Sprekend Grada

03/09/2026

09.02 uur...

Precies twee jaar geleden sta ik op de parkeerplaats bij de Lidl in Hoogezand.
Ik wil boodschappen gaan doen als mijn telefoon gaat.

Een zorgmedewerker van het verzorgingshuis belt.

Het gaat niet goed met je moeder.
Of ik wil komen.

Mijn buik trekt samen.
De pijn schiet door mijn lijf.

De dag ervoor heb ik mijn moeder nog aan de telefoon. Haar stem klinkt nog zo vertrouwd.
Niets wijst erop dat dit ons laatste telefoongesprek is.

Op de parkeerplaats bij de Lidl begint een periode van acht dagen waarin ik leef tussen hoop en vrees.

Wat ik op dat moment nog niet weet, is dat ik acht dagen later mijn beide ouders verlies.

Vandaag is het opnieuw 3 september, 9.02 uur...

Ik zie mezelf daar nog staan, met mijn telefoon in mijn hand.
Ik voel opnieuw het verdriet om alles wat ik op dat moment nog niet weet.

Als ik mijn ogen sluit, zie ik mijn ouders aan mijn eettafel zitten.
Mijn moeder op de groene stoel,
mijn vader op de bruine stoel.
Naast elkaar, zoals altijd.

Ik hoor hun stemmen,
ik hoor hun praten,
ik hoor het schuiven van de kopjes,
gewoon even samenzijn.

Nu zijn er twee lege stoelen, voor altijd.

Daarover lees ik vandaag een stukje voor uit mijn boek.
Over de leegte,
de oorverdovende stilte die achterblijft,
het gewone samenzijn dat ineens een herinnering is.

Op 11 september verschijnt mijn boek.
Precies op de dag dat mijn lieve papa en mama twee jaar geleden samen het leven loslaten.
💖💫💫💖

26/08/2026

Als zorgprofessional weet ik wat ik moet doen wanneer een cliënt er plotseling niet meer is.
ik blijf rustig,
ik bel de huisarts,a
ik vang de familie op.

Mevrouw Jansen is voor mij zoveel meer dan een naam op mijn route.
We drinken samen koffie uit een kopje met
gekleurde bloemetjes.

Voor ik vertrek, stopt ze mij een stukje pure chocolade en een flesje water toe.
Altijd zegt ze:
“Je moet wel goed drinken hoor, lieve Grada.”

Wanneer zij er ineens niet meer is,
gaan de routes gewoon door.
De volgende cliënten wachten.
Mijn leidinggevende vraagt niet hoe het met mij gaat.
Er wordt niet bij mij ingecheckt.
Alsof dit verlies gewoon bij mijn werk hoort.
Waar moet ik hen met mijn eigen verdriet?

Tijdens haar uitvaart komen de tranen.

Een collega kijkt mij verbaasd aan en vraagt:

“Huil jij nou Grada? Dit is toch je werk?”

Die woorden blijven.

Ik deel mijn ervaring op LinkedIn e
Uit dat verhaal ontstaat de titel van mijn boek:
Daar huil je toch niet om? Het is je werk.

Want professioneel zijn betekent niet dat ik mijn hart uitzet.

Wie zorgt, heeft óók zorg nodig.

Mijn boek verschijnt op 11 september en is nu alvast te bestellen via mijn website.

💖🙏💖

21/08/2026

Voor het eerst lees ik een fragment voor uit mijn boek.

Rouw gaat niet alleen over het verlies van een dierbare.
Rouw ontstaat ook wanneer zekerheid wegvalt. Wanneer je je thuis, je vertrouwen of een toekomst die je voor ogen hebt kwijtraakt.

Ook die verliezen laten diepe sporen achter.
Toch worden ze niet altijd gezien of begrepen.

In Daar huil je toch niet om? Het is je werk. geef ik ook deze vormen van rouw een stem.

Mijn boek verschijnt op 11 september en is nu alvast te bestellen via de link in mijn bio. 💗

Veel liefs,
Grada

Foto omslag: Elise Pragt | Pragtplaatjes

03/08/2026

Op 11 september verschijnt mijn boek:
Daar huil je toch niet om, het is je werk
Een meisjesdroom die uitkomt.

Deze datum kies ik niet zomaar.
Het is de dag waarop ik in 2024 binnen anderhalf uur
mijn ouders verlies.
Een dag die onlosmakelijk met mij is verbonden.

In dit boek komen mijn levenservaringen en veertig jaar werken in de zorg samen.

Ik vind het spannend en tegelijkertijd kijk ik er naar uit om de komst van mijn boek samen te vieren.

Van de 50 plekken zijn er nog 16 beschikbaar voor de boeklancering.
Wil je erbij zijn?

Via deze link kun je je plek reserveren:
https://www.gradakreuze.nl/boek-lancering

💖💫🙏💖

30/07/2026

Daar huil je toch niet om? Het is je werk.

Straks ligt een deel van mijn leven in jouw handen.

Maandenlang schrijf, schrap, huil en glimlach ik achter mijn laptop.
Verhalen uit mijn leven en uit veertig jaar werken in de zorg vinden hun weg naar het papier.

Op 11 september verschijnt mijn boek.

Een boek waarin mijn levenservaring en veertig jaar werken in de zorg samenkomen.
Over liefde, verlies en veerkracht.
Over de sporen van een mensenleven en wat het leven mij leert wanneer het anders loopt dan ik hoop.

Die dag vier ik deze bijzondere mijlpaal in Dorpshuis De Pan in Vries.
Een middag vol verhalen, ontmoeting en verbinding.
Met iets lekkers te eten en te drinken en het bijzondere moment waarop ik de eerste gesigneerde exemplaren uitreik.

Wil je mijn boek alvast bestellen of een plek reserveren voor de boeklancering? Via mijn webshop vind je alle mogelijkheden:

https://www.gradakreuze.nl/webshop

Het aantal plaatsen is beperkt.
Je bent van harte welkom.

Veel liefs, Grada ❤️

Foto: Elise Pragt | Pragtplaatjes

28/07/2026

Gisteren mag ik twee families begeleiden bij het afscheid van een moeder, schoonmoeder, oma en Omi.

Vooraf voel ik gezonde spanning.
Ik begeleid eerst een ceremonie in Assen en kort daarna word in Groningen.

Zal alles zo verlopen dat ik op tijd bij de tweede familie ben?
Ik besluit te vertrouwen op het proces.
Alles valt precies op zijn plek.

Het eerste afscheid vindt plaats in besloten kring,
in een huiselijke setting.
Het leven van deze lieve vrouw kent mooie én ingewikkelde hoofdstukken.
Tijdens de ceremonie is er ruimte voor beide. Ondertussen puzzelt haar achterkleindochter rustig op de grond.
Als de muziek klinkt en de foto's verschijnen, kijkt ze even op. Een klein dierbaar moment. 💝💝

Daarna mag ik opnieuw een familie begeleiden.
Een warm en liefdevol afscheid, met prachtige woorden van de kleinkinderen en een gedicht van een dochter dat mij diep raakt.
Ik mag het levensverhaal vertellen en de familie begeleiden van de eerste woorden tot het laatste afscheid in de crematieruimte.

Aan het einde van de dag overheerst één gevoel. Dankbaarheid,
voor het vertrouwen van beide families,
voor de fijne samenwerking met de uitvaartverzorgers van DELA en met alle medewerkers van
De Boskamp in Assen en De Hoentocht in Groningen.

Twee families mogen begeleiden op één dag is niet vanzelfsprekend.
Het is een eer. 🙏💖💫

14/07/2026

Als ik dit oversla, merk ik het meteen.

In mijn werk hoor ik mensen in rouw vaak zeggen:
"Ik kan me zo slecht concentreren."
Of: "Ik vergeet van alles."

Dat is heel normaal.
Rouw vraagt veel van je brein.
Je aandacht dwaalt af, je hoofd raakt sneller vol en concentreren kost veel meer energie.

Ik geloof niet in snelle oplossingen.
Wel in kleine dingen die kunnen ondersteunen.

Voor mij is deze concentratieblend daar één van.
Hij helpt mij om mijn dag met meer rust en aandacht te beginnen.

Dat gun ik eigenlijk ieder mens. 💚

Ik denk graag met je mee als je wilt ontdekken wat jou kan ondersteunen. 🙏❤️

11/07/2026

05/07/2026

Op naar een mooi nieuw levensjaar.

Mijn verjaardag begint vrijdagavond, omringd door de mensen die ik liefheb.

Een dag later vertrek ik samen met Mervin naar Scheveningen.

We genieten van de magie van Harry Potter, slapen in het Kurhaus, wandelen langs de zee, lachen, praten en maken herinneringen.

Ik besef opnieuw hoe kostbaar tijd samen is.
We denken vaak dat later vanzelf komt.
Later is ons niet beloofd.
Dus vier het leven.
Zeg vaker ja.
Maak herinneringen.
Gun jezelf die momenten.

Ik kijk terug op een weekend vol liefde, dankbaarheid en geluk.
Een herinnering voor altijd.

💝🙏💝