30/07/2024
2 Jaar geleden werd het plan al gemaakt. Na een super leuke CAM race van 2022 werd het plan direct gemaakt, 2024 nog een keer de Colin Archer Memorial Race.
Zo gezegd, zo gedaan, deze keer op De Ondeugd: Christa, Michelle, Max, Ysbrand en Roland. 2 Andere teamgenoten, Marjolein en Jaco waren er ook, zij voeren op de Outlander.
Na de voorbereidingen en een gezellig start-diner bij Schierzicht was het zover, de startdag. Op de Schippersbriefing gaf de wedstrijdleiding aan dat, met het oog op de weersvoorspelling, de lange baan (voor fully crewed) kwam te vervallen en dat alle klasses dezelfde baan zouden gaan varen.
We vernamen wat "ruis/gemor" op de steiger, maar namens ons, COMPLIMENT voor de wedstrijdleiding, een besluit nemen is beter dan geen besluit.👍
Met een knoop of 18 mochten we starten en door stroom tegen wind, hadden we een mooie en onstuimige start. Na de golven in het zeegat van Schiermonnikoog konden we de reach inzetten om de shippinglane en windmolenparken te doorkruisen. Bij de windmolenparken moest er een keuze worden gemaakt, tussen de parken door, of er aan de oostzijde langs. Door de boten om ons heen werden beide keuzes gemaakt. Dit maakt dat je dan altijd weer even twijfelt: "nemen we de goede beslissing?". We wisten dat we het antwoord hierop bij de kop van Jutland (Denemarken) pas zouden krijgen, als de beide koersen weer samen zouden komen.
O.a. met de Narwal kozen we om tussen de parken door te gaan. Gedurende de nacht nam de wind nog wat aan (+/_ 25 knoop), maar begon ook, als voorspeld te ruimen.
Wat de volgende vraag met zich mee bracht: "Wanneer kunnen we gijpen en downwind richting Denemarken?". Gedurende de nacht bleef de wind redelijk constant.
Middernacht: Er is er 1 jarig en dat is Michelle. Na ons zang talent te hebben getest direct de belofte gemaakt, dit doen we in Stavern nog even over.... dit is gelukt, lees aub verderop.
In de morgen tijdens de wachtswissel, ondanks dat de draai nog niet was ingezet, toch met elkaar besloten, gijpen en de spinnaker zetten. Wat denk je, daar kwam de Narwal al downwind aan, ondanks dat dit niet de bedoeling was (ze lagen approx 3NM westelijk van ons). Wat een prachtig gezicht, ze kwamen 100 meter voor ons langs en elke surf bracht zoveel snelheid.
Het was heerlijk zeilen, surfen van de golven, vlagen pakken, echt een genot, behalve dan als we in een broach lagen🤣.
En net op tijd draaide de wind en konden we vol gas door richting Denemarken. Aan boord hebben ook altijd onze eigen competitie: wie haalt de topsnelheid? En net als in 2022, weer klokte Christa de topsnelheid, 15,8 knoop.
Op de AIS zagen we de andere boten, die oostelijk om de windmolens waren gegaan, ook weer naar voren komen. Eigenlijk kon worden gesteld dat we met een boot of 6 gewoon weer opnieuw starten.
Ons plan was richting de kust van Denemarken om daar een weerbericht op te pikken (bereik mobiele telefoon) en daarmee het moment te bepalen wanneer en hoe we zouden oversteken naar Noorwegen. Zo'n 60 mijl voor de kop van Jutland merkte we dat de wind niet helemaal doordraaide en dat we de benodigde koers net niet haalde. We zagen een aantal boten met gennaker hoger varen, wat voor ons met onze spinnakers, qua druk, niet haalbaar was.
De A5 die tijdens de 50 mijls is gesneuveld staat nu weer hoog op ons verlanglijstje 😇.
Om genoeg hoogte te krijgen, hebben we omgebouwd naar ons favoriete zeilset: flying jib met genua staysail. Dit resulteerde in prima snelheden, maar helaas niet in records.
Het opgepikte weerbericht gaf een vergelijkbare voorspelling als die van 2022. De wind zou naarmate tijd gaan afnemen, dus koers uitzetten en zo snel mogelijk oversteken naar Noorwegen.
Door de winddraaiing en afnemende wind hoefden we ons niet te vervelen, we hebben geregeld zeilwissels gedaan.
Hoe dichter we bij de finish kwamen, hoe meer de wind afnam. We kregen zo'n 5 mijl voor de finish een dejavu naar 2022, wind terug naar 6 knoop.....
Gelukkig duurde dit niet lang, de buien brachten weer wat wind en uiteindelijk konden we toch fatsoenlijk zeilen naar de finish. We zijn een half uur achter de Jackie X en Narwal gefinished.
Bij het invaren van de haven word je onthaald met applaus, een heldenonthaal en iets wat de CAM race uniek maakt. Na een welverdiend finishbiertje, wat rusten en het onthalen van de andere boten, was het tijd voor de typische CAMrace gezelligheid en dit kwam er zeker!
Dinsdag - Het borrel uurtje
Om elkaar beter te leren kennen was het idee ontstaan om met elkaar een borrel te drinken. Dit gaf direct de gelegenheid om met elkaar de verjaardag van Michelle te vieren en dat is met veel gezellige mensen goed gelukt.🥴 Ook de Noorse aanwezigen kunnen ondertussen "lang zal ze leven" zingen.
Woensdag - even rustig aan, regen, regen en nog een regen.
Donderdag - inhalen wat woensdag niet kon
Een traditie op de CAM race is met elkaar garnalen eten op een klein eilandje in de baai. Super leuk en gezellig.
Om vervolgens 's avonds samen te eten en een feestje te vieren. Wellicht begrijp je het al, dit gaf weer een mooie gelegenheid om de verjaardag van Michelle (je wordt maar 1 keer 50) te vieren......
Vrijdag - Op vrijdagochtend zijn we vertrokken naar Nyborg, dit voor de Vegvis race. Hoewel we dit van te voren een heel goed plan vonden, was het 's ochtends even zwaar en moesten we nog even echt wakker worden, maar na het eerste rust moment kwam dit helemaal goed.😎 Al met al, een CAM race waar we met veel plezier op terug kijken.
Organisatie: bedankt, wederom is het gelukt om er geweldig event van te maken! Wij komen zeker terug!
Medezeilers: bedankt voor de gezelligheid en hopelijk tot over 2 jaar!
Op naar de Vegvis race.
Team Ondeugd
