De Vrijplaats - Praktijk voor zelfonderzoek

De Vrijplaats - Praktijk voor zelfonderzoek test

Behulpzame kinderen?De afgelopen 10 jaar heb ik vaak nagedacht over samenwerken binnen ons gezin. Enerzijds wil ik graag...
07/01/2022

Behulpzame kinderen?

De afgelopen 10 jaar heb ik vaak nagedacht over samenwerken binnen ons gezin. Enerzijds wil ik graag dat de kinderen helpen, anderzijds betrapte ik mezelf er ook op dat ik vaak al moe word van het idee dat ze komen helpen (want, kost meer tijd, meer troep, meer gedoe, je kent het wel).

Toch willen kleine kinderen enorm graag helpen, ze willen deel zijn van de echte wereld, ze willen belangrijk zijn, en vooral gewoon: jou helpen!

Omdat ze in ons ogen niet bepaald behulpzaam zijn, zeggen we: ga maar lekker spelen, ik doe de vaatwasser wel. Ga jij maar op de iPad, ik ga koken, ga maar spelen, ik vouw de was wel op.

Niet gek.. want vouw de was maar eens op met een peuter, het duurt drie keer zo lang, je moet alles wel drie keer opvouwen, ondertussen moet je spookje spelen met een handdoek en vinden peuters het leuk om met een stapel handdoeken op hun hoofd door de kamer te lopen.

Dus zeg je, heel logisch, ga maar spelen..

Maar welke boodschap geven we onze kinderen dan? Je hoeft niet te helpen, ik kan jouw hulp niet gebruiken, ga maar spelen (en wees vooral niet tot last).

En dan zijn ze 13.. en wat wil je dan? Dat ze helpen! Het is hier geen hotel! Steek je handen eens uit te mouwen en kom achter je game vandaan.

Maar.. in de periode dat we helpen tot gewoonte hadden kunnen smeden, wezen we hun hulp af.

Zelfs peuters hebben al oog voor de behoefte van een ander (hulp) en wij stimuleren dat niet, maar duwen ze van ons weg.

Inmiddels alweer 11 jaar geleden begon voor mij de reis van het moederschap. Ik was 24 en dacht dat ik wel wist waar ik ...
23/12/2021

Inmiddels alweer 11 jaar geleden begon voor mij de reis van het moederschap.
Ik was 24 en dacht dat ik wel wist waar ik aan begon, ik had er zelfs voor gestudeerd (haha..).

De geboorte van Olivier was voor mijn een ervaring die mijn leven veranderde, ik voelde een oerkracht die ik niet kende.
Hij werd geboren in bad, ik deed het zelf en ik dacht WAUW.. als ik dit kan.. wat is er dan nog meer mogelijk?

Al snel ontdekte ik dat ik me goed voelde bij dingen die niet standaard waren. Ik droeg Olivier graag bij me, hij sliep tussen ons in, ik gaf hem borstvoeding zo lang hij daar behoefte aan had en ik wilde hem gezond eten geven. Ik las het boek van Alfie Kohn en besloot hem nooit te straffen of op andere manieren te sturen om mijn zin te krijgen. Ik merkte dat ik gewoon mijn gevoel kon volgen en iedereen dan blij was.

Tot twee jaar was alles vrij gemoedelijk, ik had veel meer energie dan voor ik moeder werd omdat ik gezond ging eten. Toen kwam er een klein broertje bij en had ik minder energie, minder geduld, minder veerkracht. Ik merkte toen dat ik soms zo veel boosheid voelde als Olivier zeurde, huilde, mopperde, knoeide, treuzelde en alle andere dingen die peuters doen.

Soms kon ik hem wel wat aan doen, ik voelde de irritatie opborrelen, ik voelde boosheid en ik begreep opeens wat mijn moeder bedoelde met ‘het bloed onder je nagels vandaan halen’.

Maar als ik dan achteraf keek naar wat er gebeurde en naar de kleine lieve peutertje dat niks van de wereld begreep, en overgeleverd is aan mijn grillen, dan schaamde ik me. Hoe kan hij zich veilig voelen bij een moeder die zichzelf niet eens onder controle heeft?

Ik wist dat het aan mij lag, maar ik vond het enorm confronterend en pijnlijk om dat toe te geven. Ik had honderdduizend vragen. Hebben kinderen straf nodig? Hoe geef je grenzen aan? Hoe ga ik om met mijn eigen frustraties? Wat voor voorbeeld wil ik zijn? Hoe in hemels naam ga ik vriendelijk doen tegen een onmogelijke peuter?

Toen besloot ik dat ik eerst mezelf ging opvoeden. Het leek me logisch dat als kinderen je leuk vinden ze graag van je willen leren. Maar dan moest ik eerst mezelf leuk gaan vinden.
⬇️ lees verder in de comments

Dit zijn de boeken zijn die mij het meest geïnspireerd hebben als het gaat om opvoeden:1. Jan Geurtz. Het einde van de o...
23/12/2021

Dit zijn de boeken zijn die mij het meest geïnspireerd hebben als het gaat om opvoeden:

1. Jan Geurtz. Het einde van de opvoeding. Geweldig.. sowieso alles van Geurtz. Lees het (of volg zijn online cursus!)
2. The conscious parent van Shefali Tsabary. Net als bij Geurtz, lees al haar boeken meteen :)
3. Unconditional Parenting van Kohn. Dit was het eerste boek dat ik las over opvoeden dat mijn ogen opende. Must read. Hij is er tegenwoordig ook in het Nederlands
4. Jagen, verzamelen, opvoeden. Een recent verschijnen boek dat ik gewéldig vindt. Als iedereen dit leest verandert onze wereld.
5. Met kinderen groeien van Kabat-Zinn. Meesterlijk.. inspirerend, zo’n boek dat ik bijna niet durf uit te lenen omdat ik hem nooit kwijt wil.
6. Het boek waarvan je wilde dat je ouders het gelezen hadden van Perry. Toffe titel en nog betere inhoud. Je kinderen zijn je dankbaar!
7. Our babies Ourselves van Small, over hoe biologie en cultuur bepalend zijn voor hoe wij naar opvoeden kijken.

Dan zijn er nog twee boeken die ik iedereen kan aanraden, maar die ik niet heb:

7. lastige kinderen? Heb jij even geluk! Van Berthold Gunster. Leuk boek! De theorie van Alfie Kohn wordt hier kort en krachtig uitgelegd.
8. Kinderen zijn geen puppy’s van Jürgen Peeters. Nog zo’n boek dat heel eenvoudig uitlegt waarom de manier waarop we opvoeden niet zo goed werkt en wat de gevolgen zijn.

Het interessante is dat wanneer je besluit vriendelijker te zijn tegen je kinderen en te stoppen met controlemiddelen om iets gedaan te krijgen, het proces pas echt begint.

Niet alleen de relatie met je kinderen zal veranderen, de relatie met jezelf, met je partner en met het hele leven komt in een nieuw licht te staan.

Vrij vertaald uit het boek ‘Opvoeding’ van Hazrat Inayat Khan.“Er was eens in India een wijze, die temidden van olifante...
23/12/2021

Vrij vertaald uit het boek ‘Opvoeding’ van Hazrat Inayat Khan.

“Er was eens in India een wijze, die temidden van olifanten leefde. Hij deelde zijn brood met hen en sliep in hun nabijheid. Tevens waren er oppassers om voor de olifanten te zorgen. Met hun speren en hun bevelen hielden zij ze in bedwang. Meestal luisterden de olifanten naar hen, maar als één olifant dol werd, luisterde hij niet en gebeurd het regelmatig dat er een oppasser gedood werd. Zo’n dolle olifant stoorde zich niet aan de oppasser. Maar de wijze was de vriend van alle olifanten, zowel van de dolle als van de makke, van allemaal. Hij begaf zich onder hen, klopte hen op de rug, keek hen aan, sprak hen toe en sliep onbezorgd in hun nabijheid. Zij zouden hem nooit iets doen. Wat blijkt hier uit? Er zijn twee manieren om anderen naar je hand te zetten. De éne bestaat uit overheersing, de andere uit vriendschap. Door iemand te overheersen zal je zijn wil verzwakken, door vriendschap te sluiten zal je zijn wilskracht ondersteunen en hem tevens helpen”.

Opvoeden door middel van overheersing is normaal in onze cultuur, terwijl we diep in ons hart weten dat het niet werkt. Als je controle probeert uit te oefenen d.m.v. straf, schuld, schaamte, chantage, raken kinderen het vertrouwen in je kwijt. Ze vinden je niet meer zo leuk. Ze raken het vertrouwen in zichzelf kwijt.

En natuurlijk is het spannend en onwennig, om uit de rol van oppasser te stappen en je wapens te laten vallen. Maar wat je daar voor terug krijgt is meer dan goud waard.

Zorg goed voor je kinderen, maar stop met opvoeden.                                                                     ...
22/12/2021

Zorg goed voor je kinderen, maar stop met opvoeden.
En al die belangrijke waarden dan, die ik mijn kinderen wil bijbrengen?

Verantwoordelijkheid, eerlijkheid, doorzettingsvermogen, trouw, moed, liefde, zelfstandigheid, hulpvaardigheid, ordelijkheid, Inlevingsvermogen, rust, mededogen ,geduld, zelfwaardering, creativiteit.

Je kunt ze niet aanleren, je kunt hoogstens de omstandigheden scheppen waarin ze tot bloei kunnen komen.

Waarden die je zelf niet tot uiting brengt, kan je je kinderen ook niet aanleren.

Wil je niet dat je kinderen liegen? Zeg dan ook niet dat sinterklaas echt bestaat.
Wil je dat je kinderen geduld hebben? Loop dan zelf niet te mopperen dat ze moeten opschieten.
Wil je graag dat ze van zichzelf houden? Vraag je je dan eerst af of je wel echt van jezelf houd (en niet soms, of op sommige vlakken, maar helemaal, zoals je bent).
Vindt je creativiteit belangrijk? Kijk of je zelf creatief met situaties om gaat en openstaat voor nieuwe ideeën, misschien buiten je eigen comfortzone?
Vind je moed belangrijk? Kijk eens of je zelf moed voorleeft aan je kinderen, doe je wel eens dingen die je heel spannend vindt?

Soms gaan we zelf zover dat we een zorghandeling gebruiken om waarden bij te brengen. "Heb je weer je nieuwe broek vies gemaakt? Als je zo vies eet krijg je geen nieuwe kleding meer”.

Schone warme kleding is zorgen voor kinderen.
Een waarde aanleren als ‘netheid’ is een opvoedingsdoel dat je niet aan kunt leren.

Beide combineren is manipuleren.

Als jij je kinderen manipuleert leer je hen manipuleren.

Ouderschap gaat niet over het opvoeden van kinderen, ouderschap gaat over het opvoeden van jezelf, het helen van oude pi...
22/12/2021

Ouderschap gaat niet over het opvoeden van kinderen, ouderschap gaat over het opvoeden van jezelf, het helen van oude pijn, zodat je authentiek kunt zijn als mens en je kinderen van jou leren hoe je als mens je weg vindt in deze wereld.

Zodra je klaar bent met jezelf, zijn je kinderen waarschijnlijk volwassen en hoef je je niet meer af te vragen of je ze nog moet opvoeden :)

Wees in de tussentijd aardig tegen ze, ga er van uit dat alles wat ze doen een positieve intentie heeft, maak ze aan het lachen, zorg dat je goede moppen kent, wees creatief, wees liefdevol, dans met ze, zing, lach, laat alle verwachtingen los en vergelijk ze niet met anderen.

Don’t break their spirit ❤️

Hoe hypnotiseer jij je kinderen?Onze hersenen kennen verschillende frequenties. Misschien je wel eens gehoord van Beta (...
22/09/2021

Hoe hypnotiseer jij je kinderen?

Onze hersenen kennen verschillende frequenties. Misschien je wel eens gehoord van Beta (dagelijkse productiviteit), Alpha (ontspannen staat) en Theta (meditatie, lichte slaap) en delta (droomloze diepe slaap). Volwassene bevinden zich het grootste gedeelte van de dag in Beta, je herkent deze staat o.a. aan de drukke stem in je hoofd.

Bij kinderen tussen de 2-7 jaar werken de hersenen vooral in de theta frequentie. In deze staat geloven kinderen alles wat hen wordt verteld (daarom kan je tot 7 jaar ook nog in sinterklaas geloven). Er is namelijk nog geen stem in hun hoofd (ook wel de kritische factor genoemd) die een verhaal maakt bij hun ervaring.

Stel je voor dat ik tegen jou zeg: ‘Jij doet ook echt nooit iets goed’.
Dan denk (of zeg) jij waarschijnlijk. ‘Eh pardon.. dat dit niet is gelukt zegt niet dat ik nóóit iets goed doe’. Waarschijnlijk denk je daarna.. wat een onvriendelijk persoon (of iets minder netjes). Zo bescherm je je ego.

Wanneer je tegen een kind onder de 7 jaar zegt dat ze ‘nooit iets goed doen’, ‘altijd de laatste zijn’, ‘ook nooit eens normaal kunnen doen’, ‘nooit doorlopen’, ‘altijd lopen te klieren’, ‘ook nooit eens gewoon hun bord leeg kunnen eten’.

Dan geloven ze dat.

En ze vergeten het nóóit meer.

Alles wat jij zegt wordt de stem in hun hoofd die later tegen hen zal praten.

Wat wil jij dat die stem tegen ben zegt?

Zeg dat nu tegen je kinderen.

Wanneer het gaat over de interactie tussen ouders en kinderen zou je onderscheid kunnen maken in:Zorgen voor (alles wat ...
21/09/2021

Wanneer het gaat over de interactie tussen ouders en kinderen zou je onderscheid kunnen maken in:
Zorgen voor (alles wat op het directe belang van een kind is gericht)
Opvoeden (Gericht op het toekomstige belang van kinderen)

Wanneer er problemen zijn in de opvoeding vragen we ons vaak af: ligt het aan het kind, of ligt het aan de ouder?

Maar heel weinig mensen vragen zich af of opvoeden überhaupt een goed idee is.

Dat je moet zorgen voor kinderen is logisch. Ze hebben eten nodig, knuffels, een schone luier, je leert ze hun billen af te vegen, etc.

Voor opvoeden is echter zeer weinig wetenschappelijke onderbouwing. In een opvoedingshandeling zit altijd een afwijzing verborgen. ‘Zoals je nu doet is niet oke, je moet je anders gedragen’.

Om dat gewenste gedrag voor elkaar te krijgen zetten ouders technieken in die vaak zijn gebaseerd op macht: straf, belonen, dreigen, ‘consequenties’, chantage, kleineren.

Al deze onvriendelijke en niet zo respectvolle technieken worden ingezet om er voor te zorgen dat onze kinderen vriendelijke en respectvolle volwassenen zullen worden. Klinkt vreemd toch?

Naast alle negatieve consequenties voor het zelfbeeld van een kind maak je het jezelf als ouder ook nog extra moeilijk, hoe meer je opvoed, hoe minder kinderen open staan voor jouw zorg en liefde.

Als ik elf jaar terug in de tijd kon zou ik mezelf deze twee tips geven. Ouders zijn heel druk bezig met opvoeden, maar ...
18/09/2021

Als ik elf jaar terug in de tijd kon zou ik mezelf deze twee tips geven.

Ouders zijn heel druk bezig met opvoeden, maar veel te weinig met de plek van waar uit wordt opgevoed.

Opvoeden is niets anders dan het goede voorbeeld zíj́n en dat kan je alleen als je je eigen ellende hebt opgelost en doet waar je blij van wordt.

“I can’t tell my children to reach for the sun. All I can do is reach for it myself”

Wil jij jezelf wel eens ontmoeten in plaats van steeds tegenkomen?

In theorie is ouderschap niet heel ingewikkeld. Kinderen moeten worden verzorgd, zeker als baby, hebben liefde en grenze...
27/05/2021

In theorie is ouderschap niet heel ingewikkeld. Kinderen moeten worden verzorgd, zeker als baby, hebben liefde en grenzen nodig, jouw nabijheid en aanwezigheid, spel met kinderen en volwassenen van alle leeftijden, uitdaging, de ruimte om te onderzoeken en vooral heel veel van jouw tijd om samen het leven te ervaren.

Klinkt niet enorm ingewikkeld toch? Het klinkt zelfs leuk!

En dan is dat schattige kindje er en voel iets dat je niet had zien aankomen, iets wat je misschien niet eens kende: irritatie, angst, boosheid en frustratie.

Van te voren kan je het je misschien niet voorstellen dat je je lieve schattige peutertje opeens wel iets aan zou willen doen.

Wanneer dat gebeurt kan je als ouder twee dingen doen, je kunt de oorzaak buiten jezelf leggen: het ligt aan mijn kind, werken en ouderschap is zwaar, het ligt aan mijn relatie, de buurman, of je schoonmoeder.
Of je grijpt deze gevoelens aan als kans om zelf te groeien een kans die kinderen je bij uitstek bieden.

Kinderen herinneren je namelijk aan je eigen jeugd, kinderen laten je weer voelen wat jij voelde toen jij zo oud was. Dingen die je misschien bent vergeten, maar zijn sporen hebben achtergelaten in wie jij nu bent. Je kind triggert jouw pijn.

Stel je voor, je peuter maakt een enorm drama omdat hij zijn schoenen niet aan krijgt (maar hij wil het uiteraard wel zelf doen), als kind heb jij regelmatig gehoord van je ouders dat jij niet zo handig was, klungelig misschien, als ze dat zeiden voelde je je kwetsbaar en minderwaardig.
In plaats van rustig en liefdevol je kind te ruimte te geven zijn frustratie te ervaren, kan je vanuit jouw eigen kind pijn reageren: laat maar, ik doe het wel, schiet nou toch eens op, jij ook altijd.

Wanneer je dit soort gevoelens vaker hebt dan je zou willen is dat een mooie kans om hiermee aan de slag te gaan. Op die manier geef je je eigen jeugd niet door aan je kinderen, je ziet je kinderen niet langer door al jouw eigen filters van pijn, frustratie en oude overtuigingen.

Natuurlijk bestaat perfectie niet, imperfectie brengt ons verder, koester vooral al die momenten die niet zo mooi zijn. Wanneer je als ouder iets doet dat achteraf niet zo netjes was, dan kan je dat altijd herstellen. Hoe doe je dat? Net als dat je dat met vrienden doet: sorry.. dat was niet zo netjes van mij. Ik had niet zo op jou willen reageren want jij kon er niets aan doen.

Plaats de band met je kind voorop, scheurtjes kan je niet voorkomen, maar wanneer je die repareert herstel je de band, leer je kinderen dat fouten maken bij het leven hoort en laat je ze de kracht van kwetsbaarheid zien.

Adres

Langeweide 168
Zaandam
1507NH

Openingstijden

Vrijdag 13:00 - 22:00
Zaterdag 09:00 - 22:00
Zondag 09:00 - 22:00

Telefoon

+31623606014

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer De Vrijplaats - Praktijk voor zelfonderzoek nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen

Type