18/09/2014
"Onze " mannen hebben het fantastisch gedaan bij het N.K. !
Voor de tweede keer dit seizoen streek het NK-circus op zondag 7 september neer op de Boven-Merwede. Ditmaal was dit sublieme vliegvis-water het decor voor de grote finale, de HANAK-Cup. De tussenstand voor aanvang van de finale was buitengewoon spannend, omdat de top 4 op slechts enkele punten van elkaar verwijderd stond. Frans Dirks stond al het hele jaar aan de leiding en moest zorgen dat hij maximaal één plaats achter René Koops en debutant Mike Oldhoff bleef in deze wedstrijd. Daarnaast stond Bert Schmidt (vaak ijzersterk op dit water) ook slechts enkele plekken achter dit drietal, dus het kon nog alle kanten op. De virtuele posities op het eindpodium wisselde de hele dag en de laatste tien minuten van deze wedstrijd bepaalden de einduitslag van dit NK.
De Wedstrijdcommissie was zeer vereerd toen het Tsjechische topmerk Hanák zich aandiende om de finale van het NK te sponsoren. Hakenbuiger Franta Hanák was dusdanig geïmponeerd door de progressie die Team Holland tijdens het laatste wereldkampioenschap in Tsjechië had laten zien, dat hij de laatste en belangrijkste wedstrijd voor zijn rekening wilde nemen.
Een Merwede-wedstrijd zou geen Merwede-wedstrijd zijn wanneer Edwin Horvers niet op het podium zou staan. Ook deze dag was hij weer oppermachtig op ‘zijn’ water. Wanneer je 33 vissen weet de vangen en de nummer twee, John ‘Largemouth’ Arens slechts 22, kun je met recht spreken van het verpletteren van de concurrentie. Gelukkig voor de concurrenten laat Edwin het tijdens forelwedstrijden consequent afweten, anders hadden we elk jaar dezelfde kampioen.
Voor de plaatsen drie t/m zes in deze wedstrijd werd het een Alfred Hitchcock-achtig scenario. Voor aanvang van de zese en laatste manche waren de kaarten voor het eindpodium nog steeds niet geschud. Mike ‘Palomino’ Oldhoff (vanwege z’n weelderige paardenstaart) was gaandeweg de dag afgehaakt voor het podium. Na de vijfde manche had René Koops 17 vissen, Bert Schmidt 16 vissen en Frans Dirks 15 vissen. Voor Koops genoeg voor de titel, want er zaten twee plekken tussen hem en Dirks.
De zesde manche bleek een regelrechte thriller te worden. De drie overgebleven medaillekandidaten stonden toevallig alle drie tegelijk in hetzelfde kribvak en konden elkaar dus precies in de gaten houden. Koops ving al snel een paar visjes (totaal 20) en liep dus wat uit op Dirks. Dirks ving z’n 16e en 17e en ging Schmidt voorbij (Frans Dirks dus virtueel kampioen op dat moment). Om 18.02 ving ‘Goldschmidt’ echter een vette brasem en ging daarmee Dirks weer voorbij (later tijdstip 17e vis) en stond z’n teammaat Koops weer virtueel op ‘Goud’. Twee minuten voor de to**er griste Dirks echter nog een pontische stroomgrondel uit het zand en ging hij Schmidt dus weer voorbij. Frans Dirks dus slechts één plaats achter Koops, wat voldoende zou zijn voor de titel… Echter.
Bij binnenkomst in ‘het Rondeel’ in Woudrichem waar de standen worden berekend bleek dat Martin ‘Hammertime’ de Hamer op het andere deel van het parcours ook 20 vissen had gevangen. Net zoveel als Koops. Het tijdstip van Martin’s laatste vis was echter vroeger op de dag, dus Martin eindigde op plaats 4 en Koops op plaats 3. Frans Dirks werd met 18 vissen vijfde en Schmidt zesde met 17 vissen.
Eindstand kampioenschap individueel:
Door het tijdstip van de laatste vis van Martin stonden Frans Dirks en René dus exact gelijk in klassementspunten, ieder 29. In dat geval treedt het reglement in werking en dat zegt dat de visser met de meeste gevangen vissen gedurende het seizoen voorrang heeft. En René had er een handvol meer van Frans.
Wederom ‘The Legend’ dus als Nederlands Kampioen vliegvissen! De veelvraat qua titels weet momenteel van geen ophouden en de regerend Nederlands en Masters-wereldkampioen krijgt er gewoon weer een gouden medaille bij.
Frans Dirks had tijdens het Eurovisie Songfestival eerder dit jaar hoop geput uit het feit dat zelfs vrouwen met een baard (Conchita Wurst) titels kunnen winnen. Na de teleurstelling van het nipt missen van de titel, zal hij zijn eerste zilveren medaille waarschijnlijk toch het hele jaar omhouden. Voordeel van het missen van de titel is dat hij nu in ieder geval niet het hele jaar ‘Frans Wurst’ genoemd gaat worden.
Oudkampioen Bert Schmidt, alias Goldschmidt, wordt derde dit jaar en toont met zijn vierde podiumplek in een paar jaar tijd eens temeer aan dat hij een stabiele allrounder is, die altijd meedoet om de prijzen.
Voormalig tweevoudig kampioen Peter Elberse wist met een eindsprint in de finale toch noch een paar deelnemers te passeren. Met zijn vierde plaats dwingt Elbi, naast een hoop respect, ook weer een plaats af in het WK-team voor Bosnië in 2015. Semih ‘Attatrout’ Egemen blijkt na zijn goede ranking van vorig jaar een blijvertje in de Nederlands top. Ook zijn vijfde plaats is goed voor WK-deelname volgend jaar.
Kampioenschap bij de verenigingsteams
In het kampioenschap voor teams deden dit jaar een dozijn teams mee voor de titel. Vorig jaar wist HSV de Bilt de titel op de slotdag nog weg te kapen voor Fly Out 1. Dit jaar was iedereen kansloos tegen Grootemaat en de zijnen.
Fly Out 1, met naast ‘Bompa’ Grootemaat ook Mike Oldhoff, Nico Dekker, Bert Schmidt en René Koops (zucht…. ja, hij weer) onder de wapenen, had eigenlijk voor aanvang van de finale de titel al binnen. Slechts 80 klassementspunten uit vijf wedstrijden is een indrukwekkend laag aantal. Na 2012 dus weer een titel voor de Kop van Noord-Holland.
179 klassementspunt lijkt dan een heleboel, maar de veteranen van Sint Petrus uit Weert hengelden er de beker voor plaats twee mee binnen. Natuurlijk dankzij het superseizoen van Frans Dirks, z’n kleine broertje W***y, Wouter Herrmann en de Harrie ‘the Mummie returns’ Meusen. Het feit dat het aantal van 179 klassementspunten exact evenveel is als de gemiddelde leeftijd van de teamleden is louter toeval.
Ontspanning Vaassen 1 bleek sterk genoeg om aanspraak te mogen maken op de beker voor de derde plaats. Met 205 klassementspunten bleven Sapu en z’n mannen ‘de Buzzer’ (219 punten) nipt voor.
Volgend jaar gaat het kampioenschap bij verenigingsteams geheel op de schop. Vanaf 2015 worden er ook teams toegelaten die niet aan een vereniging verbonden zijn. Hiermee moet het vissen in teamverband, dat tijdens EK en WK van vitaal belang is, versterkt worden.
Teams als ‘Team Rich Flyfishing’ en ‘Elbi’s Angels’ zijn inmiddels al geformeerd en slijpen de haken om volgend seizoen het wedstrijdvliegvissen in Nederland naar een nog hoger plan te tillen.
Bron: www.vnv.nu
Informatieve site van de Vereniging de Nederlandse Vliegvisser. Voor het laatste nieuws over vliegvissen.
