13/06/2022
👍⚽
JAKI BYŁ WYNIK?
Na ciekawe i inspirujące do myślenia i działania teksty zawsze znajdzie się miejsce na naszym kanale. Dziś zapraszamy Was do przeczytania właśnie takiego tekstu autorstwa trenera Krzysztofa Janowicza, specjalisty od pracy z dziećmi.
Zapraszamy i gwarantujemy WIELKĄ dawkę przemyśleń⬇️
▶️ Od sezonu 2021/2022 PZPN zlikwidował klasyfikacje w rozgrywkach dzieci do 10 roku życia. Jak to jest więc z tym wynikiem? Jest ważny czy nieważny? A jeżeli ważny to dla kogo? Jak my trenerzy oraz rodzice powinniśmy podchodzić do kwestii wyniku? Jak rozmawiać z dzieckiem na temat wyniku? Czy w ogóle rozmawiać? Na te wszystkie nurtujące od lat wielu trenerów dzieci pytania odpowiem w poniższym tekście.
📣WYNIK. WAŻNY CZY NIE?
6 letni Rafał trenujący w pozbawionym presji środowisku, zapytany o to co najbardziej lubi w piłce nożnej bez zastanowienia odpowiada ,,wygrywanie” (realna odpowiedź dziecka z mojego środowiska). Chłopcy z drużyny Jagiellonii Białystok 2013 po długim okresie grania sparingów i festiwali gier bez prowadzonej klasyfikacji przychodzili do mnie z iskrami w oczach i pytali, kiedy pojedziemy na jakiś turniej i porywalizujemy o miejsca? Widzimy również, że dzieci o najwyższym potencjale i wyróżniające się w grze na tle rówieśników to te same dzieci, które często po przegranym meczu są złe, a nawet płaczą. Czasem nawet po grze treningowej, pomimo, że poza dziećmi nikt wyniku nie liczył ani o nim nie mówił.
Możemy z pełnym przekonaniem powiedzieć, że dla dzieci wynik jest ważny, naturalnie lubią rywalizację, szczególnie te dzieci o wysokim potencjale. Czy możemy więc deprecjonować to co ważne dla dzieci i mówić im: ,,to tylko zabawa” ,,nie płacz, to nieważne” ,,nic się nie stało, to bez znaczenia”?
📣WYNIK WAŻNY. DLA KOGO?
Nie ma wątpliwości, że wynik jest ważny dla dzieci i nie powinniśmy im tego zabierać. Co z trenerami? Co z rodzicami?
Trenerzy pamiętajcie, że wynik w piłce dziecięcej jest EFEKTEM dobrej gry, a nie CELEM samym w sobie. Musimy również być gotowi na to, że wynik może być różny, szczególnie kiedy grają ze sobą dwie drużyny o zbliżonym poziomie. W procesie szkolenia nie będzie miało znaczenia czy 9 latkowie z drużyny A wygrają dziś z 9 latkami z drużyny B. Niewątpliwie dzieciom potrzebne są doświadczenia zarówno porażek, jak i zwycięstw. Ważne, aby trener był wytrzymały emocjonalnie i nie dał odczuć dzieciom, że ocenia je przez pryzmat wyniku. Dzieci powinny czuć, że wymagana jest odpowiednia POSTAWA (zaangażowanie), a nie zwycięstwo za wszelką cenę.
Rodzicu pamiętaj, dziecko nie oczekuje od Ciebie porad i uwag po przegranym czy wygranym meczu. Dziecko oczekuje od Ciebie AKCEPTACJI, wsparcia i miłości (niezależenie od tego czy wygrywa, czy przegrywa). Kluczowe jest, aby dziecko czuło, że dla Ciebie jest wystarczające i kochasz je niezależnie od powodzenia w rywalizacji sportowej. Oczekiwania i presja mogą doprowadzić do zniechęcenia, obniżenia poczucia własnej wartości, braku pewności siebie, a ostatecznie do rezygnacji z uprawiania sportu.
Wynik jest ważny dla dzieci i nie deprecjonujmy tego. Dla rodziców i trenerów wynik nie powinien być ważny jako cel sam w sobie. Zostawmy więc dzieciom to co, dziecięce. Niech one rywalizują o wynik same z siebie. Z doświadczenia wiem, że jeżeli my (rodzice i trenerzy) zostawimy tę kwestię dzieciom i nie będziemy oceniać ich przez pryzmat wyniku, a nawet nie będziemy poruszać tego tematu i po prostu zostawimy to dzieciom to długotrwale przyniesie to lepszy efekt niż presja i oczekiwania.
Co jednak, jeżeli Twojemu dziecku nie zależy na wyniku i chce tylko bawić się piłką, a w meczu nie angażuje się w rywalizację? Należy zrozumieć i zaakceptować to, że niektóre dzieci będą chciały tylko rekreacyjnie trenować piłkę nożną. Może w przyszłości to się zmieni, a może nigdy. Jestem jednak pewny, że ta zmiana musi wynikać z wnętrza dziecka, a nie z zewnętrznego środowiska i jego presji. Potrzeba więc dużo spokoju i cierpliwości ze strony rodziców i trenerów. Możemy jedynie tworzyć dzieciom środowisko do rozwoju tego co one już mają w sobie, a nie zmuszać je do realizacji naszych własnych ambicji i oczekiwań.
Co przyniesie czas jest jedną wielką niewiadomą, pomagajmy, twórzmy optymalne środowisko dla naszych dzieci, ale też akceptujmy rzeczywistość i to jak naturalnie rozwija się nasze dziecko.
📣JAK ROZMAWIAĆ Z DZIECKIEM NA TEMAT WYNIKU?
Jako początkujący trener, chcąc zdjąć presję z moich zawodników mówiłem im, aby nie martwili się wynikiem, że to tylko zabawa i nie ma znaczenia czy wygrają, czy przegrają. Dziś wiem, że to był błąd. Nie wolno mówić dzieciom, że nieważne jest to na czym im zależy, to umniejszanie ich potrzeb i aspiracji. Jak więc rozmawiać z dzieckiem na temat wyniku? Nie rozmawiać❗️
Nie odnośmy się do wyniku w rozmowach z dziećmi, nie poruszajmy tego tematu. Jako trenerzy, wymagajmy zaangażowania. Jeżeli prowadzimy grupę sportową to wymagajmy, aby każdy angażował się w bronienie, w atakowanie itd… Ale nie oczekujmy zwycięstw, nie rozliczajmy dzieci z tego czy wygrały, czy przegrały, zostawmy to dzieciom.
Jeżeli jesteś rodzicem sprawa ma się podobnie, okaż dziecku, że kochasz je niezależnie od wyniku. Wynik i przejmowanie się nim zostaw dzieciom, to nie nasza sprawa (dorosłych). Doceniaj zaangażowanie dziecka i okazuj to, że jesteś z niego dumny, jeżeli daje z siebie wszystko tak samo, kiedy przegrywa jak i wtedy, gdy wygrywa.
Kiedy dziecko samo do Ciebie przychodzi i chce rozmawiać o tym co może zrobić, aby być lepszym, bo jest rozczarowane przegrywaniem rywalizacji to nie oceniaj go, pomóż mu znaleźć konkretne działanie, które może podjąć, aby się polepszyć i podnieść swoje umiejętności.
Jeden zawodnik, którego trenuje, przegrywając rywalizację w zespole przyszedł do mnie i zapytał co może zrobić, aby się polepszyć. Odpowiedziałem mu, że aby być lepszym zawodnikiem powinien rozwijać się motorycznie i biegowo, bo to go ogranicza. Dziecko po powrocie do domu poprosiło rodziców o pomoc, aby to poprawić. Tata zaproponował, że mogą regularnie biegać razem w pobliskim parku oraz zapisać go na dodatkowy trening motoryczny. Dziecko podjęło się obu działań i od tamtego czasu poza poprawą możliwości biegowych i rozwojem motoryki jego postawa oraz pasja do treningu i gry rozkwita.
Zwróćmy uwagę przede wszystkim, że cała inicjatywa i decyzyjność czego się podjąć wynikła od DZIECKA, my dorośli tylko pomogliśmy. Wszystko wynikło z wnętrza bez presji i narzucania dorosłych. Ta sytuacja to wspaniały sukces pedagogiczny, dużo bardziej wartościowy niż wygranie meczu na etapie ORLIKA.
📣ZOSTAWMY DZIECIOM TO, CO DZIECIĘCE
Dzieci nie potrzebują klasyfikacji i tabel, aby rywalizować o wygraną. Jeżeli prawidłowo poprowadzimy proces szkoleniowy będą robić to zawsze bez naszej ingerencji. Tak samo dzieci, które nie chcą rywalizować o wynik, a jedynie bawić się piłką nie zaczną robić tego dzięki tabelom i klasyfikacjom. Reforma PZPN jest jak najbardziej dobra, ale pamiętajmy, że jest skierowana głównie do nas (trenerów i rodziców), aby "uspokoić" nas i nasze podejście do wyników. Nie tabele same w sobie są problemem, ale postawa rodziców i trenerów.
Pamiętajmy, że zarówno, gdy są tabele możemy stworzyć zdrowe środowisko dla naszych dzieci i tak samo, gdy tabel nie ma możemy stworzyć środowisko niezdrowe, pełne oczekiwań, presji i agresji. Najważniejsza jest więc nasza POSTAWA względem dzieci i to jakie środowisko im kreujemy.
Krzysztof Janowicz
✅LINK DO WPISU NA BLOGU : https://bit.ly/3O4xXfj
