Józefowi Brudnemu,
który dostrzegł w niej możliwości potwierdzenia, dopełnienia i rozwoju stylu, który stworzył i rozwijał przez blisko 60 lat. Zorganizowane przez PASW pierwsze regularne szkolenia w Polsce rozpoczęli w 2006 roku instruktorzy Systemy z Czech: Andrej Karafa (wtedy 4 dan PASW) Jan Sedláček i David Sykora, działający z ramienia jednego z głównych instruktorów Sergieja Borściewa. Po
d ich kierunkiem kształciła się grupa przyszłych instruktorów systemy w Polsce. Pierwsze kroki stawialiśmy w Pszczynie i w Warszawie: praca własna, uczestnictwo w spotkaniach szkoleniowych, wreszcie, od 2009 r., regularne treningi. Początkowo raz, potem dwa razy w tygodniu, w jednej, dwóch, trzech i wreszcie sześciu grupach, od Warszawy po okolice. Przez kilka lat działaliśmy wyłącznie w ramach formacji Systema Poland której jesteśmy założycielami i pomysłodawcami (zawdzięcza nam swój kształt organizacyjny i wizerunek), od 2015r działamy również pod regionalną nazwą – Systema Mazovia. Wspierało nas doświadczenie zapraszanych gości – uczestniczyliśmy na seminariach szkoleniowych z Sergiejem Borściewem, Andrejem Karafą, Davidem Sykorą, Walentinem Talanowem, Erykiem Sergiejewem, Dmitrijem Tihomirowem, Aleksiejem Sapronowem, Aleksandrem Klementenowiczem. Z czasem wykształciła się kilkudziesięcioosobowa grupa osób, stanowiących trzon organizacji Systema Mazovia. Kilku kolegów zdobyło szlify instruktorskie i rozpoczęło prowadzenie własnych zajęć. Wraz z rozwojem własnym, przyszedł czas na dzielenie się wiedzą i doświadczeniem. W okresie 8 lat zorganizowaliśmy kilkadziesiąt przedsięwzięć: kursów i warsztatów szkoleniowych, obozów i sesji z udziałem zaproszonych gości. Uznaniem cieszą się organizowane przez nas od 2012r Warszawskie Spotkania z Systemą – warsztaty, z których każdy stanowi odrębną tematycznie, niezależną całość, w sumie tworząc cykl 10 spotkań, poświęconych charakterystycznym elementom systemu. W 2018r trzech instruktorów Systema Mazovia zostało uhonorowanych członkostwem w międzynarodowej organizacji IAMAI (International Assotiation of Martial Arts Instructors). Wysoko cenimy sobie tę przynależność, którą traktujemy jako potwierdzenie uznania dla naszej pracy, celów i wartości, którymi się kierujemy. Dziś dysponujemy kilkuletnim doświadczeniem, opracowaną metodyką szkoleń, mamy sprecyzowane cele i ukierunkowaną drogę rozwoju – wiemy po co i dokąd podążamy. Współpracujemy z organizacjami uprawiającymi Systemę na terenie kraju i za granicą. Istotą Systemy są relaks i praca z oddechem oraz ćwiczenia parami w wolnym tempie. Relaks jest tutaj podstawą, zachowanie spokoju i rozluźnienia w stresującej sytuacji walki umożliwia wyeliminowanie strachu, sprawniejsze poruszanie się, większą szybkość i zdolność do dłuższej walki bez zmęczenia. Systema naucza osiągania trwałego relaksu nie podlegającego zakłóceniom na skutek wydarzeń zewnętrznych. Systema opiera się na kilku głównych zasadach:
1. Tworzenie miejsca
Pozwalanie na kontynuowanie ataku przeciwnika wzdłuż zamierzonej trajektorii, z przejęciem jego siły, tak aby wyszła za krawędź jego zrównoważonej pozycji - przeciwnik nie może swobodnie przeprowadzić ataku kontynuacyjnego,
2. Ciągłość ruchu
Łączenie ruchu tak by koniec jednego ruchu stawał się początkiem drugiego, nawet jeśli nastąpił jakiś błąd i manewr nie przyniósł spodziewanego rezultatu, zdolność do efektywnego działania pomiędzy "technikami",
3. Plastyczność
Płynny, bezwysiłkowy ruch całego ciała i pojedynczych jego części wykorzystujący pełny zakres działania wszystkich stawów, koordynację i rozluźnienie - oszczędność ruchu pozwalająca na zachowanie energii,
4. Punkt wierzchołkowy trójkąta
"Ruchomy środek ciężkości" przeciwnika znajduje się pomiędzy splotem słonecznym a splotem księżycowym (punkt poniżej pępka) nad linią wytyczoną pomiędzy jego piętami. Przesunięcie środka ciężkości przeciwnika w kierunku punktu tworzącego wierzchołek trójkąta równoramiennego opartego o tę linię powoduje obalenie go. Wykorzystanie punktu wierzchołkowego trójkąta jest wspomagane przez użycie ręki blokującej - ciągnącej przeciwnika w jednym kierunku, ręki przenoszącej siłę - pchającej, uderzającej lub szarpiącej przeciwnika w przeciwnym kierunku, co oddziaływuje na splot słoneczny w celu przesunięcia środka ciężkości w kierunku punktu wierzchołkowego, nogi ruchomej - podcinającej, zachaczającej, podbijającej czy nadeptującej przeciwnika w jednym kierunku i nogi wspierającej - działającej jednocześnie jako podstawa do przemieszczenia przeciwnika w przeciwnym kierunku, co oddziaływuje na splot księżycowy w celu przesunięcia środka ciężkości do punktu wierzchołkowego.
5. Inżynieria wstrząsu
Gwałtowne wyzwalanie siły poprzez błyskawiczne przejście od rozluźnienia do napięcia i składanie sił (stopy-nogi-biodra-barki-ręce-dłonie) dla obalenia przeciwnika, wykonywane zwłaszcza po przekątnej w stosunku do niego.
6. Trójpłaszczyznowość
Przemieszczanie ciała przeciwnika w trzech płaszczyznach jednocześnie (np. skręcanie jego głowy nie w górę czy w bok ale jednocześnie w górę, w bok i wgłąb po przekątnej).
7. Znak zapytania (lub ósemka)
Użycie siły wobec przeciwnika po trajektorii znaku zapytania (np. do siebie w dół - do siebie w górę - od siebie w górę - od siebie w dół).
