16/11/2025
Winterstop? Tijd om een sloeproeier te ondervragen!
Nu de sloep langzaam in winterslaap gaat, de riemen tegen de muur leunen en zelfs de fanatici toegeven dat roeien door ijsschotsen toch nét iets teveel is… ontstaat er eindelijk ruimte voor iets anders: roeiers aan de tand voelen.
En laten we eerlijk zijn: roeiers hebben in de winter twee dingen over — tijd en sterke💪 verhalen.
Dus wat doe je dan?
Precies: je grijpt je kans en gaat een bekende sloeproeier van Sloeproeivereniging Zwarte-Water eens even lekker aan de tand voelen.
Want zeg nou zelf: in de zomer hebben ze altijd haast. “Even trainen!” “Wedstrijd begint zo!” “Moet mijn blaren verzorgen!”
Maar in de winter?
Dan kunnen ze nergens heen. Perfect moment om ze te laten praten over hoe ze begonnen, waarom ze dit zichzelf aandoen en of ze écht nooit denken: waarom roei ik eigenlijk in een soort open bak met acht anderen die allemaal tegelijk willen zweten?🤷
Kortom: de ideale periode voor winterse interviews vol stoere verhalen, warme humor en misschien zelfs een bekentenis of twee.
We trappen af met iemand die de sloeproeisport ademt, leeft en waarschijnlijk zelfs droomt… Jan Oosting.
Van Bungeeroeien tot Venetië – Het Verhaal van een Toegewijde Sloeproeier
Als je hem in één zin zou moeten omschrijven, dan is het dit: teamleider op het werk, maar bovenal teamspeler op het water.
De jongste uit een gezin van drie, getrouwd met zijn Anke, trotse vader van Anouk en Esther én nog trotsere opa van Fenne, Luna en Levi. En alsof dat nog niet genoeg titelverzameling is, mag hij ook schoonvader van Tjerk en Jelle op zijn CV zetten.
Doordeweeks stuurt hij als teamleider de verkoopafdeling van Solar Nederland BV aan, maar zodra de zon schijnt, stapt hij in het weekend net zo makkelijk op de racefiets. Wandelen doet hij ook graag, maar het water… dát is zijn echte habitat.
Hoe het allemaal begon
Zoals het vaker gaat bij sportieve avonturen, begon ook dit niet geheel uit vrije wil.
“Ben meegevraagd door Harold en Fred,” vertelt hij, alsof het over een kopje koffie gaat en niet over een nieuwe levenslange sportverslaving.
Een paar trainingen, een Nederlands Kampioenschap bungee roeien in Kampen, en hoppa: nooit meer uit de sloep gestapt.
Wat maakt sloeproeien zo bijzonder?
“Behalve de spierballen en het buiten spelen?” glimlacht hij.
Er is namelijk veel meer: een snelgroeiende sport, een fantastische teamsport ook.
Je leert je grenzen kennen – vooral bij de lange monsters als Amsterdam, de HT-race, Londen of Venetië.
Je ziet Nederland vanaf het water zoals alleen de watervogels dat doen, en dankzij alle wedstrijden leer je tegelijk alle uithoeken van het land kennen.
En niet onbelangrijk: het is altijd gezellig in de sloep.
Training en wedstrijden
Twee keer per week trainen als het even kan, en anders in ieder geval één keer.
Maar waar zijn hart echt sneller van gaat kloppen?
Wedstrijden. In welke samenstelling maakt niet uit – als er maar geroeid wordt.
De zwaarste en de mooiste races
De zwaarste? “Geen idee,” zegt hij eerlijk, “kennelijk verdringt mijn brein dat soort dingen.”
De mooiste? De HT-race blijft een feest, maar qua omgeving steelt Venetië de show.
Daar roei je langs palazzi, gondels en – niet onbelangrijk – vissen die blijkbaar ook even in je team willen komen.
Momenten om nooit te vergeten
De Memorial Regatta Rotterdam is een jaarlijks hoogtepunt.
Tijdens de herdenking van het bombardement van 1940 brengen de roeiers een groet.
Indrukwekkend, stil, verbindend – een moment waarin zelfs de sterkste armen even kippenvel krijgen.
Nooit gedacht: waarom doe ik dit?
“Nee.”
Geen twijfel, geen spijt, geen midden-op-het-water-existentiële crisis.
Dat is best uniek in de wereld van de sport.
Wat is dan het zwaarste aan sloeproeien?
Het antwoord verrast:
“Niet het roeien… maar het wachten vóór de wedstrijd.”
Blijkbaar is geduld zwaarder dan spierkracht.
Als de armen protesteren?
“Geen idee, heb ik nog niet meegemaakt.”
Waarom zou iedereen moeten sloeproeien?
Omdat je een volledige lichaamstraining, een goede conditie, vriendelijke belasting van je gewrichten en vooral een enorm gezellige teamsport krijgt — allemaal tegelijk, buiten, op het water.
Waarom zou je iemand dat in vredesnaam willen onthouden?
En na afloop?
Gezellig een bakkie.☕
Want zelfs de grootste roeiers hebben uiteindelijk maar één echte brandstof: koffie en kameraadschap.
Wie zelf wil ervaren hoe het is om in een roeisloep over het water te knallen, neem dan eens kijkje op de website. www.zwarte-water.nl of wil je graag meer informatie, stuur dan een mailtje naar: [email protected]
