15/11/2025
Kończę dzień na I Sympozjum PSIP 2025 — pełen refleksji, emocji i ogromnej dawki wiedzy.
Dzisiejsze wystąpienia poruszały tematy, które dotykają najgłębszych warstw ludzkiego doświadczenia. Mówiliśmy o żalu, samotności, utracie bliskości i zdradzie ciała, a także o tym, jak te stany manifestują się w procesie terapeutycznym. W centrum uwagi znalazły się również mechanizmy obronne, ich funkcje i konsekwencje, a także różne poziomy lęku, które kształtują tempo i dynamikę pracy z pacjentem.
Szczególnie zapadły mi w pamięć wątki dotyczące sygnałów nieświadomych — drobnych, często nieuchwytnych na pierwszy rzut oka reakcji, które potrafią odsłaniać głębsze konflikty i niewypowiedziane emocje. To właśnie one przypominają, jak subtelnym i wielowarstwowym procesem jest psychoterapia.
W panelu dyskusyjnym weszliśmy w jeszcze szerszą perspektywę. Rozmawialiśmy o: – pracy ze schematami, – budowaniu i ochronie sojuszu terapeutycznego, – zagrożeniach, presji i trudnych momentach pojawiających się w relacji terapeutycznej, – skutecznych i odpowiedzialnych interwencjach, – oraz o znaczeniu trafnej diagnostyki, która pozwala adekwatnie wspierać pacjenta i utrzymać proces na dobrym torze.
To był dzień pełen inspiracji i spotkań, które rozwijają zarówno zawodowo, jak i wewnętrznie. Wracam z poczuciem bogactwa — wiedzy, refleksji i wymiany, która przypomina, dlaczego ta praca ma tak głęboki sens. 💙🎓✨
