Piesciarze

Canelo Alvarez w Katowicach! Czyżby kolejny wielki bokser odkrył polską szkołę przygotowania?Saúl „Canelo” Álvarez zawit...
08/09/2026

Canelo Alvarez w Katowicach! Czyżby kolejny wielki bokser odkrył polską szkołę przygotowania?

Saúl „Canelo” Álvarez zawitał do Katowic, gdzie przeszedł kompleksowy panel diagnostyczny u Karola Skotnicznego. Sam Skotniczny opublikował zdjęcie z Meksykaninem, dziękując mu za wizytę i przejście całego panelu diagnostycznego. Na nagraniach widać również Canelo podczas badań wysiłkowych na bieżni.

Co ciekawe, nie jest to pierwszy światowej klasy pięściarz, który korzysta z wiedzy specjalistów z Katowic.

Z Akademią Wychowania Fizycznego w Katowicach od lat związany jest dr hab. Jakub Chycki, który odpowiada za przygotowanie motoryczne Ołeksandra Usyka. To właśnie Chycki był jednym z kluczowych członków sztabu Ukraińca podczas jego przygotowań do wielkich walk z Tysonem Furym.

W październiku 2025 roku Anthony Joshua również przyjechał do Katowic, aby przejść serię badań diagnostycznych pod okiem Chyckiego. Co więcej, w 2026 roku Joshua ponownie pojawił się na AWF Katowice razem z Usykiem.

Jedno jest pewne, światowa czołówka coraz chętniej korzysta z wiedzy polskich specjalistów. 🇵🇱

Knyba wygrał z Ruizem, ale sędziowie zafundowali nam kolejną kontrowersję!Damian Knyba posłał Andy’ego Ruiza Jr. na desk...
05/09/2026

Knyba wygrał z Ruizem, ale sędziowie zafundowali nam kolejną kontrowersję!

Damian Knyba posłał Andy’ego Ruiza Jr. na deski w 7. rundzie. Były mistrz świata był w ogromnych tarapatach i według relacji dostał niemal 20 sekund na dojście do siebie.

Jeszcze większe zdziwienie wywołały karty punktowe. Dwaj sędziowie, Glenn Feldman i Kevin Morgan, wypunktowali walkę zaledwie 114–113 dla Knyby. Trzeci sędzia miał 117–110 dla Polaka.

Knyba wygrał jednogłośnie, ale dwie karty 114–113 to naprawdę skandalicznie bliski werdykt przy przebiegu tej walki.

Damian Knyba pokonał faworyzowanego byłego mistrza świata Andy’ego Ruiza Jr.! Wielkie zwycięstwo Polaka!
05/09/2026

Damian Knyba pokonał faworyzowanego byłego mistrza świata Andy’ego Ruiza Jr.! Wielkie zwycięstwo Polaka!

30.08.1899 Urodził się Ray Arcel, jeden z najwybitniejszych trenerów w historii boksuRay Arcel urodził się 30 sierpnia 1...
02/09/2026

30.08.1899 Urodził się Ray Arcel, jeden z najwybitniejszych trenerów w historii boksu

Ray Arcel urodził się 30 sierpnia 1899 roku w Nowym Jorku, w dzielnicy Harlem. Jego rodzice byli żydowskimi imigrantami z Rosji, którzy przybyli do Stanów Zjednoczonych w poszukiwaniu lepszego życia. Dorastał w trudnych warunkach biednych dzielnic, gdzie sport, a zwłaszcza boks, był jedną z nielicznych dróg do wybicia się. Choć sam nigdy nie odniósł sukcesów jako pięściarz, to już jako młody chłopak interesował się techniką walki i tym, jak można ją doskonalić.

Pierwsze kroki w roli szkoleniowca stawiał w latach 20. XX wieku. Wyróżniał się nieszablonowym podejściem: analizował styl przeciwników, uczył swoich zawodników nie tylko siły, ale i taktyki. Szybko zyskał opinię wizjonera. Już w latach 30. trenował czołowych pięściarzy w Madison Square Garden, a jego nazwisko zaczęło być wymieniane obok największych promotorów i szkoleniowców epoki.

Arcel nie był zwykłym trenerem. Był strategiem, który wprowadził do boksu naukowe podejście, analizę stylów, planowanie walki, dopasowywanie taktyki do przeciwnika. W swojej karierze miał pod opieką ponad 20 mistrzów świata, m.in. takich jak Barney Ross, Jim Braddock, Ezzard Charles czy Benny Leonard. To on pomógł wynieść boks na wyższy poziom, z brutalnej bijatyki do sportu, w którym inteligencja i taktyka były równie ważne jak siła.

Lata 30. i 40. były czasem, gdy świat boksu w USA był silnie kontrolowany przez mafię. Arcel, jako człowiek uczciwy i niezależny, próbował działać poza jej wpływami. To nie spodobało się gangsterom, którzy chcieli mieć pełną kontrolę nad ringiem i dochodami z walk. W 1942 roku Arcel został napadnięty na ulicy i brutalnie pobity przez nieznanych sprawców. Ciosy zadawane metalowymi prętami doprowadziły go na skraj śmierci, przez długi czas walczył o życie w szpitalu. Choć nigdy oficjalnie nie udowodniono winy mafii, wszyscy w środowisku wiedzieli, kto stał za zamachem.

Po tym wydarzeniu Arcel zdecydował się wycofać z boksu. W obawie o własne życie oraz życie swojej rodziny zerwał z ringiem na ponad dwie dekady. Zajął się innymi pracami, prowadził spokojniejsze życie, ale jego nazwisko wciąż pozostawało legendą w świecie pięściarstwa.

Na ring wrócił dopiero w latach 70., kiedy miał już ponad 70 lat. Wtedy rozpoczął współpracę z Roberto Duranem, charyzmatycznym pięściarzem z Panamy. To właśnie Arcel pomógł mu przeobrazić się z ulicznego wojownika w technicznie doskonałego mistrza. Pod jego okiem Duran zdobył tytuły mistrzowskie w kilku kategoriach wagowych i zyskał status jednej z największych legend boksu XX wieku. Ich współpraca była dowodem, że Arcel mimo wieku wciąż posiadał niezwykły zmysł taktyczny i trenerski.

Arcel zakończył karierę trenerską w latach 80., kiedy miał już ponad 80 lat. Do końca życia pozostał autorytetem w świecie boksu, doradzał młodszym szkoleniowcom, udzielał wywiadów, wspominał czasy, gdy ringiem rządziła mafia i gdy trenował największe gwiazdy.

Ray Arcel zmarł 7 marca 1994 roku w Nowym Jorku, mając 94 lata. Pozostawił po sobie ogromne dziedzictwo, setki wychowanych pięściarzy, rewolucyjne podejście do treningu oraz legendę człowieka, który potrafił przetrwać najciemniejsze czasy w historii boksu. Do dziś jest uważany za jednego z najwybitniejszych trenerów w dziejach tego sportu.

02.09.1965 Urodził się były niekwestionowany mistrz świata wagi ciężkiej, Lennox LewisLennox Claudius Lewis urodził się ...
02/09/2026

02.09.1965 Urodził się były niekwestionowany mistrz świata wagi ciężkiej, Lennox Lewis

Lennox Claudius Lewis urodził się 2 września 1965 roku w Londynie, w dzielnicy West Ham. Jego rodzina pochodziła z Jamajki, matka, Violet, wychowywała go samotnie, pracując ciężko, by zapewnić mu lepsze życie. W wieku 12 lat przenieśli się do Kanady, gdzie Lennox szybko odnalazł się w środowisku sportowym. Początkowo interesował się koszykówką i futbolem amerykańskim, ale w wieku 15 lat trafił na salę bokserską i odkrył swoje prawdziwe powołanie.

Jako amator szybko stał się jednym z najlepszych pięściarzy w Kanadzie. W 1983 roku zdobył złoty medal na mistrzostwach świata juniorów. Największy sukces przyszedł w 1988 roku podczas igrzysk olimpijskich w Seulu. W finale wagi superciężkiej pokonał przez nokaut Amerykanina Riddicka Bowe’a i sięgnął po złoty medal olimpijski, najcenniejsze trofeum w amatorskim boksie.

Po igrzyskach zdecydował się na przejście na zawodowstwo. Karierę rozpoczął w Wielkiej Brytanii, choć wielu nadal kojarzyło go z Kanadą, gdzie dorastał i trenował. Od początku wyróżniał się świetnymi warunkami fizycznymi, mierzył 196 cm wzrostu i miał imponujący zasięg ramion, oraz chłodną, wyrachowaną taktyką w ringu.

W 1992 roku został mistrzem Europy i rozpoczął marsz po światowy tytuł. Jego droga była pełna wyzwań, ale także wielkich triumfów. W 1992 roku, po perturbacjach z Riddickiem Bowe (Roddick wyrzucił pas WBC do śmierci) i późniejszych zawirowaniach federacji WBC, Lewis został mistrzem świata wagi ciężkiej. Potem wielokrotnie udowadniał swoją dominację, pokonując najlepszych z najlepszych.

Do jego najważniejszych zwycięstw należą wygrane nad:

• Donovan Ruddock (1992) Wygrana nad solidnym przeciwnikiem, dzięki czemu stał się nr.1 w kolejce do pasa WBC który dzierżył ówczesny mistrz Riddick Bowe (Riddick wyrzucił pas do śmieci, dzięki czemu Lennox stał się prawowitym właścicielem
• Oliver McCall (1994) – pojedynek o pas WBC, w którym po raz pierwszy musiał uznać wyższość swojego przeciwnika, jednak Lennox zrewanżował się już trzy lata później, odbierając pas WBc.
• Tommy’m Morrisonem (1995) – głośne zwycięstwo nad byłym mistrzem WBO,
• Evanderem Holyfieldem (1999) – po kontrowersyjnym pierwszym pojedynku (remis), Lewis w rewanżu pokonał Holyfielda i został bezdyskusyjnym mistrzem świata,
• Davidem Tua (2000) – perfekcyjna techniczna dominacja nad puncherem z Samoa,
• Hasimem Rahmanem (2001) – po niespodziewanej porażce przez nokaut, Lewis odzyskał mistrzostwo w rewanżu, brutalnie nokautując Rahmana,
• Mikiem Tysonem (2002) – jedno z najbardziej medialnych starć w historii boksu, w którym Lewis pokonał legendę przez nokaut w ósmym starciu.

Ostatnią walkę stoczył w 2003 roku przeciwko Vitalijowi Kliczce. Mimo trudnego początku, Anglik zdominował rywala i zwyciężył po przerwaniu pojedynku przez lekarza z powodu głębokiego rozcięcia na twarzy Ukraińca. Po tym starciu Lewis zdecydował się zakończyć karierę, pozostając jednym z nielicznych mistrzów wagi ciężkiej, którzy odeszli na sportowej emeryturze jako panujący czempioni.

Sportową karierę zakończył z bilansem 41-2-1

Lewis był jednym z najbardziej wszechstronnych i kompletnych mistrzów wszech czasów. Potrafił walczyć z dystansu, wykorzystując długi lewy prosty, ale miał też nokautującą prawą rękę. Łączył technikę z siłą, a jego taktyczne podejście do boksu sprawiało, że rzadko dawał się ponieść emocjom.

Po zakończeniu kariery Lennox Lewis nie wrócił już na ring, mimo że wielokrotnie kuszono go ogromnymi gażami. Skupił się na rodzinie, mieszka na Jamajce i w Kanadzie, zajmuje się biznesem i działalnością charytatywną. Próbował także sił w mediach, komentując gale bokserskie, a także w aktorstwie, pojawiał się w filmach i programach telewizyjnych.

Lewis jest również aktywny w promowaniu boksu amatorskiego, wspiera młodych pięściarzy i angażuje się w projekty sportowe dla dzieci i młodzieży. W środowisku bokserskim cieszy się ogromnym szacunkiem, nie tylko za osiągnięcia, ale także za to, że potrafił zakończyć karierę w odpowiednim momencie, nie ryzykując zdrowiem ani legendą.

Lennox Lewis to jeden z najwybitniejszych mistrzów w historii wagi ciężkiej. Złoty medalista olimpijski, wielokrotny mistrz świata, pięściarz, który pokonał całą plejadę najlepszych rywali swojej epoki. Na zawsze zapisał się w historii jako ostatni niekwestionowany mistrz wszechwag XX wieku i wzór pięściarskiego profesjonalizmu.

31.08.1944 Urodził się Earnie Shavers – pięściarz obdarzony najsilniejszą siłą ciosu w historii boksu.Earnie Shavers uro...
02/09/2026

31.08.1944 Urodził się Earnie Shavers – pięściarz obdarzony najsilniejszą siłą ciosu w historii boksu.

Earnie Shavers urodził się 31 sierpnia 1944 roku w Garland, w stanie Alabama, w ubogiej rodzinie. Dzieciństwo spędził w trudnych warunkach, w czasach segregacji rasowej i ograniczonych perspektyw dla czarnoskórych mieszkańców Południa. Jako młody chłopak pomagał rodzinie przy pracy na roli, co w dużej mierze ukształtowało jego siłę fizyczną. Do boksu trafił stosunkowo późno, dopiero w wieku 22 lat zaczął trenować poważnie, kiedy przeniósł się do Cleveland w stanie Ohio.

Shavers nie miał długiej kariery amatorskiej , stoczył zaledwie kilkanaście walk, ale od razu zwrócił uwagę trenerów swoją niespotykaną siłą uderzenia. Jego nokautujące ciosy czyniły z niego zawodnika, którego nie można było ignorować, mimo braków w technice i doświadczeniu.

Na zawodowym ringu zadebiutował w 1969 roku. Od samego początku jego walki budziły respekt, większość rywali padała po kilku ciosach, a wielu z nich po jednym, doskonale wymierzonym prawym sierpowym. W latach 70. Shavers wyrobił sobie opinię najgroźniejszego punchera wagi ciężkiej.

Przez całą karierę stoczył 89 walk zawodowych, z czego aż 68 zakończył nokautem, co czyni go jednym z najskuteczniejszych nokauterów w historii. Zasłynął zwycięstwami nad zawodnikami klasy światowej, takimi jak Jimmy Ellis, Ken Norton czy Jimmy Young.

Mimo potężnej siły, Shaversowi nigdy nie udało się sięgnąć po mistrzowski pas. Dwukrotnie walczył o tytuł mistrza świata:
- w 1977 roku z Muhammadem Alim, którego powalił na deski i był bliski sensacji, ale przegrał na punkty po pełnych 15 rundach,
- w 1979 roku z Larrym Holmesem, którego posłał na deski swoim legendarnym prawym sierpowym w siódmej rundzie, lecz ostatecznie przegrał przed czasem w jedenastej rundzie.

Holmes po latach przyznał, że cios Shaversa był najmocniejszym, jaki kiedykolwiek otrzymał. Podobne opinie wyrażali inni mistrzowie, Muhammad Ali miał mówić, że „Earnie Shavers bije jak młot pneumatyczny”.

Shavers nie był bokserem finezyjnym, brakowało mu pracy nóg i defensywy. Jednak jego siła ciosu przeszła do legendy. Wielu ekspertów uważa go za najsilniej bijącego pięściarza w dziejach boksu zawodowego.

Pod koniec lat 80. Shavers zakończył zawodową karierę. Po boksie próbował różnych zajęć, prowadził firmę budowlaną, pracował jako kaznodzieja, a także pojawiał się na spotkaniach z kibicami i w telewizji. Zawsze pozostawał w cieniu największych mistrzów swojej ery, ale był powszechnie szanowany za wkład w historię wagi ciężkiej.

Earnie Shavers zmarł 1 września 2022 roku, dzień po swoich 78. urodzinach. Jego odejście było szeroko komentowane w świecie boksu, wspominano go jako człowieka skromnego, pogodnego, ale przede wszystkim posiadacza „najgroźniejszej pięści w historii ringu”.

01.09.1866 – Urodził się James J. Corbett, były mistrz świata wagi ciężkiej, aktor i jeden z pionierów nowoczesnego boks...
02/09/2026

01.09.1866 – Urodził się James J. Corbett, były mistrz świata wagi ciężkiej, aktor i jeden z pionierów nowoczesnego boksu

James J. Corbett, a właściwie James John Corbett, urodził się 1 września 1866 roku w San Francisco w Kalifornii, w rodzinie irlandzkich imigrantów. Dorastał w stosunkowo dobrze sytuowanej rodzinie i otrzymał staranne wykształcenie. Zanim całkowicie poświęcił się sportowi, pracował jako urzędnik bankowy.

Od młodości fascynował się teatrem i sztuką sceniczną. Był człowiekiem o szerokich zainteresowaniach i nie przypominał stereotypowego pięściarza swojej epoki. Występował na scenie jeszcze w czasie kariery bokserskiej, a aktorstwo i recytacja były dla niego równie ważne jak rywalizacja w ringu.

W boksie zasłynął jako jeden z pierwszych wielkich „naukowych bokserów”. W czasach, gdy wielu zawodników polegało przede wszystkim na sile, wytrzymałości i brutalnej wymianie ciosów, Corbett stawiał na technikę, szybkość, refleks, pracę nóg, uniki i odpowiednie utrzymywanie dystansu. Jego styl był prawdziwą rewolucją.

21 maja 1891 roku stoczył słynną, 61-rundową walkę z Peterem Jacksonem, jednym z najlepszych pięściarzy swojej epoki. Pojedynek zakończył się remisem i pokazał, że Corbett jest gotowy rywalizować z absolutną czołówką. Co ważne, nie unikał zawodników czarnoskórych, którzy w tamtym okresie często spotykali się z dyskryminacją i byli pomijani przez czołowych pięściarzy.

Najważniejszy moment jego kariery nastąpił 7 września 1892 roku w Nowym Orleanie. Corbett zmierzył się z legendarnym Johnem L. Sullivanem, ówczesnym mistrzem świata wagi ciężkiej i największą gwiazdą boksu.

Sullivan był symbolem starej szkoły – potężnym, agresywnym wojownikiem. Corbett reprezentował natomiast zupełnie nowe podejście do walki. Dzięki szybkości, pracy nóg i znakomitemu poruszaniu się po ringu przez 21 rund skutecznie neutralizował przewagę siłową rywala. W 21. rundzie Corbett posłał Sullivana na deski i zdobył mistrzostwo świata wagi ciężkiej.

Zwycięstwo to miało ogromne znaczenie dla historii boksu. Corbett udowodnił, że pięściarz nie musi być największy i najsilniejszy, aby pokonać mistrza. Technika, inteligencja i szybkość mogły zwyciężyć nad czystą siłą.

Corbett panował jako mistrz do 1897 roku, kiedy stracił tytuł na rzecz Boba Fitzsimmonsa. Ich pojedynek przeszedł jednak do historii nie tylko ze względu na sportowy wynik.

Walka była jednym z pierwszych wielkich wydarzeń bokserskich utrwalonych na taśmie filmowej, a powstały zapis, znany jako The Corbett-Fitzsimmons Fight, był następnie prezentowany publiczności w specjalnych salach i stał się ogromnym sukcesem komercyjnym. Był to jeden z najważniejszych momentów w historii zarówno boksu, jak i wczesnej kinematografii.

Po utracie tytułu Corbett kontynuował karierę jeszcze przez kilka lat, ale jego najlepsze dni były już za nim. Ostatecznie wycofał się z zawodowego boksu, pozostawiając po sobie rekord 11 zwycięstw, 4 porażek i 3 remisów w oficjalnych zestawieniach.

Po zakończeniu kariery Corbett w dużej mierze poświęcił się aktorstwu. Występował w teatrach, wodewilach i produkcjach filmowych, wykorzystując swoją popularność zdobytą w ringu. Napisał również autobiografię The Roar of the Crowd, w której opisywał swoje życie, karierę i doświadczenia związane z boksem.

Był jedną z pierwszych osób, które z powodzeniem połączyły świat sportu i showbiznesu. W czasach, gdy boks dopiero zdobywał masową popularność, Corbett stał się prawdziwą gwiazdą, nie tylko sportową, ale również medialną.

James J. Corbett zmarł 18 lutego 1933 roku w Bayside w stanie Nowy Jork, w wieku 66 lat. Jego śmierć zakończyła życie człowieka, który odegrał ogromną rolę w przemianie boksu z brutalnej rozrywki w bardziej techniczny i taktyczny sport.

Do historii przeszedł jako pierwszy wielki „naukowy bokser”, mistrz świata, który pokonał Johna L. Sullivana, pionier wykorzystywania techniki i pracy nóg oraz jeden z pierwszych pięściarzy, którzy z powodzeniem przenieśli swoją popularność z ringu na scenę.

01.09.1923 roku urodził się Rocky Marciano – jedyny niepokonany mistrz świata wagi ciężkiejRocky Marciano, a właściwie R...
02/09/2026

01.09.1923 roku urodził się Rocky Marciano – jedyny niepokonany mistrz świata wagi ciężkiej

Rocky Marciano, a właściwie Rocco Francis Marchegiano, urodził się 1 września 1923 roku w Brockton w stanie Massachusetts. Pochodził z rodziny włoskich imigrantów i dorastał w robotniczym, niezamożnym środowisku. Nie imponował warunkami fizycznymi, mierzył około 180 cm i miał krępą, mocno zbudowaną sylwetkę. Od najmłodszych lat ciężko pracował, pomagając rodzinie.

Co ciekawe, boks początkowo wcale nie był jego największą pasją. Marciano marzył o karierze baseballisty i chciał grać zawodowo w MLB.

Podczas II wojny światowej został wcielony do armii amerykańskiej. To właśnie w wojsku po raz pierwszy poważniej zetknął się z boksem. Startował w amatorskich turniejach, zdobywając pierwsze doświadczenie i przekonując się, że ma do tego sportu wyjątkowe predyspozycje.

Po zakończeniu służby wojskowej próbował jeszcze wrócić do swoich marzeń o baseballu. Wziął nawet udział w testach organizowanych przez Chicago Cubs, jednak nie przekonał do siebie trenerów i skautów. Wtedy podjął decyzję, która na zawsze zmieniła jego życie, postawił wszystko na boks.

Jako amator stoczył kilkanaście walk, a jego największym atutem od początku była potężna siła ciosu. Nie był pięściarzem o finezyjnym stylu. Walczył agresywnie, wywierał nieustanną presję i dążył do nokautu. Jego charakter, determinacja i niezwykła odporność psychiczna szybko zwróciły uwagę trenerów.

Marciano zadebiutował zawodowo w 1947 roku. Początkowo mierzył się z mniej znanymi rywalami, jednak kolejne zwycięstwa przed czasem sprawiły, że jego nazwisko zaczęło być coraz bardziej rozpoznawalne.

Jego styl był prosty, ale niezwykle skuteczny. Marciano skracał dystans, wywierał presję i zadawał potężne sierpowe oraz ciosy podbródkowe. Nieustannie szedł do przodu, zmuszając przeciwników do walki w wysokim tempie. Z czasem stał się jednym z najbardziej niebezpiecznych puncherów swojej epoki.

Najważniejszy moment kariery nadszedł 23 września 1952 roku. Marciano zmierzył się z mistrzem świata Jersey Joe Walcottem.

Początek walki należał do Walcotta, który skutecznie punktował młodszego rywala. Marciano przegrywał na kartach sędziowskich, ale w 13. rundzie wszystko się zmieniło. Potężny prawy cios Marciano znokautował Walcotta, a Rocky został nowym mistrzem świata wagi ciężkiej.

Marciano sześciokrotnie skutecznie bronił tytułu. Wśród jego najważniejszych rywali znaleźli się Jersey Joe Walcott, Ezzard Charles i Archie Moore. Każdy z nich był doświadczonym i znakomitym pięściarzem, ale żaden nie znalazł sposobu na pokonanie Rocky’ego.

Marciano słynął z niezwykle ciężkich treningów. Jego przygotowania obejmowały długie biegi, intensywną pracę na worku, ćwiczenia siłowe oraz wymagające sparingi. Trenował z ogromną intensywnością i przykładał wielką wagę do kondycji.

To właśnie przygotowanie fizyczne było jednym z fundamentów jego sukcesu. Marciano potrafił przez kolejne rundy utrzymywać wysokie tempo, nieustannie naciskając na przeciwnika. Im dłużej trwała walka, tym bardziej jego presja zaczynała dawać się rywalom we znaki.

Do tego dochodziła niezwykła odporność na ciosy i potężna siła uderzenia. Wielu ekspertów do dziś wymienia go wśród najmocniej bijących pięściarzy w historii wagi ciężkiej.

Rocky Marciano zakończył karierę w 1956 roku, mając zaledwie 32 lata. Odszedł z boksu jako mistrz świata i przede wszystkim jako zawodnik, którego nigdy nie pokonano.

Jego rekord wyniósł: 49 zwycięstw, 43 nokauty, 0 porażek.

Do dziś pozostaje jedynym mistrzem świata w historii wagi ciężkiej, który zakończył karierę z nieskazitelnym rekordem 49–0.

Marciano chciał poświęcić więcej czasu rodzinie, a jednocześnie zdawał sobie sprawę z konsekwencji dalszego przyjmowania ciosów. Zdecydował więc, że lepiej odejść na własnych warunkach, niż kontynuować karierę do momentu, w którym mogłaby ona poważnie odbić się na jego zdrowiu.

Po przejściu na emeryturę pozostał związany z boksem. Pojawiał się jako komentator i osobowość telewizyjna, a jego legenda wciąż rosła.

Życie Marciano zakończyło się tragicznie. 31 sierpnia 1969 roku, zaledwie dzień przed jego 46. urodzinami, zginął w katastrofie lotniczej w pobliżu Newton w stanie Iowa.

Mały samolot, którym podróżował, rozbił się podczas burzy. Marciano nie dożył swoich 46. urodzin.

Pozostawił jednak po sobie rekord, który stał się jednym z najbardziej niezwykłych osiągnięć w historii boksu.

Rocky Marciano nie był największym, najwyższym ani najbardziej technicznym pięściarzem swojej epoki. Był jednak jednym z najbardziej zdeterminowanych, wytrzymałych i nieustępliwych. To właśnie dzięki tym cechom przeszedł do historii jako mistrz, który nigdy nie zaznał smaku porażki.

FILIP HRGOVIĆ MISTRZEM ŚWIATA IBF!Ogromna sensacja w Londynie! Filip Hrgović pokonał Mosesa Itaumę przez TKO w 9. rundzi...
30/08/2026

FILIP HRGOVIĆ MISTRZEM ŚWIATA IBF!

Ogromna sensacja w Londynie! Filip Hrgović pokonał Mosesa Itaumę przez TKO w 9. rundzie i zdobył wakujący pas IBF wagi ciężkiej.

Chorwat przetrwał ogromne problemy w pierwszej części walki, by w końcówce odwrócić losy pojedynku. Tym samym Hrgović został pierwszym w historii chorwackim mistrzem świata wagi ciężkiej!

Trafiła kosa na kamień.
30/08/2026

Trafiła kosa na kamień.

Adres

Warsaw
00-061

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Piesciarze umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skróty

Udostępnij

Kategoria