02/02/2026
Dzisiaj, 2 lutego, mija kolejna rocznica podpisania Konwencji o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe. Konwencja Ramsarska, która wzięła swoją nazwę od irańskiej miejscowości Ramsar, czyli miejsca jej podpisania, zwróciła uwagę na konieczność szczególnej ochrony obszarów wodno-torfowiskowych, ze względu na ich niebagatelną rolę w retencjonowaniu zasobów wodnych, ale również w ochronę ich wartości przyrodniczych. Problem degradacji tych obszarów został zauważony już dużo wcześniej. Z własnego podwórka możemy podać przykład utworzenia już w 1959 roku staraniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego dwóch rezerwatów wodno-torowiskowych, obecnie położonych na terenie naszego nadleśnictwa, czyli „Torfowiska przy Jeziorze Czarnym” oraz „Jeziora Brzeziczno”. Notabene działo to się w czasie gdy realizowana była największa inwestycja w regionie czyli budowa kanału Wieprz-Krzna, więc działania ministra można było by uznać jako sprzeczne z ówczesną polityka państwa. Po tym większość pobliskich krętych rzek zamieniło się w proste kanały, a jeziora w obwałowane zbiorniki. Ale czy bezpowrotnie? Obecnie prowadzimy działania mające na celu renaturalizację rzek przez dostarczanie m. in. rumoszu drzewnego, tworzenie wzdłuż nich buforów, w których gospodarka leśna ukierunkowana jest w szczególności na ochronę zbiorowisk nadrzecznych. W ostatnim roku powiększony został rezerwat „Torfowisko nad Jeziorem Czarnym” o kilkadziesiąt hektarów borów bagiennych, wyłączonych uprzednio przez Nadleśnictwo w Planie Urządzenia Lasu, z użytkowania oraz utworzony rezerwat „Kahiża” chroniący naturalne procesy torfotwórcze oraz potencjał retencyjny, istotny dla zasilania w wodę rzeki Bobrówka. Na zdjęciach zaś fragmenty tej rzeki, która kiedyś zasilała kaskadowo młyny wodne w energię, a obecnie powróciła od swojego naturalnego charakteru.
Fot. Joanna Ziółkowska
