25/08/2026
๐๐ป ๐ ๐ฒ๐บ๐ผ๐ฟ๐ถ๐ฎ๐บ : ๐๐ฟ๐ถ๐ธ ๐๐น๐ฑ๐ฒ๐ฟ๐ (๐ฑ๐ต) โ ๐บ๐ฎ๐ฟ๐ธ๐ฎ๐ป๐๐ฒ ๐๐ผ๐ฒ๐๐ฏ๐ฎ๐น๐น๐ฒ๐ฟ, ๐๐ฒ๐ฎ๐บ๐ด๐ฒ๐ป๐ผ๐ผ๐ ๐ฒ๐ป ๐ฐ๐น๐๐ฏ๐บ๐ฎ๐ป
Op 20 augustus is Erik Elders uit Coevorden op 59-jarige leeftijd overleden. Daarmee verliest de voetbalgemeenschap in Zweeloo een markante en geliefde oud-speler.
Erik was een voetballer die zijn sporen heeft nagelaten in de geschiedenis van het voetbal in Zweeloo. Een (kop)sterke aanvaller, een trefzekere doelpuntenmaker, een fijne teamgenoot en bovenal een clubman in hart en nieren.
Wie aan het voetbal in Zweeloo denkt, kan eigenlijk niet om de naam Elders heen. De familie is diep geworteld in de voetbalgeschiedenis van ons dorp.
Ook Erik werd al op jonge leeftijd gegrepen door het voetbal. Vanaf zijn achtste jaar fietste hij samen met zijn voetbalvrienden uit Gees naar โt Alterbarg, waar hij trainde en wedstrijden speelde in de jeugdteams van Sportclub Zweeloo. En alsof รฉรฉn tocht op zaterdag nog niet genoeg was, fietste Erik โs middags diezelfde route opnieuw, om vervolgens als trouwe supporter langs de lijn te staan bij de hoofdmacht. De betrokkenheid bij de club zat er dus al vroeg in.
Erik maakte in de jaren negentig en het begin van de jaren 2000 van dichtbij de sportieve ontwikkeling van Sportclub Zweeloo mee. Als aanvaller was hij fysiek sterk, onverzettelijk en vooral doeltreffend. Hij was een speler die als aanspeelpunt voorin zijn mannetje stond en met zijn krachtige schot en fabuleuze kopkwaliteiten altijd voor gevaar kon zorgen.
In de jaren waarin Erik deel uitmaakte van het eerste elftal, vormde hij samen met onder andere spelers als Gert Sikken, Roelof Sikken, Roelof Wolting, Riekus Kiers, Gerbert Adema, Rene Aasman, Roelof Lanting, Jan Zantingh, Dennis Schimmel, Michel Burger, Andre Pol, Roelof Kiers en Johan Kamps een generatie die voor veel mooie voetbalherinneringen zorgde.
Ook in de statistieken liet Erik zijn sporen na. Vanaf het jaar 2000 maakte hij 47 competitiedoelpunten voor Sportclub Zweeloo. Hij speelde in die periode ruim vijf seizoenen in de vierde klasse en vier seizoenen in de vijfde klasse. Met zijn 47 doelpunten stond hij destijds tweede op de topscorerslijst van de club sinds de eeuwwisseling, achter Rick Hagenauw, die op dat moment 54 keer had gescoord.
Erik was meer dan een doelpuntenmaker. Naarmate hij ouder werd, groeide ook zijn rol binnen de selectie. Hij was een van de ervaren krachten die jonge spelers wegwijs maakten in het seniorenvoetbal. Rond het seizoen 2006/2007 vormde hij samen met routiniers als Andre Pol de ervaren as van het elftal. Jonge spelers die vanuit de A-junioren doorstroomden konden profiteren van die ervaring.
Veelzeggend is een uitspraak van Erik uit die periode. Toen er werd gesproken over de balans tussen routine en jeugd, stelde hij zich opvallend sportief op: als een jonge speler beter op zijn positie kon spelen, moest voor de jeugd worden gekozen. Het typeerde Erik. Zijn eigen belang stond niet altijd voorop; het belang van het team en de club waren belangrijker.
Op het veld kon hij ondertussen nog altijd voor vuurwerk zorgen. Het was typisch Erik: sterk in de duels, balvast en altijd in staat om vanuit het niets gevaar te stichten en vermaard om zijn fenomenale kopkracht.
Zijn voetbaljaren werden bovendien gekleurd door de kameraadschap die zo kenmerkend is voor het dorpsvoetbal. De verhalen over de teamuitjes en de vriendschappen uit die tijd zijn minstens zo waardevol als de wedstrijdverslagen. Tijdens het jubileum van honderd jaar voetbal in Zweeloo werd door oud-speler Michel Burger met een knipoog teruggekeken op die periode. Zijn boodschap aan Erik was veelzeggend: โWhat happened in Groningen, stays in Groningen.โ Een uitspraak die vooral duidelijk maakt dat er naast het voetbal ook veel gelachen en beleefd werd.
Erik speelde in de loop der jaren onder verschillende trainers. In de jaren negentig debuteerde hij onder Anjo Stevens. In het seizoen 1995/1996 โ onder leiding van trainer Tinus Schimmel โ maakte Sportclub Zweeloo een memorabele nacompetitie voor promotie naar de derde klasse mee, maar strandde in Bovensmilde tegen BSVV in het zicht van de haven.
Vanaf 2003 stond Jaap Scholing als hoofdtrainer voor de groep, Erik speelde in het kampioensteam van dat jaar een belangrijke rol samen met spelers als Dave Bos, Hans Lanting, Rick Kiers, Gerko Lanting en Eric-Jan van der Spoel.
Nog ver voor de fusie in 2014 had Erik zijn actieve periode in het eerste elftal al achter zich gelaten. Het afscheid van het eerste elftal betekende echter niet het afscheid van de club. Zoals zoveel oud-spelers bleef hij op zijn eigen manier verbonden met het voetbal in Zweeloo, onder meer via de lagere elftallen en de teams voor oudere spelers, maar ook als supporter en betrokken clubman.
Daarmee bleef Erik onderdeel van de voetbalgemeenschap die zoveel voor hem betekende.
Voor veel oud-teamgenoten zal de herinnering aan Erik daarom niet alleen verbonden zijn aan doelpunten, wedstrijden en de geel-zwarte kleuren. Het zullen vooral de verhalen zijn die blijven. De kleedkamer, de trainingen, de derde helft, de teamuitjes en de onderlinge kameraadschap. De momenten waarop Erik met zijn karakter, humor en aanwezigheid kleur gaf aan het team. Zijn naam blijft verbonden aan onze club.
We wensen zijn familie, vrienden, oud-teamgenoten en iedereen die Erik een warm hart toedroeg veel sterkte met dit verlies.
Wie afscheid van Erik wil nemen, kan dit doen op woensdag 26 augustus van 19.00 tot 19.30 uur in het uitvaartcentrum aan de Ballastweg 2 in Coevorden.
Het afscheid zal in besloten kring plaatsvinden.
Correspondentieadres:
Joke Smitstraat 20
7741 ZN Coevorden
