28/10/2026
Van overleven naar een leven dat bij ons past
Ruim 120 kilo. Een keer volledig in elkaar geklapt. Het gevoel dat het leven steeds verder uit mijn handen glipte.
En ondertussen gewoon doorgaan.
Misschien herken je dat. Je weet ergens wel dat er iets moet veranderen, maar je blijft doen wat je altijd doet. Je houdt de boel draaiende, terwijl je zelf steeds verder vastloopt.
Bij mij speelde alcohol daarin een rol. Daar kan ik nog steeds mee struggelen. Vroeger waren er ook drugs. Dat hoort bij mijn verhaal, ook al is het niet het makkelijkste deel om te vertellen.
Er zijn momenten geweest waarop ik dacht: ik heb toch niets meer te verliezen.
Dat is een heftige plek om te staan. Maar ergens kwam bij mij ook een andere gedachte op: als ik voor mijn gevoel niets meer te verliezen heb, hoeveel kan ik dan nog winnen door het anders te gaan doen?
Ik wist alleen nog niet dat die zoektocht ons naar Zweden zou brengen.
We wilden eigenlijk gewoon op vakantie
Na een behoorlijk roerige periode waren we toe aan rust. Tijd voor elkaar, voor onze kinderen en voor onszelf. Even uit de dagelijkse omgeving, waarin we steeds in hetzelfde rondje terechtkwamen.
Dus gingen we op zoek naar een vakantie in Zweden.
Meer was het in het begin niet. Geen emigratieplan, geen uitgewerkt idee voor Huize ROOTS. Gewoon een gezin dat behoefte had aan ademruimte.
Met onze kinderen waren we nog nooit verder geweest dan Lommel. Naar Zweden op vakantie gaan was op zichzelf al een avontuur.
Maar tijdens het uitzoeken gebeurde er iets.
We begonnen te lezen. Over de ruimte en de natuur, over de cultuur en de manier van leven. Het schoolsysteem sprak ons aan. We werden nieuwsgierig naar hoe het zou zijn om onze kinderen daar te laten opgroeien.
Hoe dichter de vakantie kwam, hoe vaker we tegen elkaar zeiden: zouden wij daar kunnen wonen?
We hadden nog geen voet in Zweden gezet, maar zagen onszelf er al een leven opbouwen.
Hoe willen wij eigenlijk leven?
Wat begon met de vraag waar we op vakantie wilden, werd een veel grotere vraag:
Hoe kunnen wij ons allermooiste leven leven, op een manier die bij ons past?
We wilden met ons gezin een bijzonder avontuur beleven. Samen iets ontdekken, iets opbouwen en herinneringen maken. Meer tijd buiten doorbrengen. Ruimte hebben voor elkaar. We kregen weer zin om plannen te maken.
Dat betekende niet dat ik ineens alles op orde had. Mijn problemen verdwenen niet zodra er een Zweedse vlag in beeld kwam. Je neemt jezelf tenslotte gewoon mee, ook als je naar een ander land verhuist.
Maar het gaf ons wel iets wat we nodig hadden: een reden om in beweging te komen.
Eerst eerlijk worden tegen mezelf
Toen ik in elkaar klapte, kwamen bij de huisarts gesprekken en medicatie ter sprake. Voor allebei stond ik op dat moment niet echt open.
Bij een psycholoog had ik meteen een beeld van mezelf op zo’n bank. Daar zag ik mezelf nog niet liggen. En bij medicatie maakte ik me zorgen over mijn verslavingsgevoeligheid. Ik kende mijn neiging om meer te willen.
Dat waren mijn gedachten van toen. Ik moest nog veel leren over hulp toelaten, en vooral over eerlijk zijn tegen mezelf.
Want hoe ging het nu werkelijk met me? Wat deed alcohol met mijn leven? Waarom bleef ik dingen doen waarvan ik wist dat ze me niet hielpen? En wat kon ik vandaag anders doen?
Dat zijn ongemakkelijke vragen. Zeker als je gewend bent om door te gaan, weg te kijken of de onrust even te verdoven.
Toch begon daar voor mij de verandering. Bij durven erkennen waar ik stond. En vervolgens, met vallen en opstaan, leren hoe ik beter voor mezelf kon zorgen.
Daar liggen de wortels van Huize ROOTS
Vanuit die zoektocht ontstond de wens om een plek te creëren waar ook anderen aan hun leven konden werken.
Een plek waar je mag aankomen met het verhaal zoals het is. Ook met de stukken waar je je voor schaamt. De alcohol. De drugs. Het uitgeput zijn. Het gevoel dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.
Want hoe moet je iets veranderen als je eerst moet blijven doen alsof het wel gaat?
In de afgelopen tien jaar hebben we vanuit onze ervaringen en het begeleiden van mensen de Huize ROOTS-methodiek ontwikkeld. We begeleiden gasten met verschillende hulpvragen: rond verslaving, burn-out, depressieve gevoelens of het vastlopen in het leven.
Soms komt iemand omdat het echt niet meer gaat. Soms omdat iemand op een kruispunt staat en voelt: als ik nu niets verander, blijf ik dit rondje lopen.
Samen onderzoeken we wat er speelt en wat er nodig is om verder te komen. Dat krijgt vorm in het dagelijks leven: in bewegen, rust nemen, structuur opbouwen, gesprekken voeren en leren omgaan met moeilijke momenten.
En steeds weer komt diezelfde vraag terug:
Hoe ziet een leven eruit dat bij jóú past, en wat kun je doen om daar dichterbij te komen?
Je hoeft het nog niet allemaal te weten
Ik vertel dit verhaal omdat ik weet hoe lastig die eerste eerlijke stap kan zijn.
Ik weet hoe het is om te weten wat goed voor je zou zijn en het toch niet te doen. Om opnieuw in dezelfde valkuil te stappen. Om naar buiten toe door te gaan, terwijl je vanbinnen voelt dat je vastloopt.
Ook nu ben ik nog aan het leren. Dat hoort bij mijn verhaal en bij de manier waarop ik naast onze gasten sta.
Misschien herken je iets van jezelf in wat je hier leest. Misschien ben je moe van je eigen patronen. Misschien verlang je vooral naar rust, of wil je weer eens zin krijgen in wat er voor je ligt.
Je hoeft nog niet te weten hoe jouw allermooiste leven eruitziet. Wij begonnen ook met een vakantie en een hoofd vol vragen.
Maar je mag wel serieus nemen dat je verlangt naar verandering.
Bij Huize ROOTS ben je welkom om samen te onderzoeken waar die voor jou kan beginnen.
