31/07/2026
In memoriam Ad de Groot 09-05-1958 – 03-07-2026
Ons avontuur begon in feite op IJsland. Ik was er op vakantie in 1998, kocht een IJslands paard en werd lid van de IJsland Rijders Noord. Ik ontmoette er Ad de Groot. Ik was 35, hij 41. Head over heels. In 2002 trouwden we temidden van de IJslandse paarden op de prachtige heide achter ons huis aan het Geeserveld. In 2006 vertrokken we samen voor een nieuw leven naar Transsylvanië, Roemenië. We waren niet de gemakkelijksten voor elkaar en wellicht hadden we een iets kalmer leven moeten kiezen. Maar als ik het over kon doen, deed ik het weer.
Vandaag precies vier weken geleden is mijn innig geliefde Ad overleden. Hier thuis in Oarba de Mures, het dorpje waar hij ook begraven is. Ik kon het eenvoudigweg niet eerder opbrengen om dit te schrijven. Een bekend citaat luidt: ‘It is not the years in your life that count, it is the life in your years’. Vanuit dat perspectief was Ad vast al honderd. Na al ons harde werken aan deze kant van Europa, had ik mij naief genoeg verheugd op een wat rustiger periode nadat hij afgelopen winter de boerderij had overgedragen aan derden. Maar uitgezaaide longkanker maakte daar korte metten mee.
Hij leeft voort in de herinnering van zijn familie en van zoveel mensen die met hem bevriend waren, zowel in Nederland als elders in Europa. Gewaardeerd (en soms iets minder gewaardeerd) vanwege zijn onversneden uitspraken, ongezouten commentaar, maar altijd opbouwend bedoeld en vanuit een gouden hart. Hij leeft voort in de mooie IJslanders die hij heeft gefokt en eveneens in de verhalen in mijn boeken. Hij laat mij achter in wat hij ons kleine paradijs noemde, verscholen in groen Transsylvanië, met onze IJslandse paarden. Hij laat me achter met een gebroken hart.
Ik wil iedereen bedanken die langs vele wegen mij sterkte heeft gewenst in deze zo moeilijke periode. Laat iedereen hem in gedachten houden zoals ik dat ook doe: een vrije geest, voor de duvel niet bang en altijd bereid iedereen te helpen met een onvoorwaardelijk geloof in God en in de goedheid van de mens. Zoals onze Roemeense vrienden ook zeggen: Ad heeft ons leven veranderd door een voorbeeld voor ons te zijn. Ik denk dat dat de mooiste erfenis is die een mens kan nalaten.
Rust zacht, mijn lief.
