Ksenia Samsel Horse Coaching

17/05/2026

Lektura warta przeczytania!

Koń w szkole jazdy nie jest „sprzętem do lekcji”.

Nie jest atrakcją na jedną godzinę.
Nie jest kimś, kto ma po prostu cierpliwie znosić cudzą naukę, cudzy brak równowagi, cudzą za mocną rękę, cudzy strach albo ambicję.
Koń, który uczy człowieka, wykonuje jedną z najtrudniejszych prac w jeździectwie. Dlatego potrzebuje opieki często większej, a nie mniejszej, niż koń prywatny.

I właśnie o tym jest ten artykuł.

O tym, dlaczego w KJ Huzar nie ma jazd incydentalnych i przypadkowego „popatatajania”.
O tym, dlaczego nasi jeźdźcy pracują regularnie, w modelu klubowym, ze stałymi instruktorami, na koniach dobranych do ich poziomu i celu szkoleniowego.
O tym, dlaczego każdy koń ma swoje siodło ujeżdżeniowe i swoje siodło skokowe, dobrane przez saddle fittera.
O tym, że siodło nie jest dopasowane raz na zawsze, bo koń zmienia ciało, a wełna w siodle się ubija.
O tym, że konie są pod opieką weterynarza, fizjoterapeuty, kowala, specjalisty od zębów i saddle fittera.
O badaniach krwi, suplementach, elektrolitach, fizykoterapii, kinesiotapingu, kopytach, zębach, żywieniu i codziennej obserwacji.

O tym, że jazda konna zaczyna się zanim jeździec wsiądzie na konia.

Od podejścia.
Od czyszczenia.
Od sprawdzenia kopyt.
Od siodłania.
Od uważności.
Od zrozumienia, że koń nie jest usługą.

Ten artykuł jest długi, bo temat jest ogromny.
Nie da się opowiedzieć o prawdziwym dobrostanie koni w trzech zdaniach, tak samo jak nie da się zaopiekować koniem „trochę”, „na oko” albo „jakoś”.
Przy koniach nie ma „jakoś”.
Jest odpowiedzialność.

Jeśli chcesz wiedzieć, po czym poznać dobrą szkołę jazdy i dlaczego koń, który uczy człowieka, sam musi być szczególnie chroniony, zapraszam do przeczytania całego artykułu.

https://kjhuzar.pl/czym-naprawde-jest-dobrostan-koni-w-dobrej-szkole-jazdy/


wśród fanów
Polski Związek Jeździecki
Warszawsko-Mazowiecki Związek Jeździecki
Obozy Jeździeckie KJ HUZAR
Klub Jeździecki Huzar

https://kjhuzar.pl/kolonie-i-obozy-jezdzieckie/
https://kjhuzar.pl/szkola-jazdy-konnej-kj-huzar/

17/05/2026

To był baaardzo intensywny tydzień.

Dużo się działo. Naprawdę dużo.

Horse Coaching, Animal Communication, praca z końmi, porozumienie bez słów, hipnoza niewerbalna.
Wszystko właściwie w jednym czasie, jedno po drugim, czasem bez chwili na złapanie oddechu.
Ale muszę powiedzieć, że jestem bardzo szczęśliwa.
Zmęczona też, oczywiście. Bardzo. Ale to jest takie zmęczenie, po którym człowiek czuje, że robi coś, co ma sens.

W tym tygodniu prowadziłam warsztaty i szkolenia dla młodych ludzi, dla studentów SGGW, dla osób, które dopiero poznają pracę z końmi od tej trochę innej strony.

Miałam też ogromną przyjemność gościć grupę WYBITNYCH hipnoterapeutów wraz z Maksym Komar, wspaniałym i wybitnym specjalistą, mentorem i nauczycielem.

To było dla mnie naprawdę duże wyróżnienie. Czuję się zaszczycona, że Maksym przyjechał właśnie do nas i że mogłam gościć całą tę grupę nuezwykłych ludzi u siebie ❤️❤️❤️
Nie wrzucę filmów z warsztatów hipnozy niewerbalnej, bo to nie jest przestrzeń do pokazywania w internecie. To są rzeczy zbyt osobiste, zbyt głębokie. Może kiedyś o tym opowiem, ale na pewno nie przez przypadkowe nagrania.

Za to wrzucam kilka filmów z cudownego coachingu z końmi.
Praca z ludźmi i końmi daje mi ogromną radość. I chyba naprawdę dodaje mi skrzydeł.
Tyle na dziś.
Zmęczona, zadowolona i wdzięczna.

Ksenia Katarzyna Samsel

29/01/2025

Nic dodać, nic ująć 😊
https://www.facebook.com/share/p/14tCG5FNVk/

"Nigdy nie jest za późno
by być szczęśliwym "...

~ Jane Fonda

Fot.Internet

23/01/2025

Rozwój osobisty z końmi – o nas w telewizji! 🐴

W piątek w naszym ośrodku gościła telewizja śniadaniowa TVP2, a jednym z tematów rozmowy były wyjątkowe szkolenia Horse Assisted Education, które prowadzimy z ogromną pasją. 🐴

Cieszy mnie niezmiernie, jako trenera i coacha, że idea rozwoju poprzez kontakt z końmi staje się coraz bardziej znana i doceniana. To dla mnie wielki powód do dumy, że nawet w telewizji pojawiły się pytania o te metody pracy. Pani Dominika, prowadząca program, już wcześniej słyszała o takich szkoleniach, co jeszcze bardziej podkreśla ich wartość i rosnącą popularność.

Czym są te szkolenia?
Podczas Horse Assisted Education konie stają się naszymi trenerami. Nie wsiadamy na nie, lecz uczymy się od nich, jak być bardziej świadomym swoich emocji, jak budować relacje i skutecznie komunikować się z innymi.

Dlaczego warto spróbować?
🐴 To wyjątkowa forma rozwoju osobistego – bez presji, w naturalnym otoczeniu.
🐴 Każde spotkanie to szansa na lepsze zrozumienie siebie i swoich relacji z innymi.
🐴 Praca z koniem to nauka autentyczności, cierpliwości i współpracy.

Organizujemy zarówno jednodniowe warsztaty, jak i dłuższe programy rozwojowe. Dostosowujemy je do potrzeb uczestników, aby każdy mógł czerpać z nich to, czego akurat najbardziej potrzebuje.

🎥 Zobaczcie fragment materiału telewizyjnego, w którym opowiadamy o szkoleniach:

https://pytanienasniadanie.tvp.pl/84564293/ferie-zimowe-z-jazda-konna-cz2

Jako ambasador tej metody pragnę pokazywać jej piękno i skuteczność każdemu, kto chce odkrywać nowe aspekty siebie poprzez kontakt z końmi.
Jeśli czujesz, że to coś dla Ciebie, zapraszam do kontaktu. 🐎💚

Ksenia Katarzyna Samsel

10/01/2025

"Otaczaj się silnymi kobietami, kobietami piękniejszymi od Ciebie, mądrzejszymi od Ciebie i nie zazdrość im, podziwiaj je.
Otaczaj się dobrymi kobietami, które wiedzą, jak słuchać, które wiedzą, jak się troszczyć, od których uczysz się relacji ze światem, kobietami, które uczą Cię swojej mocy.
Otaczaj się kobietami, które tkają niewidzialną sieć, sieć dla innych kobiet, abyś nie pozwoliła im upaść, aby poczuły zbiorowy uścisk, aby nie czuły się samotne lub szalone.
Otaczaj się kobietami, które akceptują swój cień, które nie przepraszają za to, że są jasne, które są świadome swojego piękna i tego, że żyją.
Otaczaj się niepokornymi i odważnymi kobietami, wojowniczkami, które otwierają drogę i burzą mury, kobietami odniesienia, kobietami, które nie pytają o pozwolenie, które budują swoje domy tymi samymi rękami, którymi kołyszą i pieszczą.
Otaczaj się kobietami, które pomagają Ci żyć takimi, jakimi jesteś, które dają ci pewność siebie i uczucie, które przypominają Ci, że wszystkie są jednością".
~Roy Galán

****
Roy Galán to hiszpański pisarz, który zasłynął dzięki swojej niezwykłej zdolności do przelewania emocji, refleksji i głębokich prawd na papier. Jego twórczość jest z jednej strony poetycka, z drugiej zaś bardzo bezpośrednia, co sprawia, że trafia prosto do serca czytelnika.

07/06/2024

Za górami, za lasami, w małej wiosce otoczonej polami pomieszkiwała u cioci i babci dziewczynka o imieniu Kasia. Kasia była wyjątkowa, ponieważ miała niezwykły dar - potrafiła rozmawiać ze zwierzętami. Nikt o tym nie wiedział, ponieważ Kasia trzymała to w tajemnicy, bojąc się, że nikt by jej nie uwierzył.

Pewnego dnia, gdy Kasia bawiła się na łące, usłyszała ciche rżenie dochodzące z pobliskiego lasu. Zaciekawiona, podeszła bliżej i zobaczyła małego, zagubionego konika. Konik był przestraszony i zagubiony, więc Kasia delikatnie do niego podeszła i zaczęła szeptać uspokajające słowa. Konik uspokoił się i pozwolił się pogłaskać. Kasia dowiedziała się, że konik nazywa się Gniady i zgubił się podczas burzy.

Kasia postanowiła zabrać Gniadego do domu. Wiedziała, że nie może wprowadzić konia do swojego pokoju, więc wpadła na pomysł, aby ukryć go w szafie w swoim pokoju. Gniady nie był duży, więc bez problemu zmieścił się między wiszącymi ubraniami.

Każdego dnia Kasia odwiedzała Gniadego, przynosząc mu jedzenie i wodę, i spędzała z nim czas na rozmowach. Gniady opowiadał jej o swoim życiu w lesie, o przygodach, które przeżył, i o marzeniu, by pewnego dnia powrócić do swojej rodziny. Kasia obiecała, że pomoże mu znaleźć drogę do domu.

Pewnego ranka, gdy Kasia wstała, zobaczyła, że drzwi do szafy są uchylone. Przestraszona, że ktoś mógł odkryć Gniadego, szybko podeszła do szafy i otworzyła ją szeroko. Ku jej zaskoczeniu, w szafie nie było Gniadego. Zamiast tego, na podłodze leżał kawałek papieru. Kasia podniosła go i przeczytała: „Dziękuję, Kasiu, za wszystko. Znów znalazłem swoją drogę. Nigdy Cię nie zapomnę. Twój przyjaciel, Gniady”.

Kasia poczuła smutek, ale i radość. Wiedziała, że zrobiła coś dobrego, pomagając Gniademu wrócić do domu. Od tamtego dnia, zawsze gdy była na łące, czuła obecność swojego przyjaciela i wiedziała, że gdzieś tam, w lesie, Gniady jest szczęśliwy.

I tak oto zakończyła się niezwykła przygoda Kasi i Gniadego, którzy na zawsze pozostały w swoich sercach.

******
KTO WIE, TEN WIE :-) 🤗
Autorem obrazu jest;
Ingebjørg Støyva, która urodziła się w 1978 roku w Bergen w Norwegii i obecnie mieszka oraz pracuje w Hemnes, niedaleko Oslo.

13/03/2024

Chciałabym podzielić się z Wami inspiracją, która od lat napędza mnie do działania i realizacji marzeń. Jest nią mądrość i spostrzeżenia Jacek Walkiewicz - osoby, której podejście do życia i realizacji celów wielokrotnie udowodniło mi, że każde marzenie jest w zasięgu ręki. No prawie każde ;-)

Jacek przez lata swoją pracą, wystąpieniami i rozmowami inspirował nie tylko mnie, ale tysiące ludzi w całej Polsce. Jego podejście do życia, sposobów na pokonywanie przeszkód i realizacji siebie, to coś, co każdy z nas może zastosować w swoim życiu.

Zachęcam Was do zgłębienia jego filozofii i metod, które mogą być świetnym punktem wyjścia do zmiany na lepsze lub nawet do rozpoczęcia nowego rozdziału w życiu.
Wiedza, którą Jacek dzieli się z nami, może być świetną motywacją do działania i osiągania tego, co kiedyś wydawało się niemożliwe.

Niech ta inspiracja będzie również dla Was zachętą do poszukiwania własnych ścieżek i realizacji marzeń, które nosicie w sercu. 💫✨

Pobierz materiał dodatkowy, który poszerzy Twoją wiedzę z filmu. Kliknij w link: https://krzysztofsarnecki.pl/marzeniaStrona firmy konsultingowej Krzysztofa:...

18/02/2024

W filmie "Angel-A" Luca Bessona znajduje się scena, która porusza do głębi i skłania do refleksji nad własnym życiem. Jest to moment, w którym film dotyka esencji ludzkiej niepewności i walki z wewnętrznymi demonami. Ta wyjątkowa scena jest przemową skierowaną do tych części nas samych, które najczęściej skrywamy, odrzucamy, a nawet tłumimy w sobie z lękiem i wstydem.

W tej scenie filmu "Angel-A" reżyser Luca Besson skupia się na konfrontacji z własnym "ja", z tymi aspektami osobowości, które często uznajemy za słabości czy niedoskonałości. To dialog z samym sobą, pełen szczerości i bezwarunkowej akceptacji, który zachęca do przyjęcia siebie w całości, z wszystkimi niedoskonałościami.

Scena ta odzwierciedla głębokie przesłanie o samoakceptacji, o odnajdywaniu miłości do tych fragmentów siebie, które najtrudniej jest polubić. Pokazuje, jak ważne jest, by nie odrzucać części swojej istoty, ale zamiast tego, zrozumieć je i zaakceptować. "Angel-A" uczy, że prawdziwa przemiana i uzdrowienie rozpoczyna się nie od zmiany tych części nas, które uważamy za słabe, ale od ich akceptacji i pokochania.

Ta scena jest przypomnieniem, że każdy z nas ma w sobie aspekty, które mogą wydawać się trudne lub niepożądane, ale są one częścią naszej unikalnej tożsamości. Przyjęcie siebie w pełni, z wszystkimi wadami i zaletami, jest kluczem do wewnętrznej harmonii i prawdziwego szczęścia.
"Angel-A" przekazuje mocną wiadomość o sile samoakceptacji i odwadze w konfrontacji z własnymi słabościami, czyniąc tę scenę jedną z najbardziej poruszających i pamiętnych momentów w kinie.

Ksenia Katarzyna Samsel

14/02/2024

W magicznym zakątku literatury, gdzie serca mówią głośniej niż słowa, znajduje się mały fragment dzieła Charliego Mackesya, który delikatnie przypomina nam o prawdziwym znaczeniu Walentynek. Nie chodzi tu o kartki, kwiaty czy czekoladki, choć mają one swoje urocze miejsce w świętowaniu. Chodzi o coś głębszego, coś, co tkwi w samym rdzeniu naszego istnienia - potrzebę kochania i bycia kochanym.

W tej krótkiej wymianie zdań między chłopcem, kretem i koniem, Mackesy uchwycił esencję ludzkiej egzystencji. Chłopiec, z niewinnością dziecięcego odkrywcy, dochodzi do wniosku, że przyszliśmy tutaj, by kochać. Kret, z ciekawością, która często prowadzi nas ku prostym przyjemnościom, podsuwa myśl o ciastku, przypominając, że miłość może przybierać różne formy, nawet te najprostsze. Koń, z mądrością tego, który wiele widział, dodaje, że równie ważne jest bycie kochanym.

W Walentynki, kiedy świat zdaje się być pokryty czerwienią serc i różami, warto pamiętać o tej prostocie. Miłość to nie tylko wielkie gesty i romantyczne uniesienia, ale także codzienne akty dobroci, zrozumienie, wspieranie się nawzajem i dzielenie radości oraz smutków.

Niech ten dzień będzie przypomnieniem, że każdy z nas, niezależnie od tego, gdzie się znajduje czy w jakim jest etapie życia, ma w sobie nieskończoną zdolność do kochania i bycia kochanym. I nie potrzebujemy specjalnej okazji, by to okazywać. Walentynki są pięknym symbolem, ale prawdziwa miłość świętuje każdego dnia, w najmniejszych gestach i słowach.

Dziś, świętując Walentynki, zastanówmy się, jak możemy jeszcze bardziej otworzyć nasze serca, nie tylko dla tych, którzy są blisko, ale dla każdego, kto może potrzebować odrobiny miłości. Bo jak mówił chłopiec, krety i koń, jesteśmy tutaj, by kochać i być kochanymi. I w tym tkwi prawdziwe piękno życia.

Ksenia Katarzyna Samsel

13/02/2024

Jako ambasador duchowego rozwoju, moja pasja to praca z ludźmi na różnych etapach życia oraz z naszymi zwierzętami.
Czuję, że moja dusza ma już na swoim koncie wiele wcieleń, co pozwala mi patrzeć na świat z większą empatią. A jak jest z Tobą? Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, na jakim etapie swojej duchowej podróży się znajdujesz?

Mówi się, że "stare dusze" to te, które przeszły przez liczne wcielenia, zbierając po drodze cenną wiedzę i doświadczenie. Charakteryzują się one głębokim zrozumieniem i empatią, a ich misją jest przynoszenie światła i miłości do tego świata. Często wybierają zawody, które pozwalają im na efektywne pomaganie innym i wpływanie na otoczenie - mogą to być nauczyciele, terapeuci, artyści, czy duchowi przywódcy.

Stare dusze inspirują i motywują innych do duchowego i osobistego rozwoju, służąc jako nauczyciele i mentorzy. Ich głębokie poczucie celu i chęć niesienia pozytywnych zmian są źródłem mocy i nadziei dla wielu osób.
Dbając o otoczenie naturalne i promując harmonię, przypominają o ważności równowagi w świecie.

Czy rozpoznajesz w sobie cechy "starej duszy"? Być może jesteś refleksyjny, czujesz silne duchowe pragnienie i jesteś głęboko zainteresowany zrozumieniem świata i siebie. Zrozumienie, że możemy być starą duszą, otwiera przed nami nowe możliwości duchowego wzrostu i zrozumienia naszej roli w życiu.

Zapraszam Was do podzielenia się swoimi doświadczeniami i refleksjami.
Czy czujecie, że jesteście starą duszą? Jakie misje i zadania wydają się Wam bliskie? Pamiętajmy, że każdy z nas ma coś wyjątkowego do zaoferowania światu i może wpłynąć na innych w pozytywny sposób. Bądźmy otwarci na nasze duchowe odkrycia i rozwój, niezależnie od wieku naszej duszy.

12/02/2024

W głębi naszych dusz rozgrywają się nieustanne opowieści.
Jednym z takich narracji jest opowieść o Magu i Komunikatorze, dwóch nieodłącznych aspektach naszego wewnętrznego świata, które nie zawsze idą ręka w rękę.
Mag, symbol naszej intuicji, kreatywności i wewnętrznej mocy, często znajduje się w konflikcie z Komunikatorem, naszym głosem w świecie zewnętrznym, który odpowiada za interakcje, wyrażanie siebie i budowanie mostów między nami a innymi.

Niekiedy zaskakuje nas, jak te wewnętrzne siły walczą o dominację, zamiast współpracować. Stajemy wówczas przed zadaniem poukładania ich w harmonijną całość, aby nasz wewnętrzny Mag mógł swobodnie działać, nie będąc tłumionym przez naszego Komunikatora, i odwrotnie.

Ta opowieść, choć może wydawać się abstrakcyjna, jest głęboko zakorzeniona w naszej ludzkiej naturze. Przypomina nam, że praca nad sobą to nie tylko rozwijanie umiejętności czy poprawianie zachowań, ale przede wszystkim zrozumienie i akceptacja różnorodności naszej psychiki. To proces odkrywania, jak różne aspekty naszej osobowości mogą współpracować, tworząc spójną całość, która pozwala nam żyć pełnią życia.

Pamiętajmy, że to nasze myślenie i świadomość kreują granice naszego wewnętrznego świata. Przełamując te bariery, możemy odkryć nowe sposoby wyrażania siebie i realizować się w sposób, o którym wcześniej mogliśmy tylko marzyć.
Nasze głowy mogą nas ograniczać, ale również mogą być bramą do nieskończonych możliwości rozwoju i samopoznania.

Ksenia Katarzyna Samsel