Saskia de Vet - Rouwverwerkingscoach

Saskia de Vet - Rouwverwerkingscoach Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Saskia de Vet - Rouwverwerkingscoach, Waddinxveen.

Ik begeleid mensen die een dierbare hebben verloren en vastlopen in hun rouwproces, om ze in deze nieuwe situatie de zin van het leven te laten ervaren, zodat ze weer gelukkig worden en volop kunnen genieten.

Rouw zit niet alleen in je hoofd.Rouw leeft ook in je lichaam.Toen ik zelf door een intense periode van verlies ging, hi...
16/06/2026

Rouw zit niet alleen in je hoofd.

Rouw leeft ook in je lichaam.

Toen ik zelf door een intense periode van verlies ging, hielpen etherische oliën mij om meer rust te voelen.

Niet als oplossing.

Wel als ondersteuning.

Een moment van ademhalen.
Een moment van verzachten.
Een moment voor jezelf.

Misschien heb je er weleens van gehoord en vraag je je af:

“Wat kan ik daar eigenlijk mee?”

Voel je dat dit misschien iets voor je is?

Stuur me gerust een DM. Dan vertel ik je er graag meer over. 💚


Soms kijk ik terug en denk ik: jeetje Saskia... wat heb jij allemaal meegemaakt.Verlies.Zelfdoding.Ziekte.Opnieuw beginn...
14/06/2026

Soms kijk ik terug en denk ik: jeetje Saskia... wat heb jij allemaal meegemaakt.

Verlies.
Zelfdoding.
Ziekte.
Opnieuw beginnen.
Loslaten wat niet meer paste.

En nee, ik zou niet alles opnieuw willen beleven.
Maar ik zou ook niet meer willen zijn wie ik was vóór al die ervaringen.

Want juist die momenten hebben mij geleerd wat echt belangrijk is.

Ze hebben mij geleerd om te voelen.
Om te vertrouwen op mijn intuïtie.
Om hulp te vragen.
Om opnieuw op te staan als het leven anders loopt dan je had bedacht.

Vroeger dacht ik dat sterk zijn betekende dat je niet achterom keek.
Nu weet ik dat anders.

Soms moet je juist even achterom kijken om te zien hoe ver je bent gekomen.
Niet met spijt.
Maar met respect voor de vrouw die al die bergen heeft beklommen 💚

Welke ervaring heeft jou gevormd tot wie je vandaag bent?

Wij voelden ons gelijk thuis.Dat schreef een gezin dat ik een tijd mocht begeleiden.En eerlijk?Dat raakt me misschien no...
12/06/2026

Wij voelden ons gelijk thuis.

Dat schreef een gezin dat ik een tijd mocht begeleiden.

En eerlijk?

Dat raakt me misschien nog wel meer dan wanneer iemand zegt dat ik mijn werk goed doe.

Want wanneer je leven op zijn kop staat door verlies of verdriet, is veiligheid vaak het eerste wat verdwijnt.

Wat mij ook raakte waren deze woorden:

Openheid, warme armen en een luisterend oor.

Dat is precies wat ik mensen hoop te bieden.
Een plek waar je even niet sterk hoeft te zijn.

Waar je verhaal er mag zijn.
Waar je mag leunen als het leven zwaar voelt.

Niet omdat ik het oplos.

Maar omdat je het niet alleen hoeft te dragen 💚

Wie vraagt er eigenlijk hoe het met de broer of zus gaat?Toen mijn zwager overleed door zelfdoding was ik begin twintig....
10/06/2026

Wie vraagt er eigenlijk hoe het met de broer of zus gaat?
Toen mijn zwager overleed door zelfdoding was ik begin twintig.
Alle aandacht ging naar mijn zus.

Logisch.

Zij verloor haar partner.

Mijn ouders probeerden haar op te vangen.
Familie en vrienden maakten zich zorgen om haar.

En ik?
Ik stond ernaast.

Niet omdat niemand om mij gaf.
Maar omdat iedereen bezig was met overleven.

Inclusief ikzelf.

Als ik terugkijk, besef ik pas hoeveel impact dat verlies ook op mijn leven heeft gehad.

Hoeveel spanning er was.
Hoeveel zorgen er waren.
Hoe weinig ruimte er eigenlijk was om stil te staan bij mijn eigen verdriet.

Misschien is dat waarom ik hier vandaag over schrijf.

Omdat ik zie dat broers, zussen, schoonzussen en zwagers vaak worden vergeten in rouw.

Terwijl hun wereld ook verandert.

Hun verdriet telt ook.
Hun verhaal telt ook.

💚 Dus als jij dit leest als broer, zus, schoonzus of zwager:

Hoe is het eigenlijk met jou gegaan?
En werd er destijds wel gevraagd naar jouw verhaal?

Ik ben benieuwd wat jouw ervaring is.

Soms kijk je zo naar de berg, dat je vergeet te zien wat er groeit.Van de week viel mijn oog niet op de berg zand achter...
08/06/2026

Soms kijk je zo naar de berg, dat je vergeet te zien wat er groeit.

Van de week viel mijn oog niet op de berg zand achter me.

Maar op het kleine plantje dat er tussendoor groeide.

Het deed me denken aan hoe wij vaak naar ons leven kijken na verlies, een moeilijke periode of een gebeurtenis die alles veranderde.

We zien vooral wat zwaar is.
Wat niet lukt.
Wat anders had moeten zijn.

Terwijl er tegelijkertijd misschien ook iets nieuws ontstaat.

Niet omdat het verlies weg is.
Niet omdat alles opgelost is.

Maar omdat het leven, net als dat plantje, vaak zijn eigen weg vindt.

Soms verandert er niets aan de situatie.

Maar verandert alles doordat je er anders naar leert kijken.
Herken je dat?

Soms is één gesprek al genoeg om weer iets anders te zien dan alleen de berg.
Mijn deur staat open.

"Draag ik dit uit liefde of uit angst?"Als ik naar deze foto kijk, zie ik iets wat ik toen zelf niet zag.Ik zie een vrou...
04/06/2026

"Draag ik dit uit liefde of uit angst?"

Als ik naar deze foto kijk, zie ik iets wat ik toen zelf niet zag.

Ik zie een vrouw die moe was.

Moe van het dragen.
Moe van het zorgen.
Moe van het gevoel dat ze alles bij elkaar moest houden.

Na het overlijden van Erik probeerde ik niet alleen mijn eigen verdriet te dragen, maar ook dat van mijn zoon.

Want als ouder wil je beschermen.

Je wilt pijn wegnemen.
Je wilt het beter maken.

Tot je ontdekt dat liefde niet altijd betekent dat je meer moet doen.

Soms betekent liefde dat je naast iemand blijft staan zonder het over te nemen.

Dat je vertrouwt.
Dat je ruimte geeft.
Dat je aanwezig blijft.

staat naast mij op deze foto.

En precies dat heeft zij in die periode gedaan.

Niet oplossen.
Niet trekken.

Gewoon blijven.💚

Als ik nu terugkijk, voel ik geen oordeel naar de vrouw die daar staat.

Ik voel vooral zachtheid.

Ze deed wat ze kon.
Met de kunde van toen en het weten van nu.

En misschien is dat ook wat jij vandaag mag onthouden:

Je hoeft jezelf niet te veroordelen voor wat je toen nog niet wist.

Want soms is loslaten niet iemand laten vallen.

Soms is loslaten iemand in liefde anders vasthouden 💚

Groei begint niet bij je business. Groei begint bij jezelf.Donderdag was ik bij de Empowerment Day van doTERRA.sandra_un...
30/05/2026

Groei begint niet bij je business. Groei begint bij jezelf.

Donderdag was ik bij de Empowerment Day van doTERRA.
sandra_unlockedbynature
Samen met mijn lieve vriendin/collega.

Wat mij opnieuw raakte?

Dat het niet alleen gaat over oliën of inkomen, maar over persoonlijke groei, verbinding en werken vanuit passie.

Ik gebruik de oliën dagelijks in mijn praktijk, maar ik blijf ook leren, groeien en mezelf ontwikkelen. En juist dát vind ik zo waardevol.

Vanuit je hart iets delen waar je in gelooft. Zonder druk. Zonder trucjes.

Gewoon op jouw manier.

Ben je nieuwsgierig naar de businesskant van doTERRA? Stuur me gerust een berichtje. Dan kijken we samen of het bij je past. 🤍

27/05/2026

Nieuws uit Polen
Kleine impressie van vandaag.

De eerste training hier in Polen zit erop. Samen met mij lieve collega's



Gegeven door echt een inspirator in hoe hij natuur, seizoenen, energie en essentiële oliën samenbrengt.

Ik werk zelf al langer met zijn boek Gifts of the Essential Oils en binnenkort komt zijn nieuwe boek Breathing with the Earth uit. 🌿

Wat als we niet altijd hoeven door te gaan…
maar ook mogen vertragen, voelen en opnieuw verbinden met onszelf?

Hier neem ik veel moois van mee naar huis.

Zou jij meer willen weten stuur mij gerust een pb.
Volgende week ben ik weer terug.

Toen Erik overleed, dacht ik steeds:ik moet sterk blijven.Ik moet hier iets mee.De echte klap komt later wel.En dus ging...
22/05/2026

Toen Erik overleed, dacht ik steeds:
ik moet sterk blijven.
Ik moet hier iets mee.
De echte klap komt later wel.

En dus ging ik door.

Omdat er een kind was.
Omdat er dingen geregeld moesten worden.
Omdat het leven niet ineens stopt terwijl jouw wereld dat wel doet.

Wat ik misschien nog wel ingewikkelder vond, was hoe snel mensen je ergens in willen plaatsen.

Zeker rondom mijn zoon voelde ik dat sterk.
Er werd gedacht in labels en systemen.

Maar diep vanbinnen voelde ik:
wat als dit geen “stoornis” is…
maar een kind in rouw?

Dat heeft mijn kijk op begeleiding voorgoed veranderd.

Want mensen zijn geen protocol.
Geen standaard verhaal.
Geen hokje.

We dragen allemaal onze eigen geschiedenis, patronen en pijn mee.

En wat ik zelf heb geleerd, is hoe belangrijk het is om jezelf echt te leren kennen.
Want hoe beter je voelt wat van jou is…
hoe minder je verdwaalt in de meningen en angsten van anderen.

Dat betekent niet dat verdriet verdwijnt.
Maar wel dat je stap voor stap weer leert vertrouwen op jezelf 💚

Voel je vrij om me een berichtje te sturen als je voelt dat ik iets voor je kan betekenen.

Adres

Waddinxveen
2741MZ

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Saskia de Vet - Rouwverwerkingscoach nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Saskia de Vet - Rouwverwerkingscoach:

Delen