Terrapi

24/08/2026

"Oeh! Deze zit veel te strak hoor, kijk maar naar deze vetrol..." Het zijn de woorden van een prachtige jonge vrouw die destijds bij mij in de paskamer stond. Ze kneep ontevreden in haar huid, keek met een enorm kritische blik in de spiegel en wilde direct een grotere omvangmaat.

Ik zei even helemaal niets. Ik zag een mooie vrouw, maar ik hoorde vooral haar keiharde oordeel over zichzelf. Ik wist dat de beha die ze aanhad haar juist de perfecte steun gaf. Resoluut hing ik een paar andere modellen in haar paskamer. Vijf minuten later kwam ze stralend naar buiten: "Je hebt helemaal gelijk. Dit zit heerlijk en die bobbels onder mijn kleding zijn weg. Mijn oude beha mag direct de vuilnisbak in!"

Waarom ik dit verhaal met je deel? Vrouwen die voor de spiegel staan en zichzelf genadeloos bekritiseren. Te grote, te kleine of slappe borsten, vetrolletjes, striae... er is altijd wel iets mis.

Maar herken je ook dat je naar een vriendin heel anders kijkt? Als zij klaagt over haar veranderde lijf, zeg jij vol liefde dat die extra kilootjes haar juist stralend staan en dat haar lichaam simpelweg 'leeft'. Waarom lukt het ons dan niet om diezelfde zachtheid aan onszelf te geven?

Het is de hoogste tijd om die harde oordelen als 'lelijk, dik of slap' los te laten. Stop met het kwellen van jezelf en gun je lichaam de vrijheid om goed te zijn zoals het NU is.

Lief Ingrid
🧡Stuur een DM met jouw hulpvraag

21/08/2026

"Vond je het echt leuk? Of deed je het omdat het moest van je ouders?"

Deze vraag overviel me totaal tijdens een gezellige borrelavond. Ik vertelde net enthousiast over de saxofoonlessen die ik vanaf mijn zesde volgde. Elke dag trouw oefenen van vijf tot half zeven op mijn slaapkamer. Maar toen ik dieper groef, besefte ik: ik deed het destijds vooral omdat het van me verwacht werd. Ik dacht er simpelweg nooit over na.

Herkenbaar? Van jongs af aan leren we wie we moeten zijn. Braaf, sterk, bescheiden of succesvol. Met de beste bedoelingen van onze omgeving ontstaan er zo onbewuste overtuigingen die we als dé waarheid gaan zien:
👉 'Ik moet altijd voor anderen zorgen.'
👉 'Ik mag geen fouten maken.'
👉 'Ik moet mezelf constant bewijzen.'

Deze overtuigingen brengen ons ver, maar er komt vaak een moment dat het oude verhaal begint te wringen. Door stress, vermoeidheid of een gevoel van leegte popt ineens de vraag op: Is dit wel werkelijk wie ik ben?

Persoonlijke groei gaat niet over afrekenen met je verleden. Het gaat over bewust kiezen wat je wilt behouden en wat je mag loslaten omdat het niet meer bij je past.

Zelf speel ik nog steeds saxofoon, maar nu op een sopraansax. Ik studeer allang niet meer dagelijks en het is verre van perfect. Maar ik pak hem nu uit de koffer puur omdat hier mijn hart ligt. Dat is het verschil tussen moeten en willen.

Lief Ingrid
🧡Stuur een DM met jouw hulpvraag

17/08/2026

"Hoe kun je op een gezonde manier je eigen ruimte weer innemen?"

Het was een vraag van een cliënt die me raakte. Ze heeft een intensief traject achter de rug na de diagnose borstkanker. De operatie is voorbij, de paniekaanvallen zijn gelukkig weg, maar de intense druk op haar borst blijft. "Ik voel me simpelweg nog niet veilig in mijn eigen lijf," vertelde ze me met een broze glimlach.

Haar omgeving verwacht dat ze weer snel 'de oude' is, maar haar energie is ontzettend kwetsbaar. Wanneer ze haar grenzen probeert aan te geven, stuit dat op onbegrip. Haar lichaam spreekt luider dan ooit.

Dit is precies waar borstweefseltherapie over gaat. Het is zoveel meer dan alleen het fysiek behandelen van het borstgebied of littekens. Je borst reageert op alles wat je meemaakt. Pijn, spanning of verharding op die plek zijn vaak signalen van iets dat dieper speelt: een weggedrukte emotie, opgeslagen verdriet of een behoefte die te lang is genegeerd.

Tijdens een sessie kijken we naar het hele plaatje. Ik luister naar je verhaal, maar juist ook naar de stiltes en je ademhaling. Samen onderzoeken we wat er nodig is om de verbinding tussen hoofd, hart en lichaam te herstellen. Dit doen we op een zachte, veilige manier door middel van:

👉 Ademhalingsoefeningen om weer te landen in je lijf.
👉 Gerichte borst- en littekenweefselbehandeling.
👉 Bewustwordingswerk (o.a. met de biotensor) om onbewuste blokkades zichtbaar te maken.

Je lichaam wil niet tegen je werken, het wil met je communiceren. En wanneer je het echt de ruimte geeft en leert luisteren, ontstaat er letterlijk weer beweging, verlichting en rust.

Voel jij ook een aanhoudende spanning of druk op je borst, en weet je niet goed wat je lijf je probeert te vertellen? Wees zacht voor jezelf. Je bent enorm welkom.

Liefs Ingrid
🧡Stuur een DM met jouw hulpvraag

16/08/2026

Nog een paar dagen, ik tel ze af. Een gek gevoel: veertien jaar lang was mijn lingeriewinkel er gewoon. Vijf dagen per week de deur open, de lampen aan, de rekken gevuld, de paskamers klaar en opstarten met koffie. Een dag vol klanten, gesprekken, advies en een grapje tussendoor. Soms een hele ochtend niemand en dan ineens drie vrouwen tegelijk die allemaal geholpen wilden worden.

Jarenlang was ik er druk mee om de voorraad op peil te houden. Niet te veel, maar zeker ook niet te weinig. Een goede balans vinden tussen de basiscollectie die er altijd moest zijn en de kleurrijke, wisselende fashionitems die ieder seizoen weer een beetje anders maakten. Ik kon daar behoorlijk mee bezig zijn, want de missende maten op een rek moesten weer aangevuld worden.

>>> Lees verder via de link >>>

Nog een paar dagen, ik tel ze af. Een gek gevoel: veertien jaar lang was mijn lingeriewinkel er gewoon. Vijf dagen per week de deur open, de lampen aan, de rekken gevuld, de paskamers klaar en opstarten met koffie. Een dag vol klanten, gesprekken, advies en een grapje tussendoor. Soms een hele ochte...

14/08/2026

"Ik heb een lieve man, een prachtig huis, fijne vriendinnen en leuk werk... En toch ben ik niet gelukkig." 😢

Het zijn de pijnlijke en eerlijke woorden van een cliënt die onlangs met tranen in haar ogen tegenover me zat. Ze doet ontzettend haar best voor iedereen, maar voor haar eigen gevoel is het nooit goed genoeg. Haar hoofd loopt over en ze ervaart een voortdurende, opgejaagde druk op haar borst.

Het is een verhaal dat ik zo vaak hoor in mijn praktijk. Vrouwen die 'op papier' een fantastisch leven hebben opgebouwd, maar vanbinnen een constante, loodzware druk ervaren. Maar waar komt dat slopende gevoel eigenlijk vandaan?

Vaak begint het al in onze vroegste jeugd. Als kind leer je alles stap voor stap. Eerst eten met je handen, dan met een vork, en al snel moet het 'netjes met mes en vork' zonder te morsen. Alles wat je leert, kan in de ogen van je omgeving vaak nog beter. Onbewust ontstaat daar al vroeg de overtuiging: wat ik nu doe, is nog niet goed genoeg.

Als je die overtuiging onbewust meeneemt naar je volwassen leven, wordt het onmogelijk om echt tevreden te zijn. Het zorgt voor een uitputtende optelsom:
👉 Leven vanuit je hoofd: Alleen maar plannen, analyseren en lijstjes afvinken.
👉 De lat torenhoog leggen: De perfecte moeder, partner én professional willen zijn.
👉 Continu vergelijken: Je eigen onzekere binnenkant spiegelen aan de gepolijste buitenkant van anderen op social media.

Totdat het leven een project wordt dat zo perfect mogelijk uitgevoerd moet worden. Terwijl er diep vanbinnen een heel ander verlangen zit: het verlangen naar rust, vertrouwen en het gevoel dat je jezelf niet constant hoeft te bewijzen.

Wil je uit deze neerwaartse spiraal stappen? Stop dan met jezelf af te vragen hoe het nog beter kan. Stel jezelf liever de vraag: Wanneer is het goed genoeg?

In mijn praktijk Terrapi help ik je om deze diepgewortelde patronen te ontrafelen en de innerlijke druk los te laten. Zodat je weer kunt gaan leven vanuit rust en jouw eigen, échte verlangens.

Lief Ingrid
🧡Stuur een DM met jouw hulpvraag

10/08/2026

Soms voel je diep vanbinnen al heel lang dat het tijd is voor verandering. Je hoofd probeert dan nog dapper vast te houden aan het bekende en veilige, terwijl je lichaam subtiele of stevige signalen geeft dat het anders mag.

Dit heb ik het afgelopen jaar enorm sterk ervaren. Het hoge woord is er nu echt uit: ik stop met mijn lingeriezaak om me vanaf nu volledig te richten op mijn praktijk Terrapi.

Drie jaar geleden zei ik het al tegen mijn boekhouder: "Voor mijn 50e verjaardag maak ik een keuze." Maar toen het moment naderde, sloeg de onzekerheid toe. Ben ik wel goed genoeg? In plaats van te luisteren naar mijn gevoel, ging ik juist nog harder werken en probeerde ik overal tegelijk te zijn. Mijn lichaam gaf ondertussen duidelijke waarschuwingen: migraine, rugpijn en bijna-verzwikte enkels. Ik rationaliseerde het allemaal feilloos weg.

Totdat ik vlak voor mijn verjaardag meeging met een bootreis waar ik massages verzorgde voor de gasten. Ik liet daar op het water de stilte toe en in elke vezel van mijn lijf voelde ik ineens: dit is wat ik wil. Ik mag volledig gaan staan voor mijn praktijk en groeien buiten de grenzen die ik mezelf jarenlang oplegde.

En alsof mijn lichaam wilde checken of ik het echt begrepen had, kwam er vlak na de bekendmaking nóg een wake-up call. Tijdens een wandeling verzwikte ik mijn linkerenkel zo hard, dat ik direct met een flinke zwelling op de bank belandde. Gedwongen tot totale stilstand. Het was een streng maar liefdevol duwtje: stop, luister, voel. En op die bank werd het nieuwe pad glashelder. Ik mag vertrouwen en luisteren naar mijn lichaam.

Dit hele proces is precies waarom ik dit werk doe. Het negeren van signalen, het wegdrukken van klachten en het zoeken naar richting; ik ken het. Juist mijn eigen hobbels en doorbraken gebruik ik nu om andere vrouwen te ondersteunen om weer te leren luisteren naar hun lijf en keuzes te maken die écht passen.

Krijg jij signalen van je lijf die je blijft wegredeneren? Laten we samen onderzoeken wat jouw lijf je probeert te vertellen. Je bent van harte welkom.

09/08/2026

Afgelopen week moest ik twee keer mijn hardlooptraining afbreken vanwege een stekende pijn in mijn achillespees. Vier maanden na die fikse enkelverzwikking was ik juist zó blij dat ik mijn trainingen weer voorzichtig kon oppakken. Maar helaas… Ik had iets te vroeg gejuicht.

Mijn pees was het duidelijk niet eens met mijn idee dat het na drie maanden herstel wel klaar moest zijn met aanpassen en niet kunnen doen wat ik het liefste doe: vrijuit hardlopen zonder een dikke, stijve, pijnlijke linkerenkel die me steeds weer afremt.

>>> Lees verder via de link >>>

Afgelopen week moest ik twee keer mijn hardlooptraining afbreken vanwege een stekende pijn in mijn achillespees. Vier maanden na die fikse enkelverzwikking was ik juist zó blij dat ik mijn trainingen weer voorzichtig kon oppakken. Maar helaas… Ik had iets te vroeg gejuicht. Mijn pees was het duid...

07/08/2026

"Goed voor jezelf zorgen! Tijd voor ‘jou’ nemen, rust pakken..." Met een grote glimlach las ik dit lieve WhatsAppberichtje, nadat ik met een fikse migraine onze afspraak moest afzeggen. 🤕

Mijn lichaam trok keihard aan de noodrem en achteraf ben ik er dankbaar voor. Want na een paar intensieve weken waarin ik alleen maar in de 'ik-regel-dit-wel-even'-stand stond, negeerde ik alle subtiele signalen. Lichte duizelingen, vermoeidheid die niet wegging na een lange nacht slapen... Ik rationaliseerde het allemaal feilloos weg.

En ik weet dat ik niet de enige ben. In mijn praktijk Terrapi ontmoet ik dagelijks vrouwen die precies hetzelfde doen. Je zorgt voor je gezin, je partner, collega's en vrienden. Je bent de rots in de branding die alle ballen in de lucht houdt. Maar ondertussen raak je steeds verder verwijderd van jezelf.

Het begint vaak heel subtiel:
👉 Een onrustige nacht of een korter lontje dan normaal.
👉 Altijd die vastzittende, gespannen schouders.
👉 Die terugkerende hoofdpijn waarvan je denkt: 'dat waait wel weer over'.

Zelfs ik, terwijl ik dagelijks werk met stress en lichaamsbewustzijn, trap er weleens in. Omdat ik ook gewoon een mens ben met een groot verantwoordelijkheidsgevoel.

Maar de belangrijkste vraag die mijn migraine me stelde was: wat gebeurt er als je jezelf telkens teleurstelt om anderen maar niet teleur te stellen?

Zelfzorg is geen luxe die je pas mag pakken als al je to-do-lijstjes af zijn. Het is een keiharde voorwaarde om er überhaupt voor een ander te kunnen zijn. Gun jezelf die pauze zónder dat je die eerst moet verdienen. Stop met nog meer doen, en geef jezelf toestemming om even helemaal niets te hoeven.

En die massage om weer helemaal terug bij jezelf te komen? Die mag je direct al boeken. 😉

Lief Ingrid
🧡Stuur een DM met jouw hulpvraag

03/08/2026

"Lieve Ingrid, daar ga je… Voluit kiezen voor het pad dat zich al eerder aandiende. Fantastisch!" Deze warme reactie raakte me toen ik bekendmaakte dat ik na veertien jaar de deur van mijn lingeriewinkel ga sluiten om me volledig te richten op mijn praktijk Terrapi.

En het klopt helemaal. Dit pad lag er al jaren. Alleen kon ik het destijds in mijn hoofd onmogelijk waarmaken. Ik wierp onbewust talloze blokkades op om de stap maar niet te hoeven zetten:

Geen financiële ruimte om het lopende huurcontract af te kopen.
Geen geschikte praktijkruimte aan huis.

En stiekem de diepe overtuiging: "Ik heb nog niet genoeg kennis en ervaring voor een ‘échte’ praktijk."

Herken je dat? Dat je diep vanbinnen een verlangen voelt, maar jezelf tegenhoudt met praktische bezwaren omdat de echte stap simpelweg te spannend is? Financiën en onzekerheid waren voor mij de perfecte excuses om veilig te blijven zitten waar ik zat.

Totdat de energie begon te stromen. Samen met mijn partner Peter ging ik toch filosoferen over de mogelijkheden. We bouwden een prachtige praktijkruimte aan huis, ik volgde extra opleidingen in holistisch lichaamswerk en coaching, en het einde van het huurcontract kwam in zicht. Ineens losten de blokkades op en lag het pad wagenwijd open.

Vanaf januari 2026 ben ik volledig gestart met Terrapi. Een plek waar ik vrouwen begeleid die verlangen naar meer verbinding met hun lichaam, rust in hun hoofd en vertrouwen in zichzelf. Niets van die afgelopen veertien jaar is voor niets geweest; de intieme paskamergesprekken over (borst)gezondheid, onzekerheid en veerkracht vormen nu de liefdevolle basis van hoe ik werk.

Soms heeft een verlangen alleen maar tijd nodig. Tijd om zelf te groeien en je excuses en angsten één voor één los te laten.

Nu ga ik echt. En het voelt alsof het cirkeltje helemaal rond is. Wacht jij ook op jouw pad?

Lief Ingrid
🧡Stuur een DM met jouw hulpvraag

02/08/2026

“Stop maar een geel doekje in je navel.” Ze buigt zich iets naar me toe terwijl ze het zegt. “Het helpt je om wat steviger in je schoenen te staan in deze roerige tijd.” Ik voel haar hand op mijn arm. Ze geeft me een bemoedigend duwtje en loopt achter me aan. Een beetje verbaasd en verdwaasd loop ik weg bij de paskamers en begeef me naar de toonbank, waar ze de beha’s die ze heeft gekozen afrekent.

Het advies over het gele doekje kreeg ik jaren geleden. Mijn huwelijk was toen net voorbij, een vaste medewerkster was uitgevallen en ik deed mijn uiterste best om de winkel draaiende te houden.

>>> Lees verder via de link >>>

“Stop maar een geel doekje in je navel.” Ze buigt zich iets naar me toe terwijl ze het zegt. “Het helpt je om wat steviger in je schoenen te staan in deze roerige tijd.” Ik voel haar hand op mijn arm. Ze geeft me een bemoedigend duwtje en loopt achter me aan. Een beetje verbaasd […]