24/02/2024
Laat deze woorden even tot je hart komen. Om jouw vuurtje te zien branden.✨️
Een kaars, wat zich langzaam dooft. Als het vuur verdwijnt en de rook zich doet opdoen.
Het rook wat door de ruimte danst en de reuk activeert.
De doof, zal de kaars nooit meer doen branden.
Haar laatste rook, zwierf door de straten van Winsum, terwijl het vuur zich aan het doven was.
In de laatste seconden was het vuur aan het vechten om te kunnen blijven branden.
Maar de duistere kracht van de harde wind was te krachtig en te verwoestend. Het avontuurlijke en liefdevolle vuur werd hardhandig gedoofd.
Er werd gestreden om het vuur weer te laten branden. Alleen het vlammetje bleef weg, en was opgegaan in de donkere straten. In het mooiste dorp van Nederland, werd het laatste beetje rook verspreid tussen de hoge stenen muren, de dikke robuuste bomen en tussen hen, die haar lief waren en die dit het liefst hadden voorkomen.
Ondanks dat het vlammetje uit was, zal de rook zich voortleven tussen de tranen en het gesnik van verdriet.
Tussen het gemis en de leegte die het vuurtje achterlaat. Gegrepen door de duistere wind, machteloos zich laten doven.
Zullen alle kaarsen om haar heen, blijven branden. Zullen te sterk zijn voor deze kansloze kracht.
De paarden zullen galopperen over alle lichtjes die zijn gaan branden. De bloemen zullen herrijzen uit de grond.
Waar zij ooit over leefde en stevig stond. De kleuren zullen openslaan richting het licht van de zon. En de kaarsen blijven branden.
Geen enkele wind, geen enkele duistere kracht, die hier nog van wint.
Maar desondanks, is dat ene mooie vuurtje verdwenen uit hun hart. De tranen zullen de kleurrijke bloemen voeden. En hun vlammetje zal sterker en groter worden.
Om de strijd nooit te hoeven opgeven, maar altijd het waardevolle vlammetje bij zich te kunnen dragen. Ondanks dat het is gedoofd, zal het blijven branden in het hart.
Gekopieerd - geschreven door Sander van der Lecq