04/09/2026
Przez wiele lat — w nauce, medycynie, a także w organizacji pracy — męskie ciało i męskie doświadczenie traktowano jak uniwersalny punkt odniesienia.
Kobiety stopniowo wchodziły do świata, którego reguły zostały ustalone w większości bez ich udziału. Ten system nie był tworzony z myślą o nas.
Wiele z nas nauczyło się więc być stale dyspozycyjne, samodzielne i skuteczne. Działać mimo zmęczenia. Kontrolować emocje. Odkładać potrzeby ciała na później.
Wszystko po to, aby odnaleźć się w rzeczywistości, która premiuje nieustanną gotowość, wydajność i kontrolę. Problem pojawia się wtedy, gdy funkcjonujemy w ten sposób bez końca — bez przestrzeni na odpoczynek, wsparcie i regenerację.
Nie szkodzi nam siła, ambicja ani skuteczność. Przeciąża nas życie, w którym mobilizacja staje się jedynym znanym sposobem funkcjonowania, a odpoczynek zaczyna przypominać słabość.
Nie chodzi więc o rezygnację z ambicji ani o powrót do stereotypowej kobiecości. Chodzi o odzyskanie kontaktu ze sobą i ze swoim ciałem.
Joga powięziowa może być jedną z dróg powrotu — przez uważny ruch, oddech, odpuszczanie napięcia i ponowne wsłuchiwanie się w sygnały płynące z ciała.
A Ty? Czy potrafisz pozwolić sobie na zatrzymanie, odpoczynek i poczucie własnego ciała — bez przekonania, że powinnaś w tym czasie robić coś więcej?
Źródła:
NIH – historia udziału kobiet w badaniach klinicznych:
https://orwh.od.nih.gov/toolkit/recruitment/history
Beery i Zucker, „Sex bias in neuroscience and biomedical research”:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20620164/
Eagly i Karau, „Role Congruity Theory of Prejudice Toward Female Leaders”:
https://doi.org/10.1037/0033-295X.109.3.573
McEwen, „Physiology and neurobiology of stress and adaptation”:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/17615391/