Naturopatia & Masaż

11/08/2026

08/04/2026

Wracam w Mistrzostw Europy XPC z dobrym doświadczeniem.
Cieszy nie tylko satysfakcja i rywalizacja a przede wszystkim wzajemna pomoc i wspólne cele uczestników.
Peace, do zobaczenia w gabinecie!

22/02/2026

W jaki sposób treningiem regulujemy chemię swojego mózgu?

Chemia mózgu w trakcie treningu nie tylko fizycznego bo może być to przecież również trening uważności, oddechowy, ekspozycji na zimno czy czytania w skupieniu zmienia się zależnie od rodzaju tego jaki rodzaj aktywności mu zaproponujemy.

Domniemam, że dlatego instynktownie dążymy do tego rodzaju aktywności żeby poprawić Naszą adaptację na stres, żeby się lepiej NAŻYĆ I WYŻYĆ, dążyć do autoregulacji.

Dla jednych będzie to siłownia, dla innych sztuki walki, dla jeszcze innych latanie z tematem po osiedlu z tematem czy zjaranie skuna.

Korzyści -te opisane są liczne.

Inny typ aktywności wysyła inny komunikat: czy masz się mobilizować, regenerować - albo się uspokoić. Od tego zależy nastrój, libido i poziom lęku.

CARDIO wytrzymałościowe wprowadza organizm w tryb długiego wysiłku. Rośnie przepływ krwi przez mózg, neurony zużywają więcej tlenu i glukozy, a w odpowiedzi zwiększa się produkcja BDNF - białka wspierającego plastyczność synaptyczną i neurogenezę w hipokampie, kluczowym dla pamięci i stabilności emocjonalnej. Wzrasta też serotonina, dopamina i endokannabinoidy, a przewlekła aktywacja osi stresu HPA maleje. Dlatego regularne cardio ma silne działanie przeciwdepresyjne - biologicznie przywraca mózgowi elastyczność.

Trening SIŁOWY wysyła inny sygnał: krótkotrwały intensywny stres wymagający mobilizacji. Rośnie aktywność układu współczulnego, noradrenalina i dopamina, a także testosteron, hormon wzrostu i IGF-1, który wspiera przeżywalność neuronów i połączenia synaptyczne. Wzmacnia się też aktywność kory przedczołowej odpowiedzialnej za kontrolę zachowania i odporność psychiczną.

ZIMNO to czysta biologia przetrwania. Kontakt z zimną wodą zwiększa noradrenalinę i kortyzol. Przy regularnej ekspozycji mózg szybciej wygasza tę reakcję – krótki stres → lepsza adaptacja. W praktyce daje więcej energii i odporności psychicznej.

MEDYTACJA działa odwrotnie uczy wyhamowywać reakcję stresową. Wzrasta aktywność kory przedczołowej i obszarów kontroli emocji, maleje reaktywność ciała migdałowatego. Rośnie GABA, stabilizuje się serotonina i spada bazowy kortyzol.

22/01/2026

Powiem Ci skąd się bierze a potem wspólnie go wyeliminujemy

09/12/2025

Kilka miesięcy po zabiegu kolana, brak leceń lekarskich i rehabilitacji.
Skutek- brak pełnego zgięcia i wyprostu oraz ból w stawie kolanowym.

Praca manualna nakierowana na przykurcz prostowników i rotatorów stawu biodrowego, zaburzeń napięciowych mięśni w okolicy stawu kolanowego, poprawę mobilności rzepki.

05/12/2025

DLACZEGO POWSTAJE OGRANICZENIE RUCHOMOŚCI W ODCINKU LĘDŹWIOWYM?

1. Blokady stawów międzywyrostkowych L3–L5

To najczęstszy powód ograniczenia zgięcia/wyprostu.
Jeśli segment nie przesuwa się ślizgowo, mózg natychmiast ogranicza ruch w tym rejonie, żeby chronić struktury.

Mechanizm:
• mikroprzyblokowanie → lokalny obrzęk torebki → ból lub sztywność → mięśnie prostowniki „zamrażają” okolicę.

2. Przykurcz zgięciowy biodrowo-lędźwiowego

Ten mięsień łączy kręgosłup (TH12–L5) z udem.
Jeśli jest napięty:
• ogranicza wyprost lędźwi,
• wymusza pogłębioną lordozę,
• generuje sztywność przy skłonach.

3. Dysfunkcja mięśnia czworobocznego lędźwi

Czworoboczny ogranicza rotację i zgięcie boczne lędźwi — jednostronne ograniczenie ruchu to często właśnie on.

4. Niewydolność głębokich stabilizatorów (m. wielodzielny, poprzeczny brzucha)

Jeśli stabilizatory nie trzymają segmentów, mózg kompensuje przez ich usztywnienie → powstaje pozorna „blokada”.

5. Podrażnienie pierścienia włóknistego krążka (nawet bez przepukliny)

Nawet minimalne podrażnienie dysku upośledza zgięcie lędźwi, bo układ nerwowy chroni ucisk na tylną część dysku.

JAK OGRANICZENIE RUCHOMOŚCI W LĘDŹWIACH WPŁYWA NA POZOSTAŁE ODCINKI KRĘGOSŁUPA?

1. Piersiowy przejmuje całą pracę

Jeśli lędźwia się „nie składają”, ciało kompensuje:
• zgięcie przenosi się do TH7–TH12,
• rotacja idzie bardziej z odcinka piersiowego i żeber,
• powstają tam przeciążenia, blokady i ból między łopatkami.

2. Szyjny kompensuje rotację

Gdy lędźwiowy + piersiowy są sztywne:
• szyjny rotuje bardziej,
• mięśnie MOS i pochyłe przeciążają się,
• pojawia się ból szyi, bóle głowy, ograniczenie rotacji C2–C3.

3. Biodra zaczynają pracować zamiast lędźwi

Przy usztywnieniu lędźwi:
• skłon wykonujesz „z biodra”,
• powstaje przeciążenie zginaczy,
• rośnie napięcie w TFL i pasmie biodrowo-piszczelowym.

4. Miednica ustawia się kompensacyjnie

Najczęściej:
• zwiększona lordoza → kompensacja w odcinku piersiowym (hiperkifoza),
• rotacja miednicy → kompensacyjna rotacja piersiowego po przeciwnej stronie.

To dokładnie tłumaczy, czemu sztywność L4–L5 potrafi powodować:
• ból między łopatkami,
• napięcie czworobocznego
• blokady żeber.

03/12/2025

Na filmie widać pozycję z głębokim zgięciem tułowia, gdzie odcinek lędźwiowy powinien zaokrąglić się bardziej a jest unieruchomiony i to u bardzo młodej osoby. Do tego z racji blokady i ograniczenia ruchomości segmentów L1–L5 i w odcinku piersiowym przez wyjściowe rozciągnięcie prostowników, (którego krzywizna jest pogłębiona), zgięcie dzieje się głównie w przejściu piersiowo- lędźwiowym i przede wszystkim w biodrach. Jednak kolejność zdarzeń mogła odwrotna- brak mobilności zgięcia w odcinku lędźwiowym może wynikać z pogłębionej krzywizny w odcinku piersiowym co widać w połączeniu ze zrotowanymi do wewnątrz barkami, tzw. „plecy okrągłe”. Mechanizm powstawania takiej pozycji może być różny, opiszę jeden z prawdopodobnych, który dotyczył mnie osobiście. Zaniżona samoocena, w rezultacie przyjmowanie pozycji, tzw. „chowającej się”, przed światem, otoczeniem, środowiskiem. W takim przypadku wszelkie wymysły typu pajączki etc na niewiele się zdadzą, bo ognisko tej pozycji ciała tkwi w emocjach danej osoby. To co zadziała to obserwacja swoich myśli oraz emocji świadomą pracą z nimi w połączeniu z oddziaływaniem na ciała różnymi sposobami. Najskuteczniej połączyć te dwie dziedziny. Jeśli do tego dodamy przebywanie przez długi czas w pozycji siedzącej i przykurcz mięśni zginających biodra, to z racji ich anatomicznego ułożenia (funkcja, przyczepy) mamy jeszcze bardziej pogłębioną sztywność odcinka lędźwiowego. Jakie są prawdopodobne anatomiczne i fizjologiczne mechanizmy powstania oraz jakie środki naprawcze podjąć opiszę później, tymczasem dobrego dnia 🙂

12/11/2025

Realny wpływ Naturopatii (manualnej pracy z ciałem, uk. nerwowym, terapiami narzędziowymi, edukacji) na bóle okolic kręgosłupa.

1. ĆWICZENIA TERAPEUTYCZNE

To jedna z najlepiej przebadanych metod w całej medycynie bólu.

Co mówią badania:

Ćwiczenia (stabilizacja, wzmacnianie, mobilizacja, trening funkcjonalny) zmniejszają ból, poprawiają ruchomość i obniżają ryzyko nawrotów.
Efekt jest większy niż w spoczynku, pasywnych terapiach i większości leków.

Najważniejsze przeglądy:
• Cochrane Review 2021 (Hayden et al.): ćwiczenia są umiarkowanie skuteczne w zmniejszaniu bólu i poprawie funkcji w przewlekłym bólu lędźwiowym.
• Lancet Low Back Pain Series 2018: ćwiczenia to terapia pierwszego wyboru; długoterminowo wygrywają z lekami i zabiegami pasywnymi.
• BMJ 2023: programy stabilizacji i treningu „core” redukują objawy oraz poprawiają kontrolę miednicy i segmentów.

Co z tego wynika:

Ruch nie tylko „rozciąga”, ale zmienia działanie mózgu, obniża napięcie mięśni i poprawia adaptację tkanek. Dlatego pomaga również na „blokady”.

⸻

2. TERAPIA MANUALNA (mobilizacje, manipulacje, praca na tkankach)

Co mówią badania:
• Cochrane 2019: manipulacje kręgosłupa dają małą do umiarkowanej poprawę bólu i funkcji w krótkim okresie. Najlepsze efekty, gdy łączy się je z ćwiczeniami.
• JAMA 2017: mobilizacje poprawiają krótkoterminowo ruchomość i obniżają ból u pacjentów z ograniczeniami segmentalnymi.
• BMJ 2019: miękkie techniki manualne (myofascial release, masaż tkanek głębokich) zmniejszają napięcia i poprawiają zakres ruchu w odcinku lędźwiowym i biodrach.

Co z tego wynika:

Terapia manualna jest dobra jako starter — zmniejsza sztywność, pozwala łatwiej wejść w ćwiczenia i znormalizować kontrolę ruchu.

⸻

3. EDUKACJA + ZMIANA ZACHOWAŃ

Czasem „blokada” nie jest w stawie, lecz w układzie nerwowym.

Co mówią badania:
• Pain Neuroscience Education (PNE) zmniejsza strach przed ruchem, poprawia zakres ruchu i redukuje przewlekły ból.
• Badania z European Journal of Pain 2020 pokazują, że już 1–2 sesje zmieniają napięcie mięśni przykręgosłupowych i poprawiają kontrolę ruchową.
• Lancet 2018 zaleca edukację jako podstawę leczenia bólu pleców (tak ważną jak ćwiczenia).

Wnioski:

Leki uspokajają ciało, edukacja uspokaja układ nerwowy.
Dopiero połączenie obu kierunków daje trwałą poprawę.

⸻

4. TRENING MOTORYCZNY (uczenie poprawnego ruchu)

Dotyczy hinge’a, kontroli miednicy, aktywacji pośladków, automatyki mięśni głębokich.

Co mówią badania:
• Systematic Review, JOSPT 2021: trening kontroli motorycznej (motor control exercises) działa lepiej niż tradycyjne rozciąganie czy sam masaż.
• Poprawia stabilizację segmentalną i zmniejsza objawy „zablokowania”.
• Długoterminowo redukuje ryzyko nawrotów o 30–40%.

⸻

5. TERAPIA TKANEK MIĘKKICH

Dobra na sztywność, przeciążenia, bóle mięśniowe.

Co mówią badania:
• American College of Physicians 2017: masaż i praca na powięzi polecane w ostrym i podostrym bólu krzyża.
• Meta-analiza 2020: rozluźnianie mięśniowo-powięziowe poprawia zakres ruchu i zmniejsza ból średnio o 20–30 proc.

⸻

6. ĆWICZENIA OKOLIC BIODER
(Mobilność, siła)

Ogromna część bólu lędźwi bierze się z niewydolnych pośladków i ograniczeń w biodrach.

Dowody:
• Badania EMG (McGill 2010–2020): gdy pośladki nie pracują, lędźwie kompensują i przeciążają się.
• Randomizowane badania 2021: programy wzmacniania pośladków zmniejszają ból i poprawiają wzorce ruchu bardziej niż same ćwiczenia brzucha.

⸻

7. AKTYWNOŚĆ DNIA CODZIENNEGO

Kroki, ruch, krótkie przerwy.

Co mówią badania:
• WHO 2020 i EULAR 2021: osoby wykonujące >6000 kroków dziennie mają mniej nawrotów bólu pleców.
• Siedzenie samo w sobie nie zabija, ale długie bloki siedzenia zwiększają napięcia i prowadzą do sztywności segmentów (systematyczny przegląd 2019).

⸻

8. CO NIE DZIAŁA ALBO DZIAŁA SŁABO?
• gorsety ortopedyczne bez wskazań,
• leżenie i odpoczynek w łóżku,
• pasywne zabiegi bez ruchu (TENS, prądy, ultradźwięki),
• „magiczne” nastawianie kręgosłupa bez dalszej pracy ruchowej.

Te metody nie mają mocnych dowodów albo ich efekty są bardzo krótkotrwałe.

⸻

Podsumowanie jak z mapy skarbów

Najsilniejsze dowody naukowe wspierają 3 filary:
(1) ćwiczenia i kontrola ruchu,
(2) terapia manualna jako wsparcie,
(3) edukacja i zmiana nawyków ruchowych.

To jest złoty standard i jedyne podejście, które daje poprawę krótkoterminową i długoterminową.