Jaka jest strona internetowa?

WattUp, Wisła (2026)

02/11/2026

Ćwiczenia wytrzymałościowe prowadzą do istotnych zmian w budowie oraz funkcjonowaniu serca, co poprawia wydolność, ale niekiedy może przypominać pewne choroby układu krążenia.

Sportowcy wytrzymałościowi wykazują najwyraźniejsze adaptacje, których odróżnienie od potencjalnych zmian patologicznych bywa wyzwaniem klinicznym.

W badaniu Szabo i wsp. (2026), opublikowanym w Journal of Cardiovascular Magnetic Resonance, przeanalizowano wyniki rezonansu magnetycznego serca 575 zdrowych osób o różnym poziomie aktywności fizycznej. Celem pracy była usprawnienie różnicowania chorób u sportowców.

Uczestnicy zostali podzielenie na 3 grupy:
- osoby o niskiej aktywności fizycznej (określane jako siedzące) - średnio 1h/tydzień
- osoby o umiarkowanej aktywności fizycznej (rekreacyjne) - średnio 4h/tydzień
- osoby wysoko wytrenowane - średnia aktywność 19 h/tydzień

Jak można się było spodziewać, w tej ostatniej grupie obejmującej sportowców stwierdzono istotnie większe objętości lewej i prawej komory serca, większą masę mięśnia sercowego oraz większe objętości przedsionków w porównaniu z osobami nieaktywnymi i mniej aktywnymi. A pomiędzy tymi uczestnikami "rekreacyjnymi" i "siedzącymi" różnice były niewielkie.

Na zakończenie warto także przytoczyć inną publikację badającą podobne zależności, w której wykazano, że całkowity czas trwania ćwiczeń – niezależnie od ich intensywności – stanowi główny czynnik determinujący objętość komór serca (lewej i prawej) (Dausin et a. 2026, European Heart Journal).

29/10/2026

Te same 300 W. Dlaczego na jednym trenażerze jest ciężej niż na drugim?

Shane Miller (GPLama), jeden z najbardziej cenionych testerów trenażerów, wykonał ten sam trening na kilku urządzeniach w trybie ERG: około 300 W i 100 obr./min. Używał tego samego roweru i dwóch niezależnych mierników mocy.

Najciekawsze? Duże różnice w odczuwanym zmęczeniu zauważył nawet między trenażerami tej samej marki: Wahoo KICKR CORE 1, CORE 2 i KICKR v6. Każdy sprawdził dwukrotnie. Na jednych trenażerach wykonywał interwały bez większych problemów, na innych te same 300 W odczuwał jako znacznie trudniejsze.

W danych z niezależnych mierników różnice były już niewielkie. Bardziej męczące urządzenia wykazywały nieco większe krótkotrwałe wahania mocy, kadencji i obliczonego momentu obrotowego. Niektóre trenażery wygładzają raportowaną moc, więc wykres pokazuje niemal idealne 300 W mimo wahań. Miller zaznacza, że jego test nie dowodzi, że to te wahania powodowały zmęczenie.

Skąd mogą brać się różnice?

Jednym z tropów jest koło zamachowe. Wyobraź sobie jazdę po płaskim i pod stromą górę przy identycznej mocy i kadencji. Na płaskim jedziesz szybciej, a rozpędzony rower łatwiej utrzymuje ruch, gdy na moment słabiej naciskasz na pedały. Na podjeździe jedziesz wolniej, więc pedałowanie może być odczuwane inaczej.

Na trenażerze podobną rolę pełni koło zamachowe. Gdy obraca się szybciej, magazynuje więcej energii i pomaga podtrzymywać obrót. Zmiana przełożenia w trybie ERG może więc zmienić charakter pedałowania mimo stałej średniej mocy. Miller pokazał to w drugim eksperymencie przy 330 W i 90 obr./min, mierząc moment obrotowy korby. Znaczenie może mieć też elektroniczne sterowanie oporem.

Jest też czynnik wspólny dla większości trenażerów: ustawienie roweru. Stoi on poziomo, jak na drodze o nachyleniu 0%, nawet gdy aplikacja symuluje podjazd.

Valenzuela i wsp. (2022) przeanalizowali rekordowe moce 98 zawodowych kolarzy. Na odcinkach o nachyleniu co najmniej 5% były one o 0,4–3,6% wyższe niż na odcinkach poniżej 5%, a najwyższe wartości padały średnio przy 6–7%. Nie dowodzi to, że przyczyną jest samo nachylenie roweru. Zmieniają się też prędkość, przełożenia i warunki jazdy.

26/10/2026

Zwykły izotonik. Trzy substancje zabronione. 13 miesięcy dyskwalifikacji.

Placebo Nutrition (znana również jako PN Nutrition) to polska marka suplementów i odżywek sportowych. Pamiętam, że około 2022–2023 roku widywałem jej produkty u influencerów, na YouTube i u znajomych sportowców.

Jednym z produktów był INTRA, napój izotoniczny dostępny w normalnej sprzedaży, również w sklepach internetowych.

Produkt jakich setki. Węglowodany, elektrolity, dodatki wspomagające wysiłek.

Tyle że w saszetkach INTRA stosowanych przez polskiego tenisistę Kamila Majchrzaka badania laboratoryjne potwierdziły obecność trzech substancji zabronionych: SARM S-22, ligandrolu (LGD-4033) oraz GW0742.

Po pozytywnych wynikach kontroli antydopingowych zawodnik przedstawił dokumentację zakupu, pozostałe saszetki oraz informacje dotyczące konsultacji z dietetykiem. ITIA zaakceptowała, że najbardziej prawdopodobnym źródłem substancji był właśnie INTRA, a naruszenie przepisów miało charakter nieumyślny.

Mimo to Majchrzak otrzymał 13 miesięcy dyskwalifikacji. Gdyby nie zdołał wykazać nieumyślności, wyjściowa kara wynosiłaby cztery lata.

Powtórzę: zwykły napój izotoniczny. Nie wymyślna przedtreningówka z postacią zielonego superbohatera czy eksplozją nuklearną na opakowaniu.

A teraz wyobraź sobie, że jesteś na jego miejscu.

Kupiłeś izotonik, stosowałeś go na treningach i zawodach. Nie miałeś zamiaru stosować dopingu, ale wynik kontroli jest pozytywny.

Czy masz jeszcze nieotwarte opakowania z tej partii? Dowód zakupu? Czy potrafisz udokumentować, kiedy stosowałeś produkt? Czy stać Cię na analizy laboratoryjne i prawnika?

A jeśli mimo tych wszystkich działań nie uda się ustalić źródła substancji?

Bezpośrednią inspiracją do przygotowania tego wpisu była niedawna sprawa Aureli Nerlo. Choć dotyczy zawodniczki rywalizującej w kolarstwie zawodowym, moim zdaniem daje sporo do myślenia również amatorom.

U kolarki wykryto ligandrol (LGD-4033), czyli tę samą substancję zabronioną, którą stwierdzono u Majchrzaka. To środek o działaniu anabolicznym, mogący zwiększać beztłuszczową masę ciała, choć nie wykazano, by poprawiał wydolność kolarską.

Panel Dyscyplinarny POLADA I instancji uznał naruszenie przepisów za nieumyślne i wymierzył dwa lata dyskwalifikacji. Zawodniczka opisała liczne badania, ekspertyzy i wysokie koszty poniesione podczas próby ustalenia źródła ligandrolu. Nie udało się go jednak wskazać.

Po zapoznaniu się z dostępnymi informacjami skłaniam się ku temu, że naruszenie rzeczywiście mogło być nieumyślne, zgodnie z ustaleniem Panelu. Nie mamy jednak dowodu, że przyczyną było zanieczyszczenie suplementu. W chwili ogłoszenia decyzja I instancji nie była jeszcze prawomocna.

Dlaczego piszę o tym w kontekście kolarstwa amatorskiego?

Wiem, że kontroli antydopingowych wśród amatorów nie ma wiele. Ale są.

W październiku 2025 roku podczas mistrzostw świata UCI Gran Fondo stwierdzono naruszenie przepisów przez Amerykanina Matthew Clarka. Sprawa dotyczyła steroidów anaboliczno-androgennych. Stracił tytuł mistrza świata i otrzymał trzy lata dyskwalifikacji.

W Polsce mamy przypadek Marcina Ludwickiego, mistrza Polski Masters w jeździe indywidualnej na czas w kategorii M30. Wykryto u niego klomifen. Kara: 16 miesięcy dyskwalifikacji.

Nie ma podstaw, by wiązać te dwa przypadki z zanieczyszczonymi suplementami. Przywołuję je, ponieważ pokazują, że również w kolarstwie Masters prowadzi się kontrole antydopingowe.

Co zatem może zrobić kolarz amator, żeby ograniczyć ryzyko?

Wybieraj produkty z niezależną certyfikacją antydopingową, sprawdzaj ich status w oficjalnej bazie i zachowuj dowody zakupu oraz opakowania z numerem partii.

A przede wszystkim ogranicz suplementację do rzeczywiście potrzebnych produktów i nie wprowadzaj nowych tuż przed zawodami.

Źródła:
International Tennis Integrity Agency (ITIA), Kamil Majchrzak – Decision, 16.06.2023.
VeloNEWS pl, 22.10.2026, aktualizacja z oficjalnym stanowiskiem POLADA z 23.10.2026.
POLADA – rejestr naruszeń przepisów antydopingowych.
International Testing Agency (ITA) – rejestr naruszeń przepisów antydopingowych w kolarstwie.

23/10/2026

Nie lubię przenosić wyników badań biegowych bezpośrednio na kolarstwo. To jednak dwie różne dyscypliny. W tym przypadku trudno jednak oczekiwać, żeby alkohol działał na kolarzy zupełnie inaczej.

W eksperymencie wykazano, że alkohol spożyty bezpośrednio przed wysiłkiem może pogorszyć wyniki sportowe. Co ciekawe, zastosowano stosunkowo niewielką dawkę 0,3 g alkoholu/kg masy ciała. To odpowiednik około 0,5 l piwa 5% dla osoby ważącej 63 kg lub 0,65 l dla osoby ważącej 85 kg.

Dlatego zastanów się, czy piwo z procentami na postoju to najlepszy pomysł, jeśli zamierzasz kontynuować trening. 🍺🚴

Kwestię przepisów dotyczących jazdy rowerem po alkoholu już pomijam.

22/10/2026

Wydawałoby się, że tak powszechny problem jak skurcze mięśni podczas wysiłku został dawno wyjaśniony. Tymczasem nadal nie wiemy, dlaczego u jednego kolarza po kilku godzinach jazdy pojawia się bolesny skurcz, a u drugiego nie.

Przez lata winą obarczano odwodnienie i utratę elektrolitów. Inna teoria wskazuje na zmęczenie i zaburzenia kontroli nerwowo-mięśniowej, co mogłoby tłumaczyć skurcze w końcówkach wyścigów. Możliwe jest też podłoże wieloczynnikowe i indywidualna podatność.

Metaanaliza Costy i wsp. (2026) nie rozstrzyga tych teorii. Spośród 36 analizowanych zależności istotne okazały się tylko trzy, a najsilniejszym czynnikiem prognostycznym były wcześniejsze skurcze. Autorzy nie badali mechanizmów ani skuteczności profilaktyki.

Ciekawostka dla zwolenników magnezu: u zawodników ze skurczami stężenie potasu i magnezu po zawodach było wyższe, nie niższe. Nie dowodzi to związku przyczynowego, ale nie wspiera prostego wyjaśnienia, że winne jest niskie stężenie tych elektrolitów we krwi.

Sam w tym sezonie kilka razy złapałem skurcz po sesjach adaptacji cieplnej. Za każdym razem nakładały się na siebie trzy rzeczy: duża utrata płynów, mocne zmęczenie i zmiana pozycji po zejściu z trenażera. Skurcz pojawiał się dopiero, gdy siadałem na macie. Podobne sytuacje zgłaszało mi kilku zawodników.

Co było przyczyną? Nie wiem. Być może to właśnie połączenie kilku czynników zwiększało podatność na skurcz, a zmiana pozycji była jedynie ostatnim bodźcem. Nie mam jednak podstaw, żeby wskazać jeden z nich jako najważniejszy. Wskaźniki nawodnienia i stężenia elektrolitów często oceniano poza momentem skurczu. Brak wykazanej zależności nie oznacza więc, że odwodnienie w określonych warunkach nie zwiększa ryzyka.

Najważniejszy wniosek? Nadal nie znamy wszystkich przyczyn skurczów wysiłkowych, a pop**arne zalecenia często wyprzedzają dowody. Jeśli skurcze już Ci się zdarzały, zapisuj, kiedy i w jakich warunkach się pojawiają. To lepszy punkt wyjścia niż kolejna saszetka magnezu.

19/10/2026

10 metod regeneracji, 0 zwycięzców nad pasywnym odpoczynkiem

Tak, wiem, to tylko kolejna metaanaliza. Ale warto się zatrzymać: 16 badań z udziałem zawodników wytrzymałościowych i żadna z ocenianych metod (krioterapia, zimna woda, kompresja, masaż, elektrostymulacja i inne) nie okazała się lepsza od zwykłego odpoczynku. A ten nic nie kosztuje.

Strach pomyśleć, jak wypadłoby porównanie ze snem i odpowiednią dietą. Spotykałem zawodników, którzy kładli się później, bo musieli się jeszcze rozrolować albo poleżeć w nogawicach do drenażu limfatycznego. Tymczasem za mało snu obniża wydolność, a dłuższy sen potrafi poprawić wyniki. I też nic nie kosztuje.

Sprawa druga. Skoro masaż nie wypadł lepiej od odpoczynku, dlaczego zawodowcy po etapach lądują na stole? Tradycja? Rytuał? Rozmowa, która rozładowuje stres? A może jednak działa? W tej metaanalizie zabrakło danych o bolesności mięśni po masażu, a właśnie w tym obszarze inne przeglądy widzą możliwe korzyści. Podobnie z aktywną regeneracją: brakuje dowodów na poprawę wyników, a wielu kolarzy i tak lubi przejażdżki z nogi na nogę.

Sprawa trzecia. Placebo w postaci letniej wody wypadło co najmniej tak dobrze jak zimna woda :)

Sprawa czwarta. Jeśli coś pomaga Tobie, nie znaczy, że pomoże wszystkim. Może jesteś wyjątkiem. A może za poprawą stoją inne czynniki. Własne doświadczenie to dobry powód, żeby coś polecić, ale za mało, żeby ogłaszać, że to coś na pewno działa.

Jeśli po czymś czujesz się lepiej, korzystaj. Tylko nie myl lepszego samopoczucia z poprawą wyników. Sport to również rytuały i przyzwyczajenia. Nie ma w tym nic złego, dopóki nie kradną Ci snu.

15/10/2026

Czy coroczne roztrenowanie jest konieczne, czy po prostu przyjęliśmy taki model przygotowań do kolejnego sezonu?

Wiemy, co dzieje się po kilku tygodniach ograniczenia lub zaprzestania treningu. Nie wiemy jednak, jak coroczne przerwy wpływają na wyniki w perspektywie wielu lat. Brakuje dowodów zarówno na konieczność całkowitego odstawiania roweru, jak i na przewagę unikania takich przerw.

Moim zdaniem długość przerwy powinna wynikać z potrzeb zawodnika, a nie z kalendarza. Rozróżniam przerwę od treningu i przerwę od roweru. Spokojna jazda bez planu również może być odpoczynkiem.

Ktoś, kto trenuje nieregularnie 4–6 godzin tygodniowo i ma w ciągu roku dodatkowe przerwy, niekoniecznie potrzebuje kolejnych dwóch tygodni bez roweru. Czasami wystarczy zrezygnować z planu i pojeździć rekreacyjnie.

Inaczej wygląda sytuacja kolarza, który przez wiele miesięcy jeździł 12–20 godzin tygodniowo, regularnie startował i nie miał dłuższych przerw. Tydzień lub dwa odpoczynku mogą być wtedy rozsądne. To jednak przykłady z doświadczenia, a nie naukowe zalecenia.

Mniej przekonuje mnie często powtarzany argument o regeneracji organizmu czy „zaleczeniu mikrourazów”. Znacznie ważniejszy jest dla mnie aspekt mentalny. Można mieć dobre parametry wydolnościowe, a jednocześnie nie mieć ochoty na kolejny trening.

Uważam, że p**a zapału do ciężkich treningów w ciągu sezonu jest ograniczona. Wielokrotnie widziałem, jak kolarze płacili wiosną za nadmiar zapału jesienią i zimą. Świetnie trenują w grudniu i styczniu, zostają „mistrzami zimy/wczesnej wiosny”, a w lutym czy marcu brakuje im ochoty na kolejne wymagające jednostki.

Dlatego zależy mi nie tylko na odzyskaniu motywacji po sezonie, ale przede wszystkim na zachowaniu jej na miesiące, kiedy naprawdę będzie potrzebna.

Mój model:
niewielki spadek formy -> szybka odbudowa -> dalszy rozwój.

Początkowo odzyskujemy głównie to, co już wypracowaliśmy. Ale rosnąca moc i coraz łatwiejsze treningi dają satysfakcję, a ta napędza dalszą pracę.

Nie ma jednej właściwej długości roztrenowania dla wszystkich. Trzeba wiedzieć, kiedy odpuścić, na jak długo i kiedy wrócić do systematycznej pracy.

13/10/2026

Mój sezon 2026 definitywnie się zakończył. Czas na kilka wniosków, przemyśleń i planów na kolejny. Tym razem trochę mniej poważnie niż zwykle. :)

Najważniejsze! Dziękuję wszystkim za wspólne treningi, wyścigi i epickie jazdy po górach. Szczególne podziękowania za zaufanie i kolejny rok wspólnej pracy nad sportowymi celami. Było świetnie!

A teraz zamierzam ciężko i intensywnie odpoczywać od roweru, gromadzić duże pokłady energii i nabierać ochoty na kolejny sezon.

12/10/2026

Badanie przeprowadzono u 16 wytrenowanych kolarzy i triathlonistów (15 mężczyzn i 1 kobieta). Każdy uczestnik wykonał wszystkie trzy próby: 0, 60 i 120 g węglowodanów na godzinę. Węglowodany podawano jako maltodekstrynę i fruktozę w proporcji 1:0,8. Przez 24 h przed każdą próbą dieta była ujednolicona i zawierała 8 g węglowodanów/kg masy ciała.

Warto pamiętać, że mocy krytycznej nie wyznaczano klasycznym modelem z kilku osobnych prób. Oszacowano ją na podstawie średniej mocy z ostatnich 30 s testu 3-min all-out. Różnica 9 W między 60 a 120 g/h była istotna statystycznie. Jednocześnie W′ po 3 h spadało podobnie niezależnie od ilości przyjętych węglowodanów.

Co ciekawe, 120 g/h nie powodowało istotnie większych problemów żołądkowych niż 60 g/h, choć część objawów występowała częściej niż przy samej wodzie. Trzeba jednak pamiętać, że była to spokojna jazda laboratoryjna, a nie wysiłek o intensywności wyścigowej.

Moje przypuszczenia:
Podejrzewam, że gdyby w tym badaniu dodano wariant 90 g/h, wynik byłby zbliżony do 120 g/h. Co ciekawe, 7 października 2026 ukazało się badanie Martyn i in. (2026), w którym po 3 h jazdy nie wykazano różnicy w zdolności wysiłkowej między 90, 120 i 150 g/h, a modelowane optimum wyniosło 107 g/h.

Podejrzewam też, że znaczenie wysokiej podaży węglowodanów może rosnąć, gdy wysiłek jest dłuższy i bardziej wymagający niż 3 h jazdy tlenowej. I tutaj znów mamy bardzo świeże dane: tego samego dnia, 7 października 2026, opublikowano badanie Mazza i in. (2026). Po 4 h jazdy przerywanej mocnymi odcinkami spadek mocy w końcowej 15-min czasówce wyniósł -9,3% przy 60 g/h i -6,4% przy 100 g/h, a różnica między warunkami wyniosła 9 W.

9 W brzmi niepozornie. Ale na 4-5 h górskiego wyścigu kilka watów utrzymanych dłużej może oznaczać minuty różnicy.

09/10/2026

Trening siłowy może poprawiać nie tylko siłę maksymalną czy moc w sprincie, ale również ekonomię jazdy i wyniki prób czasowych. Potwierdzają to badania zebrane w najnowszym przeglądzie de Pablos i wsp. (2026).
Jak może wyglądać taki trening w praktyce? Poniżej dwa przykładowe zestawy oparte na ćwiczeniach wykorzystywanych w badaniach z udziałem kolarzy.

SESJA I
- Przysiad ze sztangą: 3 × 5
- Jednostronne wyciskanie nogami na suwnicy: 3 × 6
- Unoszenie bioder ze sztangą (hip thrust): 2 × 6
- Wspięcia na palce: 2 × 8
-Wiosłowanie sztangą: 2 × 8

SESJA II
- Martwy ciąg: 3 × 4
- Przysiad bułgarski: 3 × 6 na nogę
- Uginanie nóg na maszynie: 2 × 8
- Wspięcia na palce: 2 × 10
- Wyciskanie sztangi na ławce: 2 × 6
- Do obu sesji można dodać 1-2 ćwiczenia na mięśnie tułowia (core).

Kilka zasad:
- Częstotliwość: 2 sesje tygodniowo w okresie budowania siły, 1 sesja zwykle wystarcza do jej podtrzymania w sezonie.
- Obciążenie: orientacyjnie 60-85% 1RM.
- Przerwy między ciężkimi seriami: 2-4 minuty.
- Fazę podnoszenia wykonujemy z zamiarem uzyskania maksymalnej prędkości, bez utraty techniki.
- Unikamy upadku mięśniowego, pozostawiając zapas powtórzeń.

Uwaga dla początkujących i wracających po przerwie!
Nie zaczynamy od razu od dużych ciężarów. Pierwsze sesje lepiej zacząć od mniejszych ciężarów i większej liczby powtórzeń, np. 10-15, wykonywanych z wyraźnym zapasem. Zwykle można przeznaczyć na ten etap około 4-8 sesji, zależnie od doświadczenia i techniki zawodnika.
Dopiero później stopniowo zwiększamy ciężar i zmniejszamy liczbę powtórzeń, przechodząc do właściwego treningu siły.
To przykładowe zestawy, a nie uniwersalny plan. Objętość i obciążenia trzeba dopasować do doświadczenia, celów oraz treningów kolarskich. Siłownia powinna wspierać przygotowanie kolarskie, a nie odbywać się kosztem jego jakości.

Źródło: de Pablos i wsp. (2026), Resistance Training for Cyclists: Scientific Evidence and Practical Recommendations, Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports.

WattUp

02/11/2026

29/10/2026

26/10/2026

23/10/2026

22/10/2026

19/10/2026

15/10/2026

13/10/2026

12/10/2026

09/10/2026

Adres

Strona internetowa

Powiadomienia

Kontakt: Firmę

Skróty

Udostępnij

Kategoria

Siłownie I Obiekty Sportowe w pobliżu

Inne Sport w Wisła

Prośba o usunięcie wpisu