Stajnia PASJA - Sylwia Lis

26/10/2024

Najpiękniejsze miesiące wrzesień i październik ❤️

13/07/2024

❤️

23/06/2024

Poprowadzę jazdy na wypoczętym zadbanym koniku. Osoby 18+ do 65 kg. Chętnie osoby dorosłe które chcą zacząć lub odnowić przygodę z końmi. Klacz grzeczna, dobrze ujezdzona. Nie prowadzę szkółki.

27/04/2024

Merci już 4 letnia klacz. Z najcudowniejszą swoją panią ❤️ wszystkim konikom życzę takich opiekunów ❤️

12/04/2024

Z paśnika największą radoche mają koty🙂

04/03/2024

16/04/2022

Handrom ( Henio) kończy dzisiaj 2 lata. Ma wspaniałą właścicielkę ❤️ zdrowia i wiele fajnych wspólnych chwil wam życzymy. ❤️

21/11/2021

Zwierzęta są po to, żeby je kochać 😍
Jak Wy uważacie? 😉

11/10/2021

Honda córka Hawany i Malibou. Dzisiaj już ponad 4 letnia klacz. Miło dostac zdjecie konia którego sprzedalam jako roczniaka. Widac ze wlasciciel o nią dba❤ kopia Hawany❤

30/07/2021

Warto przeczytać ... Zwolenników skośników nie brakuje 😥😩

WOLNY PYSK TO SZCZĘŚLIWY PYSK

Pysk konia powinien być swobodny, bo konie mogą wtedy przeżuwać, a to niezwykle ważne!

Luźna żuchwa odgrywa bardzo ważną rolę ze względu na ustawienie i wygięcie konia. Parzysty mięsień dwubrzuścowy (M. digastricus) łączy żuchwę z wyrostkami przykłykciowymi. Są to małe kostne wyrostki na kości potylicznej, pomiędzy nimi umieszczony jest pierwszy kręg szyjny, atlas. W tym miejscu swój przyczep ma wiele mięśni szyi. Jeżeli koń ma spięte mięśnie szyi, nie jest możliwe, aby był luźny w potylicy i prawidłowo się w niej ustawiał, jakbyśmy sobie tego życzyli.

Jeżeli koń ma spięty pysk- tendencję do jego zaciskania lub mało miejsca, by móc swobodnie przeżuwać, bo zasznurowaliśmy mu pysk ciasno skośnikiem, współpraca pomiędzy wyżej opisanymi mięśniami nie przebiega harmonijnie. Rozpoczyna się błędne koło, które ma odzwierciedlenie w ciele całego konia. Poza tym wyrostki przykłykciowe wchodzą głęboko pod skrzydła atlasu blokując staw szczytowo-potyliczny, gdy koń ma nos za pionem.

Mięśnie przyczepiające się na kości gnykowej przebiegają nie tylko do potylicy, ale łączą również żuchwę z kończynami przednimi. Dlatego jeśli koń pracuje z zaciśniętym pyskiem ma to bardzo negatywny wpływ na pracę przednich kończyn. Żucie rozluźnia zarówno żuchwę, jak i cały łańcuch mięśniowy wyżej opisany. Dzięki temu ciało konia może pracować w rozluźnieniu, koń nie traci równowagi, co jest warunkiem koniecznym dla ustawienia i wygięcia. Koń musi mieć możliwość i miejsce do przeżucia.

Na zdjęciu pierwotne zastosowanie skośnika. Dzięki takiemu zapięciu zmniejszony był nacisk na pysk oraz częściowo przeniesiony na grzbiet nosa. W tej postaci skośnik stabilizował też położenie wędzidła.

Najstarsze zdjęcie, które dokumentuje nowe zastosowanie skośnika pochodzi z 1956 (Olimpiada w Sztokholmie) lub 1952 roku (Helsinki).

Jak to w ogóle możliwe, że skośnik wciąż jest tak bezmyślnie stosowany w swojej "nowoczesnej i ulepszonej" formie? Odpowiedź zdaje się być prosta, po pierwsze jako ludzie jesteśmy istotami stadnymi i zwykliśmy robić to co inni robią, żeby dalej czuć przynależność do grupy. A po drugie, konie oczywiście o wiele chętniej współpracują, kiedy zawiąże im się pyski.

Nie jestem w stanie kogoś zmusić do nieużywania skośnika, proszę tylko w imieniu koni, które głosu nie mają, o chwilę refleksji...

Zdjęcie: Gabi Trippner

22/07/2021

Czasem mam wrażenie, że część jeźdźców zapomina, że jeździectwo uprawiamy głównie dla przyjemności. Częstym problemem jest koncentrowanie się nad tym co nie wyszło. Choćby to był jeden ciąg podczas jazdy, który był do kitu, to wiele osób uczepi się tego faktu i od razu cała jazda nie miała sensu. Ćwiczenie nie wyszło za pierwszym razem? Masakra, koniec świata, nigdy się tego nie nauczę/ten koń się tego nie nauczy. Takie koncentrowanie się na problemach prowadzi do rosnącej frustracji i niezadowolenia z jazdy, a to niestety przenosi się na naszą relację z koniem. Musimy pamiętać, że trening jest procesem, a proces ten trwa i pełen jest wzlotów i upadków. I musimy ten proces pokochać, żeby czerpać radość z jazdy. Zamiast koncentrować się na tym co złe, powinniśmy skupić się na tym co wychodzi. I nie chodzi tu o brak samokrytyki, wręcz przeciwnie musimy zauważać problemy, ale powinny one być dla nas raczej kolejnymi wyzwaniami, a nie powodem do umartwiania się. Ja osobiście nawet mając za sobą trudną jazdę, to jeżeli czuję że chociaż na milimetr przesunęłam się w stronę postawionego celu to jestem zadowolona. Jak często powtarzam swoim uczniom - trening to rzadko kiedy jest galopowaniem na różowym jednorożcu po tęczy. Żeby dobrze jeździć trzeba w to włożyć dużo wysiłku, zarówno fizycznego jak i mentalnego. Bo konie nie raz serwują nam niezłe łamigłówki, co zrobić, żeby działało tak jakbyśmy chcieli. Często trzeba poeksperymentować i po drodze parę razy zmienić strategię. To, że jeden sposób nie zadziałał to nie jest koniec świata, po prostu ustaliliśmy, że to nie jest metoda na ten problem. I kolejna sprawa - progres zazwyczaj odbywa się małymi kroczkami, wielkie przełomy są rzadkością. Dlatego też porównując dzisiejszą jazdę z wczorajszą może nam się wydawać, że zmierzamy donikąd. Ale wystarczy pomyśleć o tym jak było 3 miesiące/pół roku/rok temu i nagle zauważamy jak daleką drogę przeszliśmy. I że zmiany następują, mimo że na co dzień możemy tego nie zauważać. Pamiętajmy praca z koniem to wielka frajda i nie ma sensu sobie tej frajdy psuć poprzez koncentrowanie się na negatywach. Dużo lepiej skoncentrować się na tym co dobre i nie tracić celu z oka.
fot. .pl

17/07/2021

Lata nie lubimy, lecz Każda pora roku ma cos w sobie wyjątkowego...