bedankt hem. Dan zegt hij alleen maar: “Wij kregen ook heel veel hulp toen wij hier kwamen. Dat was super. En nu kan ik hetzelfde doen.”
Maar al dit werk had een deadline, de maandag van de herfstvakantie en de winter voor het schilderen, maar dit is dus niet het gene wat de meeste stress gaf. Dit was lekker werken, alhoewel een dag van 12 uur niet fijn is. En dit soort dagen waren deze weken zeker niet uitzonderlijk, maar het gaf ook energie. Het huis is nog niet af, maar je ziet het opknappende heen gaan en het is nu gewoon al huiselijk en gezellig.
Wat de stress dan wel gaf?? We hadden een groot vraagteken in één van de basisbehoeften. De basisbehoeften waar heel de wereld nu mee zit. Energie. Dit huis heeft een pellet kachel en daar zit het probleem. Ten eerste snappen we niets van het systeem. Nergens zien we iets van een thermostaat. Bel je de firma zelf, dan sturen ze je door naar monteurs in de buurt en die nemen niet op, of belden niet terug, omdat wij in het begin bv met een NL nummer belden. Het was hoogzomer, maar de pellets gingen evengoed door. Dus maar uitgezet. Even gekeken op internet waar ik pellets kon kopen, maar niet gedaan. We hadden nog genoeg. Nadat we hier gingen wonen moest hij toch aan, want koud douchen is goed voor je, maar die behoefte hebben we niet altijd.
Nu konden we goed zien hoe snel de pellets op raakten en dat ging toch best snel, dus ik weer op internet kijken. Het viel me gelijk op dat ze duurder waren geworden. Omdat ik nog geen bank id had, waarmee ik online kan betalen met onze Zweedse account, kon ik alleen nog betalen met visa. Ik had een bedrijf gevonden en dus besteld. Krijg ik een mail dat ze ze niet thuis komen brengen, ik moet ze ophalen in de buurt. Ja, 300 km bij de dichtstbijzijnde dealer. Die dus afgemeld, want 3 pellets met 52 zakken pellets is niet te doen in je aanhangwagen, dat zou 2 keer rijden worden. Niet te doen dus.
Ondertussen had ik vernomen waarom de pellets zo duur zijn. In de zomer is een fabriek die pellets produceert in de fik gegaan. Dus minder voorraad maakt duurder en moeilijk te krijgen. Bij mijn nieuwe zoektocht bleek dat de meeste sites waren uitverkocht. Eindelijk een site gevonden, omdat ik had geen zin om dit woensdagavond te regelen en ik nog even wilde checken of er geen goedkopere was, liet ik het rusten tot de volgende dag. Had ik dit maar niet gedaan, want de volgende dag kon ik geen goedkopere vinden en voor deze moest ik ineens 200 euro meer betalen dan op woensdag. B***N.
Levertijd 4-6 weken. En dan komt het wachten. En dan zie je de stapel minder en minder worden. En de pellets komen voorlopig nog niet. Via internet een paar zakken kopen was niet te doen, dus overal kijken of ze nog wat hebben. Byggmax had niks, maar bleek een voorraad te krijgen. Dus op zaterdagochtend vroeg heen. Er waren al veel mensen aan het inladen. 15 zakken meegenomen, dat is toch wel genoeg? Maandag dachten we toch om meer op voorraad te moeten hebben, maar de hele voorraad was weg.
15 zakken hoorde genoeg te zijn om de 6 weken te overbruggen, maar dan moeten ze er geen 7 van maken. Maar dat werd het wel. We hadden nog maar een paar zakjes. Het bedrijf gebeld en zij zeiden, deze week of begin volgende week. Ik naar de buren vragen of zij mensen kenden met een pelletkachel. Konden we misschien zakken lenen en later weer teruggeven? Blijkt de buurman pellets te verkopen. En we konden 5 zakken van hem kopen.
En toen was het de maandag. De week waarop ze gezegd hadden dat de pellets geleverd zouden worden en onze visite kwam. En……..de pelletsbak was leeg. En nu? Ik kan zeggen dat: door de vele dagen van 12 uur, het feit dat we visite krijgen en je ze niet letterlijk in de kou wil laten staan en dat je via de buren hoort dat de buurman je nu alleen een hele pellet van 52 zakken verkoopt, ik letterlijk knapte. Ik was er echt even klaar mee. Dit was het eerste moment in deze maanden dat ik het echt even zat was. Wist het even helemaal niet meer.
Gelukkig voor ons bleven de buren rustig en snapten helemaal onze situatie. Ze gingen gelijk allerlei mensen bellen. Maritha kon de volgende dag voor haar werk een paar zakjes ergens ophalen, Top. Toen kwam Kjella met een nog mooier antwoord. Een vriend van hem werkt bij Jula charlotteberg en zei dat zij hadden. Hij belde het hoofdkantoor en deze bevestigde het. Thuis gelijk overleg, waarop Eugene en Tim meteen de auto in sprongen naar Charlotteberg. En ze waren weer thuis toen de visite kwam.
In de week toch weer het bedrijf gebeld, want nog steeds geen mail ontvangen dat ze geleverd zouden worden. Donderdag aan de lijn. Ik ga het navragen en bel u terug, kreeg ik te horen. Maar er kwam niks. Geen belletje en geen mail.
En dan is het maandag. De visite is zaterdag weer vertrokken naar Nederland en er is weer een normale week begonnen. Net klaar met het avond eten zien we in ene een heftruck het pad op keren, met een pellet! Ik naar buiten. Krijg ik de vraag: Hebben jullie pellets besteld. Ja, top ze zijn er. Dus in plaats van zitten op de bank met onze benen omhoog, was het toch nog weer even aanpoten om drie pellets weg te werken.
De bezorger vertelde ook nog dat, op dat moment een pelletfabriek in Saffle in de fik stond. Voor ons nu geen probleem, want wij komen de winter zeker door. Maar dat dit voor mensen een probleem wordt, dat weet ik bijna wel zeker, maar ik hoop dat ik ongelijk heb.
