07/01/2022
Behulpzame kinderen?
De afgelopen 10 jaar heb ik vaak nagedacht over samenwerken binnen ons gezin. Enerzijds wil ik graag dat de kinderen helpen, anderzijds betrapte ik mezelf er ook op dat ik vaak al moe word van het idee dat ze komen helpen (want, kost meer tijd, meer troep, meer gedoe, je kent het wel).
Toch willen kleine kinderen enorm graag helpen, ze willen deel zijn van de echte wereld, ze willen belangrijk zijn, en vooral gewoon: jou helpen!
Omdat ze in ons ogen niet bepaald behulpzaam zijn, zeggen we: ga maar lekker spelen, ik doe de vaatwasser wel. Ga jij maar op de iPad, ik ga koken, ga maar spelen, ik vouw de was wel op.
Niet gek.. want vouw de was maar eens op met een peuter, het duurt drie keer zo lang, je moet alles wel drie keer opvouwen, ondertussen moet je spookje spelen met een handdoek en vinden peuters het leuk om met een stapel handdoeken op hun hoofd door de kamer te lopen.
Dus zeg je, heel logisch, ga maar spelen..
Maar welke boodschap geven we onze kinderen dan? Je hoeft niet te helpen, ik kan jouw hulp niet gebruiken, ga maar spelen (en wees vooral niet tot last).
En dan zijn ze 13.. en wat wil je dan? Dat ze helpen! Het is hier geen hotel! Steek je handen eens uit te mouwen en kom achter je game vandaan.
Maar.. in de periode dat we helpen tot gewoonte hadden kunnen smeden, wezen we hun hulp af.
Zelfs peuters hebben al oog voor de behoefte van een ander (hulp) en wij stimuleren dat niet, maar duwen ze van ons weg.