Uprawianie tej dyscypliny można zacząć w bardzo wczesnym wieku na początku szkoły podstawowej, a nawet wcześniej. Oczywiście trening judo i ju-jitsu w tak młodym wieku zawiera przede wszystkim elementy ogólnorozwojowe i gimnastyczne, przeważają raczej ćwiczenia przygotowawcze, które mają przystosować dziecko do dalszego, bardziej zaawansowanego treningu judo i ju-jitsu. Na tym etapie jedną z główn
ych metod treningowych są gry i zabawy, które dzieci uwielbiają, a więc bawiąc się znakomicie się rozwijają. Dobierając gry i zabawy do treningu zwracamy uwagę na to, aby spełniały one następujące zadania:
oddziaływały wychowawczo na kształtowanie charakteru
wprowadzały do zajęć pozytywne stany emocjonalne
przyspieszały opanowanie podstawowych elementów techniki i taktyki pełniły rolę środka ogólnego przygotowania fizycznego.
Ćwiczenia prowadzone w formie zabawowej stwarzają określony rytm myślenia, wynikający ze zmienności sytuacji, w których dziecko samodzielnie i szybko musi decydować o doborze odpowiedniego działania. Zabawa i gra włączona do procesu treningowego jest jedną z podstawowych metod rozwijania i doskonalenia cech charakteru. Wychowanie dziecka odbywa się w warunkach obiektywnie umożliwiających trenerowi dokładne poznanie wychowanka na tle grupy. Program zajęć obejmuje:
ćwiczenia ogólnorozwojowe i usprawniające
ćwiczenia korekcyjne oraz gimnastyczne,
gry i zabawy ruchowe,
nauka sztuki miękkiego padania,
nauka i trening technik judo i ju-jitsu,
nauka taktyki walki oraz przygotowanie do udziału w zawodach. Rozwija pięć głównych cech:
W judo i w ju-jitsu najważniejsze jest budowanie charakteru poprzez wysiłek, samodyscyplinę, ukierunkowane działania, etykietę i stabilność emocjonalną. Dziecko przekonuje się, że aby dojść do czegoś, poprawnie wykonać technikę, czy osiągnąć wynik sportowy, należy wiele razy powtarzać to samo ćwiczenie. Dzięki judo dzieciaki uczą się określać kierunek działania. Etykieta judo, ju-jitsu, wszystkie ukłony, przywitania i pożegnania uczą szacunku dla drugiej osoby. Nigdy nie wiadomo, w czym nasz przeciwnik jest lepszy. Nie wiemy, w jakiej sytuacji i kiedy spotkamy się z nim ponownie. Judo uczy stabilności emocjonalnej tego, że sensowniej jest z dystansem spojrzeć na problem niż poddawać się chwilowym emocjom.
