02/07/2026
Ik ben geen hoogleraar, geen lector, geen teamleider, geen directeur…Jaargenoten die op LinkedIn staan hebben allemaal een grote titel en bijbehorende functie. Als we nu eens voorbij deze rollen gaan kijken; wat zie je? Wat blijft erover als je al die laagjes af pelt….? De definitie van succes is in mijn ogen ook dat er in een gezin balans is, en tsja, dat hangt weer samen met hoeveel vangnet/support systeem je om je heen hebt en in hoeverre je de behoeftes van je kind aan kunt en durft te voelen. Neurodiverse kinderen hebben over het algemeen meer begeleiding nodig van ouders om door de systemen te komen, of een plekje te vinden dat wél past. Veel moeders struggle-n met deze rollen; we hebben de kans gekregen, en willen dus ook graag een carrière naast het gezin.
Overal om je heen zie je het effect van deze disbalans; kinderen die heel veel beeldscherm kijken. Welke generatie zombies creëren we? Thuis weet ik hoeveel management het kost om ze ‘aan’ te krijgen; klusjes in ons bos, honden uitlaten, zijn toch echt minder aantrekkelijk dan de huidige TikTok trends bekijken. Toch kiezen mijn man en ik hier bewust voor, en ja, dat kost energie en soms frustratie… dat klopt. Maar als ik onze zoon dan op een foto van de school nieuwsbrief zie debatteren in Den Haag tijdens een uitje naar de Tweede Kamer, en onze dochter de mooiste creaties zie schilderen, en eerlijk gezegd, ook een eigen (1kvolgers) whatsapp kanaal heeft om haar creaties te delen … dan voel ik echt; laat de tijd die we besteden om goed gebalanceerde kinderen voort te brengen, wat meer gewaardeerd worden in onze samenleving. Kijk naar de moeder/vader áchter de carrière en functie.
Ik ben in de eerste plaats al zestien jaar Moeder…, en mijn andere bezigheden staan daarnaast. Laten we deze rollen wat vaker achter ons LinkedInprofiel zetten!
