25/05/2016
Slaan met de deuren, Driftbuien in de supermarkt, Heftige scheldbuien, Huilen, Schreeuwen, of juist niks zeggen. Allemaal uitingen van boosheid.
Ouders vinden het soms moeilijk om met die boosheid om te gaan. En dan kunnen die boze buien juist nog erger worden. Maar een kind mag boos zijn. Het is een vorm van emoties uiten en dat is heel belangrijk.
Maar hoe ga je er goed mee om als ouder?
Een gesprek aangaan met een boos kind of een boze puber werkt vaak niet. Dan komt hetgeen je zegt niet aan of word op een verkeerde manier begrepen. Laat je kind naar een plaats in huis gaan waar hij/zij rustig kan worden. Die hoeft niet per se zijn eigen slaapkamer te zijn (dit moet een veilige, fijne plaats blijven omdat er ook geslapen en gespeeld moet kunnen worden). Maar de gang, (bij)keuken, of trap zijn ook opties om te gaan zitten. Spreek met je kind af dat als hij/zij weer rustig is terug mag komen en je het gesprek aangaat met hem/haar.
Bespreek samen wat er gebeurt is en hoe het komt dat je kind zo boos werd. Probeer niet waarom te vragen. Waarom was je boos. Dan weet een kind dat niet. Je was heel boos net. Op wie was je boos? Kan je vertellen over je boosheid? Wat gebeurde er waardoor je zo boos werd? Probeer samen met je kind erachter te komen wat de oorzaak van de boosheid was. En ga dan samen op zoek naar een oplossing, zodat het de volgende keer anders kan in dezelfde situatie. Het helpt om het kind zelf met oplossingen te laten komen, zo voelt het zich serieus genomen.
Maar wat doe je als je kind overal boos van word als er iets niet mag, of als er nee gezegd word. Als er een situatie is waar het altijd mis gaat bijvoorbeeld.
We kunnen niet in het hoofd van ons kind kijken. Vaak als ze iets vragen, bijvoorbeeld of ze tv mogen kijken, hebben ze zelf al een heel beeld in hun hoofd. De tv aan, lekker op de bank met een dekentje en dan een film kijken. Dat is het beeld van het kind als hij de vraag stelt. Omdat hij/zij dat beeld al heeft gemaakt gaan ze ervan uit dat het antwoord ja is. En als jij als ouder dan nee zegt spat dat beeld van het kind uit elkaar en reageert het kind daar heftig op en word boos.
Als ouder kan het zijn dat je deze reactie niet vind passen bij wat er gebeurt. Maar omdat het kind in zijn hoofd al voor de tv zat met dat dekentje valt dat nee antwoord enorm tegen.
Stel jezelf maar eens oor dat je graat iets wilt en het kan niet of het gaat niet door. Dan zou je ook teleurgesteld zijn. En wij als volwassen mensen kunnen dit snel verwerken en een plek geven, maar bij kinderen is dit veel lastiger en zij uiten hun emotie door boos te worden. En dit ook te laten zien.
Maar nu de vraag, hoe ga je als ouder om met de boosheid van je kind? Want een kind mag boos zijn, het is een vorm van emoties uiten. En het is heel belangrijk om emoties te uiten. Een kind moet accepteren dat een ouder soms boos word. Dus als ouder moet je ook accepteren dat een kind soms boos word. Wel kan je als ouder de manier van boosheid van het kind sturen. Probeer zelf rustig te blijven, en niet het kind proberen te overschreeuwen. Geef het kind ruimte om boos te zijn.
Op het moment dat je kind boos word is het beter om niks te doen. Laat maar uitrazen. Dan is het waarschijnlijk ook sneller weer over. Als je er tegenin gaat word de strijd alleen maar groter.
Heeft uw kind nou vaak driftbuien of word snel boos, en weet u niet goed hoe ermee om te gaan. Neem dan gerust contact op. En dan kunnen we samen kijken hoe jullie daar samen op een goede manier mee kunnen omgaan.
