02/10/2025
Dzieci nie powinny trenować siłowo!
Bo nie urosną, przecież ciężarowcy są niscy. Bo zniszczą sobie kręgosłup, kolana (i każdą dowolną strukturę w ciele). Albo chociaż dzieci nie powinny trenować siłowo, bo jest za wcześnie. Przecież są inne formy ruchu, które na tym etapie będą odpowiednie.
Te i zapewne inne myśli i przekonania towarzyszą ci, kiedy czytasz o treningu siłowym dzieci i młodzieży. A i bardzo możliwe, że oczyma wyobraźni widzisz na siłę uśmiechniętego, umięśnionego pana w kolorowych slipkach, który w sposób izometryczny napina swoje ciało.
Równolegle, na naszych oczach, dokonuje się ogromna zmiana. Na wyciągnięcie ręki mamy dostęp do mnóstwa zajęć ruchowych dla dzieci i dorosłych. Reformery na pilatesach, albo odwrotnie, funny judo, całe mnóstwo różnych form ruchu i ćwiczeń.
Dlaczego dzieci nie powinny trenować siłowo?
Zacznę od tego, że w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie od niedawna funkcjonuje p e ł n o w y m i a r o w a S I Ł O W N I A.
Nie dawniej jak wczoraj widziałem film, jak trudną pracę wykonują tam pacjenci wspierani przez specjalistów. I to był bardzo poruszający widok...
Siła mięśni to potencjał i zasób, który może się okazać potrzebny w najmniej spodziewanych sytuacjach.
"Trening siłowy jako główna forma aktywności fizycznej wśród dzieci i młodzieży – nowa era"
Tak mniej więcej brzmi tytuł zbiorowej pracy piątki autorów, którzy dowodzą tego, co trenerzy siły intuicyjnie wiedzą od dawna.
Dlaczego trening siłowy jest tak ważny i może być bez strachu implementowany u dzieci już od najmłodszych lat?
Tak, jestem monotematyczny, powtarzam to samo od dawna i techniką zdartej płyty pewnie będę powtarzał nadal.
Po dziesięcioleciach kwestionowania bezpieczeństwa i skuteczności treningu siłowego u dzieci i młodzieży dysponujemy obszernymi dowodami, które temu zaprzeczają.
W tym miejscu warto dodać, że trening siłowy jest bardzo specjalistyczną metodą, która obejmuje stopniowe stosowanie obciążeń, prędkości ruchu i modalności treningowych – właśnie w tym tkwi całe sedno.
Trening siłowy rozpoczęty w młodym wieku:
Dowody sugerują, że trening siłowy mogą rozpocząć dzieci już w wieku 7–8 lat, a nawet wcześniej, pod warunkiem że potrafią zrozumieć i przestrzegać instrukcje oraz są w stanie zaprezentować względnie prawidłową technikę ruchu.
Wyraźnie poprawia siłę, moc i wytrzymałość mięśniową, i to już w okresie dzieciństwa/adolescencji. Jest to ważne szczególnie dla "sportowych" dzieci.
Przynosi także korzyści zdrowotne tradycyjnie przypisywane treningowi aerobowemu — poprawia wydolność krążeniowo-oddechową, redukuje tkankę tłuszczową i polepsza wrażliwość insulinową (szczególnie u otyłych młodych osób).
Korzystnie wpływa na zdrowie kości — szczególnie formy skokowe/pliometryczne; "cardio" bywa w tym względzie mniej efektywne.
Może poprawiać niektóre aspekty zdrowia psychicznego i funkcji poznawczych — w szczególności u młodzieży otyłej istnieją sygnały, że trening siłowy daje korzyści porównywalne lub większe niż sam trening aerobowy. W każdym razie jedno i drugie stymuluje "chemię" w mózgu.
Zmniejsza ryzyko kontuzji — dobrze zaplanowany program siłowy u młodzieży obniża częstość urazów związanych z aktywnością.
Adherence i preferencje — istnieją dane sugerujące, że młodzież (szczególnie z nadmierną masą ciała) częściej deklaruje większą przyjemność i chęć uczestnictwa w treningach siłowych niż w monotonnym treningu aerobowym, co sprzyja długoterminowej aktywności — i to, w mojej opinii, najważniejszy wniosek.
Pediatryczna dynapenia — to spadek siły mięśniowej w populacji młodzieży (powiązany z bezczynnością), to realne zagrożenie zdrowia publicznego i funkcjonalności w dalszym życiu.
Aktualne wytyczne (WHO i inne) kładą nacisk na ≥60 min dziennie aktywności głównie aerobowej, z dopiskiem „mięśniowo-kostne 3×/tydzień”. Autorzy postulują odwrócenie priorytetu w kierunku treningu siłowego.
Praktyczne implikacje, marzenia i myślenie życzeniowe
Trening siłowy w programach szkolnych i młodzieżowych od wczesnych etapów — priorytet na rozwój siły i kompetencji ruchowych (technika, progresja, nadzór).
Trening siłowy z myślą o bezpieczeństwie i progresji — wykorzystanie ćwiczeń z ciężarem własnego ciała, gum oporowych, piłek medycznych, technik plyometrii, a następnie integracja wolnych ciężarów z właściwą progresją.
Personalizacja u otyłych i mało aktywnych — trening siłowy może być atrakcyjnym wejściem w aktywność dla tych grup — daje szybkie, widoczne rezultaty (siła, kompozycja ciała), co poprawia motywację ćwiczących.
Szkolenie personelu — konieczność podnoszenia kompetencji nauczycieli i trenerów w zakresie metod treningu siłowego dla młodzieży (technika, programowanie, bezpieczeństwo).
Na koniec
Idąc dalej w strefę marzeń i myślenia życzeniowego: a co, gdyby nasza świadomość na temat treningu siłowego byłaby większa? Być może siłownie na oddziałach neurologicznych nie byłyby potrzebne, a ilość medali zdobywana na igrzyskach przez naszych sportowców byłaby równa, dajmy na to, takiej Australii.
Jeżeli ten artykuł był dla Ciebie w jakiś sposób wartościowy, udostępnij go dalej, zostaw like, komentarz, zaobserwuj stronę po więcej.
A jeżeli chcesz mnie wesprzeć w tworzeniu tego typu treści, możesz postawić mi wirtualną kawę — o tutaj → https://buycoffee.to/mokotowskiboks
Źródło:
https://link.springer.com/article/10.1007/s40279-025-02240-3?fbclid=IwY2xjawNLI11leHRuA2FlbQIxMABicmlkETFKMVVzaHBoUkppcjFLT3RWAR61r2J4Bm-bF614JTs1gFZWq80rwZ9BfPqUtIJPRaAuvSu6qsA8vGGzz6IAPg_aem_Qt6-6_Pv5eVpDymr5KnWeg
