Coach Magdalena Andrzejewska

12/09/2026

„Przemoc nie zawsze zostawia siniaki. Czasem zostawia ciszę.”

Dziś miałam ogromną przyjemność poprowadzić prelekcję na zaproszenie Inowrocławska Rada Kobiet , z okazji otwarcia Fioletowej Ławeczki – symbolu sprzeciwu wobec przemocy.

Rozmawialiśmy o tym, czym jest przemoc, jakie może przybierać formy i jak bardzo może wpływać na człowieka – jego emocje, poczucie własnej wartości, relacje i codzienne życie.

Bo przemoc to nie tylko siniaki, podbite oko czy widoczne rany.

Czasem to słowa, które przez lata odbierają poczucie własnej wartości.
Czasem kontrolowanie, izolowanie, poniżanie, manipulowanie.
Czasem strach, który sprawia, że człowiek zaczyna milczeć.
A czasem cisza, której nikt z zewnątrz nie potrafi zauważyć.

Dlatego tak ważne jest, abyśmy reagowali.

Nie oceniali.
Nie pytali: „Dlaczego ona z nim jest?”
Nie mówili: „Na jej miejscu dawno bym odeszła.”

Czasem wystarczy zrobić pierwszy, mały krok i powiedzieć:

„Widzę, że coś się dzieje. Jestem obok. Jak mogę Ci pomóc?”

Możemy nie znać całej historii drugiego człowieka. Możemy nie rozumieć jego decyzji. Ale możemy dać mu coś niezwykle ważnego – poczucie, że nie jest sam.

Są osoby, organizacje i instytucje, które pomagają. Warto wiedzieć, gdzie szukać wsparcia i – przede wszystkim – nie bać się po nie sięgnąć.

Bo proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości. Jest oznaką siły. 💜

Przypomniała mi się dziś piękna scena z bajki o Kubusiu Puchatku. Prosiaczek zapytał, jaka była najodważniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek zrobił. Odpowiedź brzmiała:

„Poprosiłem kogoś o pomoc.”

I może właśnie tego potrzebuje dziś ktoś obok nas.

Nie wielkich słów.
Nie oceniania.
Nie rad na siłę.

Tylko jednej osoby, która zatrzyma się na chwilę i powie:

„Jestem. Możesz mi powiedzieć. Poszukamy pomocy razem.”

Nie bądźmy obojętni. Reagujmy. Pytajmy. Słuchajmy. Pomagajmy.

Dziękuję Inowrocławskiej Radzie Kobiet za zaproszenie i za tę ważną inicjatywę.
Niech Fioletowa Ławeczka będzie nie tylko symbolem, ale także przypomnieniem, że przemocy nie wolno przemilczać.

10/09/2026

Drodzy Państwo zachęcam do spotkania!

Czy lęk da się oswoić na tyle, by przestał dyktować warunki w codziennym życiu i relacjach? Jak radzić sobie z napięciem, kiedy świat wokół wymaga od nas ciągłej gotowości? 🧠

Na te i wiele innych pytań odpowie Marcin Matych, znany w sieci jako Dr Nerwica – lekarz, psychoterapeuta, doradca psychospołeczny oraz autor bestsellerowych poradników psychologicznych „Jak żyć z lękiem” i „Bliskość i lęk. Jak budować lepsze relacje”. 📚

To nie będzie suchy wykład akademicki, lecz otwarta, wspierająca i przede wszystkim praktyczna rozmowa o zdrowiu psychicznym – o lęku, napięciu, relacjach i sposobach radzenia sobie z tym, co na co dzień potrafi odebrać nam spokój. 💬

Nasz gość ma ponad 20-letnie doświadczenie w pracy z zaburzeniami nerwicowymi. Należy do Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego i stawia na holistyczne podejście, łącząc ciało, emocje i umysł w jedną całość. 🧩 W sieci stworzył bezpieczną przestrzeń, w której odczarowuje tematy tabu i dzieli się rzetelną wiedzą o zdrowiu psychicznym. Jego profil na Instagramie śledzi już ponad 45 tysięcy osób.

18 września, godz. 18:00
Salonik Literacko-Artystyczny Biblioteki Miejskiej im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu

Wejściówki można odebrać w Wypożyczalni dla Dorosłych przy ul. Kilińskiego 16.

Wydarzenie realizowane w ramach projektu „superMOCksiążki”, dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

06/09/2026

„Zrobię to później…”
„Mam jeszcze czas…”
„Najpierw kawa, potem zacznę…”
„Jutro na pewno się za to zabiorę…”

Brzmi znajomo? 😉

Prokrastynacja dotyczy wielu osób. Odkładamy zadania, decyzje, rozmowy, czasem nawet własne marzenia. I nie zawsze wynika to z lenistwa. Czasami za odkładaniem stoją lęk, perfekcjonizm, brak wiary w siebie, przytłoczenie albo trudność w podjęciu decyzji.

Dobra wiadomość jest taka, że można nad tym pracować. 💛
W coachingu istnieją metody, które pomagają przyjrzeć się temu, dlaczego odkładamy, co nas blokuje i jak krok po kroku przejść od „kiedyś” do „dzisiaj”.

Ale… jest też druga strona medalu. 😉

Są osoby, które mają zupełnie odwrotny problem.

Nie potrafią odpoczywać.
Nie potrafią nic nie robić.
Cały czas muszą być zajęte.
Lista zadań nigdy się nie kończy.
A kiedy pojawia się chwila wolnego… pojawia się poczucie winy.

„Przecież mogłabym coś zrobić…”
„Nie mam czasu na odpoczynek…”
„Najpierw wszystko ogarnę, potem odpocznę…”

Tylko że czasami „potem” nigdy nie nadchodzi.

I właśnie tutaj pojawia się pytanie o równowagę.

Bo życie nie polega ani na ciągłym odkładaniu, ani na ciągłym działaniu.

Potrzebujemy zarówno działania, jak i zatrzymania.
Celów, ale również oddechu.
Produktywności, ale także przyjemności.
Rozwoju, ale też zwyczajnego bycia tu i teraz.

Może więc dziś, zamiast pytać tylko:

„Co odkładam?”

zapytaj siebie również:
„Czy pozwalam sobie odpocząć?”
„Czy potrafię cieszyć się chwilą bez poczucia winy?”
„Czy moje życie ma w nim miejsce na NICNIEROBIENIE?”

Bo czasami największym wyzwaniem nie jest zacząć działać.

Czasami największym wyzwaniem jest zatrzymać się i pozwolić sobie po prostu być.

A Ty jesteś dziś bliżej którego bieguna?
„Jeszcze chwilę odłożę…”
czy
„Odpocznę, jak już wszystko zrobię…”?

03/09/2026

Nowy rok szkolny. Dla jednych – nowy początek. Dla innych – początek trudnej walki.

Wrzesień często kojarzy nam się z nowymi zeszytami, plecakiem, spotkaniami z przyjaciółmi i nowymi planami.

Ale pamiętajmy, że nie każde dziecko przekracza szkolny próg z uśmiechem.

Dla jednego będzie to ekscytujący początek.
Dla innego – ogromny stres, lęk, samotność, brak wiary w siebie, trudne relacje, presja, poczucie bycia „gorszym” albo strach przed tym, co wydarzy się kolejnego dnia.

I właśnie dlatego… uważajmy na słowa. ❤

Bo czasami jedno zdanie:
„Dasz radę, wierzę w Ciebie”
może komuś dodać skrzydeł.

Jedno:
„Dobrze, że jesteś”
może sprawić, że ktoś poczuje się ważny.

A jedno:
„Z Tobą jest coś nie tak”
może zostać w czyjejś głowie na bardzo długo…

Słowo może dodać skrzydeł.
Ale słowo może też zranić głębiej, niż nam się wydaje.

Dlatego w tym nowym roku szkolnym spróbujmy być bardziej uważni.

Zauważmy tego, który siedzi sam.
Zapytajmy, jak naprawdę się czuje.
Nie oceniajmy od razu.
Nie porównujmy.
Nie bagatelizujmy.

Bo czasami za „niegrzecznym” dzieckiem kryje się ogromny smutek.
Za „leniowym” uczniem – lęk.
Za wycofaniem – samotność.
A za uśmiechem – ktoś, kto właśnie bardzo potrzebuje, żeby ktoś go zauważył.

Nie wiemy, z czym każdego dnia mierzy się druga osoba.

Dlatego bądźmy dla siebie trochę bardziej dobrzy.

Niech ten rok szkolny będzie nie tylko czasem nauki, ocen i sukcesów.

Niech będzie też czasem życzliwości, uważności i dostrzegania człowieka.

Bo czasami naprawdę wystarczy jedno dobre słowo, żeby komuś pomóc uwierzyć, że jest ważny. ❤️

02/08/2026

A gdyby Twoje ciało próbowało Ci coś powiedzieć?

Zdarza się, że przez długi czas odczuwamy różne dolegliwości – ból, napięcie, zmęczenie czy nawracające objawy. Wykonujemy badania, odwiedzamy specjalistów, a wyniki nie wskazują jednoznacznej medycznej przyczyny. To może być bardzo frustrujące.

W podejściu Totalnej Biologii przyjmuje się, że w takich sytuacjach warto przyjrzeć się także sferze emocji i przeżyć. Według tego nurtu niektóre objawy mogą być związane z silnymi, niewyrażonymi emocjami lub trudnymi doświadczeniami, które – w przenośni – pozostają „zapisane” w ciele.

To mogą być nasze własne przeżycia. Mogą to być również historie rodzinne, wzorce czy doświadczenia przekazywane z pokolenia na pokolenie, które – zgodnie z założeniami tego podejścia – mogą wpływać na sposób, w jaki reagujemy na różne sytuacje.

To nie oznacza, że objawy są „wymyślone” ani że należy rezygnować z diagnostyki czy leczenia medycznego. Wręcz przeciwnie – zdrowie warto wspierać kompleksowo, łącząc opiekę medyczną z troską o emocje i własne wnętrze.

Bo czasami uzdrowienie zaczyna się od pytania:
💚 Co wydarzyło się w moim życiu, zanim pojawił się ten objaw?
💚 Jakie emocje noszę w sobie od lat?
💚 Czy jest coś, czego jeszcze nie pozwoliłam sobie przeżyć lub wyrazić?

Od dłuższego czasu zgłębiam Totalną Biologię i coraz bardziej przekonuję się, jak ważne jest spojrzenie na człowieka jako całość – ciało, emocje i historię jego życia.

A Ty? Czy zdarzyło Ci się doświadczyć sytuacji, w której ciało reagowało na silny stres lub trudne emocje?

22/07/2026

Dlaczego tak trudno jest Ci poprosić o pomoc?

Według założeń totalnej biologii brak umiejętności proszenia o pomoc może wiązać się z głębokim programem: „Muszę poradzić sobie sam(a), bo nikt mnie nie uratuje.”

To przekonanie często rodzi się z doświadczeń z dzieciństwa lub historii zapisanych w rodzie. Z czasem staje się sposobem na przetrwanie – uczysz się być silny(a), samodzielny(a) i nie pokazywać słabości.

Ale czy życie naprawdę wymaga od Ciebie, abyś wszystko niósł(a) samotnie?

Być może największym uzdrowieniem nie jest jeszcze większy wysiłek… lecz pozwolenie sobie na przyjęcie wsparcia.

💚 Czasem jedno zdanie: „Potrzebuję pomocy” może zakończyć stary program i otworzyć nowy rozdział.

07/07/2026

Oddaj tej nocy wszystko, czego nie jesteś już w stanie unieść.

Niech odejdzie lęk.
Niech ucichnie chaos.
Niech serce przestanie walczyć z tym, na co nie masz już wpływu.

To, czego dziś nie rozumiesz, jutro może okazać się odpowiedzią, której tak długo szukałeś.

Nie każda cisza oznacza pustkę.
Czasem właśnie w ciszy rodzą się największe cuda.

Zaufaj, że wszystko ma swój czas.
To, co jest dla Ciebie, odnajdzie drogę.
To, co odchodzi, robi miejsce na coś, co bardziej współgra z Twoją duszą.

Zamknij oczy z wdzięcznością.
Za oddech.
Za lekcje.
Za miłość, którą już nosisz w sobie, nawet jeśli dziś trudno Ci ją dostrzec.

Niech tej nocy Twoja dusza odpocznie, a serce obudzi się jutro odrobinę lżejsze.

14/06/2026

Wieczorny rytuał, który może zmienić Twoje podejście do siebie i życia. ✨
Zanim pójdziesz spać, poświęć kilka minut i odpowiedz sobie na cztery proste pytania:
🌿 Za co jestem dziś wdzięczny?
Nawet najmniejszy powód jest wystarczający.
🌿 Co mi się dziś nie udało?
Bez oceniania i krytyki. Po prostu zauważ to.
🌿 Jaką wyciągam z tego lekcję?
Każde doświadczenie może czegoś nauczyć, jeśli damy sobie na to przestrzeń.
🌿 Co następnym razem zrobię inaczej?
Nie po to, by być idealnym, ale by każdego dnia stawać się odrobinę bardziej świadomym.
Najważniejsze jest jednak to, aby odpowiadać na te pytania z miłością i życzliwością dla siebie. Nie jesteś swoim błędem ani porażką. Jesteś człowiekiem, który uczy się, rozwija i każdego dnia ma szansę zacząć od nowa.
Zamiast kończyć dzień wyrzutami sumienia, zakończ go wdzięcznością, refleksją i troską o siebie. To właśnie małe, codzienne kroki budują wielkie zmiany. ❤️

26/05/2026

Dzień Mamy… jeden z najpiękniejszych dni w roku. ❤️
Dziś świętuję go jako mama, otoczona miłością moich dzieci, i za to jestem ogromnie wdzięczna. To wyjątkowe uczucie móc doświadczać macierzyństwa każdego dnia.

Ale tegoroczny Dzień Mamy ma też inny, bardzo smutny wymiar… To pierwszy taki dzień, kiedy nie mogę przytulić swojej Mamy, usłyszeć Jej głosu ani powiedzieć, jak bardzo Ją kocham i jak bardzo mi Jej brakuje.

Dziś moje serce jest pełne — miłości, wdzięczności, wspomnień i tęsknoty.

Mamo… zawsze będziesz ze mną. 🤍

25/04/2026