Wtedy to z inicjatywy kilku miejscowych sympatyków piłki nożnej utworzono Krośniarza Głuszyca, który rozpoczął zmagania w klasie B. Jeszcze w tym samym roku doszło do fuzji zespołu z inną ekipą z Głuszycy, Wawelem. W ten sposób powstał Włókniarz, który rok później wywalczył pierwszy w historii awans do klasy A. Pierwszym prezesem klubu został ówczesny dyrektor Zakładów Piasta, Działoszyński. Pierw
szymi trenerami byli Dzięglewski, Kuś oraz Lis. W 1952 roku Głuszyca połączyła się z jednym z zespołów z Nowej Rudy, ale nie zmieniono przez to nazwy klubu. Piłkarze przez długie lata występowali zaledwie w rozgrywkach Dolnego Śląska, długo nie mogąc się przebić do zmagań centralnych. Pierwszym sporym sukcesem zespołu był awans w 1969 roku do finału Pucharu Polski szczebla wojewódzkiego. Włókniarz przegrał decydujące boje z Transportowcem Wrocław, ale dopiero po rzutach karnych. W latach 70 team z Głuszycy z różnym skutkiem rywalizował w klasie okręgowej. Dopiero w sezonie 1977/78 opuścił ją spadając do klasy A, gdzie grał przez kolejne 4 lata. Dopiero w 1982 roku zespól wydźwignął się z piłkarskiej prowincji ponownie awansując do okręgówki. Tu przetrwał tylko 2 lata ponownie spadając w 1984 roku do klasy A. W 1987 roku zespół dotknął poważny kryzys i spadł do klasy B. Banicja trwała tylko rok bowiem w sezonie 1987/88 zespół awansował szczebel wyżej. W sezonie 1990/91 drużyna po zaciętej walce z LZS-em Szczawienko i Skalnikiem Czarny Bór, która trwała do samego końca rozgrywek, powróciła do okręgówki. W sezonie 1992/93 Głuszyczanie znowu doznali degradacji, by po dwóch sezonach znowu zameldować się w okręgówce. Wówczas drużynę prowadził grający trener Mirosław Kalka, który po roku świętował wraz z kolegami z drużyny jeszcze większy sukces-dotychczas największy w dziejach klubu-awans do ligi międzyokręgowej. Włókniarz na mecie sezonu 1995/96 zaledwie o punkt wyprzedził Zamek Kamieniec Ząbkowicki, ale to on cieszył się z promocji do wyższej ligi. W międzyokręgówce (IV liga) piłkarze spędzili tylko dwa lata spadając z ligi w 1998 roku nie dlatego że słabo grali - zajęli wtedy 11 miejsce na 18 drużyn, ale ze względu na reorganizacje rozgrywek. W klasie międzyokręgowej filarami byli Kalka, Wąsik, Warszczuk, Zaborowski, Bachmatiuk, Woźniczka, Rydzewski, Hudzik. W sezonie 2002/2003 drużyna spadła do klasy A, w której występowała również w 2006 roku. Wybijającymi się postaciami w histori klubu byli: Całus, który trafił do II-ligowego Widzewa Łódż, Andrzej Biliński, który grał w III lidze w Lechii Dzierżoniów, Robert Śmietański który występował w ekstraklasie broniąc barw Górnika Wałbrzych. Do wyróżniających się piłkarzy można zaliczyć także Roberta Kasprzyckiego (III liga - Kryształ Stronie Śląskie), Mirosława Kalkę (II liga - Piast Nowa Ruda), Piotra Płatowicza i Mariusza Warszczuka, którzy trafili do Nowej Rudy oraz Ryszarda Jarocha, który grał w Górniku Polkowice. Z tej okazji rozegrano mecz reprezentacji Włókniarza z drużyną Oldboyów. W roku 2011 Mks Włókniarz awansował po 3-latach do klasy A . 25 czerwca 2023 roku MKS Włókniarz Głuszyca zdobywa Mistrzostwo Klasy A w sezonie 2022/2023 i powraca po 20 latach do Ligi Okręgowej.
