Nasze alpaki: Basia, Bunia, Domino, Duffi, Wojtuś i Franek- są nie tylko bardzo łagodne, ale także inteligentne, ciekawskie, towarzyskie i przyjazne wobec ludzi. Obcowanie z nimi (głaskanie, przytulanie, czesanie, karmienie, spacery) jest dla człowieka bardzo przyjemne (wydzielają się endorfiny), a dzięki temu – motywuje do podjęcia działań. Wpływa pozytywnie zwłaszcza na dzieci, rozwija ich sferę
emocjonalną, poznawczą
i społeczną, ale także ruchową i umysłową. Alpakoterapia jest dobra dla osób w każdym wieku, które borykają się z problemami nerwicowymi, stanami lękowymi lub depresją, a nawet może być wsparciem dla chorych na nowotwory. Przebywanie z tymi „żywymi pluszakami” (ich futro jest hipoalergiczne!) łagodzi niepokój, uspokaja i pomaga rozluźnić się. Bardzo dobre efekty przynosi w przypadku dzieci, motywując je do podjęcia działań prozdrowotnych (ćwiczenia), niemożliwych do osiągnięcia w inny sposób. Zwiększa się ich aktywność ruchowa i pewność siebie, poprawia komunikacja
z innymi, a także relacje społeczne i empatia. Może to być kontakt spontaniczny lub zajęcia zorganizowane, dostosowane
do indywidualnych potrzeb pacjentów. A niejako „przy okazji”, alpaki mają dobry wpływ również na rodziców i opiekunów. Alpakoterapia nie jest samodzielną metodą leczenia, ale znakomicie je wspomaga
i jest polecana zarówno dzieciom, jak i dorosłym:
� z zaburzeniami nerwicowym, lękowymi, depresją, problemami emocjonalnymi;
� z niepełnosprawnością ruchową po chorobach, kontuzjach i urazach;
� z zespołem Downa;
� z autyzmem;
� z zespołem Aspergera;
� z nadpobudliwością psychoruchową (ADHD);
� z mózgowym porażeniem dziecięcym;
� z niepełnosprawnością intelektualną;
� z trudnościami w nauce;
� z zaburzeniami zachowania;
� z obniżoną samooceną;
� z chorobą nowotworową;
� przeżywającym długotrwały stres;
� po traumatycznych doświadczeniach;
� samotnym.
