21/08/2026
Rumunia 2026 — Via Transilvanica
Rumunia po raz trzeci. Tym razem miało być konkretnie: Transilvanica od Putnej do Sighișoary, a później dalej na południe, w stronę Bukaresztu. W praktyce wyszło inaczej — bo życie na trasie, jak zwykle, miało własny plan.
Trasa
Pierwsze 580 km przejechaliśmy szlakiem Via Transilvanica, z Putnej do Sighișoary. Pozostałe 360 km pokonaliśmy z Sighișoary do Bukaresztu, wybierając przede wszystkim mało uczęszczane drogi. Po drodze zahaczyliśmy również o Transfogaraskę.
Zmiana pierwotnego planu wynikała z różnych przeciwności losu, które spotkały nas po drodze. Krótko mówiąc: plany się posrały. Do tego doszło zatrucie pokarmowe, kontuzja barku, problemy techniczne i naprawdę wymagająca pogoda.
Jedna z najtrudniejszych wypraw
Była to zdecydowanie jedna z najtrudniejszych mentalnie wypraw rowerowych, w jakich uczestniczyliśmy. A przez upały i profil trasy — również fizycznie.
Średnia temperatura przekraczała 30°C, a każdego dnia wypijaliśmy około 6 litrów wody. Przy 17 000 metrów przewyższeń i 940 kilometrach nie było łatwo.
Mimo wszystko Rumunia po raz kolejny pokazała nam swoje piękno, nieobliczalność, gościnność, ale też niedostępność.
To kraj kontrastów. Z jednej strony przepiękne krajobrazy, góry i miejsca, które zapierają dech w piersiach. Z drugiej — totalna przeciętność, a czasem nawet zwyczajna brzydota. Bogactwo sąsiaduje tu z biedą, przepych ze skromnością.
Rumunia po swojemu
To zdecydowanie europejski kraj, ale funkcjonujący na swoich zasadach — czy się to komuś podoba, czy nie.
Jest też krajem, w którym trzeba mieć oczy dookoła głowy. Szczególnie w górach. Psy i niedźwiedzie są realnym elementem rowerowej rzeczywistości.
Mieliśmy cztery spotkania z niedźwiedziami i niezliczoną liczbę spotkań z psami.
Ale przede wszystkim spotykaliśmy ludzi.
I właśnie ludzie odcisnęli na tej wyprawie największe piętno. Gościnność jest tutaj czymś więcej niż słowem. To ludzie przyjaźni, pomocni i zwyczajnie ludzcy.
Ta gościnność zostanie z nami na długo.
Statystyki
• 940 km na rowerze
• 13 dni w trasie
• 1 dzień przerwy
• 17 000 m przewyższeń
• 105 godzin jazdy
• średnio około 9 godzin jazdy dziennie
• najdłuższy etap: 115 km
• najwyższy punkt: 2049 m n.p.m.
• średnia temperatura: powyżej 30°C
• około 6 litrów wody dziennie
Co zjedliśmy i wypiliśmy?
Menu było proste i podporządkowane temu, co można było dostać po drodze:
pieczywo, jogurty, kiełbasa, lody, twarogi, sery, makarony — głównie spaghetti — raz pizza, raz grill, suszone owoce, orzechy i niezliczona ilość słodyczy.
Do tego:
• 4 słoiki Nutelli
• 3 arbuzy — w tym jeden znaleziony w lesie
• około 1 litr Pepsi dziennie
• piwo 0%
• około 6 litrów wody dziennie
Alkohol? Tylko towarzysko, gościnnie u gospodarzy.
Awarie i problemy
Technicznie nie było idealnie:
• urwana sakwa,
• 3 razy naprawiana dętka,
• kontuzja barku,
• zatrucie pokarmowe.
Czyli standardowy zestaw atrakcji na wyprawie, która miała być prosta. 😉
Czy było warto?
Zdecydowanie tak.
Była to wyprawa trudna, momentami bardzo trudna. Były chwile zwątpienia, zmęczenie, upał, problemy zdrowotne i techniczne. Były też niedźwiedzie, psy, góry i kilometry, które momentami naprawdę bolały.
Ale były również krajobrazy, których nie da się zapomnieć, i ludzie, których gościnność trudno opisać.
Czy wrócimy do Rumunii?
Nie wiemy. Chociaż mamy już darmowy nocleg. 😉
Czy było ciężko?
Córka mówi, że nie. 😉
Czy zachęcamy do wyjazdu do Rumunii?
Tak. Zdecydowanie.
Bo Rumunia potrafi zmęczyć, zaskoczyć, przestraszyć, zachwycić i wkurzyć — czasem wszystko tego samego dnia.
I właśnie dlatego była to niezapomnia przygoda.
W rowerze jest wolność!
