04/03/2026
04.03.1935 Urodził się Kazimierz Paździor – mistrz olimpijski w boksie z Rzymu (1960), jeden z najwybitniejszych polskich pięściarzy wagi lekkiej.
Kazimierz Paździor urodził się w Radomiu. Dzieciństwo przypadło na trudne lata wojny i okupacji. Jego ojciec Józef zginął w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie. Kazimierz Dorastał w skromnych warunkach, pod opieka matki Anieli, która utrzymywała siedmiorgo dzieci. Pazdzior od najmłodszych lat uczył się dyscypliny i odpowiedzialności, pracując w zakładach metalowych im. Gen. Waltera. Początkowo interesował się różnymi dyscyplinami, jednak to boks stał się jego prawdziwą pasją.
Pierwsze treningi rozpoczął w klubie Broń Radom. Szybko zwrócił uwagę trenerów pracowitością, ambicją i świetnymi warunkami fizycznymi. Jego styl opierał się na doskonałej technice, szybkości oraz umiejętności kontrolowania dystansu. Walczył mało efektywnie, jego główną zaletą była rozwaga i analiza walki, stąd nadano mu przydomek „filozof ringu”. W kolejnych latach reprezentował barwy m.in. Legii Warszawa, stając się jednym z czołowych zawodników w kraju.
Kariera amatorska Paździora rozwijała się dynamicznie. W 1957 roku sięgnął po mistrzostwo Europy, potwierdzając przynależność do światowej czołówki. Regularnie reprezentował Polskę w meczach międzypaństwowych, budując renomę zawodnika niezwykle trudnego do pokonania. Dwukrotnie sięgnął po mistrzostwo Polski (1958, 1960).
Największy sukces przyszedł podczas Igrzysk Olimpijskich w Rzymie w 1960 roku. Paździor zaprezentował tam znakomitą formę, wygrywając kolejne pojedynki dzięki precyzji, inteligencji ringowej i świetnej kondycji. W finale wagi lekkiej pokonał Włocha Lopopolo i zdobył złoty medal olimpijski. Był to jeden z najważniejszych triumfów w historii polskiego boksu, a jego zwycięstwo przyniosło mu ogólnokrajową sławę. Był to jedyny złoty medal Olimpijski w boksie w 1960 roku. Stał się także drugim Polakiem po Zygmuncie Chychle który zdobył mistrzostwo olimpijskie w boksie.
Po igrzyskach kontynuował starty w boksie amatorskim jeszcze przez kilka lat, pozostając w krajowej czołówce. Łącznie stoczył około 200 walk, z czego zdecydowaną większość wygrał.
Jego oficjalny bilans wynosi: 179 wygranych, 12 przegranych i 3 remisy.
Po zakończeniu kariery sportowej poświęcił się pracy trenerskiej i szkoleniowej. Przekazywał swoje doświadczenie młodszym pokoleniom pięściarzy, angażował się w działalność sportową w Radomiu i Warszawie. Był ceniony za skromność, kulturę osobistą oraz profesjonalizm.
Na sportowej emeryturze pozostawał aktywny w środowisku bokserskim, uczestniczył w jubileuszach, galach i spotkaniach z młodzieżą. Jego nazwisko na stałe zapisało się w historii polskiego sportu jako symbol technicznego, inteligentnego boksu i olimpijskiej klasy.
Kazimierz Paździor zmarł 24 czerwca 2010 roku. Do dziś pozostaje jednym z najbardziej utytułowanych i szanowanych mistrzów w dziejach polskiego pięściarstwa.