21/08/2017
Goedenavond,
Eigenlijk staat het hier verkeerd, het woordje loslaten!
Het hoort eigenlijk los van elkaar te staan. Uit het verband getrokken krijg je dan; LOS..het achter je LATEN!
Het laten bij wat het was. Iets achter je laten kan te maken hebben met dat je accepteert dat er geen andere keuze is dan door te gaan vanaf daar waar je gebleven was.
Zonder of met, het kan zo mooi zijn als je de situatie leert evalueren en te realiseren dat bepaalde dingen niet meer onder controle kunnen zijn en daarvoor keuzes te maken die wel in balans kunnen zijn.
Zij het de keuze van een binding die er niet meer is en/of een situatie waar je enorm hard voor gevochten hebt. Het is dan beter deze weer de vrijheid hebt te geven en weer in balans te komen met jezelf waardoor je niet te veel energie verliest en het er enkel weer van krijgt.
Situaties, gebeurtenissen of zelfs uitdagingen leiden je regelmatig naar gebieden waar jij je niet thuis voelt. Een omgeving welke jij je niet eigen kan maken, waar je alsmaar blijft proberen jezelf te blijven en na te denken over hoe jij je steeds maar weer blijft aanpassen aan de omgeving, zonder dat jij je daar veilig en diepe warmte voelt.
Elke omgeving waar je terecht komt creëert een bepaald gevoel, van gewenst zijn, presteren, druk, negeren , ontspanning en/of gespannenheid. Door de jaren heen leer je als mens dan om je aan te passen en daarbij jezelf te blijven zonder jezelf te verliezen.
Het “leren/LATEN” voelen, in een ruimte waar voor iedereen de vrijheid hetzelfde zou moeten zijn, leert jou “LOS/accepteren” wat wel binnen jouw gevoel ligt en blijft om dat te ervaren wat je het liefst wenst te ervaren.
Dat zou toch eigenlijk “gelukkig zijn” behoren te wezen in welke omgeving, situatie of welk type binding je dan ook in zit, daar waar kwetsbaarheid en ongedwongenheid een bijzonder “goedje” kan en mag zijn.
Kun jij ook “leren accepteren” door het bewust worden van jezelf en de situatie waar je nu in zit?
