08/10/2023
Paardentaal
Door mijn opleiding en mede coaches met wie ik de opleiding heb gevolgd, ben ik steeds meer in de ban geraakt van de paardentaal. Paarden communiceren onafgebroken met elkaar. Deze taal vindt zijn oorsprong in het feit dat paarden prooidieren zijn. Ze zien elke beweging, gezichtsuitdrukking, spierspanning en zelfs de intentie om te bewegen al voordat de beweging ingezet is. Als prooidier en kuddedier is het van levensbelang, dat je alle signalen uit je omgeving waarneemt herkent en eventueel kan doorgeven aan je kuddenoten wanneer er gevaar dreigt.
Aan de hand van de prachtige boeken van Sharon Wilsie, probeer ik mijzelf meer bekend te maken met de paardentaal en hoe ik zelf ook op een andere manier met de paarden kan communiceren. Ik heb zeker nog een enorm lange weg te gaan, maar het heeft me nu al bewuster gemaakt van de constante stroom van informatie die ze geven. Op deze manier probeer ik om een nog respectvollere band met ze op te bouwen. Zo werd mij duidelijk dat het hebben van meer keuzevrijheid voor paarden enorm belangrijk is in de band die je probeert op te bouwen. Hoeveel wij ook van onze paarden houden, alle activiteiten gaan meestal volgens onze voorwaarden. Wanneer wij vinden dat er een poetsbeurt nodig is, wordt ons paard vastgezet en beginnen we met een (liefdevolle) poetsbeurt. Dit wilde ik eens anders gaan doen. Hamlet heeft over het algemeen weinig geduld voor een poetsbeurt en kan er ook niet echt van genieten. Voor deze poetsbeurt kwam ik bij haar in de paddock en liet haar vrij staan. Na 1 minuut was ze er wel klaar mee en liep bij mij weg. Ik liet haar gaan en bleef rustig zonder verwachtingen staan. Hamlet bleef op drie meter afstand staan en hield mij strak in de gaten. Ze was duidelijk een beetje in verwarring en moest hard nadenken over deze nieuwe situatie. Na een paar minuten kwam ze weer in beweging kwam pal voor me staan. In alle rust begon ik haar weer te borstelen. Hamlet liet haar hoofd zakken en met een paar diepe zuchten kon ze zich volledig ontspannen en stond zichtbaar te genieten van de poetsbeurt....
Veel duidelijker kon ik het niet voorgespiegeld krijgen. En is dit niet een les die wij als mensen ook mee kunnen nemen? Hoe vaak gebeurt het niet, dat wij allerlei verwachtingen hebben van anderen en wat ze wel of niet zouden moeten doen. Of misschien ervaar jij zelf wel regelmatig de druk om aan een verwachtingspatroon te moeten voldoen. Maar is het niet veel waardevoller, wanneer iemand uit vrije keuze iets doet zonder aan een verwachtingspatroon te moeten voldoen?