09/09/2026
Tiewraps en sporttape
Goden leven voor de eeuwigheid. Krachtige figuren, overwinnaars van het kwaad, onverwoestbaar zijn ze. De verhalen zijn groots en meeslepend, sterk en doordrongen van heldhaftigheid. Echte goden zijn onverwoestbaar.
Maar net zoals het met de standbeelden van Goden gaat, brokkelen ook de Goden 2 langzaam een beetje af. De eerste enkel is al gesneuveld, daarna ging er een duim, een haarlijn en een ribbenkast aan. De voortplanting kreeg een boost deze zomer met wat slapeloze nachten tot gevolg. En tot overmaat van ramp verloor een van de laatste Goden zijn jeugdige veren en bereikte zijn 30er jaren… terwijl de oudsten al richting Abraham kruipen. Beginnen de jaren dan toch te tellen? Hebben deze goden niet het eeuwige leven?
Tuurlijk niet! De verhalen zijn nog steeds sterk (al gaat het over hypotheken en leaseauto’s), de daden groots en de moves onveranderd. Een stukje zwart plakband bleek wondertape waarmee Ralf ineens ging raak schieten (was het nou zijn schothand of niet?). Dat een van de jongsten zichzelf steeds wisselt om bij te komen boost het zelfvertrouwen van de oude Goden (doet Hajk bewust natuurlijk). We kunnen het nog, en die jonkies moeten nog veel leren.
Dit jaar zijn Goden 2 niet meer te aanschouwen in de Jupiler League. Onze Goden daden houden we voor onszelf. De verhalen worden er alleen maar sterker van.
