25/03/2019
MHC Zutphen H1 – Hondsrug H1 3-3 (1-1)
In het wedstrijdverslag van twee weken geleden heeft u het kunnen lezen. In de laatste minuut van Arnhem verloren. Maar het spel bood perspectief. Zeker ten opzichte van de eerste seizoenshelft staat er een ander team. De mindset is anders, het spel is anders, andere poppetjes in het team. Vervolgens Flevoland thuis. Ook weer 3x gescoord. Maar helaas niet slim gespeeld. Flevoland mochten er 5 maken. We speelden minder goed. Zelfs in een overtal aan het eind van de wedstrijd, wisten we het doelpunt niet te forceren. Wederom tegen het eind van de wedstrijd kregen we de 5de goal tegen. Stof tot nadenken. Voer voor besprekingen.
Dinsdag voor de training daarom met elkaar gesproken. Trainercoach en (inval)speler Frank verwees naar Erik ten Hag bij Rondo. Op het moment dat Mazraoui scoorde tegen Bayern, kreeg het team van Ajax door waar ze toe in staat waren. Wij hadden gewoon een Mazraoui momentje nodig. We spelen steeds beter, de concurrentie doet niks geks. Ons moment komt echt wel. Hard trainen en gaan voor het Mazraoui momentje.
Zutphen uit. De nummer 3 van de competitie. In de afgelopen onderlinge wedstrijden is regelmatig gebleken dat zij het lastig met Hondsrug hebben. Dat was een eerste houvast. Bovendien had Stijn eindelijk nieuwe schoenen. Uiteraard waren deze qua kleurstelling precies hetzelfde als zijn stick. Het enige wat afweek was de overbodige haarband. Omdat Stijn vreesde dat de verwachtingen te hoog gespannen zouden zijn, besloot hij wel even uit zijn sok te scheuren. Met blote hak in nieuwe schoenen. Zo had hij altijd een smoes achter de hand, mocht het toch niet lukken. Helaas was de selectie erg smal door enkele blessures. Daarom moest er slim met de energie omgegaan worden. Slim wisselen. Beseffen dat dit niet de belangrijkste wedstrijd was.
Voor ons was het behoorlijk stuiterende waterveld wel even wennen bij het inspelen. Denken aan passing, hoe neem je zo’n bal aan. Lichaam achter de bal. Scherp zijn!
Zutphen zette hoog druk en liet bewust her en der wat schijnruimte. Na een wat aftastend begin vonden we hier behoorlijk goed een oplossing voor. Het spel ging op en neer. Zutphen is niet p***e een team dat van het opbouwen is en speelt wat opportunistischer de lange bal. Dat spel brengt ons wel in onze kracht. Strak verdedigen, controlerend middenveld, actie gericht aanvallen. Dat spel leverde ons een paar strafcorners op. Na wat goede reddingen en een mislukte variant was het uiteindelijk wel raak. Robbin sleepte op de plank raak. Vlak voor rust echter ook een corner voor Zutphen. Ook raak. Daarom met 1-1 de rust in.
Puntjes op de i. Hoe pakken we de tweede helft aan. Hoe staat iedereen er fysiek voor. Hoe ga je met de scheidsrechters om. Er zijn hier mogelijkheden, maar we moeten wel opletten. Scherp zijn!
In de tweede helft bleek Zutphen (ook) over een goede hoge bal te beschikken. Dat vroeg ook weer om andere alertheid, tactiek en techniek. Gelukkig kregen we dit snel onder controle.
Zutphen was de tweede helft wellicht de betere. Zij hadden ook een volle bank, speelden op eigen veld en hadden het publiek mee. Maar wij lieten ons niet gek maken. Ook voor ons kwamen er kansen. In een volgende corner wist Zutphen helaas toch weer te scoren.
Wij bleven gewoon ons eigen spel spelen. Proberen om via de backs vooruit te hockeyen. Rechtstreeks of via de middenvelder de bal zien te krijgen. Zutphen brak dit regelmatig af door fysieke overtredingen te maken. Dit leverde dan ook een kaart op voor Zutphen. Net als de week er voor, een overtal voor ons. Hier hadden we bewust op getraind. Tegenstander weten te binden. Afspeelmogelijkheid naast je hebben. Dan vooruit. Perk wist de opgekomen Marnix in te spelen, ter hoogte van de 23 van Zutphen. Marnix kijkt, legt de stick in z’n nek en slaat de bal naar Jasper ter hoogte van de strafbal stip. Jasper neemt aan en flatst de bal met z’n backhand onder de keeper door. Een backhand goal van Jasper op een assist van Marnix. Echt. Was dit dan ons Mazraoui moment? Zo leek het wel. Wij begonnen weer beter te spelen en Jasper bleek opeens in te zien waar hij toe in staat is. In de cirkel neemt hij een lange bal aan. Hij kijkt, hij wacht. Hij speelt af. Robbin krijgt de bal en weet te scoren. 2-3.
Logischerwijs ging vanaf dat moment Zutphen nog meer druk uitoefenen. Dit weten wij goed te pareren. We gaan nog meer counteren waarbij meer individuele acties worden toegestaan. Zutphen krijgt corners die goed gepareerd worden. Scoops worden goed opgevangen en verwerkt. Opbouwend blijven we bij ons plan. Alsof 1 Mazraoui moment nog niet genoeg is gaat Jeroen nog voor een Denzel Dumfries moment. Hij komt van links de goal in lopen, de bal vliegt van rechts richting goal. Half achterovervallend, terwijl de bal zich al achter hem bevindt, weet hij de bal boven zijn hoofd uit de goal te tikken. Zal dit dan de bepalende wedstrijd worden?
In de laatste minuut verdedigen we echter niet goed uit. Zutphen komt daarom aan de zijkant van het veld, tussen de cirkel en de zijlijn, in balbezit. Zoals ze al vaker proberen ze een opportunistische klap de cirkel in. Raakte de speler deze wel bewust zo? Hoe dan ook, in de cirkel weet een speler van Zutphen de bal ook bijzonder te toucheren. In combinatie met het stuiterende veld maakt de bal onverwachte bewegingen. Resulterend in een doelpunt van Zutphen. 3-3. De bal hoeft niet meer genomen te worden, einde wedstrijd. Wederom in de laatste minuut een goal tegen. Maar nu levert het een punt op. Tegen de nummer 3. Die deze late goal en dat ene punt uitbundig viert. Wij b***n logischerwijs. Maar mogen ook trots zijn. We krijgen Hardenberg, PW, Drienerlo en Oosterbeek allemaal nog thuis op bezoek. Als we zo spelen zoals we nu doen, bestaat er bij mij geen twijfel dat we deze winnen. Maar eerst aanstaande zondag Steenwijk thuis. Rekent u er maar op dat wij die willen winnen! En dat we daar alles voor gaan doen. Komt u kijken?
