14/10/2025
Przez kilka dni żyliśmy w rytmie włoskich wzgórz, gdzie zapach cyprysów miesza się z aromatem espresso, a każdy podjazd ma w sobie coś z poezji. Nasz rowerowy camp stał się małym królestwem pasji – miejscem, gdzie dzień zaczynał się stukotem kaset i śmiechem przy porannym cappuccino, a kończył rozmowami przy kieliszku chianti, kiedy słońce gasło za winnicami.
A potem przyszedł dzień Eroiki – święto dusz rowerowych.
Stare, stalowe maszyny błyszczały jak relikwie, a uczestnicy, niczym bohaterowie z innej epoki, wyruszali na szutrowe drogi pełne kurzu, potu i wspomnień. My też tam byliśmy – z sercami bijącymi szybciej niż rytm włoskiego piachu pod oponami. Każdy kilometr był historią, każdy zakręt – małym zwycięstwem nad samym sobą.
Toskania zostanie w nas na zawsze. Jej wzgórza, światło i ta niepowtarzalna magia Eroiki, gdzie czas zwalnia, a rower staje się wehikułem wspomnień.
