Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 17:00 Dinsdag 09:00 - 17:00 Woensdag 09:00 - 17:00 Donderdag 09:00 - 17:00 Vrijdag 09:00 - 17:00

Joris Golstein -Openbare groep

Startpagina
Nederland
Zutphen
Joris Golstein -Openbare groep

🫆 BLAUWDRUK LEZER VAN MENSEN 🫆

Voor meer informatie check jorisgolstein.nl en wellicht dat ik wat kan en mag betekenen voor jou! wie is joris golstein?

Voor persoonlijke ontwikkeling, trauma verwerking en mentale groei, particulier en zakelijk 💪🏻 Ja, dit is een vraag die ik mezelf jarenlang heb gesteld. Iedereen heeft zo zijn eigen zoektocht naar zijn ware identiteit en die viel voor mij pas vele jaren later op zijn plek. Ik ben een normale doorsnee jongen die in een normaal gezin is opgegroeid: huisje boompje beestje, maar ook met zijn eigen kru

isje, want niet alles ging zonder slag of stoot. Naarmate ik me door mijn jeugd heen worstelde en ontwikkelde gebeurden er toch al wel bijzondere gebeurtenissen waarbij je dan weer keuzes hebt die je kan maken. Het enige dat ik al snel wist was dat ik erg veel fantaseerde over van alles en nog wat. Ik was een grote dagdromer en altijd creatief van geest. Toch was ik al wel gevoeliger dan mijn omgeving, maar zocht ook vaak bepaalde prikkelingen en uitdagingen op die je als kind van 13 niet snel zou doen. Ik wilde nooit leren op school en gooide letterlijk vaak overal met de pet naar. Uiteindelijk werd mijn beroepskeuze beperkt…. Tja, wat wil je worden? De vraag die iedereen al op jonge leeftijd te horen kreeg. Ik had zelf totaal geen idee, maar steentjes stapelen vond ik het leukst. Daarover had ik zoiets van: dit is dan wel het leukste waar ik een keuze uit kon maken. Carrière maken was nooit iets wat mij bezig hield of interesseerde en ik ben toen maar gaan werken in de bouw als metselaar/tegelzetter. Ik heb dit 16 jaar met veel plezier mogen doen. Dit was ook een tijd waarbij de meest bizarre gebeurtenissen zijn ontstaan en nu pas vele jaren later op zijn plek zijn gevallen. Het was een harde meedogenloze wereld, maar wel een wereld met de mooiste mentaliteit. Ik heb twee bedrijfsfaillissementen in de bouw meegemaakt en in de tijd van de recessie wist ik niet meer wat ik wilde gaan doen, maar wist wel dat ik niet meer terug de bouw in wilde. Na getuige te zijn geweest van een dodelijk ongeval en vervolgens te ervaren hoe men hier met mensen omging, dat maakte veel indruk op mij en het maakte heel veel in mij los! Achteraf denk ik dat dit een wakkerschudmoment voor mij is geweest. Na veel werkverschuivingen rond mijn dertigste, waarin ik steeds meer voor mezelf moest opkomen, werden mijn gevoel en intuïtie steeds sterker. Ook de beelden die ik zag, waarvan ik dacht dat fantasie was, bleken meer en meer een kern van waarheid te bevatten. Ik ontdekte van mezelf dat ik iets kon wat anderen niet konden. Daarbij merkte ik dat ik het steeds lastiger ging vinden om mezelf aan te passen aan mijn omgeving. Ik ben in die periode mezelf gaan aanvaarden met alles wat ik ben en wie ik ben. Om daar te komen waar ik nu ben ben ik mensen verloren, heb ik extremiteiten opgezocht, ben gevlucht in verslavingen, maar heb ook veel overwonnen! In 2016 begon alles per “toeval” op zijn plek te vallen. Ik kreeg het besef dat mijn fantasie toch realiteit bleek te zijn. Vervolgens ben ik die gaan opschrijven door middel van het zien van een foto. Foto’s lezen en invoelen, fragmenten zien en alle emoties opschrijven die er maar vrij komen en het begin is geworden van waar ik voor sta en waar ik mijn passie in kwijt kan. In 2017 startte ik een eigen Facebookcommunity Doe maar effe paranormaal, onder het mom van: ik zie wel waar het schip strandt. Letterlijk mijn eigen wereld waarin ik talloze mensen veel moois mee kan geven of bewust kan maken van vele aspecten. Heerlijk op een nuchtere manier, in duidelijke taal en niet zweverig. Waar je me tegenwoordig ook regelmatig kunt vinden (ook live) is op TikTok. Op beide kanalen geef ik regelmatig live fotolezingen en kaartleggingen en doe ik verlotingen. Daarnaast ben ik uiteraard ook te vinden op Instagram en Youtube. Ik ‘communiceer’ ook met overleden dierbaren, waarbij ik vaak diep terug duik in de tijd van iemand en over hem of haar beelden visualiseer. Moord, suïcidaliteit, toedracht of emotionele blokkades en persoonlijke eigenschappen veelal weet te benoemen. Over veel van dit soort ingrijpende gebeurtenissen schrijf ik in blogs, maar ook gebruik ik veel grepen uit mijn eigen leven. Bijvoorbeeld de gehele persoonlijke groei en situaties/gebeurtenissen waar veel meer mensen tegen aanlopen in de maatschappij, of op relationeel gebied. Ik denk dat ik persoonlijk de meest bizarre ontwikkeling en metamorfose heb ondergaan in mijn leven! Ik heb de sprong in het diepe gemaakt en van een uit de hand gelopen hobby mijn werk gemaakt waarbij ik mensen help uit eigen ervaring en inzichten en onbeantwoorde vragen van mensen zo goed als mogelijk beantwoord vanuit heldervoelendheid en helderziendheid. Inmiddels ben ik de 17.500 fotolezingen gepasseerd. Van metselaar naar medium. Een rollercoaster waarvan ik niet weet waar hij eindigt, maar wat ik wel weet is dat dit het begin van iets moois is en groter kan worden dan ik voor ogen heb. Dus ja, ik zou zeggen:

kom gerust eens een kijkje nemen in mijn wereld!

31/08/2026

🔥 EEN OPROEP AAN DE SPIRITUELE WERELD 🔥

Lieve spirituele goeroes, coaches, mediums, healers en zelfbenoemde lichtwerkers…

Misschien wordt het tijd dat we eens stoppen met doen alsof alles wat spiritueel klinkt automatisch waar is.

Niet iedere tegenslag is een “karmische les”.

Niet iedere verkeerde keuze is een “zielsovereenkomst”.

Niet iedere angst is een “energetische blokkade”.

Niet iedere ex is een “twin flame”.

En nee… niet alles wat jij voelt, is een boodschap van het universum. Soms is het gewoon je eigen bu****it. 😉

Ik weet dat dit schuurt.

Mooi.

Het mag schuren.

Want spiritualiteit zou wat mij betreft niet moeten betekenen dat je stopt met nadenken.

Het zou je juist moeten uitnodigen om eerlijker naar jezelf te kijken.

Ik ben inmiddels meer dan 18.000 mensen verder en één ding blijft mij verbazen:

Hoe makkelijk mensen hun eigen verantwoordelijkheid uit handen geven zodra iemand er een spiritueel sausje overheen giet.

“Het moest zo zijn.”

“Het universum heeft dit voor mij bepaald.”

“Mijn energie trok dit aan.”

“Het is mijn karma.”

Misschien.

Maar misschien moet je soms gewoon erkennen:

Je hebt zelf een keuze gemaakt.

En dat is geen straf.

Dat is vrijheid.

Ik ben geen blauwdruklezer geworden om mensen te vertellen wat ze graag willen horen.

Ik ben er juist om zichtbaar te maken wat mensen soms liever níét zien.

Dus ja…

Ik ga blijven schuren.

Ik ga vragen blijven stellen.

Ik ga heilige huisjes blijven omtrappen.

En ik ga vooral niet doen alsof ik alle antwoorden heb.

Want misschien begint echte bewustwording wel precies daar:

op het moment dat je durft te twijfelen aan datgene waarvan je dacht dat het absoluut waar was.

Dus als je je hier enorm aan ergert…

Adem even rustig in.
Adem uit. 😜

En vraag jezelf daarna eens af:

Waarom raakt dit mij eigenlijk zo?

💪🏻

Welkom op mijn pagina 🫆

31/08/2026

De september-afrekening: Knalt je relatie of blijf je de zijlijn-therapeut uithangen? 🍂💥

Laten we even heel eerlijk zijn over wat er de afgelopen periode gaande is. Steeds meer mensen beginnen eindelijk écht wakker te worden. De eindeloze praatsessies en de pleisters van de reguliere zorg werken niet meer. Het pappen en nathouden is klaar, en men is massaal (en gelukkig maar) bereid om verder te zoeken naar wat er daadwerkelijk onder die scheve fundering ligt.

En dat is hard nodig, want we gaan een hele interessante maand tegemoet.

September staat voor de deur, en geloof me: dit wordt de maand waarin de relatiedynamieken keihard gaan escaleren. De zomervakantie is voorbij, de afleiding is weg, en opeens kijk je elkaar weer aan in de waanzin van de dag. Als jullie relatie gebouwd is op maskers, onuitgesproken struggles en het vermijden van de realiteit, dan gaat het kaartenhuis de komende weken onherroepelijk tegen de vlakte.

Maar het allermooiste fenomeen dat we deze periode gaan zien? Dat zijn de mensen die krampachtig weigeren uit hun eigen comfortzone te stappen, maar ondertussen wel de goeroe uithangen voor een ander. Je kent ze wel: ze strooien met de prachtigste levensadviezen, wijzen iedereen op hun blinde vlekken, maar doen er voor hun eigen puinhoop simpelweg geen r**t mee. En dan maar janken dat ze continu exact dezelfde terugkerende spiegel voor hun neus krijgen. Zolang je de theorie wel predikt maar in de praktijk doodsbang bent om zelf te bouwen, blijf je met je kop tegen exact dezelfde muur aanlopen.

Tijd om uit die comfortzone te stappen en de rotzooi in je eigen voortuin op te ruimen, in plaats van de architect te spelen voor het leven van een ander.

Tijd voor de spiegel 🪞
Ik wil dat je de sociaal wenselijke bu****it even achterwege laat en deze vraag met de volle, rauwe waarheid beantwoordt.

Mijn vraag aan jou:

Welk fantastisch advies geef jij continu aan je omgeving, terwijl je stiekem doodsbang bent om het op je eigen relatie of leven toe te passen omdat je dan écht uit je comfortzone moet komen?

Gooi het hieronder in de reacties. En wees eerlijk, want de spiegels liegen niet. Ik lees mee.

🏷️ HASHTAGS:

29/08/2026

BIJNA JARIG. TIJD OM DE WERKPLAATS OPEN TE GOOIEN.

Ik ben bijna jarig, en dat betekent dat het tijd is om iets terug te geven.
De afgelopen vijf maanden waren ronduit bizar. Sinds ik de keuze heb gemaakt om mijn fotolezingen uit te breiden en de Blauwdrukken als persoonlijke rapporten uit te werken, is het een gigantisch succes. We tikken inmiddels bijna de honderd gemaakte Blauwdrukken aan. Honderd funderingen die we tot op het bot hebben blootgelegd. Daar wil ik jullie enorm voor bedanken. Bedankt voor jullie support, het liken, het delen en het vertrouwen.

Maar ik ben me ook koud en feitelijk bewust van de realiteit. Een Blauwdruklezing (een lange video-analyse van 30 tot ruim 60 minuten, plus een tastbaar, uitgetypt verslag om mee te werken) kost €175,-. Niet iedereen heeft die financiële ruimte. En juist de mensen die stervensvast zitten in hun relatie, met onverwerkt trauma, of in hun persoonlijke ontwikkeling, hebben deze spiegel soms het hardst nodig.

Daarom ga ik ter ere van mijn verjaardag één complete Blauwdruklezing weggeven aan iemand die het écht nodig heeft. (En wie weet, als ik in een goede bui ben, p*k ik er nog stiekem een tweede uit).
Hoe werkt het? Geen slachtoffergedrag, maar rauwe kwetsbaarheid.

Ben jij de persoon die wél de stappen wil zetten, maar loop je simpelweg financieel vast?
Like en deel dit bericht.

Deel je kwetsbaarheid in de comments. Loop je vast? Waar sta je in het leven? Toon de moed om eerlijk te zijn naar jezelf en naar mij.

Vanaf 1 september ga ik samen met mijn vrouw rustig zitten om de reacties te lezen, en kiezen we iemand uit die we een hart onder de riem gaan steken.
Daarnaast gaan we vol gas door. Mijn doel is om de 16.000 volgers aan te tikken. Maar ik zoek geen volgers om de getalletjes. Ik zoek mensen die bereid zijn om de diepte in te gaan, die het interessant vinden wat ik doe, en die op collectief en maatschappelijk niveau durven te kijken naar wat er allemaal nog aan gaat komen.
Gooi de maskers af en deel je verhaal in de reacties. We gaan elkaar spreken.

Liefs,
Blauwdruk lezer Joris Golstein.

27/08/2026

JE HEBT GEEN TRAUMA. JE BENT HET GEWORDEN.

Ik snijd in deze video een onderwerp aan waar de meesten liever met een grote boog omheen lopen. Laat ik er direct induiken: je hébt geen trauma. Zolang je de zwaarte en het verlammende gevoel ervan meesleept en weigert het aan te kijken, bént je het trauma geworden. Een trauma is een momentopname uit je leven, hoe gruwelijk ook. Het hoeft geen levenslang contract te zijn.

En stop alsjeblieft met dat eeuwige vergelijken. "Ja, maar wat die ander heeft meegemaakt is nog veel erger, dus ik mag niet klagen." Onzin. Je eigen pijn bagatelliseren is een overlevingsmechanisme om maar niet in beweging te hoeven komen. Pijn is pijn, en jouw pijn mag er zijn.

We houden in deze maatschappij krampachtig de schone schijn op. We zien onszelf als hoogstaande, beschaafde mensen. Maar we vergeten vaak dat we in de kern gewoon rauwe wezens zijn. We vergeten dat er op deze wereld wezens rondlopen die ze simpelweg niet alle 24 in het krat hebben zitten. Dát zijn degenen die blindelings andermans fundament verwoesten en onpeilbare schade aanrichten.

Maar dan de mensen die dit is overkomen. De slachtoffers die besluiten om regie te pakken.
Daar zit een schoonheid en een kracht in die met geen pen te beschrijven is. Als ik zie wat sommige mensen hebben moeten doorstaan, en ze besluiten om die diepe pijn wél aan te kijken, dan ontstaat er een brute, ongekende potentie. Je voelt de verandering in hun hele vibe. Daar is geen taal voor nodig, dat resoneert dwars door alles heen. Je kijkt ze aan en je voelt direct: deze mens is in transformatie. Deze is anders. Built different.

Een diep gesprek, persoonlijke begeleiding of de spiegel van een fotolezing kan ontzettend veel betekenen om die blinde vlekken te belichten. Maar de keuze om te gaan staan, begint bij jou.
Kijk de video. En wees daarna eens bloedeerlijk: draag jij een momentopname met je mee, of laat je het nog steeds je volledige wezen bepalen?
Liefs, Joris.

26/08/2026

DE ONZICHTBARE GIJZELING VAN 'TE LIEF' ZIJN.

Kijk en luister heel goed naar de tekst in deze video. Het raakt de absolute kern van waar de massa in haar persoonlijke ontwikkeling compleet op vastloopt.

We leven in een dynamiek waarin mensen je lachend om de nek vliegen, maar stiekem opgelucht ademhalen als je faalt. Waarom? Omdat jouw succes, jouw groei en jouw weigering om nog langer in een hokje te passen, een direct breekijzer is op hún stilstand. Zolang jij klein blijft, meebeweegt en worstelt, hoeven zij het verrotte fundament onder hun eigen leven niet aan te kijken.

En wat doen wij? We trappen er met open ogen in.

We zijn te lief. Te naïef. We gieten bakken met kostbare energie in vriendschappen, relaties en familiebanden in de hoop dat we ze mee kunnen trekken naar een hoger abstractieniveau. We spelen de reddende engel en denken dat we ze moeten fixen.

Maar hier is de snoeiharde, kille realiteit die je vandaag moet horen: Het is niet jouw taak om te repareren wat jij niet kapot hebt gemaakt.

Elke minuut die jij besteedt aan het pamperen van andermans disfunctionele gedrag, is een minuut waarin je je eigen grenzen verwaarloost. Vroeger was je misschien als de dood om mensen kwijt te raken als je eindelijk voor jezelf ging staan. Maar als je écht wakker wordt, draait die angst 180 graden om.

Dan word je doodsbang om je tijd te verliezen aan de verkeerde mensen.
Persoonlijke groei betekent onvermijdelijk dat je kring kleiner wordt. Een volwassen brein tolereert de hypocrisie niet meer. Zodra je stopt met het pleasen van de buitenwereld, vallen de maskers om je heen af. Mensen worden boos, noemen je egoïstisch of bot. En ja, dat schuurt.

Maar het maakt werkelijk geen donder uit wie je onderweg verliest, zolang je jezelf maar niet verliest.

Kijk vandaag eens heel eerlijk in de spiegel: aan wie ben jij momenteel nog steeds krampachtig je tijd, je liefde en je energie aan het weggooien, puur uit angst om ze los te laten?
Word wakker. Het is tijd om je eigen fundering te storten.

26/08/2026

DE TAAL WAAR GEEN WOORDEN VOOR NODIG ZIJN.

Midden in de absolute nergens. Omringd door gitzwarte bergen waar elke ademhaling echoot. Geen verkeer, geen ruis, geen maatschappelijke afleidingen. Alleen de pure, meedogenloze stilte onder een deken van miljoenen sterren, en het ritmische tikken van koffiebonen die op eeuwenoude, Arabische wijze worden vermalen.

Dit is Esmael. Een man die ik ontmoette tijdens een tocht door de woestijn. Twee minuten nadat we de zon zagen wegzakken, zaten we rond dit vuur.
We spraken elkaars taal nauwelijks, maar binnen de tijd dat we vier kleine bakjes koffie dronken, raakten we de absolute bodem van het leven. We spraken niet over koetjes en kalfjes. We doken direct de loopgraven in. We deelden onze worstelingen, de complexiteit van gezinsdynamieken, onze trauma’s en de rauwe lessen van persoonlijke ontwikkeling.

We herkenden in elkaar de eenzaamheid, maar ook de ultieme vrijheid van het bouwen op je eigen fundament. We zagen allebei dezelfde pijnlijke realiteit: hoe zeldzaam het is om mensen te ontmoeten die echt kunnen zien.

En dit is waar het schuurt.

Terwijl 95% van de wereld de kop in het zand steekt, vlucht in afleiding, en doodsbang is voor elke vorm van echte stilte omdat ze dan hun eigen verrotte fundering onder ogen moeten komen, zaten wij daar in de duisternis. Twee totaal verschillende werelden, verbonden door één ding: de weigering om aan de oppervlakte te blijven leven. De massa is ziende blind. Ze praten de hele dag, maar zeggen helemaal niets. Hier vielen de woorden weg, en nam de frequentie het over. Echte resonantie liegt nooit.

Aan het einde van de avond wilde ik Esmael een fooi geven voor zijn werk, zoals iedere toerist dat doet. In een industrie waar elke lokale gids het geld het liefst uit je handen grist, keek hij me strak aan en weigerde resoluut.

"Nee," zei hij. "Ik neem dit niet van jou aan. Jij bent geen toerist. Jij bent mijn vriend."
We wisselden nummers uit en we spreken elkaar tot de dag van vandaag.

Je kunt je hele leven proberen om dode verbindingen in leven te houden met mooie woorden en geforceerde etentjes. Maar de ware parels in dit leven vind je pas als je durft te staan voor wie je in de kern bent, dwars door alle lagen heen.

Wanneer heb jij voor het laatst met iemand gesproken waarbij je je masker volledig kon laten vallen, of ben je de stilte in je eigen leven nog steeds krampachtig aan het overschreeuwen?

Liefs,
Joris

25/08/2026

De koffers in Egypte gaan dicht.

De zon, de rust en de onverwachte chaos van de afgelopen tijd zitten erop. We gaan naar huis. En juist op het moment dat je even helemaal uitcheckt en de waan van de dag achter je laat, landt er altijd één keiharde, maar ontzettend bevrijdende waarheid:

Je kunt mensen niet veranderen. Maar je kunt wel veranderen welke mensen je om je heen toelaat.

We verspillen vaak jaren van ons leven soms zelfs decennia, met trekken en sleuren. We proberen partners, vrienden of familieleden mee te krijgen naar ons niveau. We praten onszelf een ongeluk, we faciliteren, we hebben geduld, in de hoop dat de ander eindelijk zijn eigen potentie gaat zien. We hopen dat ze met ons meegroeien.

Maar de kille realiteit is dat een mens pas verandert als de pijn van het stilstaan groter is geworden dan de angst voor de volgende stap. Tot die tijd kost elke poging om ze te veranderen jou alleen maar kostbare levensenergie.

In de zestien jaar dat ik in de bouw werkte, leerde ik één onweerlegbare wet: hoe vakkundig je ook bent, met poreuze, afbrokkelende stenen kun je nooit een stormvast huis bouwen. Op een gegeven moment moet je stoppen met repareren en domweg besluiten om met ander materiaal verder te gaan.

Dat geldt exact zo voor je leven. Pak de regie over je eigen cirkel. De mensen die jouw fundament niet sterker maken, die je in een oude rol proberen te duwen of die zelf weigeren verantwoordelijkheid te nemen, hoef je niet te haten. Je hoeft ze ook niet te redden. Je hoeft ze alleen maar vriendelijk los te laten. Creëer de ruimte voor de mensen die resoneren met wie je nu bent, niet met wie je gisteren was.

In september start ik weer volgas. De werkplaats gaat weer open voor de mensen die bereid zijn om de harde feiten aan te kijken en zélf hun stenen te sjouwen. Ik heb er zin in.

Aan wie ben jij op dit moment nog krampachtig aan het trekken, terwijl je diep van binnen allang weet dat je jouw cirkel moet veranderen?

Liefs,
Blauwdruk lezer Joris Golstein.

24/08/2026

"Je krijgt nooit een tweede kans om een eerste indruk te maken."

Het wordt ons van jongs af aan aangeleerd alsof het de belangrijkste spelregel van het leven is. Een stevige handdruk, een goeie glimlach, zorgen dat je 'veilig' overkomt. We zijn er zo obsessief mee bezig, dat we eigenlijk vergeten om gewoon mens te zijn.

Maar laten we eens heel feitelijk kijken naar wat er echt gebeurt in die beruchte eerste drie seconden dat je iemand ontmoet.

Jij kijkt naar mij, en ik kijk naar jou. Maar we zien elkaar niet echt. Wat we in werkelijkheid doen, is de ander in een razend tempo door onze eigen, interne archiefkast trekken. We scannen de ander op basis van onze eigen geschiedenis, onze eigen onzekerheden en vooral: onze eigen aannames.

Ik weet daar zelf alles van. Als mensen mij voor het eerst zien – groot, direct, met een verleden van zestien jaar als tegelzetter en metselaar in de bouw – dan gaat er in hun hoofd vaak automatisch een bepaald laatje open. Ze verwachten een specifiek type man. Totdat we in gesprek raken en we de abstracte diepte in duiken. Dan zie je ze ineens haperen. Het plaatje klopt niet meer met hun archiefkast.
En daar ontstaat de wrijving.

Als iemand niet past in het hokje dat we voor ze hadden bedacht, geeft dat kortsluiting. Het is ongemakkelijk. En precies dáárom proberen we onszelf continu aan te passen als we nieuwe mensen ontmoeten. We maken onszelf wat kleiner, slikken onze uitgesproken meningen in en presenteren een verwaterde, sociaal wenselijke versie van onszelf. Alles om maar netjes in het archiefkastje van de ander te passen, zodat het niet gaat schuren.
Maar besef je wat dat spiritueel en menselijk gezien over ons zegt?

Als jij jezelf aanpast om een 'goede' eerste indruk te maken, vertrouw je eigenlijk niet op de draagkracht van je eigen fundament. En omgekeerd: als jij binnen drie seconden een hard oordeel hebt over een ander (of dat nu positief of negatief is), ben je geen mensenkennis aan het toepassen. Je bent simpelweg je eigen beperkte wereldbeeld aan het projecteren op een wildvreemde.

Echte resonantie vind je niet in de perfecte eerste indruk. Echte verbinding ontstaat pas op het moment dat je de moed hebt om andermans eerste indruk van jou keihard te laten mislukken.

Durf ongemakkelijk te zijn. Durf buiten het hokje te vallen. Laat de ander maar even zoeken naar het juiste laatje. Jouw taak is niet om het verwachtingspatroon van een ander te managen. Jouw taak is om simpelweg te staan.

De mensen die afhaken omdat jouw eerste indruk niet aansloot bij hun aannames, zochten toch al naar een illusie. De mensen die blijven staan als het stof is neergedaald... dat zijn de mensen met wie je een fundament kunt bouwen.

Hoe vaak maak jij jezelf nog onzichtbaar, puur om de aannames van een ander niet te verstoren?

Liefs, Joris

23/08/2026

DE VAKANTIE IS VOORBIJ. TIJD OM JE EIGEN LEVEN WEER IN BEHEER TE NEMEN.

De koffers in Egypte gaan bijna weer dicht. Het was goed. Rust, hitte, tijd met het gezin, en ja... ook de nodige chaos met infusen en Egyptische privéklinieken. Maar we staan. En hoewel ik intens kan genieten van de zon, voel ik het in al mijn vezels weer trekken. Ik wil terug naar de werkplaats.

Want ik weet wat er nu gebeurt in Nederland.
Duizenden mensen komen komende weken terug van hun vakantie. Ze hebben veertien dagen lang op een strandbedje de roze olifant in hun relatie proberen te negeren. Ze hebben twee weken lang krampachtig de cliniclown uitgehangen, terwijl ze zich van binnen stervensalleen voelen naast de partner met wie ze de koffer delen. En nu moeten ze weer terug naar de realiteit. Terug naar een leven en een fundament dat eigenlijk aan alle kanten rammelt.

Dat raakt me. Juist omdat ik zo intens veel van mensen hou, weiger ik toe te kijken hoe ze zichzelf kapotmaken voor de 'lieve vrede'.

Na meer dan 18.000 fotolezingen en talloze Blauwdrukken zie ik de pijn direct achter de gemaakte vakantiesmiles. Ik wéét hoe eenzaam het is als je vastzit in je eigen overlevingsmechanisme en het conflict maar blijft vermijden. Maar liefde is niet met je meejanken; liefde is je de spiegel voorhouden zodat je eindelijk de regie kunt pakken.

Vanaf komende week gaat de agenda weer open.
Loop je vast in een relatie waarin je jezelf continu wegcijfert? Ben je er klaar mee om je verlangens in te slikken? Of ben je gewoon keihard toe aan de rauwe, ontblote architectuur van je eigen Blauwdruk of een fotolezing, zodat we eindelijk kunnen bouwen op de feiten?

Stop met het uitstellen van je eigen leven. Stuur me een bericht. Dan maken we samen de fundering weer hard.

Liefs, Joris

20/08/2026

De Stille Taal van het Vuur: Verbinding voorbij Woorden...

Daar zaten ze. Drie mannen, drie verschillende geschiedenissen, drie generaties, samen rond een dansend vuur op een verlaten strand. De nacht was diepzwart, gevuld met het ruisen van de golven en de knisperende klanken van de vlammen. In de cirkel van licht was niets nodig. Geen grote verhalen, geen introducties, geen opschepperij. Gewoon... zijn.

Soms ontmoet je mensen met wie de verbinding er ineens is. Een zielsverwant, een medereiziger op het pad van het leven. Het zijn vaak de mensen die bereid zijn om wat dieper te kijken, verder dan de oppervlakte en de etiketten die de wereld op ons plakt. Mensen die niet bang zijn voor de stilte. In die stilte, rond het vuur, begrepen we elkaar volkomen. Er waren geen woorden nodig om de gedeelde menselijkheid te voelen, om de onzichtbare draden van begrip te spannen. Het maakte niet uit waar we vandaan kwamen, welke taal we spraken of welke kleur onze huid had. De taal van het hart is universeel.

Veel mensen leven aan de oppervlakte, bang voor de diepte, bang voor de waarheid van het niet-weten. Ze prikken liever niet door de lagen van conventie en verwachtingen heen. En daardoor missen ze soms de mooiste parels die het leven te bieden heeft: diepe, onversneden verbindingen. Maar hier, in deze cirkel, was niets oppervlakkigs. Er was ruimte voor alles wat niet gezegd hoefde te worden. Een diepe rust en een gevoel van thuis-zijn.

We deelden niets tastbaars, behalve de warmte van het vuur en het gezelschap. Maar in werkelijkheid deelden we alles: de kwetsbaarheid van het mens-zijn, de hoop, de angsten en de dromen. Het was een moment van tijdloze connectie, een herinnering aan de ware essentie van het leven.

Soms zijn mensen zichzelf een beetje kwijtgeraakt. Verdwaald in de vele rollen die ze moeten spelen, verstrikt in de lagen die ze hebben opgebouwd om zichzelf te beschermen. Dat is oké. Het overkomt ons allemaal. Als je dat voelt, als je de weg terug naar jezelf zoekt, klop dan gerust bij mij aan. Je hoeft het niet alleen te doen. Nee, dat moet andersom: Je moet het alleen doen – die reis naar binnen is van jou en jou alleen. Maar je hoeft de last ervan niet altijd alleen te dragen. Soms kan gewoon een luisterend oor, een open hart, of het gevoel dat er een stukje met je meegereisd wordt, alle verschil maken.

Laten we samen kijken waar je staat, waar je tegenaan loopt. Zonder oordeel. Met de oprechtheid en diepgang die we rond dat vuur op het strand vonden. Omdat we allemaal die parels van verbinding waard zijn.

Joris.

Adres

Holtskóle 1
Zutphen
7205AZ

Openingstijden

Maandag	09:00 - 17:00
Dinsdag	09:00 - 17:00
Woensdag	09:00 - 17:00
Donderdag	09:00 - 17:00
Vrijdag	09:00 - 17:00

Telefoon

+31630455370

Website

Http://Jorisgolstein.nl/, https://www.tiktok.com/@jorisgolstein?_t=8j4jdQ9tiu8&_r=1, https://petjeaf.com/jorisgolstein

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Joris Golstein -Openbare groep nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.