https://www.facebook.com/1771278016480061/

Blokkers 6, Keern 203, Zwaag (2026)

03/06/2019

🏆🏆

Blokkers 6 sleept het tweede kampioenschap binnen. Een prachtseizoen bekroont met de schaal en wat kleine biertjes.

28/05/2019

Vorige week zondag is er al druk gerepeteerd voor 2 juni en wij hebben de exclusieve beelden. Deel de video en maak kans op een kannetje bier van blokkers 6!

12/01/2019

Vanavond uit bij Pejo, altijd lastig! Raad hoeveel bier je hebt gedronken en je wint niks!

02/09/2018

De bal rolt weer, facebook redactie van blokkers 6 ook weer actief, 0-6 winst vandaag, blokkers 6 draait weer als vanouds op volle toeren! Verslag volgt in de loop van de week.

29/04/2018

Dit weekend geen wedstrijd, maar wel een klein eerbetoon aan onze vaste fotograaf Jan Borrmann!

26/04/2018

vv de Blokkers 6 - Spartanen 6 (4-1)

Komen vijf geblesseerden, zes invallers en een verdwaalde verdediger het veld opgelopen.. Het klinkt als een grap, maar is helaas de keiharde realiteit van het hedendaagse Blokkers 6. Is het de verliespartij van vorige week? Is het Mike die uit vorm was? Of is het omdat we teveel trainen? Dat laatste in elk geval niet..

De nieuwe spelers vandaag? Bart, Danilo, Carlo, William en Jeroen. Zo starten we om 12 uur met een vreemdelingenlegioen. Klein voordeel is dat we veelal uit mooi-weer-voetballers bestaan. Zelfs de geblesseerde Timo staat te stralen langs de lijn en kan zo op de voorpagina van ‘Grensrechter magazine’.

Binnen het veld is uiteraard veel minder spannends te beleven en hobbelt de bal rustig over het D-veld. Zo’n twintig minuten gebeurt er eigenlijk niks en wordt de bal wat lomp overgespeeld. Zoals zo vaak op dit niveau is het uiteindelijk een bal uit de kluts, die wordt binnengeschoten. Mike mag de goal op zijn naam zetten, 1-0.

Vlak daarna krijgt Robin, die eindelijk weer nuchter is na vorige week, het op zijn heupen en haalt van 20 meter stevig uit. Daarmee laat hij de dwarsligger trillen en krijgt Emiel de bal uit de rebound. Helaas moet deze jongen na weken afwezigheid weer wennen aan het snelle veldspel en vergeet raak te schieten.

Niet veel later; een hoge bal over de verdediging heen wordt terug gekopt en invaller Danilo (die verder perfect verdedigt) heeft wat moeite met het wegwerken. De bal wordt opgevangen, teruggelegd en binnengeschoten vanaf een meter of 10. Zo staat het toch 1-1 en is dat de ruststand. Aangezien het veldspel menig persoon niet kon verwarmen, was het goed dat de kleedkamer 40 graden ademde. Zo leek het toch nog of de mannen vandaag gesport hadden ;).

Terug op het veld is de gretigheid die enkele wedstrijden miste weer te zien. Pieter staat enthousiast te vlaggen en wissels hebben het naar hun zin. Iets dat lange tijd ontbrak aan het veldspel van Blokkers. Dit enthousiasme wordt overgenomen door de mensen binnen de lijnen en niet veel later is er een van de vele turbo-sprints van Mike, die Joost vrij zet. Laatstgenoemde schiet de bal beheerst binnen en zo staan we weer voor.

De druk neemt toe en ook de snelheid van Mike lijkt met de minuut exponentieel toe te nemen. Of is het toch de 60 seconds bliksem invalbeurt van Jeroen, die menig tegenstander in verwarring brengt? Een ding is zeker, het is Mike die wordt neergehaald in de zestien. Ruud besloot daarop de bal op de stip te leggen en wie anders dan Robin claimt de bal.

Wat volgt is ‘s werelds meest slappe en slechte pingel der mensheid. Een bal die zelfs een pion niet voorbij zou komen. Gelukkig voor Robin staat er geen pion op doel en rolt de bal net aan over het krijt. Bij deze claimen en koppelen we dan ook de term ‘Een Robba’ voor dit soort pingels. Enfin 3-1.

Dit laatste geeft Blokkers de vleugels om vrij te voetballen en met een mooie actie via de as komt de bal uiteindelijk bij Emiel. Deze jongen heeft nog wat goed te maken uit de eerste helft en tikt de bal dan ook beheerst langs de keeper. Deze 4-1 is dan ook de verdiende uitslag tussen weer een bloedstollende kraker in de gedrochten van het amateurvoetbal.

Kevin Schouten

28/03/2018

S.V. De Valken 4 - vv de Blokkers 6 (0-2)

Vandaag een wedstrijd tegen een van de weinige goede tegenstanders. En wat te denken van het grote gemis bij ons achterin? Al spelen we natuurlijk al een geruime tijd zonder Roy van Santen. Daarnaast zijn ook Roy Leegwater, Pieter Boerrigter, Berry Gilsing, René Loozekoot en Emiel Slijkerman afwezig ;).

Al tijdens de warming-up wordt na een afzwaaier van Timo het weiland naast ons als betere locatie bestempeld. Gelukkig horen we muziek van vijf verschillende velden tegelijk als troost. Exact die chaotische combinatie van de muzikaal ondergewaardeerde Snollebollekes, een vleugje terror en de zwangerschapskreten van Frans Bauer, is een perfecte afspiegeling van het kelderklasse niveau; Ongeorganiseerd beuken met veelal loze kreten over bier en tieten. Het liefst met licht misplaatste timing.

1 uur stipt is de preparty voorbij en start de kraker tussen twee grootmachten. Enerzijds Blokkers dat revanche zoekt op de 1-0 nederlaag en anderzijds de Valken met kans op uitloop. Er wordt direct doch voorzichtig druk gezet op de tegenstander. En dat het er fanatiek aan toe gaat, blijkt al na vijf minuten als ik tegelijkertijd met mijn directe tegenstander tegen een bal schop. Helaas wint mijn 75 kilo het niet van het minstens 15 kilo zwaardere betonblok en verzwikt mijn knieband als een lauwe spaghetti-stengel. Wissel.

Sayed is mijn vervanger en zo blijft het een eerlijke tweestrijd. Een strijd met kansen voor beide teams. Al snel schrikt Mike van een bal voor zijn voeten, wordt de prachtige vrije trap van Joost net aan geweerd en had Nino een pingel verdiend. Andersom moet Tim soms 20 meter uitkomen en wordt een intikker a la balletje breed gesmoord als de spits een teentje tekort komt. Dit betekent dan ook dat beide teams lichtelijk teleurgesteld aan de thee zitten.

De tweede helft staat vooral in het teken van gezellig ou******en met de supporters van Valken over uitgaan voor de wedstrijd en oude bekenden uit het mooie mooie Blokker. Toch is ook in het veld de nodige reuring. Zo is het Timo die geheel vrijstaande een meter voor het doel naast kopt en schiet gastspeler Rob een vrije trap op de p**l. Valken zelf krijgt een cadeau om de voorsprong te pakken als Rendra na drie mislukte slidings toch de spits aantikt.

Maar ook in de zevende klasse is druk geen onbekende. Er volgt en penalty die slapper is dan de gemiddelde p*k van hetero's in een gaybar (no offence) en zo rolt de bal via Tim over de achterlijn. Deze wanvertoning wordt nog eens extra pijnlijk benadrukt als een minuut later een diepe bal door Mike via rechts over de keeper heen gelepeld wordt. Ditmaal geen polletje, Urbanus of missers, maar het knap binnentikken door Timo. 0-1 en pure ontlading alom.

Valken wil dit goedmaken en krijgt nog enkele kansen die veelal gepareerd worden door Tim. Maar het druk zetten van Valken kost veel kracht. Iets dat hen uiteindelijk opbreekt. Met een laatste uitbraak vecht Blokkers zich via Rob over het middenveld. Deze ziet Mike langs zich rennen, die de bal meekrijgt. Het is vervolgens aan Mike zelf om in de laatste seconde het lot van onze tegenstander te bezegelen. 0-2 en einde wedstrijd.

Een waardige pot. Daarnaast het heugelijke nieuws dat ook onze andere concurrentie punten heeft laten liggen. Zo begint de hoop op het kampioenschap toch weer lichtelijk te kriebelen ;).

- Kevin

22/03/2018

Westfrisia 4 - vv de Blokkers 6 (0-9)

Terwijl Robin zich na een avondje stappen tot half zes nog eens lekker omdraait in zijn warme bed, verzamelen de echte strijders van Blokkers 6 buiten in de snijdende kou. Op de parkeerplaats wordt nog snel een koude pizza naar binnen gewerkt en begroeten we onze nieuwste invaller Thomas, omdat Timo een manicure krijgt.

Terwijl sommige van ons nog wegdromen bij de gedachte aan het zojuist gepasseerde Sprookjeswonderland, wordt het startsein al gegeven. Dit resulteert in enkele passes over de zijlijn, een aanname fouter dan de gemiddelde Duitse schlager-hit en uiteraard wat gemekker. Kortom, het bekende recept dit seizoen. Gelukkig hebben we ook mensen met een goed zondagsschot. En laat het vandaag toevallig een zondag zijn.. Zo schiet Pieter vanaf 20 meter loeihard op doel en staat het al gauw 0-1.

Westfrisia krijgt vandaag niet alleen letterlijk de wind van voren, zo blijkt al snel. Een mooi uitgespeelde aanval via Mike en Thomas zorgt voor een opening op randje 16, waar Pieter op zijn best is en een tweede doelpunt achter zijn naam zet. 0-2. Vervolgens; het KNMI had al code rood afgegeven voor vandaag, maar dat is blijkbaar niet bij iedereen aangekomen. Een verdediger laat zich namelijk verrassen door Tim, die de bal op karakter (en met gestrekt been) het doel inwerkt. Dit nadat Roy vakkundig de keeper van de bal afhoudt.

Nog voor rust wordt het al 0-4 als Mike zich weer eens laat gelden. Niet één, niet twee, maar drie man wordt voorbij gelopen via de linker flank. Hard en bekeken wordt de bal laag in de korte hoek geschoten en de keeper mag weer vissen. Maar geen zorgen. Deze heeft zijn vispas mee, dus we kunnen nog even door. Verdedigend gaat alles zeer gemoedelijk met af en toe een tackle van mij of Sjors. Of een vrije trap, die altijd in twee keer wordt gepakt door sluitpost Berry

De tweede helft is eigenlijk een kopie van de eerste helft. Ditmaal wordt er zelf vijf keer gescoord en heel eerlijk gezegd weet ik niet eens meer hoe de doelpunten precies gingen. Wat wel is blijven hangen is dat naar eigen zeggen van Levi veel aanvallen beginnen bij de rechtsback. Daarnaast heeft ook Nino de wind in de rug en komt hij, als laatste man nota bene, tot een heuse voorzet binnen de zestien. Rendra domineert het middenveld (waarschijnlijk op energie dankzij de koude pizza) en ook Joost speelt triomfantelijk met de tegenstander.

Even lijkt het ook nog 10-0 te worden als ik van achter gevloerd wordt in het strafschopgebied. Maar de arbitrage besluit te vertrouwen op het advies van zijn 6e man en laat doorspelen. Na 80 minuten vindt iedereen het mooi geweest in deze barre omstandigheden en wordt het laatste fluitsignaal meegedragen op een krachtige windvlaag aan het IJsselmeer. En zo krijgt Rendra's uitspraak eerder op deze ochtend gehoor: “het is vandaag te koud om te verliezen.”

- Kevin

13/03/2018

vv de Blokkers 6 - Vvs 46 4 (2-1)

🌡️Het kwik staat vandaag sinds lange tijd weer boven nul en dat betekent dat de eerste mooi-weer-voetballers gesignaleerd zijn. Zo ook René Zomercoat, die weer eens een wedstrijdje meep*kt. Verder is het noemenswaardig dat we vandaag voor het eerst dit seizoen op ‘natuurgras’ spelen. Iets dat onze generatie lichtelijk prefereert, toch?

De ogen wennen nog aan het felle oranje van de tegenstander als scheidsrechter Ruud (Ron) het officiële startsein geeft. Langzaam maar zeker komt het spel op gang, maar snelheid maken is echter niet makkelijk als de keeper van Vvs al vanaf minuut 3 begint met tijdrekken. Daarnaast spelen we zelf barslecht. Een balletje over de zijlijn hier, een slechte aanname daar..

Gelukkig breekt Robin het spel open met een magnifieke schaar. Of is het toch zijn ziel die breekt? Onnavolgbaar wordt er op de bal gestaan, waarbij de poging eindigt in een ware teloorgang met de knietjes in het gras. Nu is de winterstop, geheel begrijpelijk, nog bij velen te voelen op dit niveau. Ook Timo heeft nog de nodige moeite met lopen en verstapt zich. Iets wat resulteert in een (verzwikt) enkeltje warme do**he. Maar wie denkt dat dit ons dieptepunt is, wees niet bang.

Terwijl we langs de zijlijn lopen om Timo af te voeren, speelt er zich een klassiek kelderklasse-tafereel af. Een lange bal van Vvs wordt door Nino en Rendra gemist. Levi geeft vervolgens een ziekenhuisbal waar menig traumahelikopter niet eens meer voor uitvliegt en als kers op de spreekwoordelijke taart is het Tim die over de bal heen trapt. Toch weer even wennen dat natuurgras, zo blijkt. 0-1. Gelukkig is de nagenoeg directe tegenstoot van gelijkwaardig niveau en herpakken we ons binnen 10 minuten doordat Mike ietwat gelukkig scoort met zijn rug. 1-1. Gelijk een mooi moment om even de droevige boel te analyseren in de rust.

De tweede helft mag ik eindelijk zelf weer eens de weide in. Een wei die normaal stinkt naar geslachte kippen van het nabij liggende kippenslachterij. Maar niet vandaag.. Vandaag ruikt het naar bloed. Met 150% inzet wordt de jacht ingezet op het verlossende doelpunt om toch met 3 punten aansluiting te houden met onze concurrenten. Met meer druk dan de gemiddelde barometer van Piet Paulusma stormt Blokkers 6 dan ook over het veld.

Kans na kans wordt gemist. Combinaties lopen vaak lekker, tot aan de laatste pass. Iets dat ons dit seizoen overigens al vaker parten speelt. Daarnaast staat bij Vvs nog altijd een Champions League keeper op doel. Al blijkt snel dat ook hij zijn beste tijd gehad heeft, want als je als keeper in De Kelderklasse al moet “uitrusten”. Al was de redding op de pegel van Joost zeer netjes. Zo druipt het vertrouwen er langzaam vanaf bij de meesten van ons. Dat terwijl Vvs geen kans heeft gehad in de tweede helft.

Gelukkig is Robin tactisch sterker dan met scharen en geeft hij Roy het advies om als breekijzer naar voren te gaan. De rest van het team weet wat het moet doen. Vooral geen ballen meer geven om te koppen, want dat eindigt voor 97% in een deceptie. Behalve bij Blokkers 5, die dachten namelijk dat hij toch niet gedekt hoefde te worden.

Maar deze Roy heeft meer in huis. Bijvoorbeeld een 4-5’je met de tegenstander en puur op karakter door het zestienmetergebied. Even lijkt het nog dat Emiel wil uitverdedigen. Maar die weet na jaren samenspel wel beter en springt ondanks zijn betere positie voor het binnen tikken aan de kant. Ja dames en heren, in de allerlaatste minuut wordt het toch nog 2-1.

Dat wordt uiteraard goed gevierd met een klein pilsje in de Blokkers kantine. Blijkbaar hadden meer mensen gehoord van onze overwinning, want het was overweldigend vol. Volgende week zijn we er hopelijk weer. Al kan het natuurlijk zo zijn dat moedertje natuur ons weer een weekje vrij geeft..

Kevin Schouten

21/02/2018

vv de Blokkers 5 - Blokkers 6 (0 - 1)

“Ha, spullen vergeten!?” wordt er semi-twijfelachtig gegrapt door Roy terwijl ik het vertrouwde Blokkers-complex betreed. Waarop ik stug antwoord “Nee hoezo. Ik had toch afgemeld?” en hem dringend doch vragend aankijk... ⁉️

Het is weer zondag en ook dan is goede communicatie van belang! Tel daarbij op de nachtelijke escapades van enkele teamgenoten en we verschijnen weer ouderwets met 10,5 man bij het eerste fluitsignaal. Ditmaal niet geleid door mij, maar uw favoriete thuisfluiter Ron. En niet te vergeten: tegenover onze kameraden van Blokkers 5.

Vanaf het begin wordt er strijd en passie geleverd door beide kanten. Bij ons komt het alleen net iets beter uit de verf, maar dat komt waarschijnlijk door Rendra en zijn schilderkunsten. Of is het omdat we een paar rare kwasten in het team hebben? Zo is René weer eens aanwezig en zelf sta ik labiel met een vlag te wapperen als grens. Zo zie ik wel perfect het vlotte balspel floreren over de groene lakens, die zijn besprenkeld met stukjes schurend kurk. Zo nu en dan wordt dit balspel omgezet in ware kansen. Maar met bijvoorbeeld het onbedoelde overstapje van Joost en de homerun van Pieter blijft het toch lang 0-0.

Totdat de tegenstander zich verslikt in de kop-kwaliteiten van onze stamoudste. Vanuit een perfecte corner van Pieter, is het Roy die de bal met zijn vleespet binnen werkt. De geruchten gaan dat Blokkers 5 nooit had verwacht dat hij raak zou koppen, maar dat zou tekort doen aan de knik die volgt, 0-1. Dit zorgt om onverklaarbare redenen voor paniekvoetbal aan onze zijde. Het is dan ook tijd om Robin te brengen, die overigens keurig 20 minuten te laat is. Na 10 minuten lang uitglijden en veters strikken tussen de alcohol walmen, blijkt waarom en wordt hij weer gewisseld.

Na 45 minuten is het tijd voor een goede kop zwarte thee in deze koude dagen. We besluiten in de pauze ook zeer democratisch dat ik toch maar voetbalspullen moet bietsen en ondanks mijn blessure prima mee kan doen. Tapeje om de vingers, wat oude sokken en de schoenen van Sjors en gaan!

De tweede helft is in grote lijnen voor de thuisploeg (Blokkers 5), die overduidelijk op zoek is naar de aansluitingstreffer. Gelukkig wordt er fanatiek verdedigd door Nino en het keeperswerk van Tim mag ook genoemd worden. Die minimaal elke vijf minuten coacht dat iedereen verder van zijn doel af moet verdedigen. Zo nu en dan zorgen Timo en Mike voor een uitbraak, die leiden tot wat je zou kunnen bestempelen als een 95% kans. Helaas hebben wij vaak aan die 5% genoeg om toch te missen.

Het spelbeeld golft zodoende op en neer, met een klein overwicht voor het vijfde. Niet te verwarren met klein overgewicht, wat dan weer geldt voor sommige van ons elftal. Afgaande op het geschreeuw wordt er opvallend vaak hands gemaakt deze wedstrijd, en sommige tackles van Joey zijn later dan de afters van Robin. Heel even lijkt het nog dat Christiaan de beslissende 1-1 op zijn slof heeft, maar hij vergeet de bal te raken. Verder blijkt trouwens dat het niet aldoor ‘hands’ is maar ‘Rens!’, dat geroepen wordt. Ik denk dat ze me sportief probeerden te waarschuwen voor de aanslag op mijn enkel in de allerlaatste minuut.. Of was het toch een Schwalbe Mark? Zo klinkt het laatste fluitsignaal en is de zakelijke 0-1 weer het eindresultaat van de Blokkerse kraker.

Na de wedstrijd krijgen we overigens het advies om minder te zeuren. Want, zo ik quote: “Jullie lijken wel een stelletje vrouwen met dat gejank op elkaar”. - aldus een neutrale toeschouwster. Deze opbouwende feedback nemen we uiteraard mee in ons jaarverslag, maar eerst is het tijd voor een welverdiend biertje.

- Kevin Schouten

Blokkers 6

03/06/2019

28/05/2019

12/01/2019

02/09/2018

29/04/2018

26/04/2018

28/03/2018

22/03/2018

13/03/2018

21/02/2018

Adres

Openingstijden

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type

Verzoek om vermelding te verwijderen